Βιβλία συνδυασμένα με ταξίδια

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Υπάρχουν κάποια βιβλία που τα έχω στο μυαλό μου συνδυασμένα με τόπους, γιατί δεν τα διάβασα στο σπίτι μου αλλά σε κάποιο ταξίδι. Και είναι περίεργο που κάθε φορά που θα φέρω στο μυαλό μου αυτά τα βιβλία, θα φέρω και την εικόνα της παραλίας ή του κήπου ή του ενοικιαζόμενου δωματίου που τα διάβαζα.

Έτσι η Νανά μου Εμίλ Ζολά μου θυμίζει ένα μπαλκονάκι στο Πευκί Ευβοίας, στο οποίο άραζα μετά τη βραδινή βόλτα και καθόμουν μέχρι το ξημέρωμα σχεδόν, γιατί το βιβλίο με είχε συνεπάρει.

Σε κάποιες διακοπές στη Χαλκιδική δεν είχα πάρει μαζί μου βιβλίο και τη λύση έδωσαν Τα Νέα που έδιναν προσφορά ένα βιβλίο με δύο διηγήματα του Ροΐδη (Ψυχολογία Συριανού Συζύγου, Το Παράπονο του Νεκροθάφτη). Πρόκειται μάλιστα για μία «δίγλωσση» έκδοση, τόσο με τα πρωτότυπα κείμενα όσο και με την απόδοσή τους στην Νεοελληνική. Το συγκεκριμένο βιβλίο το διάβαζα στην παραλία και λόγω υψηλών θερμοκρασιών και χαλαρής διάθεσης δεν διάβασα καθόλου το πρωτότυπο κείμενο.

Τέλος, τα Κύματα της Βιρτζίνιας Γουλφ τα διάβασα στις Σπέτσες πέρσι το Πάσχα. Είχα πάει για τρεις μόνο μέρες και το βιβλίο το είχα πάρει μαζί «για καλό και για κακό». Σε καμία περίπτωση δεν φανταζόμουν ότι θα τέλειωνε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Άρχισα όμως να το διαβάζω στο καράβι πηγαίνοντας στο νησί και με απορρόφησε τόσο πολύ που φτάνοντας προσπαθούσα να ξεκλέψω ώρες για να το διαβάσω. Λίγο πριν πιάσουμε Πειραιά είχε τελειώσει…

Ο κατάλογός μου με τέτοια βιβλία είναι αρκετά μακρύς, αλλά διάλεξα να καταγράψω εδώ τα πρώτα τρία που μου ήρθαν στο μυαλό. Εσείς έχετε κάτι παρόμοιο;
 

Αριάδνη

Όμορφο Νιάτο
Να πω την μαυρη μου αλήθεια, δεν ειμαι πολυταξιδευμένη, δυστυχως και τα λίγα ταξίδια που πάω , θέλω το μυαλο μου να φύγει απο τα βιβλία και να χαρώ την φυση και την νυκτερινή ζωή, τα στενοσόκακα των νησιων:), ετσι βιβλια δεν παιρνω ποτέ, μα ποτέ..

στο νοσοκομειο που ειχα μια περιπέτεια με βοηθησαν τα βιβλια..εκει ηταν οι καλυτεροι σύντροφοι, οι πιο πιστοί:)), μετα απο δυο-τρεις νεαρους φιλους που έχασα μετά επαφή, κριμα..:ωιμέ: γιατι το λίγο που εμεινα μαζί τους, τους αγάπησα..
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Συνήθως στα ταξίδια παίρνω μαζί μου "ανάλαφρα" βιβλία (Παπαδάκη, Ομηρόλη, Καρυστιανή..) και τα διαβάζω κάτω από μια ομπρέλα, κάνοντας ένα ευχάριστο διάλλειμα από το μπάνιο στη θάλασσα. Μου αρέσει να ταξιδεύω με πλοίο και πρέπει να είναι μεγάλη η διαδρομή για να διαβάσω λίγο, αλλιώς κάνω βόλτες και ατενίζω το πέλαγος.
Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. Το καλοκαίρι που μας πέρασε είχα πάει στη Σίφνο. Εκεί που έμενα ήταν, μια μεγάλη αυλή με δωμάτια και μπροστά είχε μια τεράστια βεράντα με υπέροχη θέα. Οι ιδιοκτήτες, κλασικοί νησιώτες, όποτε μας έβλεπαν μας τράταραν καφέ και γλυκό. Οπότε κάποια απογεύματα, απολάμβανα όλα αυτά παρέα με το βιβλίο μου που τέλειωσε στη μέση των διακοπών μου. Έτσι, σε τοπικό βιβλιοπωλείο πήρα το "Όταν έκλαψε ο Νίτσε" που σχεδόν το τελείωσα και αυτό. Με όλη αυτή την ομορφιά που απολάμβανα, μου άρεσε μπορώ να πω που διάβασα έπειτα ένα διαφορετικό ύφους βιβλίο.
 

