Για τον εξελληνισμό τού φόρουμ μας

Για την λέξη "thread" :


  • Total voters
    34

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
βλέπεις τί σου κάνει η χρήση;! το έχουμε συνηθίσει όλοι μας! πάντως είναι καλή λέξη το συζητείο και ταιριάζει και με το καφενείο.
 
Η λέξη "νημάτιο" μπορεί πιο εύκολα να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά και μού αρέσει περισσότερο (την έχω κιόλας συνηθίσει)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
και το νηματιο το εχω συνηθισει, το νημα μου θυμιζει.. κλωστη. Καποια αλλη επιλογη; θεμα πχ;
 
Κι επειδή θυμίζει κλωστή;Κακό είναι;Και το νημάτιο θυμίζει...ιμάτιο,ακόμα χειρότερα!Διαρρηγνύω τα νημάτιά μου!!!!
 
Με όλο το θάρρος, δεν μου αρέσουν οι μεταφράσεις :

email = ηλεταχυδρομείο
email (message) = ηλεμήνυμα
email address = ηλεδιεύθυνση
password = συνθηματικό (αντί κωδικός πρόσβασης)

Προτιμώ το "ηλεκτρονικό μήνυμα, κ.τ.λ." και τον "κωδικό"
 
Με όλο το θάρρος, δεν μου αρέσουν οι μεταφράσεις :

email = ηλεταχυδρομείο
email (message) = ηλεμήνυμα
email address = ηλεδιεύθυνση
password = συνθηματικό (αντί κωδικός πρόσβασης)

Προτιμώ το "ηλεκτρονικό μήνυμα, κ.τ.λ." και τον "κωδικό"
συμφωνω μαζι σου (αν και τα εχω συνηθισει ολα αυτα οπως ειναι οποτε πλεον δεν μου φαινονται ασχημα)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
τα ηλεδιεύθυνση, ηλεμήνυμα κτλ. τα χρησιμοποιούμε πειραματικά όμως έχουν ήδη κάποια (περιορισμένη) χρήση πέρα από το φόρουμ μας. Η επιλογή ανήκει σε μια ευρύτερη προβληματική για την απόδοση τού αγγλικού e-

Ο "κωδικός πρόσβασης" είναι περιφραστική απόδοση καθώς, γι' άλλη μια φορά, μεταφράζουμε μια αγγλική λέξη με φράση. Η δικές μου επιλογές πάνε πάντοτε στις μονολεκτικές αποδόσεις. Δεν γίνεται π.χ. να λέμε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για email.

Επιλογές όπως αυτές, πολύ σωστά σημειώνεις Επίδοξε, στην αρχή ξενίζουν. Κι ομοίως, πολύ σωστά σημειώνεις Μαργαρίτα, με την χρήση γίνονται οικείες.

Ευχαριστώ για την συνδρομή σας. :)
 
Αγαπητέ Φαροφύλακα,

εκτιμώ την προσπάθεια που καταβάλλεις προκειμένου να εξελληνίσεις το φόρουμ. σίγουρα, δεν είμαι αρνητικος με το όλο εγχείρημα, εντούτοις θα έλεγα ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με την απόδοση των όρων στην ελληνική, μιας κι αυτό απαιτεί καλή γνώση και των δύο γλωσσών και της ετυμολογίας τους, φαντασία, ευελιξία και πολλά άλλα. Βέβαια, όλα αυτά τα έχεις υπόψη σου.

Σ' αυτό που είμαι αντίθετος είναι στην επίμονη προσπάθεια εξελληνισμού όλων των όρων, ειδικά όταν αυτοί οι όροι έχουν παγκόσμια απήχηση και έχουν πλέον καθιερωθεί. Έτσι, δεν μπορώ να πω ότι η λέξη ηλεταχυδρομείο με βρίσκει σύμφωνο, αλλά ούτε και οι λέξεις νημάτιο ή συζήτειο κλπ. Άλλες λέξεις με τις οποίες διαφωνώ είναι το "παρωνύμιο" και το "συνθηματικό". Είμαι υπέρ του εξελληνισμού, αλλά πιστεύω ότι χρειάζεται να βρεθούν πιο στοχευμένες ετυμολογικά λέξεις, έτσι ώστε να μην ξενίζουν αλλά να είναι σα να τις ξέραμε από πάντα.

