Όμορφες και ταπεινές

Αριάδνη

Κοινωνός
Η αλήθεια είναι πως όταν μια γυναίκα είναι πολύ όμορφη και το ξέρει, είναι δύσκολα προσεγγίσιμη καθότι έχει πολύ ζήτηση και γίνεται συζήτηση γύρω από το όνομά της και τα μυαλά παίρνουν αέρα για λίγα χρόνια γιατί μετά έρχεται και η παρακμή της ομορφιάς και αναγκάζεται να προσγειωθεί άσχημα. Στην λογοτεχνία όμως δεν συμβαίνει αυτό πάντα, ευτυχώς και υπάρχουν νέα πανέμορφα κορίτσια με υπομονή, αγάπη, ταπείνωση και κανέναν εγωισμό, αυτά στην λογοτεχνία:)))) άμα τα βρείτε στην αλήθεια θα είστε τυχεροί ( για τους άνδρες μιλάω κυρίως)! Δυστυχώς σήμερα μετρά πολύ η εμφάνιση και αν ένας άνδρας ή μια γυναίκα την έχει, αποκτά και άλλο στάτους μέχρι την στιγμή που οι πιο νέοι και ωραίοι θα λάβουν θέση και οι παλιοί εκθρονίζονται γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα, πάντα μιλά για νεότητα και ομορφιά, αυτά τα δυο άλλες αρετές και αξίες απλά πάνε περίπατο και δεν χρειάζεται μια νέα κοπέλα να τις έχει , απλά να είναι όμορφη και σέξυ, όταν όμως αρχίζει να πέφτει ο..πισινός, αρχίζουν και τα ψυχολογικά προβλήματα...
Μου είχε κάνει εντύπωση η Νίνα Σέγιερς στον 'μαύρο κύκνο' που είναι μια πανέμορφη νέα γυναίκα και απλά δεν έχει καν καταλάβει την αξία της ομορφιά της η ίδια και οι γύρω της επειδή τυγχάνει να μην έχει σεξουαλική ζωή και σχέσεις και ζει μοναχικά δεν την αναγνωρίζουν οι άνδρες δηλ.( όπως λέει και ο δάσκαλός της ποιός θα ήθελε να κοιμηθεί με αυτό το κορίτσι; επειδή δεν του έκατσε προφανώς:χαχα: και το αναγνώριζει και ο συνχορευτής της που ούτε σε αυτόν κάθεται! ας τους καθότανε και βλεπουμε τι θα λέγανε μετά, ουρά θα είχε, άλλο που η προβληματική σχέση με την μάνα της, την κάνει τόσο παιδι), οχι μόνο να είσαι όμορφη πρέπει αλλά και να διεκδικείς:χαχα:
Τώρα στην λογοτεχνία το πανέμορφη, απλή και ταπεινή φοριέται πολύ, πόσες ηρωιδες πια και που να σταθείς να ονομάσεις, τι να πρωτοθυμηθείς, τι να ξεχάσεις, πανέμορφες κοπέλες που θυσιάζονται για τον άλλον και το κοινό καλό:)) και δίνουν ρεσιτάλ ευγένειας και μεγαλοψυχίας όπως η Εντιθ Αντελον στην κληρονομιά της Αλκοτ και η Μαρία Μπροντί στον τύρρανο του Κρόνιν.΄Θα σκεφτώ και άλλες, υπάρχει ολόκληρη λίστα.
 
Last edited by a moderator:

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Αυτό που εγώ μπορώ να καταθέσω Αριάδνη μου, είναι πως μέχρι τώρα στη ζωή μου τα έχω πάει καλύτερα με τις ομορφούλες παρά με τις ασχημούλες!!! :ουχ: Ενδεχομένως γιατί τις προσεγγίζω με διαφορετικό τρόπο από τους περισσότερους. Υπάρχουν γυναίκες (κι άνδρες βεβαίως) που δε βλέπονται, όμως είναι παντελώς απροσπέλαστες. Ίσως γιατί έχουν δεχτεί μπόλικη απόρριψη και κλείνονται στο "καβούκι" τους.

