Η πτώση και το μέλλον του βιβλίου

Χαιρετώ ξανά την όμορφη Λέσχη. Κάνοντας ακόμη τα πρώτα μου βήματα σ' αυτή την κοινότητα, θα ήθελα να θίξω ένα ζήτημα που με απασχολεί εδώ και καιρό και αφορά την πορεία του βιβλίου. Είναι ο προβληματισμός ενός απλού αναγνώστη και τίποτα περισσότερο, αφού η σχέση μου με το βιβλίο περιορίζεται σ' αυτήν και μόνο την ιδιότητα. Οι απόψεις των μελών είναι σίγουρα βαρυσήμαντες, πριν μπω όμως στο κυρίως θέμα, επιτρέψτε μου να κάνω μία σύντομη αναδρομή για να περιγράψω το πώς μπήκα κι εγώ στο βιβλιο-κλαμπ.

Αφορμή, λοιπόν, για τη δική μου είσοδο στάθηκε η έναρξη της κυκλοφορίας έργων ξένης λογοτεχνίας από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία κάπου στο 2006. Δεκατεσσάρων ετών εγώ τότε, στο κυνήγι της παρηγοριάς μετά από μια δυσάρεστη στροφή στη ζωή μου, βρήκα ακόμη ένα καταφύγιο. Εκμεταλλευόμενος το ότι ο πατέρας μου ήταν πιστός αναγνώστης της συγκεκριμένης εφημερίδας (για την ακρίβεια, δεν έχανε φύλλο), έβρισκα την ευκαιρία να τροφοδοτώ κάθε βδομάδα και με ένα βιβλίο την άγουρη ακόμα αλλά ταχέως αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη μου. Είχα δεθεί τόσο πολύ μ' αυτήν τη σειρά ώστε, όταν κάποια Κυριακή αρνήθηκε να μου δώσει βιβλίο στο πλαίσιο τιμωρίας, έβαλα τα κλάματα.

Με τα ''Έγκλημα και τιμωρία'', ''Η Δίκη'' και ''Ο Πύργος'' να είναι από τα πρώτα (ίσως τα 3 πρώτα) μυθιστορήματα εκείνης της σειράς, καταλαβαίνετε ότι η εκκίνηση ήταν πολύ δυνατή και κάπως έτσι αγάπησα τη λογοτεχνία. Η ανατριχίλα που ένιωσα στο σημείο όπου ο αστυνομικός αποκαλύπτει στον Ρασκόλνικοφ ότι γνώριζε για την ενοχή του ήταν η πρώτη μου- και ίσως η μεγαλύτερη - αναγνωστική ανατριχίλα και αποτέλεσε σημείο - κλειδί για εμένα. Βέβαια, τότε το βιβλίο διατηρούσε ακόμη μια σχετικά γερή θέση μέσα στην κοινωνία, ενώ πλέον η μεγάλη εξασθένιση της δύναμής του είναι αισθητή ακόμη σε όσους δεν είχαν ποτέ μια έστω στοιχειώδη επαφή μαζί του. Η μειονότητα όλο και συρρικνώνεται.

Οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί, ας μην γίνω (κι άλλο) κουραστικός. Προσωπικά, πάντως, θα υποβάθμιζα την επίδραση της οικονομικής κρίσης - αν κάποιος έχει δίψα για ανάγνωση, θα την ικανοποιήσει και άστεγος να είναι -, τουλάχιστον όσον αφορά το οικονομικό σκέλος. Περισσότερο κακό ίσως έχει προκαλέσει σ' αυτόν τον τομέα μέσω της ψυχολογικής αποδυνάμωσης και της μείωσης της διάθεσης των ανθρώπων, παρά μέσω της οικονομικής στενότητας. Η ανάγνωση βιβλίων, βλέπετε, στη σημερινή εποχή είναι κάπως αταίριαστη με μια οικονομικά λεηλατημένη και αναστατωμένη κοινωνία που ψάχνει λύσεις κι απαντήσεις σε θέματα πολιτικής και επιβίωσης.