Θα σού πω κι εγώ μια πρόταση. αντί του χειρονακτικά (που παραπέμπει σε χειρονακτική εργασία) για το αγγλικό manually, μπορείς να χρησιμοποιήσεις το επίρρρημα χειροκίνητα γιατί το χειροκίνητος θα μπορούσε να θεωρηθεί αντίθετο του αυτόματος, ενώ το χειρονακτικός όχι. Επίσης, δεν καταλαβαίνω γιατί το "αρχική σελίδα" δεν είναι ικανό να αντικαταστήσει το homepage. αφού και οι άγγλοι δυο λέξεις χρησιμοποιούν, άσχετα αν κάθε φορά τις βάζουν δίπλα-δίπλα και τις εμφανίζουν σα μια.

Γενικά, σε συγχαίρω για την προσπάθειά σου, φοβάμαι όμως ότι είναι πολύ εύκολο να πέσει κανείς σε σφάλματα λόγω υπερβάλοντος ζήλου.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Φίλε Μορφέα,

Πιστεύω πως δεν είναι αδιανόητο για έναν χώρο να έχει τις δικές του γλωσσικές επιλογές και όταν γίνεσαι μέρος τού χώρου αυτού μαθαίνεις και το, ας πούμε, τοπικό ιδίωμα.

Οι νεολογισμοί στην αρχή ξενίζουν, ως εξορισμού. Κριτές των επιλογών και τον λέξεων είναι η χρήση κι ο χρόνος. Όμως ο εξελληνισμός τής Λέσχης τού Βιβλίου έχει και πειραματικό χαρακτήρα και κάποιες επιλογές μπορεί να μην είναι φαβορί όμως έχουν γίνει με περίσκεψη και ζύγι.

Γενικότερα, οι επιλογές κατά κύριο λόγο έχουν κλείσει, αν και πάντα μπορεί κάτι να αλλάξει όπως π.χ. το νημάτιο που έγινε, απλά, νήμα. Η συζήτηση έχει πάντοτε ενδιαφέρον, τουλάχιστον για μένα, και με προσοχή διαβάζω τις απόψεις των μελών και τις σκέφτομαι. Είναι χαρακτηριστικό πάντως πως η δυσπιστία έρχεται σχεδόν αποκλειστικά από τα νεότερα μέλη καθώς όσο παλιότερος κάποιος τόσο περισσότερο έχει συνηθίσει την ορολογία εδώ πέρα (αν και ενδέχεται κάποια λέξη να μην καθίσει σε κάποιον ποτέ.. όμως αυτό, εδώ που τα λέμε, συμβαίνει και με λέξεις τής καθημερινότητας).

Δεν πιστεύω πως η επιλογή κι η δημιουργία λέξεων πρέπει να έχει πάντα να κάνει με την ετυμολογία. Συχνά θαυμάζω την αγγλική γλώσσα που είναι απαλλαγμένη από αυτήν την, θα έλεγε κανείς, προκατάληψη. Βέβαια, αλλιώς λειτουργεί η δική μας γλώσσα και με τους δικούς της τρόπους προχωρούμε.

Δεκτό και το χειροκίνητο αν και για το δικό μου αισθητήριο έχει πολύ... κίνηση μέσα, όμως δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μας κάνει το χειρονακτικό. Βλέπω π.χ. στον Μπαμπινιώτη, στο λήμμα χειρωνακτικός: (για έργο) αυτός που διεξάγεται κατά κύριο λόγο με τα χέρια.
Σκέφτομαι πως εγώ πάντως, στην πράξη, συχνά χρησιμοποιώ την λέξη.. παλικαρίσια. :)))) (π.χ. όποιος θέλει μπορεί να συμπληρώσει μόνος του την φόρμα, παλικαρίσια!)

