Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie): Έργο και Βιογραφία

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Και πολύ σύντομα δυο λόγια για το έργο τής Αγκάθας Κρίστη (Agatha Christie) με πληροφορίες που παίρνω από κάποιο οπισθόφυλλο των εκδόσεων Harper-Collins.

Γνωστή και ως η Βασίλισσα τού Εγκλήματος έχει υπερβεί το ένα δισεκατομμύριο πωλήσεις στα αγγλικά και άλλο ένα στις υπόλοιπες γλώσσες. Είναι η πιο ευπώλητη συγγραφέας στην ιστορία και την ξεπερνούν μοναχά η Βίβλος και ο Σαίξπηρ. Έχει γράψει 78 αστυνομικά μυθιστορήματα, 19 θεατρικά έργα και 6 μυθιστορήματα με το όνομα Μαίρη Ουεστμάκοτ (Mary Westmacott) καθώς και τέσσερα βιβλία που δεν είναι μυθοπλαστικά, ένα από τα οποία είναι η αυτοβιογραφία της.

Το πρώτο της μυθιστόρημα που το έγραψε κατά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είναι το «The Mysterious Affair at Syles»* όπου πρωταγωνιστεί ο περίφημος Ηρακλής Πουαρό που παρέμεινε φίλος πιστός σε πολλά βιβλία ακόμη. Εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο The Bodley Head το 1920 και φαντάζομαι πως ούτε στα πιο τρελά της όνειρα δεν θα μπορούσε να φανταστεί την περίλαμπρη καριέρα και τα δισεκατομμύρια πωλήσεις που εγκαινίαζε με αυτήν την έκδοση.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1926 έγραψε το «The Murder of Roger Akroyd» (Ποιος Σκότωσε τον Άκροϋντ) το οποίο θεωρείται από πολλούς το αριστούργημά της το οποίο αργότερα έγινε θεατρικό έργο —το πρώτο της— με το όνομα «Alibi» (Άλλοθι) και ανέβηκε με επιτυχία. Το πιο γνωστό βέβαια θεατρικό της είναι «Η Ποντικοπαγίδα» (The Mousetrap) και αποτελεί το έργο που παίζεται τα περισσότερα χρόνια συνεχόμενα.

Η Κρίστη χρίστηκε Ντέιμ (Dame) το 1971, ένας τίτλος κάπως ανόητος όταν είσαι μια τόσο σπουδαία συγγραφέας μα όλοι ξέρουμε πόσο αρέσουν κάτι τέτοια στους Άγγλους :ρ

*Όπου μπόρεσα παράθεσα τον τίτλο μεταφρασμένο όπως αυτός κυκλοφόρησε σε κάποια ελληνική έκδοση, με προτεραιότητα στις "κίτρινες" εκδόσεις Λυχνάρι. Το «The Mysterious Affair at Syles» δέν μπόρεσα να βρω πώς έχει μεταφραστεί. Εάν ξέρει κάποιος άς μας ενημερώσει.
 
Το "The mysterious affair of Styles" μεταφράστηκε με τον τίτλο "Κουκουβάγια σε καπνοδόχο" (!!) Η πιστή μεταφραστική απόδοση λογικά είναι "Η μυστηριώδης υπόθεση του Στάιλς" ["Styles Court" είναι μια εξοχική περιοχή της κομητείας του Έσσεξ]
Για να είμαι ειλικρινής, δεν το διάβασα. Βρήκα μια περίληψη του έργου της έκδοσης "Λυχνάρι" εδώ
 
Να προσθέσω ότι πολλοί θεωρούν "χρυσή" εποχή για αυτή την περίοδο από το 1934 εως το 1945 (δε θυμάμαι πού το διάβασα:().
Αυτό είναι άδικο γιατί έγραψε αριστουργήματα σε όλες τις περιόδους της ζωής της. Δεν είναι υπέροχο το "the murder or Roger Akroyd"(1926) ή το "endless night"(1967);
 
Last edited:
Μετά από πολλά χρόνια επανφέρω το νήμα από τα βάθη των νημάτων...
Χαζομάρες λέω απλώς έψαχνα νήματα σχετικά με την Άγκαθα :ρ
Η περίοδος 1934 με 1945, θεωρήθηκε μάλλον καλύτερη γιατί ήταν πολλά από τα κορυφαία μυθιστορήματά της σε εκείνη την περίοδο, όχι ότι μετά σταμάτησε να γράφει ωραία μυθιστορήματα. Απλώς σε εκεινη την 9ετία, γράφτηκαν το Έγκλημα στο Εξπρές Οριάν, Η υπογραφή του δολοφόνου, Για γάμο ή για κηδεία, Δέκα μικροί νέγροι, Μάρτυς κατηγορίας (όπου έγινε θεατρικό) κ.α. Ίσως ήταν εποικοδομητική περίοδος και γι' αυτό να χαρακτηρίστηκε καθ'αυτόν τον τρόπο.
 
