Ανάλυση ποιήματος του Στέλιου Λαλούση

Καλημέρα...
Μπορεί κάποιος να μου ερμηνεύσει το παρακάτω ποίημα και ειδικά την τελευταία παράγραφο;
Σας ευχαριστώ...

λοιπόν
μου μίλησες για τα ταξίδια σου
σου μίλησα για τις φρίκες μου
κι έτσι σμίξανε οι κόσμοι μας

αφού δε ζήτησες τίποτα
αφού δε ζήτησα τίποτα
φαντάζομαι έναν κόσμο που δε χρωστά σε κανένα

Γι αυτό σκέφτομαι
πως έτσι όπως απλώνεται η πόλη από ψηλά
θα μπορούσε να σχηματίσει τα δάκρυά σου
τις αγωνίες και τους παλμούς σου
μα πιο πολύ σκέφτομαι πως δε σε χωρά εσένα η πόλη

έτσι που νιώθω να με αιχμαλωτίζει η ανάγκη
και ακούω τα βήματα σου να με περπατάνε
τα καλντερίμια να ανασαίνουν τα καρδιοχτύπια σου

και σκέφτομαι πάλι
πως
ταξίδι
είναι οι άνθρωποι
μα πιο πολύ ταξίδι
είναι το πάθος
να μοιραστείς το δρόμο.
 
Last edited by a moderator:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Προσωπικα δεν καταλαβα τιποτα

Το λιγο που μπορω να καταλαβω ειναι οτι αναφερεται σε ενα ταξιδιωτη που τρεχει μονος απο δω κι απο κει εχοντας καποια προβληματα και σκοτουρες, με δακρυα και καρδιοχτυπια, και ο αφηγητης συμπασχει με αυτο. Καταληγει οτι το ταξιδι ειναι καλυτερο οταν μοιραζεσαι το δρομο, ειτε κυριολεκτικα είτε εννοώντας τη ζωη και τη συνυπαρξη
 
Συμπασχει, αλλά τον αφήνει;
Μήπως εννοεί, ότι προτιμάει να πορεύεται με πάθος γενικά στην ζωή με τον κάθε ταξιδιώτη που θα βρίσκει στο ταξίδι;
 
Μιλά για δύο ανθρώπους που ενώθηκαν, που αγαπήθηκαν πραγματικά, γιατί η αγάπη δεν περιμένει τίποτα. "αφού δε ζήτησες τίποτα/αφού δε ζήτησα τίποτα/φαντάζομαι έναν κόσμο που δε χρωστά σε κανένα."

"Γι αυτό σκέφτομαι
πως έτσι όπως απλώνεται η πόλη από ψηλά
θα μπορούσε να σχηματίσει τα δάκρυά σου
τις αγωνίες και τους παλμούς σου
μα πιο πολύ σκέφτομαι πως δε σε χωρά εσένα η πόλη"
Λέει πόλη, όχι κόσμος, κάτι περιορισμένο. Η ζωή στον μικρόκοσμο. Δεν τον/την χωρά η πόλη γιατί είναι ελεύθερος/η.

"έτσι που νιώθω να με αιχμαλωτίζει η ανάγκη
και ακούω τα βήματα σου να με περπατάνε
τα καλντερίμια να ανασαίνουν τα καρδιοχτύπια σου"
Είναι σημαντικός/η γι' αυτόν/η. Θέλει να γίνει "πόλη" για να περπατήσει μέσα του/της. Κοινή ζωή.

"και σκέφτομαι πάλι
πως
ταξίδι
είναι οι άνθρωποι
μα πιο πολύ ταξίδι
είναι το πάθος
να μοιραστείς το δρόμο."
Επιστρέφει στον αρχικό συλλογισμό του ταξιδιού. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος. Είναι πιο σημαντικό να ενωθούν οι δύο κόσμοι σ' έναν κοινό δρόμο.