Δεν ξέρω αν έχω πια ζήλο για την υπόθεση τού εξελληνισμού. Σίγουρα έχω πια κάμποση άποψη από την μεγάλη τριβή με το αντικείμενο. Για όσο μετράει, έχω πολύ καλή σχέση με την αγγλική γλώσσα, χομπιστικό ενδιαφέρον για την γλωσσολογία και την ελληνική γλώσσα, επαγγελματική σχέση με την πληροφορική και εδώ και δύο δεκαετίες καθημερινή επαφή με όρους τής πληροφορικής, συχνά εξειδικευμένους, σε αγγλικά, ελληνικά αλλά και όχι μόνο. Όλα αυτά, βέβαια, δεν με κάνουν ειδικό. Πάντως θέλω να πιστεύω πως η προσπάθειά μου έχει περισσότερα σωστά και λιγότερα σφάλματα.

Μην πιστέψεις πως εδώ μιλάω σε άμυνα ή σε επίθεση απέναντί σου. Χαίρομαι για την συνδρομή σου και απλά έγραψα δυο πράγματα κοιτώντας πιο πάνω το κείμενό σου.
:)
 
Φίλε Φαροφύλακα,

Χαίρομαι που κατάλαβες το πνεύμα του λόγου μου, ότι δηλαδή δε διακατάχεται από, ας πούμε, κακεντρέχεια. Είμαι κι εγώ λάτρης της γλώσσας και το έχω σα χόμπι. Δεν είμαι γλωσσολόγος. Δεν είμαι ειδικός. Όσο για το "χειρονακτικός", πάλι και ο Μπαμπινιώτης όπως βλέπω το περιορίζει στο "έργο". Το "χειροκίνητος" είναι ένας πιο γενικός όρος που είναι καθαρά αντίθετος του "αυτόματος".

Επίσης, ένα άλλο σημαντικό που θέλω να σκεφτείς είναι το εξής: Είναι κοινώς αποδεκτό πως η καθομιλουμένη γλώσσα ενός λαού σχηματίζεται από το λαό και για το λαό. Πολλές λέξεις με ξένη ρίζα γίνονται βίωμα και, τελικά, μέρος της γλωσσικής παράδοσης και ενσωματώνονται ως είναι ή ελαφρώς αλλαγμένες. Στο παρελθόν όσες προσπάθειες έγιναν για τον εξελληνισμό αυτών των λέξεων έπεσαν στο κενό διότι απλά δεν υπήρχε ο λαός να τις χρησιμοποιήσει (τις λέξεις).
Τέτοιες απαράδεκτες απόπειρες είχαν γίνει στον καιρό της καθαρεύουσας, όπου η γλώσσα καθάρισε με το ζόρι από τα ξένα στοιχεία. Σε πολλές περιπτώσεις οι αλλαγές έμειναν. Όμως έφτασε μια στιγμή που, άλλη γλώσσα μιλούσε ο λαός και άλλη γλώσσα θεωρούνταν ως επίσημη, με αποτέλεσμα να υπάρχει αυτή η τεράστια γλωσσική απόκλιση. Στο τέλος επικράτησε η "μαλλιαρή". τώρα θα μού πεις τι σχέση έχουν όλα αυτά. Είναι καλή η απόπειρα και το πειραματικό του πράγματος αλλά μπορεί να δημιουργηθεί έτσι η κατάσταση ώστε, όταν όλος ο κόσμος χρησιμοποιεί τη λέξη e-mail θα υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις, καλή ώρα αυτό το φόρουμ, όπου θα χρησιμοποιείται ο όρος ηλεταχυδρομείο ο οποίος όμως θα είναι εντελώς ξεκομμένος από τη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο λαός. Ας θυμιθούμε ότι η γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αλλάζει συνεχώς και που, κυρίως, δε δέχεται εμβόλιμες αλλαγές που δεν έρχονται φυσιολογικά συν τω χρόνω και με οδηγό την ανάγκη. Όσο για την ενσωμάτωση ορισμών σε μια γλώσσα, μην ξεχνάς ότι όλη η ορολογία (και η νεοεμφανιζόμενη) στην Ιατρική και τη Βιολογία κυρίως, αλλά και σε άλλες επιστήμες στηρίζεται κατά 90% στα ελληνικά. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί οι Άγγλοι δεν μπήκαν στον κόπο να αλλάξουν ας πούμε τους όρους διάγνωση-diagnosis, μέταλλο-metal, Ηωσίνη-Eosin, Ψυχολογία-Psychology, Έλικα- Helix, προφάγος-prophage (νεολογισμός) κλπ;

Ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι κι εδώ το πνεύμα των λόγων μου.

Κατανοώ το πνεύμα αυτού του φόρουμ. Πρόκειται για ιδιωτική πρωτοβουλία με πειραματική διάθεση. Και όπως λένε οι Αμερικάνοι: "Take it or leave it" :) Δε θα διαφωνήσω. Το αποδέχομαι. Οι παραπάνω σειρές είναι κάποιες σκέψεις και τίποτα άλλο. Σού εύχομαι καλή συνέχεια στην προσπάθεια σου αυτή.
 
Με το συμπάθειο δηλαδή, αλλά ακόμα γελάω με το "ιστάρχοντας".... :)
Δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο θα πρέπει όλους αυτούς τους όρους που (κακά τα ψέματα) ξεκίνησαν από την αγγλική γλώσσα, να τα μεταφράσουμε στα ελληνικά. Δηλαδή, για παράδειγμα, στον τομέα της ιατρικής ή της φυσικής, που σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν τις ελληνικές λέξεις σε όλους τους όρους που πρωτοεκφράστηκαν στα ελληνικά, που βρίσκεται το πρόβλημα; Πιστεύω ότι μια λέξη είναι καλό να διατηρεί την προέλευσή της. Και βέβαια μην αρχήσει κανείς να αναλύει τις λέξεις στα συστατικά τους για να βρει την προέλευση. Το νόημα μιας λέξης είναι (κατά τη γνώμη μου πάντα) αυτό που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Δεν είναι κακό να πάρεις μια ξένη λέξη και να την έχεις μέσα στην ελληνική γλώσσα. Όπως δεν είναι κακό να δημιουργήσεις μια λέξη ελληνική για να αποδώσεις μια ξένη. Καί τα δύο συμβαίνουν σε κάθε γλώσσα. Ανάλογα τις ιστορικές περιστάσεις, την γλωσσική κουλτούρα και τις διάφορες άλλες δυναμικές η πλάστιγγα μπορεί να γέρνει προς την μία ή την άλλη μεριά. Στην σημερινή εποχή κλίνει, για περισσότερους από έναν λόγους, με μεγάλη διαφορά προς την μεριά τού δανεισμού. Δανεισμού κάμποσο άκριτου, κατά την δική μου αντήληψη.

Το ιστάρχοντας είναι αστείο αλλά αν είχε έρθει από τα αγγλικά κάποιο weblord εκείνο φυσικά θα ήταν εντάξει όπως εντάξει είναι το χαζούλικο, εδώ που τα λέμε, shoutbox και τα τόσα άλλα. Δυστυχώς, είναι η κουλτούρα όπου το αγγλικό είναι εξορισμού κουλ ενώ το εγχώριο κουλό. Αν βγει ένα ελληνικό συγκρότημα που λέγεται Κόκκινες Τσούσκες, σαν όνομα θα μας φανεί όλους αστείο ή στην καλύτερη περίπτωση χιουμοριστικό, ενώ βέβαια το όνομα Red Hot Chilly Peppers είναι κουλ. Αν πούμε να σερβίρουμε ντόπιο πιάτο με ωμό ψάρι και χωριάτικο όνομα θα φοβόμαστε μην μας πούνε μπλιαξ, ενώ αν το πούμε σούσι και αποκαλύψουμε πως έρχεται από την εξωτική Ιαπωνία, ε, τότε θα στρώσουμε κατά πολύ τις πιθανότητες να μας πούνε μιαμ-μιαμ.