Η περίοδος 1934 με 1945, θεωρήθηκε μάλλον καλύτερη γιατί ήταν πολλά από τα κορυφαία μυθιστορήματά της σε εκείνη την περίοδο, όχι ότι μετά σταμάτησε να γράφει ωραία μυθιστορήματα. Απλώς σε εκεινη την 9ετία, γράφτηκαν το Έγκλημα στο Εξπρές Οριάν, Η υπογραφή του δολοφόνου, Για γάμο ή για κηδεία, Δέκα μικροί νέγροι, Μάρτυς κατηγορίας (όπου έγινε θεατρικό) κ.α. Ίσως ήταν εποικοδομητική περίοδος και γι' αυτό να χαρακτηρίστηκε καθ'αυτόν τον τρόπο.

Όντως ήταν η πιο δημιουργική περίοδο της γραφής της αν και να πω την αλήθεια πιο πολύ μου αρέσουν τα πρώτα της βιβλία, ειδικά εκείνα με τις περιπέτειες που βιώνουν νεαρές κοπέλες που μπλέκονται σε κυκλώματα κατασκοπίας.

Συμφωνώ το ότι το Ποιος Σκότωσε τον Άκροϋντ είναι αριστούργημα, αν και θεωρώ το Δέκα Μικροί Νέγροι ως το καλύτερο της βιβλίο.

Όσοι ενδιαφέρεστε για την προσωπική της ζωή, συνιστώ να διαβάσετε το Agatha Christie and the Eleven Missing Days, μια βιογραφία που εστιάζει στην περίοδο όπου η συγγραφέας εξαφανίστηκε και αφού χάθηκε έγινε ένας μικρός πανικός. Ο σύζυγος της την απατούσε με μια νεότερη, το αμάξι της βρέθηκε κάπου παρατημένο, κινητοποιήθηκε η αστυνομία να την βρει, ο Κόναν-Ντόϋλ ζήτησε την αρωγή ενός μέντιουμ για να την βρουν και τελικά την βρήκαν σε ένα ξενοδοχείο όπου είχε κλείσει δωμάτιο στο όνομα της ερωμένης του άντρα της.

Η ίδια η Κρίστι δεν αναφέρθηκε ποτέ στο περιστάτικο, επισήμως είχε πάθει αμνησία. Το τι πραγματικά έπαιξε έμεινε μυστήριο.

Στην συνέχεια χώρισε τον άντρα της, παντρεύτηκε ένα νεαρό αρχαιολόγο-ο οποίος ηλικιακά ήταν πιο κοντά στην κόρη της- και έζησε μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής της. Ένα χρόνο μετά τον θάνατο της, ο άντρας της παντρεύτηκε την βοηθό του.
 
Αν και μ'αρέσει πολύ η Αγκάθα, δεν ήξερα αυτές τις λεπτομέρειες της ζωής της. Μου μοιάζουν σαν καταστάσεις που θα μπορούσαν να υπάρχουν σε κάποιο από τα βιβλία της.
 
Αν και μ'αρέσει πολύ η Αγκάθα, δεν ήξερα αυτές τις λεπτομέρειες της ζωής της. Μου μοιάζουν σαν καταστάσεις που θα μπορούσαν να υπάρχουν σε κάποιο από τα βιβλία της.
Στην βιογραφία της που είχα διαβάσει, υπήρχε η θεωρία ότι είχε βάλει κάποια αυτοβιογραφικά στοιχεία, π.χ. οι ηρωίδες που προσπαθούν να διατηρήσουν την οικογενειακή έπαυλη ενώ είναι αντιμέτωπες με χρέη (όταν πέθανε ο πατέρας της παραλίγο να χάσουν το σπίτι τους) και ειδικότερα οι ηρωίδες των πρώτων βιβλίων της έχουν πολλά κοινά στοιχεία με την Άγκαθα-νέες, περιπετειώδεις, ερωτευμένες με γοητευτικούς άντρες, κ.τ.λ..
 
Όσοι ενδιαφέρεστε για την προσωπική της ζωή, συνιστώ να διαβάσετε το Agatha Christie and the Eleven Missing Days, μια βιογραφία που εστιάζει στην περίοδο όπου η συγγραφέας εξαφανίστηκε και αφού χάθηκε έγινε ένας μικρός πανικός. Ο σύζυγος της την απατούσε με μια νεότερη, το αμάξι της βρέθηκε κάπου παρατημένο, κινητοποιήθηκε η αστυνομία να την βρει, ο Κόναν-Ντόϋλ ζήτησε την αρωγή ενός μέντιουμ για να την βρουν και τελικά την βρήκαν σε ένα ξενοδοχείο όπου είχε κλείσει δωμάτιο στο όνομα της ερωμένης του άντρα της.

Η ίδια η Κρίστι δεν αναφέρθηκε ποτέ στο περιστάτικο, επισήμως είχε πάθει αμνησία. Το τι πραγματικά έπαιξε έμεινε μυστήριο.
Κάποτε, είχα διαβάσει ότι σκηνοθέτησε η ίδια την εξαφάνισή της. Πάντως, είναι από τους ανθρώπους που θα ήθελα πολύ να γνωρίσω.
 
