Κι εκεί που περπατούσα μόνος χθες βράδυ...

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ήμουν έξω με έναν φίλο, περάσαμε καλά. Γυρνούσα σπίτι περπατώντας, βυθισμένος στις σκέψεις μου. Μια γυναίκα βγήκε από κάπου κι έτυχε να βρεθεί δίπλα μου. Με στεναχώρια διαπίστωσα πως περπατούσαμε ακριβώς με ίδιο βήμα, πράγμα που μας έφερνε να περπατάμε δίπλα-δίπλα. Λίγο το κρασί, λίγο η βραδιά, δεν είχα καμιά διάθεση να επιταχύνω ή να επιβραδύνω. Περπατούσα ακριβώς όπως μου άρεσε. Ευτυχώς, σε λίγο έστριψε και ξανάμεινα μόνος.

(το σχόλιό μου βρισκόταν στον πίνακα με τα εφήμερα και πήγαινε για σβήσιμο, αλλά ξεκίνησε ενδιαφέρουσα κουβέντα την οποία θέλησα να κρατήσω)
 
Και νομιζα οτι ημουν η μονη που αισθανεται αβολα οταν συμβαινει αυτο. Νιωθω λες και εχουν παραβιασει την ιδιωτικο μου χωρο.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ενα πρωι που πηγαινα στη δουλεια, μπαινω στο τρενο οπως παντα και καθομαι απεναντι απο μια κοπελα... μετα αλλαζουμε στο μετρο, και παλι τυχαινει ναμπαινω στο ιδιο βαγονι με την κοπελα. Τυχαινει να βγουμε στην ιδια σταση, και καθοτι μετα εχει περπατημα, τυχαινει να κανει την ιδια διαδρομη με μενα... ηταν πιο μπροστα, πραγμα που με εκανε να φαινομαι σαν stalker που την ακολουθει, και 2-3 φορες γυρισε να με κοιταξει παραξενα :)))) μετα απο 10 λεπτα δρομο επρεπε να στριψω ενω εκεινη συνεχιζε ευθεια, οποτε και, ελπιζω, ανακουφιστηκε :)))

(και δεν ηταν ο τυπος κοπελας που θα επαιρνα απο πισω :μαναι:)
 
Last edited:
@Φάρε, θα μπορουσε να εξελιχθει σε ωραία ιστορία, πχ, καθοδον προς το σπίτι, πεινασες και αποφάσισες να σταματησεις για μια μπουγάτσα και Ω! του θαύματος! στο διπλανο τραπέζι καθοταν η ιδια γυναικα, την οποία οδηγησε εκει ο ίδιος λόγος (η πεινα της οχι η δική σου), και ενώ εχετε παραγγείλει διαφορετικές μπουγάτσες (εσύ με κρέμα, εκεινη με τυρί) ξαφνικά βρίσκεστε να συζητάτε για τον μηδενισμό πριν απο τον Νίτσε! :ρ.
@Αντέρωτα, αυτό θα μπορουσε να εξελιχθει σε ωραιότατο αστυνομικό ρεπορτάζ, πχ, παρόλη τη στροφή που έκανες (στην ποιότητα) μετά απο δυο τετράγωνα, ανταμωθηκατε ξανα στο περιπτερο όπου εκεινη αγόραζε τσίχλες κι εσύ σταματησες να χαζεψεις (ταχα μου τάχα μου) τις αθλητικές εφημεριδες που κρέμονται σαν εσώρουχα απο τα μανταλάκια, κι εκεινη, αναστατωμένη απο τις διαδοχικες συμπτώσεις, βγάζει απο την τσάντα το σπρέυ πιπεριου και σου επιτιθεται, ενω ταυτόχρονα σε βαραει με την τσάντα της, στην οποία κουβαλάει το εκκρεμές του Φουκώ, γιατι το προόριζε για δώρο σε μια Ντίνα.:))))
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Το ωραιο θα ηταν να αποδεικνυοταν νεα συναδελφος, καθοτι πηγαιναμε στην ιδια δουλεια, οποτε θα της ελεγα "ειδες; δεν ειναι οτι θαυμαζα την οπισθια οψη σου [που δεν τη θαυμαζα], απλα πηγαιναμε στο ιδιο μερος"
 
Last edited:
μπορώ να καταλάβω το φαροφύλακα, όπως περιέγραψε το δικό του σκηνικό, αλλά εσένα ρε αντέρωτα, δέν μπορώ να σε καταλάβω : γιατί δέν της χαμογελούσες καθησυχαστικά, ή γιατί δέν την προσπερνούσες ; έχω την αίσθηση ότι θα είναι δυσάρεστο να αισθάνεται μιά γυναίκα ότι την ακολουθεί κάποιος - εκτός βέβαια κι άν ήταν χαμαιτύπη στην αρχαία αθήνα. Αυτές φορούσαν (προς άγραν πελατείας) τακούνια που είχαν έντυπη τη λέξη ''ακολούθει'' ώστε αυτή να αποτυπώνεται στο λεπτο χώμα των δρόμων. Παράλογοοοο .. δέν απαντάει, άρα, λογικό !

