Βιβλιακοί Αγώνες! Τί ρεκόρ κρατάνε τα βιβλία σας;

Πιούζυ

Κοινωνός
Χαχα... Πάντως έχω μερικά Τεντέν στα Φαρσί - σε ηλεκτρονική μορφή όμως, γι' αυτό και δεν τα ανέφερα (αλλιώς θα γινόταν πολύ μεγαλύτερη η λίστα). Ανέφερα μόνο τα χειροπιαστά. Μακάρι να βρω και κόμιξ στα Ουρντού, μια γλώσσα που τελευταία μ' έχει συναρπάσει. Παστού δυστυχώς δεν μαθαίνω. :)
:αργκ: :πανικός: :ααργκ: :μπρ: :μπράβο: :εεε;: :τρέχω: :νατώρα: :φιρουλί:

Περα απο την πλακα, Λαγνε, πώς καταφερνεις να μην μπερδευεις τις γλωσσες; Ειδικα οσον αφορα τις λεξεις, τη σημασια τους και τη γραφη τους! Με εχω πιασει να μπερδευω την ορθογραφια λεξεων που μοιαζουν. Για παραδειγμα στα αγγλικα και στα γαλλικα..
 

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Περα απο την πλακα, Λαγνε, πώς καταφερνεις να μην μπερδευεις τις γλωσσες; Ειδικα οσον αφορα τις λεξεις, τη σημασια τους και τη γραφη τους! Με εχω πιασει να μπερδευω την ορθογραφια λεξεων που μοιαζουν. Για παραδειγμα στα αγγλικα και στα γαλλικα..
Ποιός είπε ότι δεν τις μπερδεύω ποτέ; :)))) Φυσικά και έχει συμβεί να μπερδέψω λέξεις και έννοιες που έχουν περάσει από μία γλώσσα σε μία άλλη, που είναι παρόμοιες αλλά έχουν διαφορετική έννοια, ή που έχουν την ίδια έννοια αλλά διαφέρουν ελαφρώς. Ένα παράδειγμα από τις σλαβικές γλώσσες (απ' οσες γλώσσες μαθαίνω, είναι οι περισσότερες που ανήκουν στην ίδια οικογένεια): θυμάμαι ότι για πολύν καιρό μπέρδευα πώς αποχαιρετούμε («στο επανιδείν») σε κάποιες απ'\ αυτές: Σερβοκροατικά Do viđenja (ντο βιτζένια), Πολωνικά Do widzenia (ντο βιτζένια), Σλοβακικά Do videnia (ντο βίτζενια), Ρωσικά Do svidanija (ντα σβιντάνϊα), Βουλγαρικά Doviždane (ντοβίζντανε), Σλοβενικά Nasvidenje (νασβίντενιε)...

Κι ας μην ξεχνάμε ότι δηλώνω γλωσσολάγνος («αυτός που τρελαίνεται να ασχολείται με γλώσσες») κι όχι τέλειος γνώστης πολλών γλωσσών. :)

[ Πολύ γέλασα με τις διαδοχικές φατσούλες και με το νόημα που προκύπτει... :χαχαχα: ]
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Το πιο παράξενο βιβλίο της βιβλιοθήκης μου

Στη βιβλιοθήκη μου ορισμένα βιβλία έχουν τιμητικούς τίτλους:τρέλα:. Οι τίτλοι αυτοί αλλάζουν κατά καιρούς. Σας εμπιστεύομαι κάποιους από αυτούς τους τίτλους:χαχαχα::
Το πιο αγαπημένο βιβλίο: Αναφορά στον Γκρέκο (Καζαντζάκης).
Το πιο παλιό βιβλίο: Ένα ιατρικό βιβλίο του 19ου αιώνα.
Το πιο ωραίο βιβλίο: Ανθολόγιο Ελληνικής Τυπογραφίας (Πανεπ.. Εκδόσεις Κρήτης).
Το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο: Ο Καπετάν Μιχάλης (Καζαντζάκης).
Το πιο σιχαμερό βιβλίο: Η ιστορία της ασχήμιας (Ουμπέρτο Έκο) .
Το πιο παράξενο βιβλίο: Webster’s New International Dictionary.