Ένας ρεπόρτερ απ'την Ντέιλι Μέηλ ρώτησε τον Άρτσι Κρίστι αν η Άγκαθα είχε κάνει ποτέ λόγο για εξαφάνιση. Αυτός απάντησε πως η Άγκαθα είχε πει στην αδερφή της "Μπορώ να εξαφανιστώ όποτε το θελήσω. Θα το το σχεδιάσω προσεκτικά και κανένας δεν θα με βρει."
Αριστουργήματα το "Ποιος σκότωσε τον Άκροϋντ" και το "Οι δέκα μικροί νέγροι" αλλά αυτό που έφυγε απ'τα χέρια μου στις τελευταίες σελίδες, με κανονική στριγγλιά λες και κρατούσα καυτή πατάτα, ήταν το "Η σοφίτα με τις αράχνες". Τρόμαξα τους τουρίστες που άραζαν στα διπλανά μπαλκόνια.
 
(το προκαλώ συχνά #νοτ :χαχαχα:) Διάβασέ το αλλά όχι με μεγάλες προσδοκίες. Μπορεί να μη σε σοκάρει τόσο όσο εμένα.
 
"Η Σοφίτα με τις Αράχνες" ήταν το πρώτο της Κρίστι που διάβασα. Ημουν στο γυμνάσιο και από τότε δυστυχώς δεν έχω ξαναδεί το βιβλίο, μάλλον χάθηκε σε καμιά εκκαθάριση της μάνας μου. Είναι καταπληκτικό, είχα μείνει στήλη άλατος όταν αποκαλύφθηκε ο δολοφόνος. Ξεπέρασε τον εαυτό της η τύπισσα εκεί. Διαβάστε το όπως και δηποτε και ενημερώστε με αν βρείτε διπλό αντίτυπο γιατί το θελω για την αγκαθοσυλλογή μου.
 
Αριστουργήματα το "Ποιος σκότωσε τον Άκροϋντ" και το "Οι δέκα μικροί νέγροι" αλλά αυτό που έφυγε απ'τα χέρια μου στις τελευταίες σελίδες, με κανονική στριγγλιά λες και κρατούσα καυτή πατάτα, ήταν το "Η σοφίτα με τις αράχνες". Τρόμαξα τους τουρίστες που άραζαν στα διπλανά μπαλκόνια.
Το πιστεύεις ότι είναι από τα λίγα βιβλία που είχα βρει το/τη δολοφόνο σχεδόν αμέσως; :τρέλα:
 
Επειδή θέλω να διαβάσω κάποιο βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι (έχω δει την σειρά Ηρακλής Πουαρό αλλά δεν έχω διαβάσει βιβλίο της), ποιο βιβλίο προτείνεται για να ξεκινήσω;
 
Διάλεξε όποιο θες, για να πέσεις σε κακό βιβλίο της Άγκαθα θέλει μεγάλη προσπάθεια. Προτείνω όμως:
Ο φόνος είναι εύκολος, Ατέλειωτη νύχτα, Θάνατος υπο δοκιμήν, Νέμεσις, Ρετρό στην ομίχλη, Η σοφίτα με τις αράχνες (επαναλαμβάνομαι), ποιος σκότωσε τον Ακρουντ, Δέκα μικροί νέγροι (συνεχίζω να επαναλαμβάνομαι), Πέντε μικρά γουρουνάκια, Κουκουβάγια σε καπνοδόχο, Έγκλημα στο Εξπρές Οριάν.
Βάγγυ, μια φορά μόνο βρήκα τον/την δολοφόνο. Στο "Ένα μήνυμα για φόνο" :γρμβ:
Edit: Μεταλλαγμένη, έγινε ;)
 
Κάποτε, είχα διαβάσει ότι σκηνοθέτησε η ίδια την εξαφάνισή της. Πάντως, είναι από τους ανθρώπους που θα ήθελα πολύ να γνωρίσω.
Στην βιογραφία άφησαν να εννοηθεί ότι το είχε σχεδιάσει μαζί με την κολλητή της αλλά το θέμα πήρε υπερβολική δημοσιότητα και ξέφυγε από τον έλεγχο τους.
 
Eγώ να προσθέσω στις προτάσεις της Τσίου, με τις οποίες συμφωνώ (όσες έχω διαβάσει τουλάχιστον) το Θλιμμένο Κυπαρίσσι, ο Φόνος δεν είναι παιχνίδι, έγκλημα στην Μεσοποταμία, ένα άλλοθι για τρία εγκλήματα, κίνδυνος στο Έντ Χάουζ. Βασικά πρέπει να είσαι γρουσούζης για να πέσεις σε κακό βιβλίο της :ρ
Απο τα 21 δικά της που έχω διαβάσει μονο ένα βρήκα άθλιο απλά, την μεγάλη τετράδα του εγκλήματος. Δεν θύμιζε στο ελάχιστο την ιδιοφυή Κρίστυ.
 
Top