Βιβλία που θα θέλαμε να ξεχάσουμε για να τα ξαναδιαβάσουμε

[Συμπριεν Μερε]

Ίσως ( ή σίγουρα) ακούγεται παράλογο βιβλία που αγαπήσαμε να θέλουμε να τα ξεχάσουμε ώστε να χρειάστει να τα ξαναδιαβάσουμε .Έτσι μοναδικά συναισθήματα που είχαμε κατά την διάρκεια της πρώτης ανάγνωσής τους δεν θα κρατούν μόνο μια φορά αλλά πολλές . Βέβαια θα ήταν κουραστικό πολυσέλιδα βιβλία να διαβάζονται ξανά και ξανά αλλά είναι ένα άκρως φανταστικό σενάριο άρα δεν χρειάζεται να προβληματιζόμαστε .Π.χ θα ήθελα πραγματικά να μην θυμάμαι τίποτα από τον " Κώδικα Ντα Βίντσι " ( μόνο το ότι μου άρεσε ) . Κατα αυτόν τον τρόπο θα μπορούσα να ξαναζήσω την αγωνία στο τέλος του βιβλίου.
Εσείς ποιο αγαπημένο σας βιβλίο θα επιλέγατε να ξεχάσετε και γιατί ;

Υ.Γ Εαν υπάρχει ήδη αυτό το νήμα να διαγραφθεί

 

[Βάγγυ]

Α, ωραία νήμα! ) Μου έρχονται κατα νου 3 βιβλία που θα ήθελα να ξεχάσω για να ξαναδιαβάσω και να νιώσω τα πρώτα μου συναισθήματα όπως λες!!
Το Κλέφτρα των βιβλίων του Ζουσάκ, το Στα ίχνη σου... της Λάπτον και το Παραδεισένια Οστά της Σέμπολντ. Βιβλία τα οποία αγάπησα τη γραφή, τους χαρακτήρες, τα πάντα!

 

[Έλλη Μ]

Ωραιο νημα, Συμπριεν.
Οι δακτυλιοι του Κρονου ειναι ενα απο αυτά, γιατι ειχα πολύ καιρό να εντυπωσιαστω με το νεωτερικον (ελλειψει καλυτερης λέξης) ενός βιβλιου.
Οι δαιμονισμένοι, επισης. Η βουή και η μανία ειχε εντονη επιρροή, καθώς και ο ξενος.
Τωρα που το σκεφτομαι, ο ξενος με εχει επηρεάσει πολύ.
Η πρώτη επαφή με τη γραφή του Χειμωνα ήταν επίσης καθοριστική σε σημειο επιλογης -εκτοτε- πολλων βιβλίων που διαβασα. Δηλαδη, θα ηθελα να ανακαλυψω για πρωτη φορά (πάλι) τον Χειμωνα, χωρις να εχει ιδιαίτερη σημασία το βιβλίο.

 

[Στιλλ ιλλ]

Θα ηθελα να ξεχασω την Αννα Καρενινα και να ξαναβυθιστω παλι στον κοσμο του Τολστοι. Θα ηθελα επισης να ξεχασω τις Λευκες Νυχτες του Ντοστογιεφσκι για να ξανανιωσω εκεινο το μυστηριο δεσιμο μαζι του καθως ηταν η αφορμη για να αρχισω το ταξιδι μου στο εργο του.

 

[Φαροφύλακας]

Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; )

 

[Αριάδνη]

Τον ζοφερο οικο θα το διαβαζα ξανα και ξανα γιατι η ταπεινοτητα και η καρτερικοτητα και η ηθικη ολοκληρωση της εσθερ σαμμερσον ειναι μεγαλειωδειςτο νησι για να μην ξερω το υπεροχο τελος και την καλη τυχη της μαριας ωστε να αγωνιω και τις μικρες κυριες μηπως και στο τελος η τζο καταληξει επιτελους με τον λορι

 

[Στιλλ ιλλ]

Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; )

Εγω παντως τις εισαγωγες τις αποφευγω για αυτον ακριβως τον λογο. Φιλοι και λοιποι που μας το χαλανε θελουν σκοτωμα επιεικως. Ειχα δει πρωτα την ταινια με την Ναιτλι οποτε ηξερα το τελος αλλα δεν το βρηκα λιγοτερο συγκλονιστικο στο βιβλιο (ισα ισα το βιωσα σε ολη του την εκταση πολυ περισσοτερο, οχι μονο το τελος αλλα ολη την ιστορια).

