Διάδραση Βιβλίου - Αναγνώστη

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Η ιδέα για το νήμα μου ήρθε, όταν στο βιβλίο που διαβάζω αυτό τον καιρό, το 1Q84, σε μια σκηνή οι ήρωες ακούνε ένα τραγούδι, το "Chantez les Bas" με τον Louis Armstrong. Έβαλα να το ακούσω κι εγώ και χάρηκα που το βίντεο που βρήκα ήταν ακριβώς στο πνεύμα του βιβλίου και αυτός που το ανέβασε έγραψε και το σχετικό απόσπασμα.


Το συγκεκριμένο απόσπασμα βρίσκεται στα μισά περίπου του δεύτερου βιβλίου, όταν η Φουκαέρι, ακούει τους δίσκους που του είχε φέρει η φίλη του Τένγκο.



Οπότε εδώ μπορείτε να αναφέρετε οτιδήποτε σας κινητοποίησε, αφού το διαβάσατε στις σελίδες κάποιου βιβλίου: να βρείτε ένα τραγούδι, να δείτε μια σκηνή από ταινία ή φωτογραφία κάποιας περιοχής, προσώπου κ.α, μια πληροφορία που σας έκανε να την ψάξετε παραπάνω, κτλ.
 
Last edited:

Ειφφελ

Κοινωνός
Κάτι αντίστοιχο μου συνέβη όταν διάβασα το "Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας" του Marquez Gabriel Garcia, όπου ο ήρωας μας γράφει ερωτικά γράμματα για ψυχές χωρίς ποιητική κλίση :) . Κάποια στιγμή λοιπόν, πάει μια γυναίκα και του δίνει το ερωτικό γράμμα του αγοριού της με σκοπό να του γράψει μια απάντηση, και ναι, το γράμμα του αγοριού της το είχε γράψει αυτός (τι μικρός που είναι ο κόσμος)!!! Τελικά το ζευγάρι κατέληξε παντρεμένο και πήγαν να τον ευχαριστήσουν για την βοήθεια που τους είχε δώσει.

Αυτή η σκηνή λοιπόν ήταν η βασική αιτία που ήθελα να δω την αντίστοιχη σκηνή από την ταινία που βασίστηκε στο συγκεκριμένο βιβλίο.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Τα κομικς του Alan Moore βριθουν απο εγκυκλοπαιδικες πληροφοριες, απο το εκπληκτικό Watchmen μέχρι το φανταστικό League of Extraordinary Gentlemen. Ειδικα το δευτερο αντλει εμπνευση απο καθε ειδους κλασσικής λογοτεχνιας. Εγω ειδικα σε τετοια "πυκνα" εργα ψαχνομαι παρα πολυ και γκουγκλαρα καθε ονομα για να δω σε τι αναφερεται, μεχρι που βρηκα ιστοσελιδα που αναλυει το εργο καρε-καρε με ολες τις αναφορες ακομα και τις παρασκηνιακες. Για παραδειγμα σε μια σκηνη που διαδραματιζεται στο Βρετανικο Μουσειο, στο παρασκηνιο υπαρχουν παραξενα αντικειμενα απο διαφορα εργα (η προτομη του Βαρωνου Μυνχαουζεν, ο σκελετος ενος Λιλιπουτειου, ενα σεληνιακο πετρωμα απο το Απο τη Γη στη Σεληνη κλπ) που ειναι αδυνατο να τα αναγνωρισει μονος του ενας αναγνωστης.

Αν και δεν ειναι του Alan Moore, μεχρι και το πρικουελ του Watchmen ηταν πολυ ενδιαφερον, επειδη εδειχνε μια εναλλακτικη πραγματικοτητα σε πραγματικα ιστορικα στοιχεια. Και παλι γκουγκλαροντας ο,τι φαινοταν ενδιαφερον, εμαθα οτι ενα μεγαλο μερος του Πολεμου του Βιετναμ οφειλοταν σε ενα εικονικο περιστατικο, το επεισοδιο του Κολπου Τονκιν.
 

