Δικές μας βιβλιοφωτογραφίες

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
Ω, τέκνο μου αγαπητό, για να μην το παρακάνω με τας εκπλήξεις... από τώρα σου λέω ότι θα του κάνω και παρουσίαση...
 
@Παρωνύμιος, καλησπέρα.
Οι φωτογραφίες είναι υπέροχες κι αν παίξεις με φωτισμούς και τα ρέστα θα είναι κάργα νοσταλγικές. Επίσης, πώς φαίνεται ο θείος Παρωνύμιος, μπουφανάκι φλάι ακόμα! Θεούλης, και υποκλίνομαι.
 

Ασημενια

Κοινωνός
Πολλές οι ώρες σήμερα στη δουλειά...

Παρακαλούμε μην κινείστε! Δυσκολεύετε την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων!




Στράτη σου ορκίζομαι... η παρακάτω φωτογραφία δεν έχει απεικονίσει το ακριβές μέγεθος του βιβλίου :χαχα:

 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
@Παρωνύμιε, Διατσέντα, τι όμορφα βιβλιαράκια είναι αυτά;
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Μοιραζόμαστε μια μυστική ομορφιά Ίζι...που είναι αυτές οι μινιατούρες γνωστών παραμυθιών...Γιατί τι θα ήταν η ζωή χωρίς τα παραμύθια της;
 

Κόμης

Κοινωνός
Πολύ μ' αρέσει αυτό το πάρε-δώσε φωτογραφιών μεταξύ Διατσέντας και Παρωνύμιου!
Παρεμπιπτόντως, αυτή η έκδοση DeAgostini του "Έγκλημα και Τιμωρία", από τη φωτογραφία του Παρωνύμιου, είναι η αιτία που ανακάλυψα τη Λέσχη, ψάχνοντας απόψεις για το επίπεδο μετάφρασης της συγκεκριμένης έκδοσης - και καταλήγοντας, διαβάζοντας ένα εκπληκτικό thread σύγκρισης μεταφράσεων από τον Γλωσσολάγνο, ότι δεν χρειάζεται να αγοράσω άλλη έκδοση, οπότε αυτή τη στιγμή διαβάζω αυτή.
 

Παρωνύμιος

Όμορφο Νιάτο
— Ω, Άντσο, πρόσεξε εδώ, να, εδώ... κοίτα... τούτη τη φορά, κι όχι σαν τις άλλες, το μελάνι είναι καλός βοηθός μας, και μπορούμε να διακρίνουμε, να καταλάβουμε, να αντιληφθούμε, κι ίσως... να νιώσουμε... Αφιέρωση γραμμένη από χέρι σταθερό, από κάποιον που δεν κάνει ορθογραφικά λάθη, κείμενο ευανάγνωστο, καλλιγραφημένο· ο άνθρωπός μας γνώριζε κάποια γράμματα, δεν νομίζεις;








— Ναι, έτσι δείχνει. Άραγε να εκπληρώθηκε και το δικό του όνειρο, αδελφέ Γουλιέλμο; :φρύδια: Για τον κύριο Σωτηράκο, λέω.

— Χμ, ποιος να ξέρει... είναι κάποια πράγματα που πάντα θα μένουν στο σκοτάδι, πέρα από κάθε δική μας προσπάθεια αποκάλυψής τους... κι ίσως Άντσο... κάποιες φορές... καλύτερα έτσι... Μια ιστορία μέσα σε μια άλλη ιστορία, μια περιπέτεια, ίσως, μέσα σε μια άλλη... γιατί, σκέψου την εποχή, αναλογίσου τον καιρό: το αντίτυπο αυτό εκδόθηκε το 1946 και η αφιέρωση, κατά συνέπεια, μιλά για τρεις πιθανές πρωτοχρονιές, εκείνη του 1947, του 1948 ή του 1949... Εμφύλια σύρραξη...

— Πράγματι· γράφει "194" και μας αφήνει με την απορία για το ακριβές έτος, καθώς δεν διακρίνεται το τέταρτο ψηφίο της χρονολογίας. Αλλά εμένα, άλλη είναι η απορία μου.

— Ποια είναι αυτή, Άντσο;

— Πόσο κόμματος ήταν αυτή η Ευθαλία. :φρύδια:

— Ω, άλλη μια τέτοια απορία, Άντσο, και δεν θα έχεις φρύδια για πολύ ακόμα! Λοιπόν, κλείσε το βιβλίο και σήκω. Έχουμε μια δουλειά που επείγει, κι εύχομαι, τούτη τη φορά, ο Ηγούμενος να μας καλεί για καλό σκοπό. Πάμε.

— Το κλείνω, αδελφέ Γουλιέλμο.











Ηλίας Βενέζης, Γαλήνη, 5η Έκδοση, 1946.
 
Last edited:

Κόμης

Κοινωνός
Μου ήρθε το βιβλίο που περίμενα πως και πως και που έχω την εντύπωση ότι θα γίνει ένα απ' τα αγαπημένα μου βιβλία. Εννοείται ότι είναι το επόμενο στη σειρά να διαβαστεί (τα άλλα βιβλία πίσω φώναζαν "ποιος είσαι εσύ ρε που κόβεις και μπαίνεις πρώτος?" "στη σειρά σας κύριε" και τέτοια, αλλά δεν καταλάβαινε τίποτα)
Ως ταξιδιωτικό βιβλίο λοιπόν, ποζάρει πάνω στο άκρως κιτσάτο ψυγείο με τα αναμνηστικά από το προσωπικό μου "around the world".

 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Το ψυγείο σαν φορέας των υπό συντήρηση διατροφικών μας μέσων, αλλά φορέας και των ταξιδιωτικών μας ντοκουμέντων...σπουδαίο! Εύχομαι ν’ αυγαταίνουν όλα, και τα ταξίδια και τα ψυγεία...:))))
 
Top