Μαργαριτα

Όμορφο Νιάτο
Πέρυσι το καλοκαίρι ταξίδεψα μέχρι την υπέροχη Κρήτη με πλοίο,(ταξίδεψα νύχτα αν θυμάμαι καλά ξεκίνησα στις 21:00 και έφτασα στο νησί κατά τις 05:00)αρκετές ώρες ταξίδι,πρώτη φορά που ανέβηκα σε πλοίο και να τονίσω πως φοβόμουν αρκετά.Έτσι λοιπόν για να ξεχαστώ άρχισα να διαβάζω το "Δέκα μικροί νέγροι" της Αγκάθα Κρίστι.ΑΠΙΘΑΝΟ!!!!Μέχρι να φτάσουμε το είχα σχεδόν τελιώσει.Ήθελα πάρα πολύ να αγοράσω κάτι άλλο αλλά το νησί είναι τεράστιο οπότε είχα ελάχιστο χρόνο για διάβασμα.Πάντως είναι από εκείνα τα βιβλία που τα σκέφτεσαι για μέρες ολόκληρες αφού τα τελιώσεις.
 

Μήτις

Όμορφο Νιάτο
Το Έγκλημα και Τιμωρία το διαβασα πριν δύο καλοκαίρια στη Πάρο και όποτε το κοιτάζω μου θυμίζει τις Λεύκες και το Πίσω Λιβάδι. Το τελευταίο καλοκαίρι πάλι, επειδή γυρνούσα 31 Αυγούστου από την Ικαρία και η εξεταστική μου ξεκινούσε 1 Σεπτέμβρη (τι πρόγραμματισμός εκ μέρους μου) πέρασα πολλά μεσημέρια στη παραλία και αρκετά απογεύματα στην αυλή διαβάζοντας ψυχολογία και συγκεκριμένα δύο βιβλία για τα προβλήματα προσαρμογής στο σχολείο. (Βέβαια το ωράριο εκεί είναι ελαφρώς περίεργο, οπότε όταν λέω απόγευμα εννοώ 10 με 1 το βράδυ :μαναι:) Το περσινό Πάσχα πάλι που ήμουν και εγώ στις Σπέτσες, διαβαζα τις Ιστορίες Αμαρτίας και Αγιοσύνης του Καραγάτση. Όσο για χειμερινά ταξίδια, πέρσι στα Φώτα ανέβηκα για 4 αξέχαστες μέρες Θεσσαλονίκη και είχα μαζί μου το Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα του Χάντον. Ταξίδια και βιβλία είναι για μένα οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος!
 

Δροσούλα

Κοινωνός
Σχεδόν σε όλες τις διακοπές μου αγόρασα ένα (ή και περισσότερα) "Bell" ή "Λυχνάρι". Ποτέ όμως δεν το τελείωσα εκεί. Τις περισσότερες σελίδες τις διάβασα στο σπίτι, στο κρεβάτι...
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Επειδή σε κάποιο άλλο νήμα συζητιούνται τα βιβλία του Καμύ, θυμήθηκα έναν άλλο, μάλλον άσχημο συνδυασμό που έχω κάνει. Είχα διαβάσει την Πανούκλα του Καμύ ένα καλοκαίρι σε διακοπές στο Σίφνο.

