Έμα Ντόναχιου (Emma Donoghue): "Το Δωμάτιο"

Ίζι

Κυρά των Σκιών


Τίτλος: Το Δωμάτιο
Πρωτότυπος τίτλος: Room
Συγγραφέας: Έμα Ντόναχιου (Emma Donoghue)
Μετάφραση: Έφη Τσιρώνη
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Έτος: 2011
Πρώτη Έκδοση: 2010
ISBN: 978-960-496-006-4


Ο πεντάχρονος Τζακ γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στο Δωμάτιο, έναν χώρο 11 τετραγωνικών που αποτελεί γι’ αυτόν ολόκληρο τον κόσμο. Για τον Τζακ τα πάντα είναι το Δωμάτιο και όλα τα σταθερά κομμάτια του – το Κρεβάτι, η Μοκέτα, η Τηλεόραση, η Ντουλάπα όπου κρύβεται τις νύχτες για να προστατευτεί από ένα πολύ υπαρκτό τέρας, το Τραπέζι, η Κουνιστή, ο Φεγγίτης, μα πάνω απ’ όλα η Μαμά. Η μαμά του Τζακ, που πριν από επτά χρόνια απήχθη από έναν άγνωστό της άντρα (οι δυο τους του έχουν δώσει το παρατσούκλι ΣαταΝίκ) κι έκτοτε ζει φυλακισμένη στο Δωμάτιο, έχει κατορθώσει να δημιουργήσει για τον Τζακ έναν όμορφο κόσμο, γεμάτο φαντασία, παιχνίδια, κατασκευές, διαβάσματα και δραστηριότητες. Παράλληλα αγωνίζεται να τον προστατέψει απ’ τον βασανιστή της που έρχεται τις νύχτες, να αντιμετωπίσει την αρρώστια, τον υποσιτισμό και τη βαριά κατάθλιψη που την πλακώνει, και να βρει έναν τρόπο να δραπετεύσουν οι δυο τους από το Δωμάτιο.

Το Δωμάτιο της Ιρλανδής Έμα Ντόναχιου έχει χαρακτηριστεί (και δίκαια) λογοτεχνικό επίτευγμα. Κι αυτό γιατί ολόκληρη την ιστορία την παρακολουθούμε από τα μάτια του πεντάχρονου Τζακ. Ο μικρός μας αφηγητής έχει διαστρεβλωμένη αντίληψη για τον κόσμο και αδυνατεί να ξεχωρίσει το αληθινό από το ψεύτικο ανάμεσα στα βιώματά του και σ’ αυτά που βλέπει στην τηλεόραση. Έτσι, μπορεί να θεωρεί τη Ντόρα την Εξερευνήτρια (ένα καρτούν που απευθύνεται στους μικρούς τηλεθεατές) αληθινή, όμως τη θάλασσα, τα δέντρα, τα σπίτια, τους άλλους ανθρώπους (τους "άλλους κόσμους" όπως τους αποκαλεί) ψεύτικους. Δεν έχει δει παρά ένα κομματάκι του ουρανού μέσα απ’ τον φεγγίτη και δεν έχει μιλήσει σε άλλον άνθρωπο εκτός απ' τη μητέρα του.

Η συγγραφέας κατορθώνει να φτιάξει έναν απόλυτα πειστικό πεντάχρονο χαρακτήρα, με την πιο αυθεντική παιδική φωνή που έχω συναντήσει ποτέ στη λογοτεχνία! Γι’ αυτό και μόνο θα χαρακτήριζα, χωρίς σκέψη, το βιβλίο μοναδικό. Δεν έχω διαβάσει ποτέ κάτι παρόμοιο και με εντυπωσίασε βαθιά. Όμως το Δωμάτιο έχει και πολλές άλλες αρετές: έχει μια πλοκή καθηλωτική, γεμάτη σασπένς, ανατροπές και αγωνία που σε κάποια κεφάλαια γίνεται σχεδόν αβάσταχτη. Παράλληλα, είναι μια απόλυτα συγκινητική, ανθρώπινη ιστορία. Υπάρχουν σημεία στα οποία ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Ένα θαυμάσιο βιβλίο από κάθε άποψη. Χωρίς να έχω διαβάσει το πρωτότυπο, πιστεύω ότι η Έφη Τσιρώνη έκανε εξαιρετική δουλειά στη μετάφραση.