Ας δεχθούμε ότι το οικονομικό περιβάλλον κάποια στιγμή θα σουλουπωθεί. Τι γίνεται όμως με τη σημαντικότερη αιτία της πτώσης του βιβλίου; Η οποία, νομίζω πως συμφωνούμε, είναι η διαρκής εξέλιξη, θετική ή αρνητική, της ανθρώπινης κοινωνίας, οι φυσιολογικές αλλαγές των προτιμήσεων. Πάντα κάποια πράγματα υποχωρούν κι ύστερα ανεβαίνουν πάλι ή πέφτουν και δεν σηκώνουν κεφάλι ποτέ ξανά. Ας μην γελιόμαστε, το διάβασμα ανέκαθεν αποτελούσε ένα ταπεινό υποκατάστατο ικανοποίησης, όμως τα σημερινά υποκατάστατα είναι κατά γενική ομολογία πιο ισχυρά κι ελκυστικά (τρανό παράδειγμα το fb). Έχουμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από το πεδίο της πνευματικότητας, έχουμε ροκανίσει σε τέτοιο βαθμό την αξία του λόγου, που ακόμη και οι πιο ασήμαντες απαντήσεις, τα πιο μικρά και συνηθισμένα σχόλια έχουν αντικατασταθεί από εικονίδια στο facebook. Βαριόμαστε να γράψουμε, βαριόμαστε να μιλήσουμε. Συχνά - πυκνά πιάνω τον εαυτό μου να προσπαθεί να καταπιέσει την ανάγκη του να πει περισσότερα, αφού οι συζητήσεις μεταξύ μας έχουν γίνει πιο κοφτές.

Μπορεί να φαίνομαι σαν ένας ευκαταφρόνητος γκρινιάρης και κάποιος δικαιολογημένα θα αντιτείνει ότι οφείλουμε να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές που βιώνουμε και ότι στην τελική κακώς με ταλανίζει το γεγονός ότι ο κόσμος πλέον διαβάζει ακόμη λιγότερο. Πολύ σωστά, θα απαντήσω, αλλά, όταν η αγάπη σου για τα βιβλία έχει ισχυρές ρίζες και δεν ξυπνάει μόνο σε περίεργες περιόδους για να δράσει σαν αντίδοτο, είναι αναπόφευκτο το νιώσεις λύπη και να αναπτύξεις προβληματισμούς. Μια μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού αποτελείται από άτομα που, λόγω της μακροχρόνιας τριβής τους με το βιβλίο, δεν μπορούν να το εγκαταλείψουν. Πώς θα έχουν όμως τα πράγματα όταν η δική μου γενιά πάρει τη σκυτάλη και φτάσει στην ηλικία των 40, 50, 60; Έχει ελπίδες το βιβλίο, έστω και σε ψηφιακή μορφή, να ανακάμψει ή είναι καταδικασμένο να χάνει έδαφος παλεύοντας με τον Χάρο;

Αν έστω και δυο - τρεις κατάφεραν να υπερνικήσουν την πολυλογία μου και να φτάσουν μέχρι εδώ, θα χαιρόμουν να δω μερικές τοποθετήσεις. Και συχωρέστε με αν υπάρχει κάποιο παρόμοιο νήμα που μου διαφεύγει ή αν σκόνταψα κάπου στα λεγόμενά μου σαν άγουρος που είμαι ακόμα. Ελπίζω η Λέσχη να με βοηθήσει να ωριμάσω.

Με εκτίμηση,
Γιώργος
 
Όμορφος γραπτός λόγος...

Οι σκέψεις σου βγάζουν μια μελαγχολία και έναν ρομαντισμό... Δεν μπορώ να πώ οτι σε νιώθω απόλυτα.
Η Άποψη μου όμως επι του θέματος είναι οτι το βιβλίο δεν θα χάσει τη χάρη του. Η Τεχνολογία δεν είναι πάντα αρνητική... αν την χρησιμοποιήσεις σωστά... βοηθάει... ακόμη και στο διάβασμα.
 
