Απορία για το άρθρο της ονομαστικής του πληθυντικού των θηλυκών

Το αἱ πώς έγινε οἱ (οι)? Ο μόνος τρόπος που μού 'ρχεται είναι να έγινε πρώτα ᾑ, (όπως στο παλαιός ‒> παλῃός) και μετά, αφού δεν μπορούσαμε να βάζουμε υπογεγραμμένες, το κάναμε ίδιο με το αρσενικό.

Επέτυχα τίποτε?
 
Το αἱ πώς έγινε οἱ (οι)? Ο μόνος τρόπος που μού 'ρχεται είναι να έγινε πρώτα ᾑ, (όπως στο παλαιός ‒> παλῃός) και μετά, αφού δεν μπορούσαμε να βάζουμε υπογεγραμμένες, το κάναμε ίδιο με το αρσενικό.

Επέτυχα τίποτε?
Ευχαριστούμε, αγαπητέ, για την ενδιαφέρουσα ερώτηση.

Η εξομοίωση του άρθρου των θηλυκών με το αρσενικό οφείλεται στην πανίσχυρη ιδιότητα της αναλογίας και δεν πρόκειται για τροπή. Καθώς τα δύο γένη ταυτίζονταν ως προς τα ληκτικά μορφήματα σε διάφορες πτώσεις και κατηγορίες (π.χ. α΄ κλίση: οἱ στρατιῶτ-αι, τῶν στρατιωτ-ῶν, τοῖς στρατιώτ-αις, τοὺς στρατιώτ-ας - αἱ χῶρ-αι, τῶν χωρ-ῶν, ταῖς χώρ-αις, τὰς χώρ-ας· γ΄ κλίση: οἱ χειμῶν-ες, τῶν χειμών-ων, τοῖς χειμῶ-σι, τοὺς χειμῶν-ας - αἱ εἰκόν-ες, τῶν εἰκόν-ων, ταῖς εἰκό-σι, τὰς εἰκόν-ας κ.ά.), δεν είναι παράξενο ότι η εξομοίωση επηρέασε και τα άρθρα. Ως αποτέλεσμα, το άρθρο τού πληθυντικού των θηλυκών αἱ έδωσε τη θέση του στο άρθρο οἱ των αρσενικών, το οποίο προσέλαβε γενικευτική λειτουργία· φαινόμενο συνηθισμένο για τους τύπους τού αρσενικού στις περισσότερες γλώσσες.

Μερικά ενδιαφέροντα ερωτήματα: Πώς προέκυψε ο τύπος τις τής αιτιατικής τού θηλυκού άρθρου; Και από πού προέρχεται το εγκλιτικό τες (π.χ. μάζεψέ τες, γράψ' τες), το οποίο δεν υπήρχε στην αρχαία γλώσσα; Σκέφτηκα, αγαπητέ, ότι ίσως σας ενδιέφερε να το ερευνήσετε αποκτώντας πληρέστερη εικόνα τού συστήματος των άρθρων. Κατόπιν θα μπορούσατε να γράψετε τα συμπεράσματά σας.

Συγγνώμη για την άσκηση· τη θεώρησα ωφέλιμη με βάση τις αναζητήσεις σας :).

Υ.Γ. Η τροπή παλαιός > παλιός, ελαία > ελιά κτλ. οφείλεται σε συνίζηση (ημιφωνοποίηση) και δεν μεσολάβησε τροπή σε ῃ. Έχουν γραφτεί αναλυτικότερα τα στοιχεία αυτής της αλλαγής σε παλαιότερο σημείωμα.

Ευχαριστώ.
 
