Βιβλία που θα θέλαμε να ξεχάσουμε για να τα ξαναδιαβάσουμε

Ίσως ( ή σίγουρα) ακούγεται παράλογο βιβλία που αγαπήσαμε να θέλουμε να τα ξεχάσουμε ώστε να χρειάστει να τα ξαναδιαβάσουμε .Έτσι μοναδικά συναισθήματα που είχαμε κατά την διάρκεια της πρώτης ανάγνωσής τους δεν θα κρατούν μόνο μια φορά αλλά πολλές . Βέβαια θα ήταν κουραστικό πολυσέλιδα βιβλία να διαβάζονται ξανά και ξανά αλλά είναι ένα άκρως φανταστικό σενάριο άρα δεν χρειάζεται να προβληματιζόμαστε .Π.χ θα ήθελα πραγματικά να μην θυμάμαι τίποτα από τον " Κώδικα Ντα Βίντσι " ( μόνο το ότι μου άρεσε ) . Κατα αυτόν τον τρόπο θα μπορούσα να ξαναζήσω την αγωνία στο τέλος του βιβλίου.
Εσείς ποιο αγαπημένο σας βιβλίο θα επιλέγατε να ξεχάσετε και γιατί ;

Υ.Γ Εαν υπάρχει ήδη αυτό το νήμα να διαγραφθεί
 

Βάγγυ

Active member
Α, ωραία νήμα! :)) Μου έρχονται κατα νου 3 βιβλία που θα ήθελα να ξεχάσω για να ξαναδιαβάσω και να νιώσω τα πρώτα μου συναισθήματα όπως λες!!
Το Κλέφτρα των βιβλίων του Ζουσάκ, το Στα ίχνη σου... της Λάπτον και το Παραδεισένια Οστά της Σέμπολντ. Βιβλία τα οποία αγάπησα τη γραφή, τους χαρακτήρες, τα πάντα! :αγαπώ:
 

Έλλη Μ

Well-known member
Ωραιο νημα, Συμπριεν.
Οι δακτυλιοι του Κρονου ειναι ενα απο αυτά, γιατι ειχα πολύ καιρό να εντυπωσιαστω με το νεωτερικον (ελλειψει καλυτερης λέξης) ενός βιβλιου.
Οι δαιμονισμένοι, επισης. Η βουή και η μανία ειχε εντονη επιρροή, καθώς και ο ξενος.
Τωρα που το σκεφτομαι, ο ξενος με εχει επηρεάσει πολύ.
Η πρώτη επαφή με τη γραφή του Χειμωνα ήταν επίσης καθοριστική σε σημειο επιλογης -εκτοτε- πολλων βιβλίων που διαβασα. Δηλαδη, θα ηθελα να ανακαλυψω για πρωτη φορά (πάλι) τον Χειμωνα, χωρις να εχει ιδιαίτερη σημασία το βιβλίο.
 

Στιλλ ιλλ

Active member
Θα ηθελα να ξεχασω την Αννα Καρενινα και να ξαναβυθιστω παλι στον κοσμο του Τολστοι. Θα ηθελα επισης να ξεχασω τις Λευκες Νυχτες του Ντοστογιεφσκι για να ξανανιωσω εκεινο το μυστηριο δεσιμο μαζι του καθως ηταν η αφορμη για να αρχισω το ταξιδι μου στο εργο του.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; :όχισουλέω:)
 

Αριάδνη

New member
Τον ζοφερο οικο θα το διαβαζα ξανα και ξανα γιατι η ταπεινοτητα και η καρτερικοτητα και η ηθικη ολοκληρωση της εσθερ σαμμερσον ειναι μεγαλειωδεις❤το νησι για να μην ξερω το υπεροχο τελος και την καλη τυχη της μαριας ωστε να αγωνιω και τις μικρες κυριες μηπως και στο τελος η τζο καταληξει επιτελους με τον λορι
 
Last edited:

Στιλλ ιλλ

Active member
Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; :όχισουλέω:)
Εγω παντως τις εισαγωγες τις αποφευγω για αυτον ακριβως τον λογο. Φιλοι και λοιποι που μας το χαλανε θελουν σκοτωμα επιεικως. Ειχα δει πρωτα την ταινια με την Ναιτλι οποτε ηξερα το τελος αλλα δεν το βρηκα λιγοτερο συγκλονιστικο στο βιβλιο (ισα ισα το βιωσα σε ολη του την εκταση πολυ περισσοτερο, οχι μονο το τελος αλλα ολη την ιστορια).
 