@Βασίλισσα, ούτε εγώ ο ίδιος δεν με νιώθω απόλυτα. Μαζί σου 107% στο ότι η τεχνολογία δεν είναι πάντα αρνητική. Για την ακρίβεια, κυρίως ωφέλιμη είναι. Το θέμα είναι ότι ''τρώει'' το βιβλίο. Το ποσοστό που διαβάζει e-books στην Ελλάδα είναι αστείο αν δεν κάνω λάθος..
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Για να ειμαι ειλικρινης, αν δεν αφιερωνα τοση ωρα για χαρη του Survivor και Game/Power of Love, θα διαβαζα περισσοτερο.

(Πλακα κανω βεβαια. Αγνοηστε με και συνεχιστε)
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Φίλε Γιώργο, εγώ δυστυχώς δεν συμμερίζομαι τον γενικοτερο προβληματισμό. Καταρχήν, γράφεις:

Τι γίνεται όμως με τη σημαντικότερη αιτία της πτώσης του βιβλίου; Η οποία, νομίζω πως συμφωνούμε, είναι η διαρκής εξέλιξη, θετική ή αρνητική, της ανθρώπινης κοινωνίας, οι φυσιολογικές αλλαγές των προτιμήσεων. Πάντα κάποια πράγματα υποχωρούν κι ύστερα ανεβαίνουν πάλι ή πέφτουν και δεν σηκώνουν κεφάλι ποτέ ξανά. Ας μην γελιόμαστε, το διάβασμα ανέκαθεν αποτελούσε ένα ταπεινό υποκατάστατο ικανοποίησης, όμως τα σημερινά υποκατάστατα είναι κατά γενική ομολογία πιο ισχυρά κι ελκυστικά (τρανό παράδειγμα το fb). Έχουμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από το πεδίο της πνευματικότητας, έχουμε ροκανίσει σε τέτοιο βαθμό την αξία του λόγου, που ακόμη και οι πιο ασήμαντες απαντήσεις, τα πιο μικρά και συνηθισμένα σχόλια έχουν αντικατασταθεί από εικονίδια στο facebook.
Κι αναρωτιέμαι τί εννοείς με την "πτώση του βιβλίου". Πως δεν διαβάζονται βιβλία; Πως είναι κακής ποιότητας; Κάτι άλλο; Κι ότι και να εννοείς νιώθω πως μάλλον εκφράζεις μια εντύπωση παρά μια πραγματικότητα που προκύπτει π.χ. μέσα από κάποια έρευνα.

Νομίζω πως ειδικά στην σημερινή κοινωνία το βιβλίο έχει μια περίοπτη θέση κι έχει βρει όσο ποτέ τον δρόμο του στο μέσο σπίτι. Ειδικά με τις εφημερίδες, καταλήγουν στα ράφια του μέσου νοικοκυριού από Νίτσε και Καζαντζάκη μέχρι την Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, την Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση του Φρόιντ και την Θεωρία της Εξέλιξης του Δαρβίνου.

Στο ίντερνετ δε, το βιβλίο και το διάβασμα είναι οργανωμένο όσο ποτέ σε κοινότητες όπως το goodreads ή την Λέσχη.gr

Κάθε φέτος και καλύτερα. Η μάνα μου όταν ήταν παιδί δεν μιλούσε καλά καλά τα Ελληνικά (χωριάτικα μιλούσανε όλοι εδώ πέρα και διάφορα ιδιώματα) και εμείς μεγαλώσαμε με έναν πολύ καλύτερο λόγο σε έκφραση και περιεχόμενο. Όχι ότι όλα είναι ρόδινα. Υπάρχει ένα μεγάλο μέρος της λαϊκής βάσης που δεν σκαμπάζει γενικότερα, αλλά αυτό πάντοτε ήτανε έτσι.