Η εξομοίωση του άρθρου των θηλυκών με το αρσενικό οφείλεται στην πανίσχυρη ιδιότητα της αναλογίας και δεν πρόκειται για τροπή. Καθώς τα δύο γένη ταυτίζονταν ως προς τα ληκτικά μορφήματα σε διάφορες πτώσεις και κατηγορίες (π.χ. α΄ κλίση: οἱ στρατιῶτ-αι, τῶν στρατιωτ-ῶν, τοῖς στρατιώτ-αις, τοὺς στρατιώτ-ας - αἱ χῶρ-αι, τῶν χωρ-ῶν, ταῖς χώρ-αις, τὰς χώρ-ας· γ΄ κλίση: οἱ χειμῶν-ες, τῶν χειμών-ων, τοῖς χειμῶ-σι, τοὺς χειμῶν-ας - αἱ εἰκόν-ες, τῶν εἰκόν-ων, ταῖς εἰκό-σι, τὰς εἰκόν-ας κ.ά.), δεν είναι παράξενο ότι η εξομοίωση επηρέασε και τα άρθρα. Ως αποτέλεσμα, το άρθρο τού πληθυντικού των θηλυκών αἱ έδωσε τη θέση του στο άρθρο οἱ των αρσενικών, το οποίο προσέλαβε γενικευτική λειτουργία· φαινόμενο συνηθισμένο για τους τύπους τού αρσενικού στις περισσότερες γλώσσες.
Α, δεν περίμενα ότι ήταν τόσο απλό!

Μερικά ενδιαφέροντα ερωτήματα: Πώς προέκυψε ο τύπος τις τής αιτιατικής τού θηλυκού άρθρου; Και από πού προέρχεται το εγκλιτικό τες (π.χ. μάζεψέ τες, γράψ' τες), το οποίο δεν υπήρχε στην αρχαία γλώσσα; Σκέφτηκα, αγαπητέ, ότι ίσως σας ενδιέφερε να το ερευνήσετε αποκτώντας πληρέστερη εικόνα τού συστήματος των άρθρων. Κατόπιν θα μπορούσατε να γράψετε τα συμπεράσματά σας.
Είναι όντως ενδιαφέροντα ερωτήματα αυτά. Για το "τες" (χρησιμοποιούμενο μόνον με τον τρόπο "γράψ' τες (δεν ξέρω πώς αλλιώς να τό εξηγήσω)), μπορεί να είναι από το "αυτές" (γράψε αυτές -> γράψε 'τες -> γράψ' τες). Φυσικά, όπως και με την ερώτησή μου για το κτητικό "τους" ("το αυτοκίνητό τους" αντί για "το αυτοκίνητό των", ενώ "το αυτοκίνητό μου" και όχι "το αυτοκίνητό με", αλλά τό είχα σκεφθεί λάθος), μπορεί και εδώ να κάνω λάθος. Για το "τις", η αλήθεια είναι ότι δεν μού πάει κάπου ο νους. Και δεν υπάρχει η λέξη "αυτίς", για να τό συνδέσω κάπως :Ρ Αν σάς είναι εύκολο, και θέλετε, φυσικά, θα σάς παρακαλούσα όπως μάς διαφωτίσετε επί αυτού. (Αλήθεια, ποιός ήταν ο λόγος που άλλαξαν τα άρθρα μόνον του πληθυντικού των θηλυκών?)

Συγγνώμη για την άσκηση· τη θεώρησα ωφέλιμη με βάση τις αναζητήσεις σας :).
Χαχαχα Συνήθως δεν κάνω έρευνα, αλλά απλώς ρωτάω εδώ, αφ' ού δεν ξέρω πού αλλού θα μπορούσα να ψάξω για τέτοια, και τα λεξικά που έχω δεν αναλύουν τέτοιες λέξεις.

Υ.Γ. Η τροπή παλαιός > παλιός, ελαία > ελιά κτλ. οφείλεται σε συνίζηση (ημιφωνοποίηση) και δεν μεσολάβησε τροπή σε ῃ. Έχουν γραφτεί αναλυτικότερα τα στοιχεία αυτής της αλλαγής σε παλαιότερο σημείωμα.
Α, ναι, δεν τό θυμόμουν εκείνην την στιγμή... Απλώς είχα θυμηθεί ότι είχα δει το "παλιός" ως "παλῃός", σε ένα βιβλίο του προπάππου μου, και τό έγραψα. Συγχωρέσατέ με!

Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, ή, μάλλον (κρίνων εκ των 4ων likes (+του δικού μου = 5) στην απάντησή σας, θα έπρεπε να πω ότι) εμείς ευχαριστούμε!
 
Last edited:
Top