Το βιβλίο αυτό (το πιο παράξενο), διάλεξα για αβατόριο. Γιατί είναι παράξενο;
• Αγοράστηκε από συγγενικό μου πρόσωπο το 1964, μεταχειρισμένο, από ένα παζάρι βιβλίων που έγινε τότε. Είναι έκδοση του 1960 και έχει εκδοθεί στις ΗΠΑ.
• Είναι ογκώδες: 23 Χ 30 Χ 12 εκατοστά. Δώδεκα εκατοστά είναι το πάχος του.
• Ζυγίζει 8,5 κιλά.
• Έχει 3.200 σελίδες, σε έναν τόμο φυσικά.
• Η βιβλιοδεσία του είναι τόσο καλή που δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα μέχρι σήμερα, παρά τη βαριά χρήση δεκαετιών και τον όγκο του.
• Είναι μια καταπληκτική, εξαιρετικά προσεγμένη, έκδοση με χιλιάδες (περισσότερες από 10.000) ασπρόμαυρες και έγχρωμες εικόνες.


Αυτές είναι μερικές φωτογραφίες του βιβλίου αυτού:




 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Το μεγαλυτερο κατα ύψος ειναι "Το δωμάτιο με τις εικόνες", ένα λευκωμα με κολάζ του Οδυσσέα Ελύτη και κείμενο από τον Ευγένιο Αρανίτση, 33x25

Το μικρότερο σε διαστάσεις βιβλιοδετο πραγματάκι που έχω ειναι μια συλλογη με φωτογραφίες, 4x3.

Το πιο πολυσέλιδο ειναι το 2666 του Μπολάνιο, 1166 αριθμημένες σελίδες. Οι Αδερφοι Καραμάζοφ που ειναι 1470, ειναι μικρότερο σε μεγεθος και οι σελίδες σα ριζόχαρτο.

Το πιο πολυσέλιδο μη λογοτεχνικο ειναι το "Αντιλεξικόν ή Ονομαστικον της Νεοελληνικής Γλώσσης" του Βοσταντζόγλου, 1220 σελίδες.

Το πιο ολιγοσέλιδο ειναι του Ηλια Λάγιου το "Της γυναικογυναίκας", σελιδες 12, απο τη σειρά Τα μονόφυλλα (:))))) των εκδόσεων Ερατώ.

Το μικρότερο ειναι "Το παλτό" του Γκογκολ, 14x10,5.

Το παλαιότερο ειναι του Πιτιγκρίλλι, "Η ζώνη της αγνότητας", 1957.

Το πιο όμορφο νομίζω ειναι ο "Ιψ ο τυπογράφος, ο Ελύτης για παιδια κι ερωτευμένους", ε, ποιου άλλου;; :)))) σε εικονογράφηση της Ελενης και του Δημήτρη Καλοκύρη.

Το πιο περίεργο, είναι το Tree of Codes, του Jonathan Safran Foer. Τι έκανε αυτός: πήρε το αγαπημένο του βιβλίο "The Street of Crocodiles" του Bruno Schulz και αρχισε να αφαιρεί λέξεις και γράμματα απο το κειμενο με τέτοιον τρόπο ώστε αυτό που απέμεινε να αποτελει ενα αυτόνομο, νέο κειμενο. Το βιβλιο έχει εκδοθει ακριβώς έτσι, κομμενο, σα γλυπτό.



 
Last edited:

Τσίου

Μύστης
Το πιο μικρό είναι η απολογία του Σωκράτη από την σειρά που είχε βγάλει η ντεαγκοστίνι με βιβλία μινιατούρες. 6,5 x 5.
Τo πιο πολυσέλιδo, μη λογοτεχνικό, βιβλίο είναι ο Β' τόμος από το "Εγκυκλοπαιδικόν και γλωσσικόν λεξικόν" εκδ. Πάπυρος (όποιος βρει τον πρώτο ας με ενημερώσει). Μη λογοτεχνικό αλλά βιβλίο-βιβλίο είναι η βιογραφία του Ρασπούτιν (Έντβαρντ Ρατζίνσκι) 660 σελίδες.
Το πιο ολιγοσέλιδο είναι το "Παροιμίες του υποκόσμου" του Ηλία Πετρόπουλου, 48 σελίδες.
Το πιο ψηλό είναι μία συλλογή με πόστερς από γνωστές ταινίες της δεκαετίας του '80. 30 x 25.
 
Last edited:
Top