Τώρα, η αλήθεια είναι πως αυτή η απίστευτη συσκευή που λέγεται υπολογιστής (ας είναι σμάρτφωουν ή τάμπλετ) κλέβει το ενδιαφέρον των παιδιών από πολλά άλλα, και δυστυχώς, δεν γίνεται καλό κουμάντο, αλλά ακόμα κι έτσι, δεν νομίζω πως είμαστε χειρότερα από εχθές. Κι ούτε μπορούμε να μείνουμε στο χθες. Το αύριο είναι εδώ κι εμείς πρέπει να βρούμε τον τρόπο να το τιθασεύσουμε.


Κλείνοντας, έχω την αίσθηση πως πέφτεις στην κλασική παγίδα της θεωρίας πως πάμε από το κακό στο χειρότερο. Πάντα μου φαινόταν διασκεδαστικό το ότι το o tempora o mores έχει μια τέτοια αντοχή στον χρόνο καθιστώντας εαυτόν οξύμωρο. Κάθε γενιά μοιάζει να πιστεύει πως εχθές ήταν καλύτερα κι η ίδια γνώρισε μια εποχή και τώρα βλέπει την νέα γενιά να καταπέφτει, ξεχνώντας πως η ακόμη πιο προηγούμενη γενιά έβλεπε ως καταπτωτικά τα δικά της (κόμιξ, τηλεόραση κτλ.) και τελικά μάλλον απλά υποφέρει από το σύνδρομο του κουραφελκυθρικού θείου Αιμίλιου.

Νομίζω πως μια χαρά πάει το βιβλίο.

 
Αγαπητέ Φαροφύλακα,

Πολύ θα ήθελα το βιβλίο να εξακολουθούσε να έχει μία περίοπτη θέση μέσα στην κοινωνία, αλλά προσωπικά δεν το βλέπω. Παραδέχομαι ότι ίσως παρασύρθηκα κι υπερέβαλα σε κάποια σημεία, κι επίσης κάποιες φορές βλέπω την εικόνα πιο σκούρα απ' όσο είναι στην πραγματικότητα, αλλά επίτρεψέ μου να παρατηρήσω ότι στα λεγόμενά σου διακρίνω έναν συναισθηματισμό που ωραιοποιεί τα πράγματα. Κι όπως συχνά συμβαίνει, η αλήθεια στέκεται μάλλον αμήχανη κάπου στη μέση.

Δεν είναι πάντα απαραίτητες οι έρευνες για να εξαχθούν συμπεράσματα, μέσα από τις συναναστροφές αντιλαμβάνεσαι ότι το βιβλίο έχει ''αδυνατίσει'', ότι ο κόσμος διαβάζει λιγότερο. Αυτό φυσικά εννοώ με την ''πτώση του βιβλίου''. Αλλά και μια γύρα στο διαδίκτυο να κάνεις θα δεις πως βουίζει ο τόπος για το ότι το αναγνωστικό κοινό έχει μειωθεί, κι ας είναι οργανωμένη η κατάσταση στο ίντερνετ όπως σωστά λες. Όλα έχουν τη φυσική τους φθορά στον χρόνο, το βιβλίο δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι άνθρωποι ανεβοκατεβάζουν στη ζωή τους πράγματα σύμφωνα με το τι επιτάσσουν οι ανάγκες τους.

Τώρα αντιλαμβάνομαι ότι μάλλον είναι κάπως άκομψο και ενοχλητικό το κείμενό μου σ' αυτό το φόρουμ, ειδικά απ' τη στιγμή που ήταν μόλις η τρίτη μου ανάρτηση. Να ξεκαθαρίσω, επειδή πρόκειται για γραπτό λόγο, ότι δεν είχα φυσικά καμία διάθεση να ''τσιγκλίσω'', παρά μόνο να επεκταθεί η κουβέντα και να αποθηκεύσω απόψεις. Κρατώ το <<Το αύριο είναι εδώ κι εμείς πρέπει να βρούμε τον τρόπο να το τιθασεύσουμε>> από τον οικοδεσπότη. Είμαι από τους πρώτους που θέλουν να δουν το βιβλίο να παίρνει τα πάνω του. Και θα φροντίσω να είμαι πιο προσεκτικός στο μέλλον :)

ΥΓ : Άργησα να απαντήσω, αλλά, εκτός από το να διαβάζω αργά, πληκτρολογώ και αργά.
 