Κάποια αποσπάσματα:

Τα βουνά είναι πολύ μεγάλα για να είναι αληθινά, είδα ένα στην Τηλεόραση που έχει πάνω του μια γυναίκα να κρέμεται από σκοινιά. Οι γυναίκες δεν είναι αληθινές όπως η Μαμά, και τα κορίτσια και τ’ αγόρια ούτε κι αυτά είναι αληθινά. Οι άντρες δεν είναι αληθινοί, εκτός από τον ΣαταΝίκ, κι ούτε και γι’ αυτόν είμαι εντελώς και τελείως σίγουρος αν είναι για την ακρίβεια στ’ αλήθεια αληθινός. Μισοαληθινός ίσως; Ο ΣαταΝίκ φέρνει τα ψώνια και το Κυριακάτικο Δώρο και εξαφανίζει τα Σκουπίδια, αλλά δεν είναι άνθρωπος όπως εμείς. Γίνεται μόνο τη νύχτα, όπως οι νυχτερίδες. Ίσως η Πόρτα να τον φανερώνει μ’ ένα μπιπ μπιπ και τότε ο αέρας αλλάζει. Νομίζω ότι της Μαμάς δεν της αρέσει να μιλάει γι’ αυτόν μήπως και γίνει αληθινότερος.

Στους άλλους πλανήτες είναι κυρίως πολλοί κόσμοι, εκατό και διακόσιοι, που χωράνε όλοι στην οθόνη, μόνο που συχνά κάποιος από όλους αυτούς τους κόσμους γίνεται μεγάλος και κοντινός. Έχουν ρούχα αντί για δέρμα, τα πρόσωπά τους είναι ροζ ή κίτρινα ή καφέ ή πιτσιλωτά ή τριχωτά, με πολύ κόκκινα στόματα και μεγάλα μάτια με μαύρες άκρες.

Στην Ντουλάπα θα έπρεπε να κλείσω τα μάτια και να κοιμηθώ αντί γι’ αυτό όμως μετράω καυγάδες. Τρεις καυγάδες σε τρεις μέρες, ένα για τα κεριά και ένα για τον Ποντικό και ένα για τον Λάκι. Καλύτερα να γίνω τέσσερα ξανά αν το πέντε σημαίνει καυγάδες κάθε μέρα.
"Καληνύχτα Δωμάτιο", λέω πολύ σιγανά. "Καληνύχτα, Λάμπα και Μπαλόνι".
"Καληνύχτα κουζίνα", λέει η Μαμά, και "καληνύχτα τραπέζι".
Χαμογελάω. "Καληνύχτα Γραμματόμπαλα. Καληνύχτα Κάστρο. Καληνύχτα Μοκέτα".
"Καληνύχτα αέρα", λέει η Μαμά.
"Καληνύχτα θόρυβοι παντού".
"Καληνύχτα Τζακ".
"Καληνύχτα Μαμά. Και τα Ζουζούνια, μην ξεχνάς τα Ζουζούνια".
"Καληνύχτα καληνύχτα", λέει, "να ‘χεις όνειρα γλυκά, τα ζουζούνια να προσέχεις, που τσιμπάνε σαν τρελά".
 

Ατλαντίσια

Όμορφο Νιάτο
Πολύ όμορφη παρουσίαση! Το βιβλίο είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Είναι το μόνο που με έχει κάνει να δακρύσω μέχρι τώρα.
 
Τι μου κάνεις τώρα, κι έχω πει να μην παρεκκλίνω απ'τη λίστα μου μπας και την τελειώσω ποτέ. Έχω διαβάσει πολύ καλές κριτικές γι'αυτό το βιβλίο και φαίνεται πολύ δυνατό, έτσι όπως το παρουσιάζεις.

