Επίκαιρα στιχάκια

Κατόπιν συζήτησης με τον Αριστοτέλη, ανέλαβα να συνθέσω και να αναρτήσω ποίημα που να συναγωνίζεται τη δική του "Γέννηση". Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα- λόγω της ημέρας αφιερωμένο στον Αγιο Βαλεντίνο.

"Ο Ερωτας Δια Μέσου Των Αιώνων"

Τα χρόνια τα προιστορικά
τα πράγματα ήταν απλά
την έπιανες απ' τα μαλλιά
την οδηγούσες στη σπηλιά.

Την εποχή του Περικλή
δεν ήταν δύσκολο πολύ
για ιδιαίτερες στιγμές
οι εταίρες ήταν ξακουστές.

Στων ιπποτών την εποχή
κλειδιών χρειαζόσουν κατοχή
τις Δέσποινες πρώτης ποιότητας
τις κλείδωναν με ζώνη αγνότητας.

Κι έφθασε η εποχή των χίππυς
σας λέω μετά κάποιας λύπης
όποια ήθελες την αποκτούσες
μαριχουάνα αν την κερνούσες.

Σήμερα, ώ ήθη, ώ καιροί!
και η ποιήτρια απορεί
μέσω ιντερνετ οι εραστές
έρωτα κάνουν με SMS!
 
Η διαιώνηση του είδους ανά τους αιώνες με πολύ-πολύ χιούμορ!!! Μπράβο Φένια! Καλά, το πρώτο τετράστιχο είναι ολα τα λεφτά!:μουάχαχα::μουάχαχα::μουάχαχα:
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Μπράβο Φένια, καταπληκτικό!!:χαχα:

Διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο το οποίο αν θυμάμαι καλά λεγόταν "Ο έρωτας στα χρόνια του Internet", το οποίο ταιριάζει με τον τελευταίο σου τετράστιχο. Και λόγω αυτού, παρατήρησα ότι σε όλο το ποίημα σου υπάρχει σε όλες τις εποχές η προσωπική επαφή, εκτός από την σημερινή. Είναι δυστυχώς, ένα σημάδι των καιρών μας? (:ωιμέ: τι ερωτήσεις κάνω και εγώ, μέρα "γιορτινή" που είναι σήμερα).
 
Η ανταπόκρισή σας στις στιχουργικές μου ανησυχίες με ενθάρρυνε να συνεχίσω. Αφιερώνω λοιπόν το πόνημα που ακολουθεί σε όλους εσάς! Οσοι δεν δείτε το όνομά σας, συγχωρήστε με. Ακόμα και ο δικός μου ποιητικός οίστρος έχει όρια!

ΛΕΣΧΗΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ
Την Λέσχη αποφάσισα σήμερα να υμνήσω
μα και για κάθε μέλος της σχόλιο μικρό ν' αφήσω.
Γιατί σαν φίλοι κάνουμε ωραίες συζητήσεις
για χίλια- μύρια θέματα υπάρχουν αναρτήσεις.
Αρχίζω με τον ιδρυτή, τον προσφιλή μας Φάρο
αυτό που εδώ μας έφτιαξες, φίλε μου, το γουστάρω!
Ο Γλωσσολάγνος χρίζεται πρώτο τη τάξει μέλος
με γνώσεις που μου φαίνεται ότι δεν έχουν τέλος!
Η Χρυσηίδα συντελεί στης Λέσχης τη αξία
πάντα οι αναρτήσεις της έχουν βαθειά ουσία.
Η Οπερα βραβεύεται γι' ανέκδοτα και γρίφους
όσα εκείνη αναρτά ιδιαίτερου είναι ύφους.
Στον Μόντι απονέμεται βραβείο τέχνης λόγου
τα κείμενα που διάβασα γραφής είναι αψόγου.
Υστερα είναι ο ποιητής, ο φίλος Μιχαλιός
τα ποίηματα που έγραψε είναι κάπως αλλοιώς!
Οσο για βιβλιόφιλο μέγιστο εις το άστυ
πρώτος ανακηρύσσεται ο φίλος μας ο Ράστι!
Οσο για την ποιήτρια, τούτο μονάχα έφη
τους στίχους όσο σκάρωνε, είχε μεγάλο κέφι!
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
μπράβο, Φένια! εύγε! :))))

( στο δεύτερο στιχάκι τής Όπερας βγήκες από το μέτρο :ρ )
 
Top