Last edited:

Λίλιθ

New member
Βραδύπους θα διαφωνήσω μαζί σου αλλά δεν βλέπω να υπάρχει πτώση του βιβλίου. Το αντίθετο μάλιστα, βλέπω άνοδο. Όταν ήμουν παιδί θυμάμαι πολύ λίγους στην ηλικία μου να διαβάζουν. Τώρα βλέπω πολύ περισσότερα παιδιά και έφηβους να αγαπούν τα βιβλία. Επίσης τα περισσότερα σπίτια που επισκέπτομαι τώρα βλέπω βιβλιοθήκες. Στην περιοχή που μένω υπάρχουν πιο πολλά βιβλιοπωλεία και δανειστικές βιβλιοθήκες από πριν και σίγουρα περισσότερες επιλογές.
 
Λίλιθ, το ότι υπάρχουν περισσότερα βιβλιοπωλεία, περισσότερες βιβλιοθήκες δεν μου λέει τίποτα. Το θέμα είναι πόσοι θυμούνται τα βιβλιοπωλεία και τις βιβλιοθήκες. Το ξαναλέω, συναντώ διαφωνίες που πηγάζουν από το συναισθηματικό δέσιμο με τα βιβλία και από το ότι είμαι ακόμη βρέφος εδώ μέσα. Αν οι απαντήσεις (κι από τη δική μου την πλευρά) ήταν πιο προσγειωμένες και ντόμπρες, θα είχε μεγαλύτερη αξία η κουβέντα. Φιλικά πάντα :)
 

Λίλιθ

New member
Απαντώ στο νήμα βάσει δικών μου εμπειριών. Αν γινόταν έρευνα δεν ξέρω ποιος από τους δύο θα είναι σωστός. Εδώ στην Κύπρο έτσι έχουν τα πράγματα. Στην Ελλάδα μπορεί να είναι αλλιώς. Θυμάμαι πριν καμμιά δεκαπενταετία πήγα στο βιβλιοπωλείο και ζήτησα βιβλία κλασσικής λογοτεχνίας και δεν είχαν γιατί δεν πωλούνταν εύκολα. Τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο.:)
 
Χαιρετώ και πάλι την παρέα. Οι απαντήσεις σας μου έδωσαν να καταλάβω ότι έπρεπε να είχα αποφύγει την ανάρτηση ή τουλάχιστον να την είχα κάνει με κάπως διαφορετικό περιεχόμενο. Ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μου είναι το ότι βιάζομαι. Ακόμη δεν βγήκα από το αυγό κι όμως λέρωσα το Λέσχη με ένα κείμενο που, είτε ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα είτε όχι, εκπέμπει αρνητική ενέργεια (αν και, πιστέψτε με, δεν είμαι αρνητικός και απαισιόδοξος άνθρωπος). Και που, προπάντων, δεν χωράει εδώ μέσα. Επειδή όμως ο χρόνος πίσω δεν γυρνά, νιώθω ότι οφείλω κάποιες απαντήσεις/διευκρινίσεις.

Κατ' αρχάς, δεν έχει νόημα να δώσω προέκταση στο αρχικό θέμα και να προσπαθήσω να υπερασπιστώ τη δική μου οπτική γωνία. Πέρα από το ότι μπορεί να είναι εσφαλμένη και κατσούφα, δεν προσπαθώ να πείσω κάποιον ότι έχω δίκιο. Είναι φυσιολογικό να συναντήσει αντιδράσεις από μέλη αυτού του φόρουμ, αλλά δεν μπορούσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου και να μην τα εκφράσω στο πιο κατάλληλο για βιβλιο - συζητήσεις διαδικτυακό μέρος. Και, ειλικρινά, δεν φαντάζεστε πόσο χαίρομαι που σπεύσατε να προστατέψετε την κοινή μας αγάπη και να με διαψεύσετε. Σε αυτό ευελπιστούσα και θα ήμουν ακόμη πιο περιχαρής αν οι απαντήσεις ήταν αποδεσμευμένες από συναισθηματισμούς και είχαν μια ψυχρή και πιο αντικειμενική ματιά. Στο κάτω κάτω όμως, δεν έχει σημασία αν το βιβλίο βρίσκεται στα πάνω του, στα κάτω του ή στα δίπλα του, αλλά το να προσφέρει όσο το δυνατόν περισσότερα ακόμη και στο ένα και μοναδικό άτομο που θα συνεχίσει να διαβάζει και αύριο.