Η λογοτεχνία θεωρώ πως αντιγράφει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με τα προσωπικά βιώματα των συγγραφέων. Ωστόσο δεν πρέπει να μπερδευόμαστε, πρόκειται για εξαιρετικά γεγονότα, όχι για τη ζωή του μέσου ανθρώπου. Τα παραδείγματα που αναφέρεις είναι κάτι τέτοιο, ο κανόνας είναι πολύ πιο τετριμμένος. Οι πρίγκιπες του παραμυθιού είναι κάτι σαν τους εξωγήινους : προφανώς υπάρχουν αλλά δεν τους έχουμε συναντήσει ακόμη...
 

Αριάδνη

Κοινωνός
Με την Ιζι το χουμε πει και αλλου πως οι παλιοι κυριως συγγραφεις εξηραν την ομορφια μιας γυναίκας , οι συχρονοι ειναι πιο μετριοπαθείς και δινουν πιο ανθρωπινα και γηινα χαρακτηριστικα στις ηρωιδες. Ναι τα πηγαινες καλα Μπου δεν λεω αλλα σιγουρα δεν ειναι οι ωραιες των βιβλιων που θυσιαζονται για το κοινό καλό και για την αρετή χα χα!
 

Αριάδνη

Κοινωνός
Ο Σερ Γουόλτερ Σκοτ πήρε το πρότυπο της Ρεβέκκας και του πατέρα της από πραγματικούς ανθρώπους. Η συμπάθειά του για τους Εβραίους της Γερμανίας αποκτήθηκε από τότε που ένας φίλος του, ονόματι Σκιν, προσπάθησε, όταν ο Σκοτ ήταν άρρωστος, να τον κάνει να διασκεδάσει, διηγούμενος την προσωπική του πείρα που απέκτησε όταν ήταν νέος στη Γερμανία. Ο Σκοτ διάλεξε ως πρότυπό του τη Ρεβέκκα Γκρας, μια όμορφη και αξιόλογη Αμερικανίδα εβραϊκής καταγωγής, γνωστή για τη φιλανθρωπία της και τον ένθερμο θρησκευτικό της ζήλο. Ο Σκοτ δεν τη γνώρισε ποτέ, αλλά ο Ουάσινγκτον Ίρβινγκ, που ήταν στενός της φίλος, την περιέγραψε στον Σκοτ, σε μια επίσκεψή του στο Άμποτσφορτ. Έτσι ο Σκοτ αποφάσισε να τη χρησιμοποιήσει στον "Ιβανόη" του, που τότε ακριβώς προετοίμαζε.

Όταν τελείωσε το μυθιστόρημά του, ο Σκοτ έστειλε ένα γράμμα στον Ίρβινγκ και τον ρώτησε: "Σού άρεσε η Ρεβέκκα σου; Μοιάζει καθόλου η Ρεβέκκα που έδωσα με το πρωτότυπο;". Μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού θεωρεί τη Ρεβέκκα ως την πραγματική ηρωίδα του μυθιστορήματος. Ο χαρακτήρας της βρήκε τόση συμπάθεια στους αναγνώστες, ώστε ο Σκοτ, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο, άκουσε επικρίσεις επειδή έδωσε το χέρι του Ιβανόη στη λιγότερο ενδιαφέρουσα Ραβένα και όχι στη Ρεβέκκα. Ο Σκοτ υπεράσπισε τον εαυτό του από τις κατηγορίες αυτές, λέγοντας πως οι προκαταλήψεις της ηλικίας έκαναν σχεδόν ακατανόητη μια τέτοια ένωση. Υποστήριξε επιπλέον ότι "ένας χαρακτήρας με μεγάλην αρετή και τη σφραγίδα της υπεροχής υποβιβάζεται, μάλλον, και δεν εξαίρεται με μια προσπάθεια ανταμοιβής της αρετής με πρόσκαιρη ευτυχία... Αυτή δεν είναι η ανταμοιβή που δίνει η Πρόνοια σε όσους είναι άξιοι να υποφέρουν".
πηγη : wikipedia
Για την Ρεββέκα γράφονται ολόκληρες σελίδες για την ομορφιά, την φιλανθρωπία της, την γοητεία της και την αυτοθυσία της να παραχωρήσει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της στην ξανθιά Ροβέννα, την ήδη αρραβωνιατικιά του Ιβανόη! Το θέμα είναι πως ο Σκοτ περιέγραψε ενα αληθινό πρόσωπο όπως βλέπουμε παραπάνω!
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Ο "Ιβανόης" ήταν από τα πρώτα βιβλία που διάβασα μικρός, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση,ειδικά η σκηνή της πολιορκίας του κάστρου. Όντως η Ρεβέκκα είναι η πραγματική πρωταγωνίστρια του έργου, δεν γίνονταν όμως να πράξει αλλιώς ο συγγραφέας γιατί θα χάνονταν η αληθοφάνεια που έπρεπε να έχει το ιστορικό μυθιστόρημα. Άσε που αν η πλοκή οδηγούσε σε γάμο Ρεβέκκας - Ιβανόη θα προκαλούνταν μεγάλο σκάνδαλο, μπορεί κιόλας να μην του το εξέδιδαν. Η ένωση χριστιανού με Εβραίο είναι πολύ δύσκολη ακόμη και σήμερα.
 