:))
 
ενα γλυκάκι τραβιέται! (Ώχου! με τις απορίες σου, δεν προάγεις τον μεταξύ μας διάλογο :)))) )

Δεν ειναι φοβερο οτι αυτό που περιγράφει ο Αντέρωτας συνηθως το νιώθουν οι γυναίκες;
κι αντίστροφα, αυτό που περιγράφει ο Φάρος, σπάνια θα το αισθανθει μια γυναικα, οτι δηλαδη ο τυπος που περπατά κοντά μου, ίσως και να ενοχλείται απο την παρουσία άλλου στο πεδιό του χώρου της, παρά θα σκεφτεί να απομακρυνθει απο δίπλα του asap? Φοβερό με την έννοια του φόβου.

Γενικά, δεν εχω το αίσθημα του φόβου και πολλά θεματα τα αντιμετωπίζω με μια σχετική χαλαρότητα έως βοϊδοσύνη. Αρνούμαι να μπω στη διαδικασία του να ανησυχώ που, όταν πέφτω για ύπνο, δεν εχω κλειδώσει πόρτες, μπαλκονόπορτες, κλπ ή αν επιστρέφω αργά, μόνη στο σπίτι. Αντιστέκομαι, ακόμη, σθεναρά, στην επιβολή του τρόμου και τιυ φόβου.

Ομως.
Πριν απο πολλά χρόνια, φοιτητρια ούσα, εχω κατέβει στην Αθηνα, καλοκαιρι. Φευγω από το σπίτι του φίλου μου, πεζή, ωρα νορμαλ 8-9 το βραδάκι, μόις άρχισε να νυχτώνει, Δεν ειχα διαθεση να πάρω αμέσως ταξι κι επέλεξα να περπατησω σε έναν δρόμο σχετικής κυκλοφορίας και με πολύ καλό φωτισμό. Αντιλαμβάνομαι, οτι ενα αυτοκίνητο κινειται υπόπτως δίπλα μου. Διασχίζω το δρόμο προς το απέναντι πεζοδρόμιο. Αυτός, όταν καταλαβαινει την πορεία της κατεύθυνσης μου, γκαζώνει και σταματά στην απεναντι γωνία. Τα δυο λεπτά οπου συνεχιστηκε αυτό το "κρυφτούλι" μου έμοιασε αιωνιότητα. Όπου πήγαινα, αυτός περιμενε στα 10-20 μέτρα. Ταξι δεν έβλεπα, άνθρωπο δεν έβλεπα. Ε.. Τα χρειάστηκα. Για τα καλά.
Το πρώτο ταξι που ειδα το σταματησα με παντομίμα. :)))) Ο άλλος εξαφανίστηκε, ο ταξιτζης φρίκαρε, όταν με ακουσε να του διηγούμαι τι έγινε. Αρχικά, με καθησύχασε (οκ, εδώ εισαι καλά) και μετά, θυμωσε τόόοοσο πολύ, που τον αναζητουσε, να τον πιασει και να τον πλακώσει στο ξύλο. Οπως καταλαβαινετε, εγω το μονο που ηθελα ειναι να επιστρεψω σε ασφαλές περιβάλλον.
Με αυτή τη συντομη παρένθεση, θελω να πω πως με εξοργιζει που μια γυναίκα ίσως να πρέπει να σκεφτει 2 ή και 3 φορές, αν κινηθει μόνη, ενδεχομένως πώς θα ντυθει κλπ κλπ. Ειναι καταπατηση όχι απλά ελευθερίας, ειναι κάτι πνιγηρό και επώδυνο.
Φαντάζομαι, δεν θα ειναι πολλοι οι άντρες που έχουν νιώσει τετοιου είδους φόβο.
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Έλλη πολύ τρομακτικό! Πριν χρόνια, στα 22 μου, αποφάσισα να γυρίσω στο σπίτι μου από μια διαφορετική διαδρομή, πιο ερημική, γιατί είχα βαρεθεί να ανεβαίνω καθημερινά την παράλληλη λεωφόρο μέσα στα αυτοκίνητα. Δεν ήταν πολύ αργά αλλά είχε σκοτάδι, και ναι, ήμουν θεόχαζη. Σε μια γωνιά είδα έναν άντρα, μου φάνηκε περίεργος αλλά δεν θέλησα να δείξω ότι τον φοβήθηκα, κι έτσι πήγα κοντά, τον προσπέρασα, κι αυτός μετά από λίγο άρχισε να περπατάει πίσω μου. Όταν διαπίστωσα ότι αυτός επιτάχυνε άρχισα να τρέχω, οπότε άρχισε να τρέχει κι αυτός!!! Έστριψα προς τη λεωφόρο, πέρασα το δρόμο και μπήκα σ' ένα φούρνο που έκλεινε εκείνη την ώρα. Η κοπέλα κλείδωσε αμέσως και πήραμε την αστυνομία, που έστειλε περιπολικό αμέσως. Μας είπαν ότι τον τελευταίο καιρό είχαν γίνει επιθέσεις και κλοπές στην περιοχή. Λίγο καιρό αργότερα ένα φίλο μου τον έκλεψαν και τον χτύπησαν άσχημα εκεί κοντά.
 