Στο περίπου και περιληπτικά, ελπίζω να βοήθησα.
 
Αν κάποιος αφαιρέσει από την τελευταία παράγραφο την δεύτερη λέξη "ταξίδι"

και σκέφτομαι πάλι
πως ταξίδι
είναι οι άνθρωποι
μα πιο πολύ
είναι το πάθος
να μοιραστείς το δρόμο

Τι μπορεί να εννοεί; Ότι θέλει το πάθος με τον/την συγκεκριμένο/η;
 
Last edited:
Στίχοι περισσότερο παρά "ποίηση", ένας μονόλογος προσωπικών σκέψεων.
Ίσως τραγουδιστό να κερδίζει -θα ήταν αληθινά ενδιαφέρον με αυτά τα "σκέφτομαι και πάλι σκέφτομαι" :))))-, αν και το φαντάζομαι να φιγουράρει επιτυχώς σε ιντερνετικά μεμε με ηλιοβασιλέματα και χωμάτινα μονοπάτια.
Πάθος, αγάπη, "θέλω", αναλύσεις για υπονοούμενα και μελοδράματα; Δύσκολα διαφαίνονται σε σκόρπιες σκέψεις ενός και μόνο "εγώ".
Προσωπικά πιστεύω πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα τραγουδάκια που -στιχουργικά τουλάχιστον- θα σε οδηγήσουν στην αναζήτηση ή τη δημιουργία νοημάτων -κρυφών και μη.
 
Στίχοι περισσότερο παρά "ποίηση", ένας μονόλογος προσωπικών σκέψεων.
Ίσως τραγουδιστό να κερδίζει -θα ήταν αληθινά ενδιαφέρον με αυτά τα "σκέφτομαι και πάλι σκέφτομαι" :))))-, αν και το φαντάζομαι να φιγουράρει επιτυχώς σε ιντερνετικά μεμε με ηλιοβασιλέματα και χωμάτινα μονοπάτια.
Πάθος, αγάπη, "θέλω", αναλύσεις για υπονοούμενα και μελοδράματα; Δύσκολα διαφαίνονται σε σκόρπιες σκέψεις ενός και μόνο "εγώ".
Προσωπικά πιστεύω πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα τραγουδάκια που -στιχουργικά τουλάχιστον- θα σε οδηγήσουν στην αναζήτηση ή τη δημιουργία νοημάτων -κρυφών και μη.
Καλα τα λες, αλλά δεν με βοηθάς όμως... ?
 
@Ιανός Αλέξης
Η ποίηση δεν ήταν ποτέ ένα από τα δυνατά μου σημεία. Μόνο το Μονόγραμμα και Πάμπλο Νερούντα που αφιέρωσα σε δύο γυναίκες.
Εγώ θεωρώ ότι το ποίημα (χρησιμοποιώντας όπως παρατήρησε και η @Λευκή Σελίδα το σχήμα του κύκλου) ξεκινά στο σημείο από όπου ξεκίνησε. Δηλαδή στην ενότητα, στο ''μαζί''. Μιλάει για δύο ανθρώπους διαφορετικούς, με άλλο υπόβαθρο, άλλο μπακ-γκράουντ, με άλλες εμπειρίες (και μη σου πω άλλο κοινωνικό στάτους).
Και το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται, θέλει και έχει ανάγκη να φύγει.
Και ο συντάκτης/ποιητής αντιλαμβάνεται την ανάγκη αυτή. Και λέει (μάλλον στον εαυτό του) ότι σημασία δεν έχει το ταξίδι (ως άλλος Καβάφης), αλλά οι εμπειρίες του ταξιδιού. Και κυρίως να τις βιώσουν μαζί. Η λαχτάρα του μαζί στα βιώματα και τις εμπειρίες που θα προσφέρει ο δρόμος.
 