Μου έπεσε τόσο βαρύ το βιβλίο, που άλλη τέτοια εμπειρία δεν την ξανάπαθα... Θυμάμαι που όλος ο κόσμος γύρω μου χαιρόταν τη θάλασσα και την παραλία κι εγώ διάβαζα για τους αρουραίους που μετέδωσαν την ασθένεια και ύστερα όλες τις θλιβερές και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που έφερε η επιδημία. Δεν μπορούσα όμως και να το αφήσω, γιατί μου άρεσε πολύ! Απλώς, για μένα πάντα, είναι ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται κατά τη διάρκεια διακοπών.

Το αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας ήταν ότι δεν ξανάπιασα βιβλίο του Καμύ, ούτε το καταχείμωνο :ρ
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Σπάνια έχω στις διακοπές βιβλία που δεν είναι αστυνομικά.Εξαίρεση το "Ονομα του Ρόδου" που το ξεκίνησα στη Σαμοθράκη,σ ένα κιόσκι κάτω απο τα πλατάνια με τα νερά να τρέχουν,ένα τόσο γαλήνιο μέρος που ακόμα και άρλεκιν να διάβαζα θα μου έμενε αξέχαστο.Ενα βιβλίο που έχω συνδιάσει με τα Ιωάννινα είναι μια συλλογή με κινέζικα ποιήματα που τα διάβαζα σε ένα παγκάκι με θέα στη λίμνη:διάβασμα3:
 

Αζέλμα

Όμορφο Νιάτο
(Πόσο μ'αρέσει να ξεθάβω παλιά νήματα!)
Νομίζω πως κι εγω έχω αναφέρει πόσο συνδέονται στο μυαλό μου τα βιβλία με το μέρος όπου τα διάβασα.
Πιστεύω πραγματικά οτι ένας δευτερεύων λόγος που λάτρεψα το Περηφάνια και Προκατάληψη ειναι επειδή το διάβασα σ'ένα έρημο χωριό της Χαλκιδικής με συνοδεία το αγαπημένο μου είδος καιρού: λίγος ήλιος για μην σ'εκνευρίζει, πολύς αέρας.
Καμια φορα το σπιτάκι δε φτάνει για να ζήσεις πλήρως την εμπειρία :Ρ
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Σαν φοιτητής στην Αθήνα ταξίδευα αρκετά συχνά Πειραιά Κρήτη και συχνά έπαιρνα κάποιο βιβλίο για συντροφιά στο ταξίδι. Από αυτά θυμάμαι πιο χαρακτηριστικά το "Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι" λόγω ενός αστείου περιστατικού.

Μετά (δεν είναι ακριβώς "ταξίδι" αλλά) σαν φαντάρος πρόσεχα τα σύνορα στη Λήμνο επί ένα πεντάμηνο διάβασα αρκετά με πιο έντονες αναμνήσεις τον πρώτο τόμο από το "Παιχνίδι του στέμματος" του Τζ. Ρ. Ρ. Μάρτιν, το πολύ καλό δίτομο "Σαραντινό ψηφιδωτό" του Γκ. Γκ. Κέι και τη "Φόνισσα" του Παπαδιαμάντη από τη σειρά που αναφέρει η Χρυσηίδα.

Πρώτο ταξίδι μου στο εξωτερικό το 2010 για Ισπανία και στο αεροπλάνο διάβαζα το "Μια προσωπική υπόθεση" του Κεζαμπούρο Όε, ενώ κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού μου στην Κίνα το 2011 το "Περί ηρώων και τάφων" του Ερνέστο Σαμπάτο...
 