Ευχαριστούμε Λορένα :φιλί:

Με αυτή τη συντομη παρένθεση, θελω να πω πως με εξοργιζει που μια γυναίκα ίσως να πρέπει να σκεφτει 2 ή και 3 φορές, αν κινηθει μόνη, ενδεχομένως πώς θα ντυθει κλπ κλπ. Ειναι καταπατηση όχι απλά ελευθερίας, ειναι κάτι πνιγηρό και επώδυνο.
Φαντάζομαι, δεν θα ειναι πολλοι οι άντρες που έχουν νιώσει τετοιου είδους φόβο.
Δυστυχώς, έτσι είναι και με κάνει να νιώθω ακριβώς το ίδιο. Βέβαια, περισσότερο με εξοργίζει η αντίληψη μιας μερίδας του κόσμου σ' αυτού του είδους τα ζητήματα και η λογική του "τα' θελε και τα' παθε έτσι που ήταν ντυμένη κτλ". Λες και αν βρεθεί ο ανώμαλος στον δρόμο σου και φοράς κελεμπία, αυτό θα σε σώσει ή λες και δεν έχει υποχρέωση ο άλλος να σε σεβαστεί ακόμα και γυμνή να περπατάς στον δρόμο.
 
Aκριβώς αυτό, Μεταλλαγμένη.
Μου θυμιζει ατάκες που άκουγα μετα τη δολοφονία του Αλεξανδρου Γρηγορόπουλου, οτι δηλαδή "τι δουλεια είχε στα Εξάρχεια". >>> !!!!
(το άκουσα στη δουλεια, άλλη μέρα θα σας πω γ΄αυτη την ιστορία)
 
Παντως ειναι αδιανοητο να μη μπορεις να κυκλοφορεις λιγο ανεμελη στο δρομο ή να τυχαινει να χαζευεις καποιον στο μετρο (μιας και μου αρεσει να παρατηρω τον κοσμο) και ξαφνικα ολο αυτο να γυριζει μπουμερανγκ. Δεν του εδινα σημασια μετα που φτασαμε και περιμεναμε το λεωφορειο, το επαιζα κιουρια χωθηκα καπου στο πληθος και καπου εκει λιγο πριν καταρρευσω πηρα τηλεφωνο τον αδερφο μου να με περιμενει στην σταση (σημειωτεον ετοιμαζοταν να κουβαλησει ολη την παρεα του αλλα ηρθε ενας φιλος του μονο). Τελικα ο τυπος πηρε αλλο λεωφορειο και ποιος ξερει μπορει, να μην ηταν ποτε η προθεση του να με ακολουθησει αλλα εγω χεστηκα πανω μου. Τσιλαρετε λιγο αρσενικα αυτου του πλανητη.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
η αντίληψη μιας μερίδας του κόσμου σ' αυτού του είδους τα ζητήματα και η λογική του "τα' θελε και τα' παθε έτσι που ήταν ντυμένη κτλ". Λες και αν βρεθεί ο ανώμαλος στον δρόμο σου και φοράς κελεμπία, αυτό θα σε σώσει
Δεν θα σε σώσει! Εδώ που τα λέμε ούτε το να πηγαίνεις μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης θα σε σώσει. Πρώην συνάδελφός μου πριν χρόνια είχε ραντεβού για συνέντευξη εργασίας σε μια εταιρεία. Πολύ "σοβαρά" ντυμένη και μέρα μεσημέρι μπήκε στο ασανσέρ της εταιρείας μαζί με έναν νεαρό που στο καπάκι της επιτέθηκε και προσπάθησε να τη βιάσει! Η κοπέλα, ευτυχώς, αμύνθηκε αμέσως φωνάζοντας και προσπαθώντας να του βγάλει τα μάτια κι ευτυχώς αυτός δεν επέμεινε και το 'σκασε. Αυτός δεν της επιτέθηκε επειδή ήταν προκλητικά ντυμένη ή τον προκάλεσε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Της επιτέθηκε γιατί ήταν κοντούλα και μικρόσωμη, κι αυτός φαντάστηκε ότι δεν θα είχε τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει. Αυτή η νοοτροπία του "τα 'θελε" είναι εμετική ρε γαμώτο. Κι αυτό το "τι δουλειά είχε εκεί"... πολύ συνηθισμένο. Τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν τιμωρούμε με φυλακή και βουρδουλιές τα θύματα των βιασμών, όπως γίνεται αλλού :(
 
