Δικές μας βιβλιοφωτογραφίες

Ελένη Κιουρή

Όμορφο Νιάτο
Εγώ μια φορά είχα φέρει κάποια βιβλία στο σπίτι, δεν μποροούσα να διαλλέξω ποιό από όλα θα πρωτοδιαβάσω.. Τα άπλωσα στο κρεβάτι και η γάτα μου με βοήθησε να διαλλέξουμε μαζί. :)
Επέλεξε τις κερασιές του Λουντέμη!!
 
@Ασημένια! Φραπεδούμπα, βλέπω καλά; (με τα νέα σούπερ γυαλιά παρακαλώ). Κόλαση κοπελάρα! Τ' αρνάκι έτοιμο;
 
Όχι Μπουσκάλια, κυρα-δασκάλα δείξε έλεος. Όχι Μπουσκάλια. Το θηρίο στο φόντο ήταν ό,τι έπρεπε. Όχι Μπουσκάλια.
 

Ασημενια

Κοινωνός
έλα βρε Στράτη... δικαιολογία ο Μπουσκάλια για να δείξω το κατσίκι... το μόνο άλλο βιβλίο που διέθετα ήταν ένα για τον Τσε... :))))

τελικά χρειαζόσουν καινούρια γυαλιά? γερνάς αγαπητέ μου... γερνάς...
 
Last edited:
Δεν μπορώ να βλέπω Μπουσκάλια, θα σου πω την ιστορία άλλη φορά (ήδη χάλασα το νήμα). / Ναι ρε συ, πήγα επιτέλους στον ντόκτορ κι άλλαξα φακούς.
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Είμαι μόνιμα ερωτευμένη με την θάλασσα! :)))





ΥΓ: Βιβλίο, θάλασσα και το μεσημεριανό σε μια φωτογραφία :ρ
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Χαϊδευτικά και στη μινιατούρα, Leo :θρρρ:.......................................:Σαίξπηρ:

Μούπε να σουπώ :))))
 
Last edited:

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Το βιβλίο είναι δεμένο κάπου το 1987, ανήκει στα πρώτα μαθητικά μου, γαλλική τεχνική με δέρμα μαροκινό στην ράχη και στις ακμές του καλύμματος και Σουμιναγκάσι μαρμαρόκολλα (Ιαπωνική)...η θήκη/φάκελλος έχει το γούστο. Ήταν ένα πρότζεκτ ελεύθερης λειτουργίας στη σχολή μου στην Αγγλία, που σκοπό είχε να εκτιμήσει την κριτική μας ικανότητα σε απλά λειτουργικά πράγματα...η “εντολή του φανταστικού πελάτη” έλεγε φτιάξτε μια θήκη/ φάκελο για αρχειακή χρήση οιουδήποτε αντικειμένου θέλετε να εγκλείσετε...Η λογική τους ήταν κάτι καθαρά αρχειακό με το πάνγερο, αλλά αισθητικά φτωχό ύφασμα που λέγεται μπάκραμ...Εγώ η υπερφίαλη χρησιμοποίησα το βιβλίο αυτό σαν αντικείμενο και μουαρέ γαλλικό ύφασμα βιβλιοδεσίας με μεταξωτή κορδέλα...πάρε κυρία μου ένα B+ αντί για Α+, ακριβώς γιατί έκανα φαντεζί επιλογή κι όχι αυστηρά αρχειακού χαρακτήρα...Έχει μια μικρή ιστορία το βιβλιαράκι και η θήκη του... η μόνη ρετσινιά μου σε όλη την αξιολόγηση της δουλειάς μου στη σχολή...Μιλάμε για ρετσινιά...

Και ναι ξέρω πως θα είμαι εκτός θέματος, αλλά θα άξιζε ίσως τον κόπο να δείτε την ωραία τέχνη της μαρμαρόκολλας και ειδικά της Σουμιναγκάσι...
 
Last edited:
@Διατσέντα, καλησπέρα.
Ο αγαπητός βιβλιοεκτιμητής το πρόσεξε και το σχολίασε όπως πραγματικά αξίζει. Εγώ ούτε που το κατάλαβα. Το σχετικό νήμα αξίζει να συμπληρωθεί με τα παραπάνω, κι ακόμη περισσότερα.

Περιμένουμε. Τώρα.
 
Top