Ο εξελληνισμός των λέξεων έχει εμπλουτίσει την γλώσσα μας όμοια με τον δανεισμό. Μοναχά που οι εξελληνισμένες λέξεις βοηθούν να διατηρηθεί η φυσιογνωμία τής γλώσσας, πράγμα που ενδέχεται, βέβαια, για πολλούς, να μην είναι πια κι αυτοσκοπός τής γλώσσας. Και άντε κάποτε τα δάνεια εξελληνίζονταν συχνότερα σε μορφή, σήμερα όμως η γλώσσα δείχνει μαλθακή, ανίκανη ή αδιάφορη να προσαρμόσει λέξεις σε μορφή και κλίση (π.χ άκλιτο μπλογκ ενώ κάποτε μάλλον θα το κάνανε μπλόγκι όπου θα σχηματίζε ομαλό πληθ. μπλόγκια, όμως σήμερα, βέβαια, φτάνουμε να εισάγουμε μέχρι και την ξενική κλίση και να έχουμε μπλογκς). Αδιαφορία ακόμα και γραφή κι απορώ, Μορφέα, γιατί γράφεις e-mail κι όχι ιμέιλ. Μήπως θα γράφαμε ποτέ τις ρωσικές εισαγωγές στο κυριλλικό και τις αράβικες με εκείνα τα όμορφα φιογκάκια;

Από εκεί και πέρα, ο καθένας μπορεί να λέει, εδώ στο φόρουμ, ιμέιλ, κανονικότατα. Απλά το ίδιο το φόρουμ προτιμάει να λέει ηλεμήνυμα και ιστολόγιο και να είναι γραφικό σε έναν κόσμο γεμάτο εύηχες, κουλ λέξεις όπως μπλογκ, τσατ κτλ. κτλ. Και μην φανταστείτε πως δεν ήμουν προετοιμασμένος να ακούσω και μπλιαξ. Στην πραγματικότητα, περίμενα να ακούσω πολύ περισσότερα.
;)
 
Αγαπητέ Φαροφύλακα,

Αν έχεις περάσει ποτέ από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου θα παρατηρούσες σίγουρα μια μεγάλη επιγραφή στην είσοδο της πόλης. Αυτή η επιγραφεί γράφει με μεγάλα γράμματα: "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ" και σε καλωσορίζει στην πόλη που ίδρυσε ο μεγάλος Μακεδόνας Στρατηλάτης. Τότε λοιπόν καθιερώθηκε μια παγκόσμια γλώσσα, τα ελληνικά. Τρανταχτό παράδειγμα είναι πως, προκειμένου να διαδοθεί όσο το δυνατόν περισσότερο, η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην ελληνική, η οποία ήταν η επίσημη γλώσσα. Μετά, τη θέση αυτή πήραν τα λατινικά και, σήμερα, δυστυχώς ή ευτυχώς, τα αγγλικά. Σε μια εποχή, λοιπόν, γιατί οι εποχές διαρκούν αιώνες, που κυριαρχούν τα αγγλικά, είναι πολύ φυσικό οι περισσότεροι τεχνολογικοί όροι να είναι στα αγγλικά. Έτσι λοιπόν εγώ δε θα γράψω ί-μέιλ αλλά e-mail. Αλοίμονο, δεν πιστεύω στον άκριτο δανεισμό εισαγώμενων λέξεων, όπως επίσης δεν πιστεύω στη μη χρήση μιας συγκεκριμένης λέξης όταν αυτή αναφέρεται σε ένα προϊόν που έχει παραχθεί στην αλλοδαπή. Είμαι υπέρ του εξελληνισμού αλλά λέξεις του τύπου ηλεταχυδρομείο, μόνο και μόνο για να πούμε το e-mail στα ελληνικά δε μού κολλάει καθόλου :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Μια πινακίδα κάπου, φυσικά, δεν λέει κάτι για την χρήση τής γλώσσας ή την γραφή. Και στο Αμστερντάμ έχει ένα τραμ που γράφει στην πινακίδα "ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ".

