Η αλήθεια των σελίδων.

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Φεύγοντας για το τελευταίο ταξίδι, πήρα μαζί μου το «Ένα σακί μαλλιά», του Παντελή Καλιότσου. Είχα ξεκινήσει να το διαβάζω δυό φορές στο παρελθόν αλλά και τις δύο, σταμάτησα στις πρώτες σελίδες, για άσχετο προς το βιβλίο, λόγο. Τρίτη και τυχερή όμως. Η ιστορία βασίζεται σε ένα γεγονός που πέρασε πριν από λίγα χρόνια, στα ψιλά των ειδήσεων. Το θυμόμουν κι εγώ. Έτσι, γρήγορα υπέθεσα την εξέλιξη. Ωστόσο διάβασα το βιβλίο για να δω την «ελληνικοποιημένη» εκδοχή, που ομολογουμένως τη βρήκα καλοστημένη. Τα ερωτήματά μου είναι τούτα: Διαβάζουμε για να δούμε τί έχει να μας πει ένας συγγραφέας ή για τον τρόπο που επιλέγει να μας το πει; Κι αφού η πραγματικότητα φτιάχνει σενάρια που ξεπερνούν την επινοητικότητα, άρα αξιολογούμε τον γράφοντα όχι πάντα για τη σύλληψη της ιδέας αλλά για την αξιολόγηση της σημαντικότητάς της, έτσι δεν είναι; Σας έχει τύχει να διακρίνετε στις περιγραφές κάποιου βιβλίου, στοιχεία δικών σας βιωμάτων ή καταστάσεων; Κι αν ναι, επηρεάζει αυτό το καθρέφτισμα, την άποψή σας για το βιβλίο; Σας κάνει να μπαίνετε πιό άμεσα, στις σελίδες του;
 

Εσκιβέλ

Κοινωνός
Πολλά τα ερωτήματα που θέτεις..:)).Προσωπικά διαβάζω κάποιο βιβλίο συμφωνα με το περιεχόμενο αλλά πάντα με την προυπόθεση οτι είναι καλογραμμένο.Γιατί όσο ωραίο και αν είναι το νόημα αν δεν έχει αποδωθεί με όμορφο τρόπο δεν σε ελκύει να συνεχίσεις να το διαβάζεις.Από την άλλη ισχύει και το αντίθετο...να έχει ο συγγραφέας πολύ ωραίο τρόπο γραφης αλλά να μην εχεί ουσιαστικά τιποτα να πει και να καταλήγει να γίνεται μονότονος.Μου έχει τύχει όντως να συσχετίσω καποια περιστατικά της ζωής μου με κάποια βιβλία.Νομίζω οτι ένιωθα περισσοτερο ενδιαφέρον όταν τα διάβαζα και πάντα είχα πολύ αγωνία για τη συνέχεια.Σίγουρα λοιπόν επηρεάζεται και η κρίση μας απο τη στιγμή που συλλαμβάνουμε την ομοιότητα.
 

Ντόλυ

Όμορφο Νιάτο
Να σου πω την αλήθεια για μένα τα πράγματα είναι απλά.... Όταν ένα βιβλίο μου αρέσει, από την αρχή δεν υπάρχει περίπτωση να το αφήσω. Συνήθως το τελείωνω και σύντομα ανεξαρτήτου μεγέθους γιατί είμαι από τους ανθρώπους που δεν αντέχουν να μην ξέρουν το τέλος σε μια ιστορία. Μετά δεν με πειράζει να ξαναδιαβάσω τα στοιχεία που μου άρεσαν περισσότερο. Συνήθως αν σε ένα συγγραφέας μου αρέσει ο τρόπος γραφής του, επιλέγω να διαβάσω και τα υπόλοιπα έργα του, ανεξαρτήτως περιεχομένου. Και τέλος όταν ψάχνω για ένα καινούργιο βιβλίο κοιτάω την υπόθεση του, και τώρα που το σκέφτομαι σχεδόν ποτέ δεν είναι άσχετη με την ψυχική κατάσταση που βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή.. :)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
πω πω.. ερωτηματα!!

Ας τα πάρω με την σειρά..

Ξεκινώ ένα βιβλίο με την περιέργεια να δω.. τι έχει να μας πει ο ποιητής (συγγραφέας κατά προτίμηση.. ). Την πλοκή της την προσέχω πάντα. Από κει και πέρα ασφαλώς και θα με μαγέψει αν αυτά που έχει να πεί, έιναι καλογραμμένα. Το καλογραμμένο βιβλίο, τόσο σε νοήμα, όσο και καλαισθησία των λέξεων και εκφράσεων (τόσο που να νομίζεις πως διαβάζεις ποιήμα) ανεβαίνει πάντα στην εκτίμηση μου, και ανεβάζει εξίσου μια κατά άλλα μέτρια σε πλοκή ιστορία.

Ως προς το δεύτερο ερώτημα, ασφαλώς και έχω διακρίνει στοιχεία του χαρακτήρα μου, όπως και των βιωμάτων μου σε αρκετά βιβλία. Αυτό με έκανε να τα προσέξω λίγο παραπάνω, αλλά ποτέ δεν θυμάμαι να έγιναν και τα αγαπημένα μου. Ίσα ίσα που πάντα ήμουν πιο αυστηρη στην κριτική μου. Δυστυχώς στα περισσότερα δεν εμβάθυναν όσο θα ήθελα το θέμα και ελάχιστα (εως κανένα) μου έδωσαν απαντήσεις. Στην τελική μάλλον με απογοήτευαν και κατέληγα να σκεφτώ πως αν το έγραφα εγω θα αποτύπωνα την συγκεκριμένη κατάσταση λιγάκι καλύτερα
 
Top