Κλείνοντας, ομολογώ ότι θα προτιμούσα ένα διαφορετικό ξεκίνημα στην πορεία μου εδώ μέσα (μόλις αναδύθηκε ακόμη ένα μου ελάττωμα), αλλά ζωή χωρίς λάθη βιβλίο δίχως εξώφυλλο. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια. Τη Λέσχη την έχω σε μεγάλη εκτίμηση, με έχει συντροφεύσει αρκετά (έστω κι αν δεν ήμουν μέλος) και δεν θέλω να είμαι απλά ένα πυροτέχνημα. Φιλιά και καλή μας συνέχεια :)
 
Last edited:
@Πίκος Απίκος, θέλω να πιστεύω πως κατάλαβες ότι δεν αναφέρομαι σε άτομα που αγαπούν τα βιβλία, αλλά στην πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας..
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Καποια πραγματα πιστευω οτι δεν θα πεθανουν ποτε. Οταν βγηκε το γραμμοφωνο οι μουσικοι φοβοντουσαν οτι θα εχαναν τη δουλεια τους. Οταν βγηκε το ραδιο, ελεγαν οτι θα καταργηθει το γραμμοφωνο. Οταν βγηκε το τηλεφωνο, ελεγαν οτι θα καταργηθουν τα ταχυδρομεια. Επισης οταν βγηκαν τα e-mail παλι ελεγαν οτι θα καταργηθουν τα ταχυδρομια. Οταν βγηκε η βιντεοκληση, ελεγαν οτι θα καταργηθουν τα τηλεφωνο κοκ κοκ κοκ. Τιποτα απο ολα αυτα δεν καταργηθηκε ουτε αντικατασταθηκε απο κατι αλλο (τα γραμμοφωνα αντικατασταθηκαν απο τα σιντι βεβαια, αλλα αυτο ειναι τεχνολογικη εξελιξη της ιδιας αγορας)
 
@Αντέρωτα, αν και το ''ποτέ'' ίσως είναι η πιο πελώρια λέξη με τέσσερα γράμματα, εννοείται πως με βρίσκεις σύμφωνο. Πάντως, δεν έκανα λόγο για θάνατο του βιβλίου, αλλά για πτώση, η οποία (υπάρχει/δεν υπάρχει) μπορεί να είναι παροδική. Κύκλους κάνει η ζωή, κύκλους κάνει και το μυαλό μου (που λέει και μία μπάντα)..
 

Μπου Ραντλι

Active member
Αγαπητοί φίλοι είμαστε μία συναρπαστική θέλω να πιστεύω, αλλά μικρή μειοψηφία στην ελληνική κοινωνία. Λίγοι διαβάζουν και πάλι οι περισσότεροι από αυτούς, συγκεκριμένο είδος που υπηρετούν οι δύο πολύ γνωστές αντίπαλες κυρίες. Φαίνεται ξεκάθαρα στις διάφορες παρουσιάσεις βιβλίων και στις ομάδες του facebook πως ο χώρος είναι πεπερασμένος και ανακυκλωνόμαστε μεταξύ μας. Τώρα αυτό με κοινωνιολογικούς όρους θα μπορούσε να λέγεται Πρωτοπορία, ωστόσο μην υπερβάλλω τόσο πολύ. Οι συζητήσεις που κάνουμε εδώ στην παρέα μας, δυστυχώς είναι ακαταλαβίστικες για την πλειοψηφία. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα προσωπικής εμπειρίας :

- Πριν μερικά χρόνια έκανα συζήτηση για τη Δημοκρατία στην Αρχαία Αθήνα με μία φίλη μου. Νεαροί από τη διπλανή παρέα στο καφέ μας άκουγαν ευλαβικά. Κάποια στιγμή ένας ήρθε και μας ρώτησε για ποιο πράγμα μιλούσαμε γιατί ναι μεν τους άρεσε η κουβέντα μας, όμως δεν μπορούσαν να καταλάβουν το νόημα...