Νομίζω πως μέσα στις άλλες γλώσσες ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν ελληνικές λέξεις γραμμένες με ελληνικά γράμματα, ακόμα και τότε που τα Ελληνικά ήτανε λίνγκουα φράνκα. Στα Λατινικά, για παράδειγμα, οι ελληνικές λέξεις εκλατινίζονταν και γράφονταν, φυσικά, στο λατινικό αλφάβητο. Ενώ στα Ελληνικά γράφαμε και γράφουμε τους λατινικούς όρους με λατινικά γράμματα (de facto κτλ.) και σήμερα το ίδιο και με τα Αγγλικά (lifestyle κλτ.) Να σημειώσω, λοιπόν, πως είναι χαρακτηριστικό πως τις περισσότερες λατινογραμμένες λέξεις τις βρίσκεις στα εξώφυλλα των λάιφ-στάιλ περιοδικών (αλλά και μέσα).

Παρεμπιπτόντως, Μορφέα, κι αν θες να είσαι συνεπής με το email θα πρέπει να αρχίσεις να γράφεις πάμπολλες λέξεις με αγγλικά γράμματα μέσα στα Ελληνικά, από sex μέχρι jacket ("μου έστειλε email όπου μου διηγήθηκε πως τους πιάσανε να κάνουνε sex στην plage, είχανε στρώσει κάτω ένα jacket.." κτλ. κτλ.) Για εμένα δεν είναι όμορφη εικόνα όμως τα γούστα διαφέρουν. Εδώ άλλος γράφει: m esteile email opou mou diigi8ike pos tous piasane na kanoune sex stin plaz, eixane strosei katw ena tzaket.

Διότι, εντέλει, είναι καί θέμα αισθητικής και προσωπικής αντίληψης και γούστου.

Και να σημειώσουμε πως η κυριαρχία εννοείται πάντα ως προς την υποτέλεια. Μια γλώσσα (η Κοινή Ελληνιστική, τα Λατινικά, τα Αγγλικά) αποδεικνύεται κυρίαρχη και ως προς την υποχωρητική τάση των άλλων. Πράγμα, βέβαια, που πάει χέρι-χέρι με τον γενικότερο πολιτισμό.
 
Φίλε Φαροφύλακα,

Πολύ σωστά αυτά που λες. Βέβαια, έχουμε ξεχάσει πως όσον αφορά στο "σεξ" έχουμε και τις λέξεις: σεξισμός, σεξιστικός, μετροσέξουαλ, αμφισέξουαλ, σεξουαλικός, σεξοβόμβα, σέξι, σεξ-απίλ, τρανσέξουαλ, γιούνισεξ (αν και δεν χρησιμποιείται τόσο πολύ στα ελληνικά), σεξουάλα (κατά το ζιγκουάλα :)) ), σεξουλιάρης κλπ. Λοιπόν, από αυτά είναι ηλίου φαεινότερον πως η λέξη "σεξ" αλλά και τα παράγωγα και τα σύνθετά της έχουν μπει για τα καλά στην ελληνική γλωσσική πραγματικότητα και συνιστούν πλέον ελληνικές λέξεις. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. Δεν μπορούμε να λέμε πλέον ότι το "σεξ" είναι μια ξένη λέξη και να την γράφουμε στα αγγλικά. Το ίδιο ισχύει με την πλαζ, το φραπέ, το ντοσιέ, το στιλό, το παραβάν, το καρμπι(υ)ρατέρ, το σαμπουάν, τη μπιζουτιέρα, την προπαγάνδα, το πλακάτ, τη μπουρζουαζία, το γκογκ, το όμποε, το στυλ (στιλ) και τόσα άλλα. Αν και πολλά από αυτά παραμένουν άκλιτα, εντούτοις θεωρούνται πλέον ελληνικές λέξεις. Τώρα, αυτό με το e-mail για παράδειγμα δεν έχει γίνει. Είναι μια ξένη λέξη που χρησιμοποιείται διεθνώς αλλά δεν έχει υποστεί την ίδια ενσωμάτωση (λ.χ. ι-μέιλ). Αν ανοίξεις ένα λεξικό θα δεις όλες τις λέξεις που προανέφερα εκτός από αυτήν. Και η ενσωμάτωσή της, δηλαδή το ί-μέιλ, δεν εξαρτάται από κανένα λεξικό, παρά μόνο από την πρόθεση του λαού να το εντάξει στο καθημερινό του λεξιλόγιο. Έτσι διαμορφώνεται η γλώσσα, Φαροφύλακα.

