Δυο παιδικά ποιήματα

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
(μέσα στον γενικότερο καθαρισμό του φόρουμ, διαγράφουμε και κάτι παλιά 'συμπλήρωσε τους στίχους'. Τα ποιήματα θα αναρτηθούν όμως σε νέα νήματα, σε αντίστοιχα φόρουμ :) )

Το σκιάχτρο μας
(Δημήτρης Μανθόπουλος)

Μες στη μέση στο χωράφι
ένα σκιάχτρο έχουμε βάλει.
Παρδαλή κουρελαρία
απ' τα πόδια ως το κεφάλι.

Μα αυτό μες απ' την ασκήμια
μέλι την αγάπη στάζει.
Κι έτσι αντίς να φοβερίζει,
ζώα, πουλιά, παιδιά συνάζει.

Ένας σπόρος τρυπωμένος
πάνω του από πέρσι, φέτο
φύτρωσε και μας γελάει
άνθινη η χαρά στο πέτο.

Από την αυγή ως το δείλι
στέκουν στ' ανοιχτά του χέρια,
όλοι οι φτερωτοί μας φίλοι:
σπίνοι, αηδόνια, περιστέρια.

Κι είδα ψες - ακούστε θάμα -
στο σκισμένο του καλπάκι
να κουρνιάζουν πάνω αντάμα,
καρδερίνα με γεράκι.

Σκιάχτρο μου, είσαι σκέτη γλύκα.
Μέντα η ανάσα σου και δυόσμος.
Όλα αν σ' έμοιαζαν τα σκιάχτρα
θα' ταν πιο όμορφος ο κόσμος.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σπίτι «Κοκκινοσκουφίτσα»
(Ρένα Καρθαίου)

Σπίτι που γεννήθηκα,
μια σταλιά, σταλίτσα.
Κεραμίδια κόκκινα,
Κοκκινοσκουφίτσα.

Τριγυρνάει ο Βοριάς,
σκύλος που γαυγίζει
Μέρα - νύχτα τον κακό
λύκο φοβερίζει.

Σαν τσεπούλα μια φωλιά
από χελιδόνι
άδειασε και μείναμε
το χειμώνα μόνοι.

Κι ο παππούς με τη γιαγιά
δίπλα εκεί στο τζάκι
πλέκουν και ξεπλέκουνε
το παραμυθάκι.

Σπίτι που γεννήθηκα
Κοκκινοσκουφίτσα
Κεραμίδια κόκκινα
μια σταλιά, σταλίτσα.

:)
 
Top