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Την φάση που την χτυπά το τραίνο λέμε;

 

[Στιλλ ιλλ]

Κινητο σποιλερ εισαι βρε Κορτο

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Μπα δεν νομίζω. Κινούμαι ελάχιστα

 

[Αριάδνη]

Εσυ κορτο πες μας κανα βιβλιο πολυδιαβασμενε λεσχιτη! Και τον τυρρανο του κρονιν θα θελα να ξαναδιαβαζα εχει συγκλονιστικο χαπι εντ παλι

 

[Ίζι]

Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; )

Απ' τη μια κι εγώ σιχαίνομαι τα σπόιλερς, απ' την άλλη είναι τόοοοσο γνωστό το έργο και το τέλος του, που είναι δύσκολο πια να κρατηθεί η όποια μυστικότητα για την πλοκή του. Και μέχρι πότε θεωρείται κάτι σπόιλερ; Ας πούμε, το τέλος του "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" θεωρείται κι αυτό σπόιλερ;

 

[Αριάδνη]

Ιζι συμφωνω ειναι ισως το πιο γνωστο εργο της παγκοσμιας λογοτεχνιας και το τελος του μυθικο πλεον

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Ε ναι, υπάρχουν σπόιλερ και σπόιλερ. Στο τραγούδι της φωτιάς και του πάγου ας πούμε, σπόιλερ είναι να πεις ποιος μένει ζωντανός

 

[Στιλλ ιλλ]

Δεν ειναι αυτονοητο οτι ολοι γνωριζουν για ενα βιβλιο, οσο γνωστο κι αν ειναι για αυτο το καλυτερο ειναι να αποφευγουμε τα σποιλερ.

 

[Έλλη Μ]

Εγω νομιζα οτι το τραινο την πάει Λιανοκλάδι..
Τι; Οχι;!;

 

[Φαροφύλακας]

Δηλ. σκέψου, να έχεις ζήσει την ζωή σου με τέτοιον σχεδιασμό και υπολογισμένη σύνεση, που να έχεις καταφέρει να αποφύγεις να μάθεις το τέλος της Άννας Καριένινα. Και μια μέρα, σε κάποια σεβαστή ηλικία, σε κάποιο σεβαστό βιβλιοπωλείο, όπως το παίρνεις, άσπιλος, στα χέρια, ο πωλητής σε κοιτάζει με εκτίμηση και σου λέει: "Κάνατε πολύ καλή επιλογή! Είναι αληθινή απόλαυση κάθε σελίδα. Κρίμα που στο τέλος η Άννα πάει στο Λιανοκλάδι, βέβαια!"

Ή, σοφός από τα χρόνια, την στιγμή που ανοίγει το καταραμένο του στόμα αρχίζεις να βγάζεις άναρθρες κραυγές ανοιγοκλείνοντας τ' αφτιά σου ενώ τρέχεις προς το ταμείο κι έτσι δεν προλαβαίνει να πει τίποτα. Δίνεις το βιβλίο στο ταμείο και προκαταβολικά χρήματα και κλείνεις πεισματικά τ' αφτιά για να μην ακούσεις τί λέει το στόμα της ταμείας που ανοιγοκλείνει. Αργότερα, στο γλυκό σούρουπο στρώνεσαι στον φιλόξενο καναπέ και σοφός μεν αλλά όχι και πάνσοφος ώστε να παραλείψεις τον περιττό και φλύαρο πρόλογο, καθώς διαβάζεις την άσκοπη ανάλυση που κάποιος κότσαρε τσόντα πριν το έργο, μαθαίνεις, μέσα σε όλα, πως στο τέλος η Άννα θα βρεθεί στο Λιανοκλάδι.

Κλείνεις το βιβλίο, μπαίνεις στο ίντερνετ και βγάζεις μέσω τραινοσέ ένα εισιτήριο για Λιανοκλάδι για να πας να βρεις την Άννα.

 

[Έλλη Μ]

Μετα απο αυτή την αναδρομή στο φανταστικο μέλλον του φανταστικου σοφού ή πανσοφου αναγνώστη, κατεληξα σε δυο συμπεράσματα:
1. Αυτια και στόμα ανοιγοκλείνουν.
2. Οταν ανοιγει (κλεινει) το στομα του ενός (της μιας), κλείνουν (ανοιγουν) τα αυτιά του άλλου (της άλλης).

Και λέω τώρα, διχως αισχυνη, να πάω για ψώνια. Ή πεντικιουρ.

 

[Φαροφύλακας]

Είναι μια εγγυημένη μέθοδος: αλαλάζεις ενώ ανοιγοκλείνεις τα αφτιά με τα χέρια. Δοκίμασέ την με την πρώτη ευκαιρία και πες μας τα αποτελέσματα.


Καλά ψώνια ή πετικιούρ. (Γαλλικό; )

 

[Πωλίνα]

Εγώ πάντως ψιλό-σποιλεριαστηκα για την Άννα.