Πολύνιους

Κοινωνός
Αχ αυτά τα Πειραιάς-Κρήτη, Κρήτη-Πειραιάς. Πρώτο έτος Ιούνιο μήνα με ένα φεγγάρι τόοοοσο και να γυρνάω απ' τα Χανιά φουλ ερωτευμένη και να διαβάζω τον Τρυποκάρυδο του Τομ Ρόμπινς. Ε ρε γλέντια. Και την Αφροδίτη με την Γούνα που ταξίδευα μ' ένα φίλο μου και κούναγε πολύ κ προσπαθούσαμε να το διαβάσουμε μαζί... Και το Σφαγείο Νο5 του Βόνεγκατ σ' ένα τέτοιο ταξίδι το ξεκίνησα, μπρούμυτα στον υπνόσακο το διάβαζα μάλιστα και έγραψα και ημερομηνία και μέρος. :ρ Και πριν λίγο καιρό το Κυλήστε δάκρυά μου, είπε ο αστυνομικός του Φιλιπ Ντικ το ξεκίνησα και το τέλειωσα στο πλοίο κ μου έκανε τέλεια παρέα γιατί γενικά ήμουν στα ντάουν μου. Μπορεί να έχω ξεχάσει άπειρα πράγματα που έχουν συμβεί, αλλά θυμάμαι λεπτομερώς κάθε 8ωρο που έχω περάσει σ' αυτό το κωλοπλοίο της Ανέκ. :γιούπι:
 

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Παραδόξως στα σημαντικά ταξίδια μου δεν θυμάμαι ποιο βιβλίο διάβαζα, ίσως στην αναγνωστική μνήμη μου οι συγκεκριμένοι προορισμοί είναι συνδεδεμένοι με τον εκάστοτε ταξιδιωτικό οδηγό που είχα λιώσει.. Με εικόνες μοναχικής παραλίας, με την αίσθηση της άμμου, του καυτού ήλιου και τον ήχο της θάλασσας έχω συνδέσει τα βιβλία "Η Κλάρα στο μισοσκόταδο", "Η εικόνα στο χαλί" και "Γράμματα ενός ασήμαντου δολοφόνου" και πάντοτε αυτούς τους συνειρμούς φέρνουν στο νου μου.
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Να προσθέσω στο νήμα αυτό ότι πλέον εντελώς συνδυασμένο με διακοπές έχω το Όνομα του Ρόδου. Το διάβασα το καλοκαίρι που μας πέρασε. Φεύγαμε για δεκαήμερες διακοπές στη Σύρο και έγινε το εξής: το ξεκίνησα στο καράβι πηγαίνοντας Σύρο και το τέλειωσα την τελευταία μέρα των διακοπών μου. Για την ακρίβεια, στο καράβι του γυρισμού είχα μείνει χωρίς ανάγνωσμα.

Μου άρεσε πάρα - πάρα πολύ και παρόλο που τον έχει τον όγκο του, το έπαιρνα στη θάλασσα και όπου αλλού πήγαινα και υπήρχε περίπτωση να διαβάσω λίγο.
 

Αμάντα

Όμορφο Νιάτο
Όταν ήμουν στη Βολτέρρα της Ιταλίας τον Αύγουστο του 2011 διάβαζα την Αμνησία του Steve Watson.

Στο Καστελόριζο το Πάσχα του 2013 διάβαζα Το Καλοκαίρι του Έρωτα του Martin Amis (σαχλό βιβλίο ολίγον τι, από ό, τι θυμάμαι).

Την παραμονή πρωτοχρονιάς του 2014, ήμουν σε ένα τεράστιο εξοχικό σπίτι σε ένα χωριό της Νότιας Ρόδου όπου δεν πατάει κανείς πριν το Μάιο και, δίπλα στο αναμμένο τζάκι, διάβαζα το Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο του Hubert Selby.
 

Μαζοποιημένος

Όμορφο Νιάτο
Εγώ δεν θα ξεχάσω που διάβαζα το Inferno του Dan Brown στο αεροπλάνο . Βασικά το ταξίδι ήταν πολύ μικρό ( εσωτερική πτήση) αλλά από το να κοιτάω ασταμάτητα τον ουρανό μέσα από το μικρό παραθυράκι φυσικά προτίμησα το βιβλίο .
 
Top