Αριάδνη

Κοινωνός
Μα λεει παραπανω αυτο που παρεθεσα πως μεγάλη μερίδα αναγνωστών ήθελε την ένωση Ρεββέκας- Ιβανόη παρα την Ροβέννα που δεν την θεώρησαν καν ως κεντρική ηρωίδα και πως ο Σκοτ δέκτηκε επικρίσεις, αυτό λέει τουλάχιστον...
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Προφανώς υπήρχε κι αναγνωστικό κοινό πιο "προχωρημένο" για τα δεδομένα της εποχής, δεν αμφισβητώ την πηγή. Όμως ένας τέτοιος γάμος ήταν και παραμένει ταμπού για πολλούς μέχρι και σήμερα. Σημαντικός αριθμός αναγνωστών, επηρεασμένος από το κίνημα του ρομαντισμού που κέρδιζε συνεχώς έδαφος, ήθελε το αίσιο τέλος για τους ερωτευμένους. Οι ρομαντικοί ήρωες βέβαια συνήθως είχαν άσχημο τέλος, άρα ούτε αυτό μπορούσε να γίνει. Το ιστορικό μυθιστόρημα παρουσιάζει τις συμβάσεις της εποχής του, εξάλλου ο Σκοτ δεν ήταν επαναστάτης. Η μη ένωση Ρεβέκκας - Ιβανόη εκφράζει μία πραγματική κατάσταση, οι ήρωες είναι "σύγχρονοι".
 

Αριάδνη

Κοινωνός
Σημασία μεγάλη έχει το γεγονός πως υπήρξε μια πολύ όμορφη γυναίκα ενάρετη όπως μας την περιγράφει ο σερ σκοτ τουλάχιστον
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Ανεξάρτητα του αν ο συγγραφέας εμπνεύστηκε από υπαρκτό πρόσωπο, μετράει πως μας δίνει μία ηρωίδα με σύνθετη προσωπικότητα κι όχι καρικατούρα. Ένα βήμα μπροστά στην εξέλιξη των χαρακτήρων γενικότερα.
 

Αριάδνη

Κοινωνός
Και στην πρόβα του νυφικου, η πρωταγωνίστρια Αγγελικούλα Δελλή παρουσιάζεται ως πανέμορφη κοπέλα, " η της αναγεννήσεως" που την αποκαλεί και ο Χριστόδουλος όμως καλοσυνάτη, πιστή φίλη, υπέροχη κόρη, δίκαιη καθόλου επηρμέννη, αθώα σαν παιδί και βαθιά ταπεινή σαν άνθρωπος αν και πλούσια μοναχοκόρη! Και η ομορφιά της αποκτά ζωντάνια στις σελίδες του βιβλίου πότε ως ζωγραφιά του Μοντιλιάνι και πότε ως αιθέριος πίνακας του Μποτιτσέλι και στο σήριαλ επέλεξαν την σωστή ηθοποιό( η Σικελιανού κατα με ειναι καλλονή) νομίζω για να συμβολίσει με την παρουσία της όλα αυτα ! Ακόμα και όταν ο Πετρος Mανιας , ο μετέπειτα άνδρας της την βλέπει για πρωτη φορα δεν πιστεύει πως είναι τοσο όμορφη οσο την εχει περιγράψει ο φίλος του και του δίνει δίκιο πως δεν του έλεγε υπερβολές!
 
Top