Η πτώση και το μέλλον του βιβλίου

Βραδύπους

Όμορφο Νιάτο
Καλά τα λες γενικά, αλλά ας τονιστεί ότι η ποιότητα του σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας σχετίζεται με χίλιους και δύο παράγοντες και ότι καλό θα ήταν να μην στεκόμαστε τόσο πολύ στο ότι ένα μεγάλο κομμάτι έχει κλίση προς το ερωτικό μυθιστόρημα, είτε αυτό είναι φτωχό είτε είναι αξιόλογο. Καλώς ή κακώς, έτσι έχουν τα πράγματα, όμως κανείς δεν εμποδίζει τους συγγραφείς που καταπιάνονται με αυτό το είδος να τροποποιήσουν την πένα τους και να προσελκύσουν και διαφορετικό κοινό. Το θέμα είναι πώς κινούνται και όσοι ζητούν κάτι άλλο, είτε πρόκειται για αναγνώστες είτε για συγγραφείς.

Προσωπικά, θεωρώ πως είναι θετικό (ή τουλάχιστον και θετικό) το ότι οι γυναίκες κυριαρχούν στο αναγνωστικό πεδίο, καθώς νομίζω πως, κατά κανόνα πάντα, έχουν την τάση να στηρίζουν πιο έμπρακτα και δυναμικά τους συγγραφείς που προτιμούν. Να επιχειρήσω μια ψυχολογική ερμηνεία για αυτό; Λόγω του ότι ακόμη και σήμερα η εργασία έχει μικρότερη σημασία για το γυναικείο φύλο απ' όση έχει για τους άντρες, κι επειδή η πλειοψηφία των συγγραφέων ανήκουν στην αντρική κατηγορία, οι γυναίκες δείχνουν πιο πρόθυμες να αποδεχθούν και να αγκαλιάσουν την επαγγελματική πορεία κάποιου ή κάποιας. Η ψευδεπίγραφη ''κρίση'' τους μας έχει κάνει κατά κάποιον τρόπο ανθρωποφάγους.

Θα διαφωνήσω στο ότι όσες επιλέγουν τα εμπορικά ροζ μυθιστορήματα δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν μία διαφορά στην ποιότητα. Είναι κάπως απαξιωτικό. Τώρα, το αν και πόσες θα την εκτιμήσουν κιόλας, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Περί συνήθειας και ορέξεως, Δημουλιδόπιτα (δεν έχω δοκιμάσει).
 
Top