Συμπριεν Μερε

Όμορφο Νιάτο
O "Κώδικας Ντα Βίντσι " αναφέρει πολλά κρυμμένα συμβόλα μέσα σε γνωστά έργα τέχνης . Με το που τα διάβαζα έμπαινα στο internet και έψαχνα στοιχεία σχετικά με αυτά .
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Στο βιβλίο "Η Βραδύτητα" ο Μίλαν Κούντερα περιγράφει περιστατικά που φαινομενικά έχουν μια χαλαρή συνδεσιμότητα μεταξύ τους - τα σχηματικά νήματα που τα συγκρατούν, ενώνουν την πραγματικότητα, με την φαντασία και το όνειρο. Ο συνδετικός κρίκος όμως αυτών, η βαθύτερη αφορμή αναφοράς τους, είναι οι φιλοσοφικοί στοχασμοί του συγγραφέα για τις απολαύσεις της ζωής: κατά πόσο είναι δυνατόν να ζήσουμε την ζωή μας με ευδαιμονία σύμφωνα με την επικούρεια θεώρηση του ηδονιστικού ιδεώδες.

Οπότε, με μια μικρή προσέγγιση στο έργο του Επίκουρου μέσω του διαδικτύου, εισχώρησα λίγο ακόμα στα θεωρητικά μέρη του βιβλίου (που ήταν κατανοητά γραμμένα).
Η έννοια της ηδονής ήταν άλλη τότε: είναι η ευχαρίστηση που νιώθουμε όταν δεν υπάρχει κάτι που να μας ενοχλεί είτε στο σώμα (απουσία πείνας, δίψας, να έχουμε αίσθημα υγείας..) είτε στην ψυχή (η ψυχική αταραξία που προέρχεται από την έλλειψη φόβου, πόνου, θλίψης).

Οι ηδονές διακρίνονται σε κατά κίνησιν (το χρονικό διάστημα που ικανοποιούμε την ανάγκη μας) και σε καταστηματικές (η ευχαρίστηση που νιώθουμε μετά την ικανοποίηση). Οι καταστηματικές ψυχικές ηδονές, είναι και οι πιο σημαντικές σύμφωνα με τον Επίκουρο, γιατί αυτές οδηγούν στο ηδονιστικό ιδεώδες της ευδαιμονίας.

Ο συγγραφέας, αμφιβάλει αν μπορούμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο ισορροπίας, γιατί αντιτίθεται στην φύση μας. Η ικανοποίηση των αναγκών μας κατά τον Επίκουρο, πρέπει να είναι τόσο όσο χρειάζεται. Όχι παραπάνω, γιατί τότε θα οδηγηθούμε στην δυσφορία, στον πόνο, στην ταραχή. Άρα η ικανοποίηση πρέπει να μας φτάσει σε ένα σημείο μηδέν, που να εκφράζει την ισορροπία και την ακινησία.

Όμως τα πάντα γύρω μας βρίσκονται σε κίνηση, ολόκληρη η φύση μεταβάλλεται μέσω της γέννησης και των φυσικών φαινομένων. Η γνώση και η σοφία που απορρέει από αυτή, μεταβάλλεται με τα νέα δεδομένα, ακόμα και ο έρωτας νοείται ως μια φυσική έλξη. Σημαντικό ρόλο παίζει ο τρόπος αλλά και ο χρόνος ενέργειας της κίνησης και έτσι ο Κούντερα εναποθέτει μια ελπίδα, που να δείχνει προς την ευτυχία, στην Βραδύτητα, σε μια βραδύτητα που κινητοποιείται από μια βαθύτερη συναισθηματική και γνωσιακή μνήμη.

"Θέλω να απολαύσω το ρυθμό των βημάτων του: όσο αυτός προχωράει, τόσο αυτά επιβραδύνονται. Σ' αυτή την βραδύτητα νομίζω πως αναγνωρίζω ένα σημάδι ευτυχίας."
 
Last edited:
Top