Αν κάποιος αφαιρέσει από την τελευταία παράγραφο την δεύτερη λέξη "ταξίδι"
Γιατί να την αφαιρέσει; Το κάνει για να δώσει έμφαση στη λέξη ταξίδι. Αλλά ακόμα κι αν την αφαιρέσει, λέει "το πάθος να μοιραστείς το δρόμο". Αλλάζει το πρόσωπο σε δεύτερο και μοιράζεται την τελευταία σκέψη του με τον αναγνώστη, το συμπέρασμα του εσωτερικού μονολόγου.
Εννοείς αν μιλάει για συγκεκριμένο πρόσωπο ή γενικά;

Μήπως σου το αφιέρωσαν Ιανέ και ψάχνεις να βρεις τι νιώθει το κορίτσι για σένα;;;; :αγαπώ: Μήπως γράφεις στίχους και θες να δεις τι ανταπόκριση έχουν; Ρίξε λίγο φως για να πάρεις καλύτερες απαντήσεις.
 
@Ιανός Αλέξης νομίζω οτι αναφέρεται στο ταξίδι της ζωής. Συμφωνα με τον ποιητή ή την ποιήτρια, το τι θα κάνεις σε αυτό τα ταξίδι (ο προορισμός είναι γνωστός) δεν εχει τόσο μεγάλη σημασία, όσο με ποιους θα το κάνεις. Διαφωνώ, αλλά δεν εχει καμία σημασία. :ματιά:

ποιος/α ειναι ο ποιητής/α ?
 
Αυτό εξαρτάται από πολλές άλλες παραμέτρους που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Εσύ ξέρεις καλύτερα φαντάζομαι.
 
Λοιπόν, η κοπέλα είναι ''δυνατή'' στα ποιήματα. Οτι θέλει να πει, το εκφράζει σχεδόν πάντα με μια στροφή από ένα ποίημα.
Την λέξη ''ταξίδι'', θεωρώ πως σκόπιμα δεν την εβαλε. Ισως γιατί ηθελε να δωσει μια διαφορετική ερμηνεια. Δεν ξερω. Γι αυτο σας ρωταω. Ποια θα ειναι η διαφορά αν την ειχε βαλει.
Η μοναδική παράμετρος είναι πως αυτο το διαστημα είμαστε χώρια (απο ενα μεγάλο λάθος δικό μου) για να μπορέσει να πάρει τον χρόνο της...
Μάλλον, για να το πω πιο καθαρα... Η κοπέλα μου ειπε να χωρισουμε. Της εστειλα ενα γραμμα και μετα απο 2 ημερες, εγραψε την συγκεκριμενη στροφή απο το ποιημα
 
Last edited:
Και πριν μου πει να χωρισουμε, παλι εβαζε διαφορους στιχους, που τους καταλαβαινα απολυτα, οτι η σκεψη της ηταν να χωρισουμε, οπως και εγινε...
 
@Ιανός Αλέξης νομίζω οτι αναφέρεται στο ταξίδι της ζωής. Συμφωνα με τον ποιητή ή την ποιήτρια, το τι θα κάνεις σε αυτό τα ταξίδι (ο προορισμός είναι γνωστός) δεν εχει τόσο μεγάλη σημασία, όσο με ποιους θα το κάνεις. Διαφωνώ, αλλά δεν εχει καμία σημασία. :ματιά:

ποιος/α ειναι ο ποιητής/α ?
Τι εννοεις;
 
ποιος/α ειναι ο ποιητής/α ?
σόρι @Ιανός Αλέξης που θα σου χαλάσω την «μαγεία».

Και ως συμβουλή για τους μελλοντικούς et tous nos amours: ο έρωτας φωλιάζει μέσα σ’αυτόν που αγαπά, όχι μέσα σ’αυτόν που αγαπιέται.

Καλα τα λες, αλλά δεν με βοηθάς όμως... ?
κι όμως προσπάθησα να βοηθήσω ;-}
 
Top