Παρεμπιπτόντως, νομίζω πως τα δραματικά βιβλία που έχουν έντονο ψυχολογικό ενδιαφέρον και είναι γραμμένα από γυναικεία πένα, σου αρέσουν ιδιαίτερα. Όχι;
 

Μαργαριτα

Όμορφο Νιάτο
Το έχω βάλει εδω και καιρό στο μάτι το συγκεκριμένο βιβλιο . Το έχω στη λίστα μου και κάποια στιγμή λέω να το πάρω . Πότε θα διαβαστεί είναι άλλο θέμα ...
 

Μεταλλαγμένη

Κοινωνός
Ωραια παρουσίαση Ιζι!

Ισως είναι άκυρο αυτό που θα πω, αλλά μου θύμισε αυτή την ανατριχιαστική περίπτωση του πατέρα από την Αυστρία που κρατούσε αιχμάλωτη την κόρη του για πολλά χρόνια και έκανε παιδιά μαζί της που τα κρατούσε κι αυτά αιχμάλωτα και δεν είχαν δει ποτέ το φως του ήλιου. Αυτός συνελήφθη το 2008 - και η υπόθεση του είχε σοκάρει όλο τον πλανήτη - οπότε δεν αποκλείεται να επηρέασε την συγγραφέα στην συγγραφή αυτού του βιβλίου.
 
Καλησπέρα Ίζι.
Πάντα ένα βήμα μπροστά, λέμε!
Πέρα από τον απίστευτο περιορισμό που έχει η ιστορία, τα λίγα τετραγωνικά, το δυσκολότερο όλων είναι να μιλήσει ένας συγγραφέας σαν πεντάχρονο παιδί (μεγάλη μαγκιά και μία τέτοια μετάφραση).

Το βιβλίο (μαζί με του Νικόλα) θα το πάρω ο κόσμος να έρθει τούμπα.
Υπέροχη, υπέροχη, υπέροχη!
 

Βασια

Όμορφο Νιάτο
Πολύ ωραία παρουσίαση Ιζι. Πρόσφατα μου έλεγε ένας φίλος για αυτό το βιβλίο και ήταν απόλυτα ενθουσιασμένος.Τελικά μπήκε στην λίστα μου. :)
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια παιδιά :)

@Μεταλλαγμένη κι εμένα αυτή την ιστορία μου θύμισε, όπως και αυτήν της Ν. Κάμπους.

@Στράτη
το δυσκολότερο όλων είναι να μιλήσει ένας συγγραφέας σαν πεντάχρονο παιδί (μεγάλη μαγκιά και μία τέτοια μετάφραση).
Έτσι ακριβώς! Συγγραφέας και μεταφράστρια τα κατάφεραν άριστα κατά τη γνώμη μου.
 

Πολύνιους

Κοινωνός
Πολύ ωραία παρουσίαση! Δεν είχα ξανακούσει για το βιβλίο, όμως μ' έψησες τρελά! Το βάζω στη λίστα
 

Καστάλια

Κοινωνός
Ίζι, συγχαρητήρια για την παρουσίαση που έκανες! Αυτό είναι ένα πραγματικά πολύ δυνατό βιβλίο του οποίου η παρουσίαση έλειπε απο τη Λέσχη. Πολύς κόσμος θα επωφεληθεί από τον κόπο που έκανες ώστε να γνωρίσει αυτό το έργο (το οποίο και εγώ διάβασα χάρη στο ταίρι μου στον προηγούμενο γύρο "Διάβασε το αγαπημένο μου βιβλίο" - Βου:γιούπι:). Όσοι το έχετε στα υπόψιν, μην το καθυστερήσετε πολύ, θα βγείτε κερδισμένοι.
 
Η παρουσίαση που έκανες Ίζι ήταν πολύ όμορφη!!!

