Γκίλμπερτ Αντέρ (Gilbert Adair) : "Μυστήριο στο Χιόνι"

Πολυξενη

Κοινωνός


Τίτλος: Μυστήριο στο χιόνι
Πρωτότυπος τίτλος: The Act of Roger Murgatroyd
Συγγραφέας: Γκίλμπερτ Αντέρ (Gilbert Adair)
Μετάφραση: Ευάγγελος Κεφαλλονίτης
Εκδόσεις: Λιβάνη
Έτος έκδοσης: 2008
Έτος πρώτης έκδοσης: 2006
Αριθμός σελίδων: 286
ISBN: 978-960-14-1733-2


Αγγλία, μέσα της δεκαετίας του 30.Μια παρέα συγκεντρώνεται σε μια έπαυλη παραμονή Χριστουγέννων. Ο εφημέριος και η γυναίκα του, ο γιατρός, ο συνταγματάρχης και μερικοί νέοι από το Λονδίνο. Ανάμεσα τους μια διάσημη συγγραφέας αστυνομικών. Αποκλεισμένοι από μια χιονοθύελλα και μια κλειδωμένη σοφίτα.Είστε έτοιμοι να φωνάξετε "το ξέρω" μόλις ρωτήσω το όνομα του συγγραφέα; Μην το κάνετε, δεν είναι η Αγκάθα.
Πολύ ευχάριστο βιβλίο, γραμμένο με χιούμορ, με γρήγορη εξέλιξη, η ατμόσφαιρα των βιβλίων της Κρίστι δίνεται με μεγάλη επιτυχία, κρατά το ενδιαφέρον μας μέχρι το τέλος και είναι αυτό ακριβώς που γράφει στο οπισθόφυλλο : "Ένας ιδιαίτερα διασκεδαστικός φόρος τιμής στη χρυσή εποχή του αγγλικού αστυνομικού μυθιστορήματος και στην πλέον διακεκριμένη εκπρόσωπό του".
 
Last edited by a moderator:
Χαίρομαι που σου άρεσε. Κι εγώ το βρήκα ευχάριστο. Είναι πραγματικά μια πετυχημένη παρωδία του κλασικού αγγλικού αστυνομικού μυθιστορήματος (κυρίως της Άγκαθα Κρίστι). Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το γεγονός πως παρόλο που περιλαμβάνει μεγάλους μονολόγους (κάποιοι μονόλογοι αποτελούσαν κεφάλαια ολόκληρα, αν θυμάμαι καλά), δεν ήταν καθόλου κουραστικοί ή βαρετοί. Εντάξει, η λύση της υπόθεσης δε μ'αρεσε αλλά το σημαντικό ήταν τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν μέχρι να φτάσουμε εκεί.
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Οι μεγάλοι μονόλγοι της Ευάδνης Μάουντ ( παραπέμπει στην Αριάδνη Όλιβερ της Αγκάθα) μου άρεσαν πάρα πολύ. Ξεφεύγει από το θέμα και μας παρουσιάζει υποθέσεις βιβλίων της κι έτσι έχουμε ιστορίες μέσα στην ιστορία.
 
Δεν αναφέρομαι μόνο στους μονολόγους της Ευάνδης Μάουντ, αλλά και σ'αυτούς των υπόλοιπων υπόπτων, οι οποίοι διηγούνται γεγονότα της ζωής τους και πώς συνδέονταν με τον δολοφονηθέντα. Πραγματικά απολαυστικοί μονόλογοι!
 
To ‘Μυστήριο στο χιόνι’ παρουσιάζεται ως ψυχαγωγικό ανάγνωσμα, χαρακτηρισμός ιδιαίτερα πετυχημένος προκειμένου να του δώσει αποστάσεις και να μην το κατατάξει στην καθαυτού αστυνομική λογοτεχνία. Αυτό φανερώνει την ταπεινή προσέγγιση του συγγραφέα, ενώ κατά την γνώμη μου στέκεται άνετα ανάμεσα σε πιο καταξιωμένα βιβλία του είδους, που είναι η στατική τύπου ‘βρες τον δολοφόνο’ αστυνομική λογοτεχνία η οποία καλλιεργήθηκε κυρίως στην Αγγλία και έχει κυριότερη εκπρόσωπο την Αγκάθα Κρίστι.

Στο οπισθόφυλλο υπάρχει και ο χαρακτηρισμός ‘παρωδία’, που ενώ στο έργο υπάρχουν αρκετά στοιχεία σάτιρας, σαρκασμού, αυτοσαρκασμού και χιούμορ θα έλεγα ότι δεν κυριαρχεί.

Η υπόθεση απλή:
Βρετανική επαρχεία, 1930, Δεύτερη μέρα Χριστουγέννων, αποκλεισμένη από το χιόνι έπαυλη. Ένα πτώμα ανακαλύπτεται στην κλειδωμένη από μέσα σοφίτα και οι καλεσμένοι θα βρεθούν όλοι στη θέση του υπόπτου ανακρινόμενοι από τον γείτονα συνταξιούχο επιθεωρητή της Σκότλαντ Γιάρντ. Όλοι, εκτός από την συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων που ήταν και αυτή ανάμεσα στους καλεσμένους.

Ο Adair, στις 287 σελίδες, χρησιμοποιεί μια γλώσσα σαφή, λιτή, γρήγορη χωρίς να υπολείπεται σε περιγραφές όπου πρέπει. Είναι η πιο ξεκούραστη γλώσσα που έχω διαβάσει ποτέ σε βιβλίο. Οι ήρωες ξεχωρίζουν εύκολα, δεν μπερδεύεσαι ενώ ο χρόνος ανάγνωσης μειώνεται στο μισό από το συνηθισμένο, τουλάχιστον σε εμένα. Η εξέλιξη καλή, η πλοκή άρτια και η αποκάλυψη έξυπνη.

Βέβαια δεν μιλάμε για κάποιο λογοτεχνικό αριστούργημα, ούτε για κάποιο σύνθετο αστυνομικό μυθιστόρημα που θα σας εντυπωσιάσει ή θα σας καθηλώσει αλλά για ένα ευχάριστο βιβλίο, ιδανικό για την ξαπλώστρα, που έχει λίγο από όλα και που σίγουρα θα σας χαλαρώσει.
 
Top