- Πρόσφατα φίλη φίλης μου στο facebook που είδε το εκεί παρωνύμιο μου (Μπου Ραντλι όπως και στη Λέσχη) τη ρώτησε αν είμαι Αλβανός γιατί έτσι της φάνηκε ως προερχόμενο από τη γείτονα χώρα !!!

Φίλε Βραδύποδα δεν έκανες κάτι λάθος. Απλώς οι περισσότεροι διαφώνησαν, αυτό είναι όλο...
 
Γεια σου Μπου Ράντλι,

Το λάθος μου ήταν το ότι έκανα τη συγκεκριμένη ανάρτηση σ' αυτόν τον χώρο. Όταν το καλοσκέφτηκα, μου φάνηκε ανούσια κίνηση για τους λόγους που ανέφερα.

Δυστυχώς, δεν έχω αλλάξει άποψη, τα σημάδια άλλωστε είναι πολλά. Όσο για τις διαφωνίες, ζωή χωρίς διαφωνίες βιβλίο δίχως οπισθόφυλλο (και λίγα λέω)
 
Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει άνοδος του βιβλίου. Πλέον έχει γίνει της μόδας οι γυναίκες να διαβάζουν Λένα Μαντά και Χριστίνα Δημουλιδου. Οι άντρες συνηθως φαντασιας και αστυνομικα που είναι αλλη περίπτωση (προτιμότερη των γυναικών). Φυσικά η πλειοψηφία είναι γυναίκες αναγνώστριες. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η ποιότητα του βιβλίου και η απαξίωση του ως εργαλείο παιδείας. Από λογοτεχνική άποψη οι σημερινοί διάσημοι και πολυδιαβασμένοι Ελληνες συγγραφεις είναι ανίδεοι. Πετάνε απλά ένα μάτσο λέξεις στο χαρτί χωρίς χάρη και δεινότητα και ακολουθούν τις τάσεις που πουλάνε στο γυναικείο κοινό. Ρομαντζα και ίντριγκες. Ακόμη όσον αφορά το ίντερνετ. Θεωρώ το ίντερνετ κάθε παρά άλλο βοηθάει στη διάδοση του βιβλίου. Εγώ πχ εχω βρει πάνω από 2.000 βιβλία στο ίντερνετ σε ηλεκτρονική μορφή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα προτιμήσω το "παραδοσιακο" βιβλίο από το ψηφιακό.


Υ.Γ Καλώς ήρθες! Συγγνώμη αν φαίνομαι προκατειλημμένος αλλά αυτή είναι η γενική εικόνα που έχω σχηματίσει από το κοινωνικό μου περιβάλλον.
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Κι εγω θα πω Βραδυπου, οτι δεν εκανες κατι λαθος που ανοιξες αυτο το θεμα, ουτε εχει σχεση με το αν εισαι καινουργιος η οχι. Δε θα ειχε διαφορετικη εκβαση αν ειχες γραψει περισσοτερα "χιλιομετρα", και φυσικα δε δημιουργησες καποια αρνητικη εντυπωση. Ολοι εχουμε ενα ξεκινημα οταν ερχομαστε καπου
 