Μα πω την αλήθεια το όλο στόρυ μου θύμισε κάτι απο Μικρό Πριγκηπα και κάτι απο την την ταινία "Η ζωή είναι ωραία"!!!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Νικόλα νομίζω ότι έχεις δίκιο για το δεύτερο. Έχουμε κι εδώ έναν γονιό που προσπαθεί να χτίσει έναν ανθρώπινο κόσμο για το παιδί του μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες. Όμως το "Δωμάτιο" είναι μια πολύ πιο ρεαλιστική ιστορία κατά τη γνώμη μου.
 
Τον ίδιο συνειρμό έκανα κι εγώ, Νικόλα, μια και είχα δει την ταινία την προηγουμένη. Στάνταρ όμως θα είναι πιο ρεαλιστικό το βιβλίο, μια και σ'αυτό, το πιτσιρίκι που πρωταγωνιστεί γεννιέται μέσα στο δωμάτιο και δεν έχει βγει ποτέ, απ'ότι λέει η Ίζι.

Σαν τη διαφορά μεταξύ τυφλού εκ γενετής και κάποιου που χάνει το φως του αργότερα.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Σωστά, εκτός αυτού όμως η ταινία του Μπενίνι είναι μια feel good ιστορία στο βάθος της και παρακολουθείται άνετα απ' τον καθένα. Το "Δωμάτιο" δεν είναι μόνο γλυκό και συγκινητικό, αλλά και πολύ σκληρό. Έχει και κάποιες σκηνές που μπορούν να χαρακτηριστούν έως και σοκαριστικές.

Ένα σχόλιο μόνο για όσους το τέλειωσαν. Θα σας χαλάσει την ιστορία αν το διαβάσετε.

Το βιβλίο θα μπορούσε να τελειώσει με την απόδραση των δυο φυλακισμένων, και θα ήταν πάλι ένα πολύ καλό βιβλίο. Νομίζω όμως ότι η μεγάλη του αξία βρίσκεται στο δεύτερο μέρος του, όπου παρακολουθούμε τους ήρωες μετά το "χάπι έντ" τους. Το μετατραυματικό στρες και η κατάθλιψη της μαμάς, η αναπτυξιακή καθυστέρηση του Τζακ και η δυσκολία προσαρμογής του, οι τόσο ανθρώπινες αντιδράσεις των συγγενών που κάθε άλλο παρά περιορίστηκαν στη χαρά και την ανακούφιση, ο με ειλικρίνεια χειρισμός αυτών των τόσο δύσκολων θεμάτων από τη συγγραφέα και παράλληλα η αποφυγή πιασάρικων λυρισμών και μελοδραματισμών, καθιστούν για μένα το βιβλίο αυτό αληθινά σπουδαίο.
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Νομίζω ότι δύσκολα δεν θα σου αρέσει Στράτη. Καλή ανάγνωση :)
 
Καλημερα...Πρεπει να ειμαι ο μονος ο οποιος βρηκε το συγκεκριμενο βιβλιο βαρετο.Μπορω να πω οτι το τελειωσα με αρκετη δυσκολια (ειναι που σπανια παραταω βιβλια στην μεση)
 
Καλησπέρα Ίζι.
Τώρα τελείωσα με το βιβλίο. Το πρώτο που θέλω να σημειώσω είναι πως η συγγραφέας τα κατάφερε θαυμάσια· ένιωσα άβολα και πιέστηκα αρκετά, σελίδα σελίδα. Είχε στοιχεία και από πραγματικά γεγονότα, είναι ολοφάνερο. Σπουδαία τεχνική και αφήγηση, και σαν αναγνώστης, είμαι σίγουρος πως με ήθελε ή να το αφήσω ή να πνιγώ με τα παρακάτω. Επίσης, πρέπει να πω κι εγώ ένα τεράστιο μπράβο για την υπέροχη απόδοση στα ελληνικά από την Έφη Τσιρώνη.

Ευχαριστώ για την υπέροχη παρουσίαση-πρόταση· είναι από τα βιβλία εκείνα που δεν μπορώ να ξαναπιάσω γιατί μεταφέρουν αθόρυβους εφιάλτες, κομμάτια από τον ίδιο σου τον εαυτό, που όμως υπάρχουν και πρέπει να αντιμετωπίζεις.
 
Top