Ίρβιν Γιάλομ (Irvin D. Yalom) :"Η Θεραπεία του Σοπενάουερ"



Τίτλος: Η Θεραπεία του Σοπενάουερ
Πρωτότυπος Τίτλος: The schopenhauer cure
Συγγραφέας: Ίρβιν Γιάλομ (Irvin D. Yalom)
Μετάφραση: Ευαγγελία Ανδριτσάνου
Εκδόσεις: Άγρα



Ο Τζούλιους είναι ψυχοθεραπευτής, ο οποίος μετά από μία εξέταση ρουτίνας μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο και ότι του μένει ένας χρόνος καλής υγείας. Μετά το αρχικό σοκ, αποφασίζει να μην αφήσει αυτός ο χρόνος να περάσει μες στην κατάθλιψη και την σκέψη για τον επικείμενο θάνατο, αλλά να αφοσιωθεί με μεγαλύτερη ζήλο στην ψυχοθεραπευτική του ομάδα και να προσπαθήσει να βοηθήσει όσο περισσότερο γίνεται τα μέλη της. Η Παμ, η Ρεμπέκκα, η Μπόνυ, ο Στιουαρτ, ο Τόνυ, ο Γκιλ κι ο Φίλιπ είναι οι άνθρωποι που απαρτίζουν την ομάδα, άτομα με διαφορετικές προσωπικότητες και περίπλοκα προβλήματα, οι οποίοι όμως μέσω του διαλόγου και της ανταλλαγής απόψεων και εμπειριών και υπό την καθοδήγηση του ψυχοθεραπευτή τους προσπαθούν να βρουν διέξοδο στα προβλήματά τους. Η πιο ιδιαίτερη περίπτωση της ομάδας αποτελεί ο Φίλιπ, ένας μισάνθρωπος που δυσκολεύεται να επικονωνήσει με τους τριγύρω του, υπεροπτικός και λάτρης του Σοπενχάουερ και της πεσιμιστικής φιλοσοφίας του. Το πως βρέθηκε ένα τέτοιο άτομο σε μια ψυχοθεραπευτική ομάδα αφήνω να το μάθει ο μελλοντικός αναγνώστης μόνος του...


Το βιβλίο είναι πολλυ ενδιαφέρον, η ανάγνωση κυλάει ευχάριστα. Ο Γιάλομ δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να δει τι συμβαίνει σε μια ψυχοθεραπευτική ομάδα, πώς λειτουργούν τα μέλη της, ποιος ειναι ακριβώς ο ρόλος του ψυχοθεραπευτή μέσα σ' αυτήν, με τρόπο άμεσο και κατανοητό στο κοινό, ενώ παράλληλα τον βάζει να προβληματιστεί στα διάφορα ζητήματα που παρουσιάζονται μες στην ιστορία.

Μου αρεσε πολύ '' Η Θεραπεία του Σοπενχάουερ'', μάλιστα πολύ περισσότερο από το '' Όταν έκλαψε ο Νίτσε'' και δεν το αποκλείω να το ξαναδιαβάσω κάποια στιγμή στο μέλλον
 
Last edited by a moderator:
Ποσο χαιρομαι που βλεπω πως σου αρεσε! Ειναι το αγαπημενο μου απο Γιαλομ.Νομιζω πως μετα απο αρκετο καιρο,θα μπει στη σειρα για να ξαναδιαβαστει!
Σου κινησε καθολου την περιεργεια ο Σοπεναουερ σαν ανθρωπος και σαν Φιλοσοφος,ωστε να θες να διαβασεις κατι απο αυτον? Αν ναι,βρες "Τα Παθη του Κοσμου".Ειναι ενα παρα πολυ καλο και αντιπροσωπευτικο βιβλιο της προσωπικοτητας και της ιδιοσυγκρασιας του συγκεκριμενου φιλοσοφου! Θυμαμαι καποτε,με ειχε επηρεασει αρκετα!
 
...Και σε ρωτησα σε αλλο θεμα πως σου φανηκε, πριν δω εδω την αναρτηση σου.
Το βρηκα κι εγω ιδιαιτερα ενδιαφερον, τοσο ως προς το θεμα όσο και ως τον τρόπο που θίγει το συγκεκριμενο ζητημα.
 
Λατρευω τον yalom και συγκεκριμενα αυτο το βιβλιο ειναι το αγαπημενο μου,απο οσα δικα του εχω διαβασει.Καθε φορα που το διαβαζω μου αρεσει ολο και πιο πολυ και καθε φορα ειναι ξεχωριστη,γιατι μου προσφερει και κατι καινουριο.
 
Έχει χρόνια που το διάβασα. Ήταν περίοδος διακοπών, ξενυχτούσα να το τελειώσω. Ο φακός για το ψάρεμα στο κεφάλι μου, χρησίμευε να βρω αν πάσχω από κάποια διαταραχή. Και όχι μόνο. Είχα επηρεαστεί γενικότερα από τις συζητήσεις για τον θάνατο. Γι αυτό μόλις κατέβασα " ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ TOY ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ -ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ" του Γιαλόμ φυσικά :))))
 
Top