Δολοφονία, δολοφόνος

Αφ' ού είναι"ο φόνος" καί "ο φονεύς(έας/ιάς)", πώς κι έγινε "δολοφονία" καί "δολοφόνος", καί όχι "δολοφόνος" καί "δολοφονεύς(έας/ιάς)"?
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Εκ πρώτης εύλογο σαν ερώτημα. Θα περίμενε κανείς φόνος και δολοφόνος να αναφέρονται στην πράξη.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Οντως θα μπορουσε, θα ηταν πιο λογικο ετσι

Εγω μπορω να φανταστω το εξης: Οτι δεν ηταν παραγωγο του δολος + φονεύς ούτε του φόνος αλλα των ριζων δολ(ο)- + φον-. Οποτε χουμε τη νεα ριζα (δολ-ο-φον-) και κατοπιν την καταληξη -ος για να δειξει το προσωπο.

Κατοπιν απο το δολοφόνος, βγαινει η πραξη του δολοφόνου, με το -ια.

Πρβ. ανεξίθρησκος -> ανεξιθρησκία (δηλ. "το να εισαι ανεξίθρησκος", όχι ανεξιθρησκεία, καθοτι δεν ειναι ανεκτ- + θρησκεία)
 
Α, ναι, λογικό φαίνεται έτσι. Ευχαριστώ!

Πού θυμηθήκατε αυτές τις ερωτήσεις? XD XD
 
Top