@ΘοδωρήςΘοδωρής, μην ξεχνάς πως η σχέση ανάμεσα στην ποιότητα των βιβλίων και την πέραση που αυτά έχουν στην κοινωνία είναι αμφίδρομη. Όπως και αυτή ανάμεσα στον αναγνώστη και τον συγγραφέα. Όταν υπάρχει μια περιφρόνηση απέναντι στον σύγχρονο ντόπιο λογοτέχνη, όταν απουσιάζει ο δημιουργικός συναγωνισμός λόγω της παρακμής που παρατηρείται και σε άλλες μορφές τέχνης, όταν το οικονομικό έδαφος μόνο πρόσφορο δεν είναι για μία τέτοια σταδιοδρομία, είναι λογικό και ανθρώπινο να υπάρχει μειωμένο κίνητρο από την πλευρά του δημιουργού για ποιοτικά έργα. Αν και φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Αν σου έλεγα (δεν απευθύνομαι σ' εσένα προσωπικά) ότι ένα μέτριο έργο του χ Έλληνα συγγραφέα το έχει γράψει τελικά ο ψ ξένος, μπορεί να το έβλεπες με άλλο μάτι. Δεν θα το χαρακτήριζες αριστούργημα, αλλά πολύ πιθανό να κέρδιζε πόντους στα μάτια σου. Το ανθρώπινο γένος, άλλωστε, συνηθίζει να παραβλέπει την ουσία για χάρη του περιτυλίγματος. Στα ύψη οι ετικέτες και τα παράσημα και το αποτέλεσμα να επιπλέει η αδικία (ξέφυγα λίγο).

Φταίει και ο κορεσμός, αλλά φταίμε κι εμείς λοιπόν. Και κάπως έτσι, παρατηρείς μια χαμηλή αυτοπεποίθηση σε πολλούς σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς, κάτι που φαίνεται και στα γραπτά τους αλλά και στις παρουσιάσεις βιβλίων. Κι όσον αφορά το ότι οι γυναίκες είναι η ραχοκοκκαλιά του αναγνωστικού κοινού και το ότι οι περισσότερες γέρνουν προς τα ερωτικά μυθιστορήματα, προσωπικά δεν βλέπω κάτι κακό (ίσως ούτε κι εσύ, μπορεί να παρερμήνευσα). Σε αυτά τις ωθεί η φύση τους - είναι απόλυτα σεβαστό - και να 'σαι σίγουρος πως αν υπήρχαν περισσότερα ή πιο ποιοτικά μυθιστορήματα με ρομάντζα και ίντριγκες, θα διάβαζαν με ακόμη μεγαλύτερη απόλαυση και συχνότητα. Και ίσως να τα διαβάζαμε κι εσύ κι εγώ..
 
@Βραδύπους αυτό που παρατηρώ εγώ είναι μια μονομέρεια (να το πω;)) στο αναγνωστικό κοινό στο είδος του ερωτικού μυθιστορήματος. Οι συγγραφείς αυτού του είδους συχνά δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο συγγραφικό ταλέντο, ανακυκλώνουν συνέχεια τα ίδια και η επικράτηση τους στο χώρο αποδεικνύει αυτή τη μονομέρεια που ανέφερα. Οι γυναίκες που διαβάζουν τις συνηθισμένες συγγραφείς δεν έχουν πιάσει αλλά βιβλία στα χέρια τους και δεν μπορούν να καταλάβουν την διαφορά στον γραπτό λόγο. Ωστόσο δεν περιφρονω το είδος τουςμυθιστορήματος και ναι οι γυναίκες από την φύση τους συνηθίζουν να διαβάζουν τέτοια βιβλία. Εγω εχω διαβασει βιβλια τετοιου ειδους απο Έλληνες-ίδες συγγραφείς και μου άρεσαν για κάποιο διάστημα χωρίς να έχω κάποιο ιδιαίτερο επιχείρημα. Μετά όμως που έπιασα στα χέρια μου ξένη λογοτεχνία και άλλαξα το είδος στο μυστήριο και τη επιστημονική φαντασία κατάλαβα τεράστια διαφορά στην ποιότητα λόγω της ποικιλίας που επιβάλει το είδος. Η αποψη μου είναι -ισως λανθασμενη- και ευτυχώς υπάρχουν καμία φορά και κάποιες εξαιρέσεις.
 
Last edited:
Top