Όταν μας στερούν την αναγνωστική απόλαυση

Επίσης εννοούσα ότι δεν μπορώ να διαβάσω γενικώς.. κανένα βιβλίο...

θα προσπαθήσω να βρω τη λύση μέσα από τους ανθρώπους.. ελπίζω να καταφέρω να επανέλθω γρήγορα..
Να κάνεις μόνο ό,τι σε γεμίζει και σε κάνει ευτυχισμένο αυτή την περίοδο και σύντομα θα επανέλθεις δυναμικότερα. Αν δεν θέλεις να διαβάσεις, μην το ζορίζεις καθόλου. Αρκετές ενοχές έχουμε με άλλα πράγματα, όχι και με το διάβασμα! :)

Σου εύχομαι να ορθοποδήσεις γρήγορα και από δω και πέρα να έχεις μόνο χαρές. :)
 
Γι'αυτό και με κουράζει ιδιαίτερα όταν είναι στο τέλος του βιβλίου και πρέπει να πηγαίνω συνεχώς μπρος-πίσω για να συνεχίσω. Με βολεύει να είναι στο κάτω πλαίσιο του βιβλίου και αν κρίνω ότι κάτι δεν θέλω να το μάθω, ή το ξέρω ήδη, απλά το προσπερνάω.
Συμφωνώ απόλυτα, δεν υπάρχει πιο κουραστικό πράγμα για μένα αυτό το πήγαινε - έλα.. Τώρα σχετικά με το αρχικό ποστ, δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένα βιβλίο, όπως το Ανεμοδαρμένα ύψη, απαιτεί να υπάρχει το γενεαλογικό δέντρο των χαρακτήρων. Δεν ήταν και τόσοι πολλοί ώστε να μπερδευτούμε. Από την άλλη σε βιβλία όπως Οι τρείς κόρες της Κίνας ή το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου, κάτι τέτοιο το θεωρώ απαραίτητο (και πολλοί οι χαρακτήρες και δύσκολα ονόματα για το εκπαιδευμένα στα ελληνικά μυαλό μου).
 
Κατά κανόνα αποφεύγω να διαβάζω τις εισαγωγές πριν διαβάσω το βιβλίο (συνήθως τις διαβάζω παράλληλα με το βιβλίο) γιατί ακόμα και αν δεν αποκαλύπτουν στοιχεία της πλοκής σε ωθούν στο να κρατήσεις μια συγκεκριμένη στάση σαν αναγνώστης ως προς το κείμενο (πχ θα σου πει "δες τι γαμάτα που χρησιμοποιεί τη γλώσσα στη σελίδα 732", ενώ αν το διαβάσεις μόνος σου και δεις τη διατύπωση της σελίδας 732 θα πεις "μα καλά δυσλεκτικός το έγραψε;" :) ) και συνήθως αποφεύγω να διαβάζω τους επιλόγους γενικά γιατί κατά κανόνα στον επίλογο σου περιγράφουν με λογικά επιχειρήματα γιατί το βιβλίο που μόλις τελείωσες και σκυλοβαρέθηκες τόσο ώστε σκοπεύεις να το δωρίσεις σε όλους τους εχθρούς σου στην πραγματικότητα ήταν ότι καλύτερο θα διαβάσεις στη ζωή σου (οπότε πλέον μπορείς να πεθάνεις ήσυχος).

Επειδή όμως πάντα διαβάζω από πριν το οπισθόφυλλο, έχω να παρατηρήσω ότι και εκεί συχνά σου αποκαλύπτονται στοιχεία τα οποία στο κείμενο θα σου αποκαλυφθούν στη μέση του βιβλίου και σαν έκπληξη.

Αυτό όμως που πραγματικά με εκνευρίζει είναι όταν υπάρχουν σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου ή και του κεφαλαίου και εκεί που διαβάζεις πχ ότι το τάδε γεγονός είναι μια παράδοση που κρατάει από την εποχή του Βάλντεμαρ του Μέγα της Δανίας (σημείωση 67) και αρχίζεις να ξεφυλλίζεις για να βρεις που είναι η σημείωση 67 για να δεις πότε ήταν η εποχή του Βάλντεμαρ και φτάνεις στη σημείωση για να δεις ότι αυτό το γράφει ο Χ ιστορικός στο έργο του "Βάλντεμαρ ο Μέγας: Ένας πολύ μάγκας Βάλντεμαρ" (τόμος 3, Λειψία 1822, σελ. 1730) το οποίο δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Συμφωνώ πολύ, φίλε Κόρτο.

Κι εγώ πάντα παραλείπω τις εισαγωγές που τις βρίσκω σαν μια αυθαίρετη επέμβαση στο βιβλίο και αληθινά εκνευρίζομαι με τις υποσημειώσεις που διακόπτουν τον ειρμό μου..

Κι επειδή έχω ίδια εμπειρία με την δική σου έχω πάψει να διαβάζω οπισθόφυλλα. Δεν ξέρω με ποια λογική βάζουν την περίληψη του βιβλίου στο οπισθόφυλλο.

:όχισουλέω:
 
Κι επειδή έχω ίδια εμπειρία με την δική σου έχω πάψει να διαβάζω οπισθόφυλλα. Δεν ξέρω με ποια λογική βάζουν την περίληψη του βιβλίου στο οπισθόφυλλο.

:όχισουλέω:
Αυτό μάλλον δεν το κατάλαβα.. Γιατί το θεωρείς παράλογο; Σκέφτομαι ότι εντάξει υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που τους ακολουθώ τυφλά, αλλά όλοι οι υπόλοιποι; Αν δεν υπάρχει αυτή η περίληψη (και εδώ προσθέτω και τις περιλήψεις/αναφορές/κριτικές που διαβάζω εδώ μέσα και σε άλλες σελίδες) τί θα με κάνει να αγοράσω το χ βιβλίο του ψ συγγραφέα; Αν είναι κομψά δοσμένη δεν το θεωρώ κακό.
 
Αυτό μάλλον δεν το κατάλαβα.. Γιατί το θεωρείς παράλογο; Σκέφτομαι ότι εντάξει υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που τους ακολουθώ τυφλά, αλλά όλοι οι υπόλοιποι; Αν δεν υπάρχει αυτή η περίληψη (και εδώ προσθέτω και τις περιλήψεις/αναφορές/κριτικές που διαβάζω εδώ μέσα και σε άλλες σελίδες) τί θα με κάνει να αγοράσω το χ βιβλίο του ψ συγγραφέα; Αν είναι κομψά δοσμένη δεν το θεωρώ κακό.
Συμφωνώ ότι χρειάζονται κάποιες πληροφορίες ώστε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του υποψήφιου Αναγνώστη-Αγοραστή. Εγώ ενοχλούμαι όταν μου παρέχονται πληροφορίες που αφορούν σημαντικές εξελίξεις της πλοκής. Κατά τα άλλα και εγώ στο βιβλιοπωλείο το οπισθόφυλλο θα κοιτάξω πρώτο.
 
Κι εμένα με αποσυντονίζουν οι υποσημειώσεις και δεν θέλω να έχει πάρα πολλές το βιβλίο.
Με αυτή την κουβέντα θυμήθηκα το "Σπήλαιο των ιδεών" που στις υποσημειώσεις του εκτυλίσσεται μια ιστορία.
 
Top