Τώρα, αναφορικά με το άλλο θέμα που έχει προκύψει, δηλαδή τον εξελληνισμό της λέξης e-mail, νομίζω πως, αν το σκεφτούμε καλύτερα, θα δούμε πως υπάρχει ήδη ο αντίστοιχος ελληνικός όρος και αυτός είναι: Ηλεκτρονική αλληλογραφία και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Αν μας πειράζουν οι δυο μεγάλες λέξεις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη πως η ελληνική γλώσσα δεν συνηθίζει να κόβει της λέξεις και πως, αυτό είναι ίδιον της αγγλικής επί παραδείγματι. Και για να καταλάβουμε αυτήν την τελευταία υπόθεση, ας σκεφτούμε εκείνο το pen-friend- που όλοι είχαμε κάποτε με τα θρυλικά κουπόνια ονομάτων και διευθύνσεων που μοιράζονταν- που αντιστοιχεί στα ελληνικά στον όρο: Φίλος δι' αλληλογραφίας. Όρος που εμένα προσωπικά με κάλυπτε απόλυτα. Σήμερα θα προσπαθούσαμε να το αποδώσουμε, πώς; Στιλο-φίλος;

Με εκτίμηση και σεβασμό
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Μορφέα, δεν μπορώ να παρακολουθήσω καλά αυτό που λες. Παρουσιάζεις την παραγωγή ως ένδειξη πως μια λέξη είναι ελληνική όμως στις δάνειες λέξεις που αναφέρεις έπειτα ως ελληνικές έχεις πλαζ, παραβάν, καρμπιρατέρ, σαμπουάν, πλακάτ, γκογκ, όμποε κτλ. που δεν έχουν παράγωγα.

Άρα, σε τί διαφοροποιείται το ιμέιλ (ημέιλ πιο σωστά) από το ντοσιέ ή την πλαζ και το γκονγκ ώστε το πρώτο να το γράφεις με λατινικούς χαρακτήρες (email) ενώ τα άλλα όχι;

Η λέξη από την στιγμή που χρησιμοποιείται μέσα στα Ελληνικά θεωρείται ελληνική (ξένης προέλευσης).

Οι σχηματισμοί συχνά είναι περιφραστικές αποδόσεις που, κατά την γνώμη μου, συχνά δυσχεραίνουν την έκφραση (πού να πεις στείλε ένα ιμέιλ και πού να πεις στείλε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου :μπρ:) εξού και προτιμώ τις μονολεκτικές αποδόσεις. Το pen-pal θα μπορούσε να είχε αποδοθεί πολύ εύκολα μονολεκτικά. Η γλώσσα έχει την δυνατότητα αλλά όχι πάντα την ικανότητα καθώς βρίσκεται σε συνάρτηση με την ευρύτερη γλωσσική κουλτούρα τής χρονικής συγκυρίας η οποία είναι, σε γενικές γραμμές, αυτή που εκφράζεις εσύ εδώ σε αυτήν την κουβέντα.
 
Όπως δε λέω χάι-φάι αντί για hi-fi, Ντι-εν-Έι αντί για DNA, Μπλου-ρέι αντί για Blue Ray, ετσι θα πω e-mail κα όχι ιμέιλ. Θα πω όμως ντοσιέ. Αυτή είναι η διαφορά
 
Top