Αριάδνη

New member
Εσυ κορτο πες μας κανα βιβλιο πολυδιαβασμενε λεσχιτη! Και τον τυρρανο του κρονιν θα θελα να ξαναδιαβαζα εχει συγκλονιστικο χαπι εντ παλι
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Εγώ θα ήθελα να ξεχάσουν το τέλος της Άννας Καριένινα όλοι όσοι το διαβάσαν ώστε να σταματήσουν να το λένε αβασάνιστα και να το χαλάνε σε όσους δεν το διαβάσαν. (Νομίζω πως σε ένα βιβλίο μέχρι και στην εισαγωγή το έχει, τί συμβαίνει στο τέλος. Δηλαδή πόσο ανόητος να είναι κανείς; :όχισουλέω:)
Απ' τη μια κι εγώ σιχαίνομαι τα σπόιλερς, απ' την άλλη είναι τόοοοσο γνωστό το έργο και το τέλος του, που είναι δύσκολο πια να κρατηθεί η όποια μυστικότητα για την πλοκή του. Και μέχρι πότε θεωρείται κάτι σπόιλερ; Ας πούμε, το τέλος του "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" θεωρείται κι αυτό σπόιλερ;
 

Αριάδνη

New member
Ιζι συμφωνω ειναι ισως το πιο γνωστο εργο της παγκοσμιας λογοτεχνιας και το τελος του μυθικο πλεον
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Staff member
Ε ναι, υπάρχουν σπόιλερ και σπόιλερ. Στο τραγούδι της φωτιάς και του πάγου ας πούμε, σπόιλερ είναι να πεις ποιος μένει ζωντανός
 

Στιλλ ιλλ

Active member
Δεν ειναι αυτονοητο οτι ολοι γνωριζουν για ενα βιβλιο, οσο γνωστο κι αν ειναι για αυτο το καλυτερο ειναι να αποφευγουμε τα σποιλερ.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Δηλ. σκέψου, να έχεις ζήσει την ζωή σου με τέτοιον σχεδιασμό και υπολογισμένη σύνεση, που να έχεις καταφέρει να αποφύγεις να μάθεις το τέλος της Άννας Καριένινα. Και μια μέρα, σε κάποια σεβαστή ηλικία, σε κάποιο σεβαστό βιβλιοπωλείο, όπως το παίρνεις, άσπιλος, στα χέρια, ο πωλητής σε κοιτάζει με εκτίμηση και σου λέει: "Κάνατε πολύ καλή επιλογή! Είναι αληθινή απόλαυση κάθε σελίδα. Κρίμα που στο τέλος η Άννα πάει στο Λιανοκλάδι, βέβαια!"

Ή, σοφός από τα χρόνια, την στιγμή που ανοίγει το καταραμένο του στόμα αρχίζεις να βγάζεις άναρθρες κραυγές ανοιγοκλείνοντας τ' αφτιά σου ενώ τρέχεις προς το ταμείο κι έτσι δεν προλαβαίνει να πει τίποτα. Δίνεις το βιβλίο στο ταμείο και προκαταβολικά χρήματα και κλείνεις πεισματικά τ' αφτιά για να μην ακούσεις τί λέει το στόμα της ταμείας που ανοιγοκλείνει. Αργότερα, στο γλυκό σούρουπο στρώνεσαι στον φιλόξενο καναπέ και σοφός μεν αλλά όχι και πάνσοφος ώστε να παραλείψεις τον περιττό και φλύαρο πρόλογο, καθώς διαβάζεις την άσκοπη ανάλυση που κάποιος κότσαρε τσόντα πριν το έργο, μαθαίνεις, μέσα σε όλα, πως στο τέλος η Άννα θα βρεθεί στο Λιανοκλάδι.

Κλείνεις το βιβλίο, μπαίνεις στο ίντερνετ και βγάζεις μέσω τραινοσέ ένα εισιτήριο για Λιανοκλάδι για να πας να βρεις την Άννα.
 

Έλλη Μ

Well-known member


Μετα απο αυτή την αναδρομή στο φανταστικο μέλλον του φανταστικου σοφού ή πανσοφου αναγνώστη, κατεληξα σε δυο συμπεράσματα:
1. Αυτια και στόμα ανοιγοκλείνουν.
2. Οταν ανοιγει (κλεινει) το στομα του ενός (της μιας), κλείνουν (ανοιγουν) τα αυτιά του άλλου (της άλλης).

Και λέω τώρα, διχως αισχυνη, να πάω για ψώνια. Ή πεντικιουρ.
:))))
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Είναι μια εγγυημένη μέθοδος: αλαλάζεις ενώ ανοιγοκλείνεις τα αφτιά με τα χέρια. Δοκίμασέ την με την πρώτη ευκαιρία και πες μας τα αποτελέσματα.
:ρ

Καλά ψώνια ή πετικιούρ. (Γαλλικό; )
 
Top