Μου έχει συμβεί πολλές φορές αυτό που γράφει ο Φαροφύλακας και η αμηχανία είναι τέτοια, που πάντα επιταχύνω ή επιβραδύνω το βήμα μου. Επίσης μια βιτρίνα μπορεί να λύσει το πρόβλημα.
Όμως κορίτσια, για έναν άνδρα που πάει στη δουλειά του, είναι πολύ ενοχλητικό να πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας (βιαστής), τρέχοντας να φύγει ή σταματώντας και χάνοντας το χρόνο του. Καλά έκανε ο Φαροφύλακας και δεν άλλαξε το βήμα του.
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Όμως κορίτσια, για έναν άνδρα που πάει στη δουλειά του, είναι πολύ ενοχλητικό να πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας (βιαστής),
Έχεις απόλυτο δίκιο, αλλά εντάξει, αν περπατάς πίσω από μια γυναίκα σε σκοτεινό κι ερημικό δρόμο, σχεδόν σίγουρα εκείνη έχει το νου της ή και σε ψιλοφοβάται ακόμα. Ε, σ' αυτή την περίπτωση κατά τη γνώμη μου καλύτερα να ενοχληθεί λίγο ο άντρας, παρά να κάνει όλη τη διαδρομή η γυναίκα ανησυχώντας και κοιτάζοντας πίσω απ' την πλάτη της. Σεβαστά τα συναισθήματα και των δύο, και ο φόβος δηλαδή, και η ενόχληση, όμως εδώ ο φόβος μάλλον προηγείται. Κι εγώ όταν θα βγω με το σκύλο μου θα περιμένω στην άκρη ή θα τον μαζέψω βλέποντας κάποιον που τα φοβάται (σπάνιο, γιατί είναι μικρός και χνουδωτός, αλλά συμβαίνει σε φοβικούς ανθρώπους). Ο σκύλος μου δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να τον πειράξει, αλλά σέβομαι το φόβο του, κι ας ενοχλούμαι στη βόλτα μου. Στην ίδια λογική που αυτός που κρυώνει προηγείται αυτού που ζεσταίνεται μέσα σε τρένο, λεωφορείο κ.ο.κ.
 
Καλά κάνουν οι γυναίκες και είναι επιφυλακτικές και σε εγρήγορση.Κι ας μας κακοφαίνεται όταν μας τυχαίνει.Μου έχει τύχει αρκετές φορές(παλαιότερα)να πετάγονται γυναίκες έξω από το ασανσέρ ή να αγχώνονται με την παρουσία μου σε δρόμους με κακό φωτισμό και λίγο κόσμο.Μπορεί να μη μου άρεσε αλλά η πρόληψη είναι η καλύτερη άμυνα.
 
@Ιζι. :χαχαχα:Εγώ πάλι νόμιζα ότι πρώτα ανοίγουν το παράθυρο και πεθαίνουν αυτοί που κρυώνουν και μετά το κλείνουν και πεθαίνουν και αυτοί που ζεσταίνονται.:χαχαχα:
Τέλος πάντων, νομίζω ότι συνήθως γίνεται αυτό που προτείνεις. Κι αν καμιά φορά δεν γίνει, γιατί δεν το κρίναμε αναγκαίο κάποια στιγμή, είμαι σίγουρος πως δεν θα μας κρατήσετε κακία!
 
Έχουμε μία μεγάλη ευθύνη εμείς οι άντρες να βοηθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Το να κυκλοφορούμε όλοι μας ότι ώρα θέλουμε και όπου θέλουμε, είναι μία πολύ μεγάλη κατάκτηση κοινωνικών δικαιωμάτων και πρέπει να το προστατεύσουμε με νύχια και δόντια. Η Αθήνα είναι ακόμη - τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος της - μία αρκετά ασφαλής περιοχή τη νύχτα (στις άλλες πόλεις είναι φαντάζομαι καλύτερα). Πολλοί πέφτουν στην παγίδα τρομολαγνείας των μέσων με αποτέλεσμα η γκετοποίηση περιοχών να εντείνεται (μάλλον αυτός είναι ο στόχος). Είναι παρήγορο που τα Σαββατοκύριακα βλέπεις πολλές γυναικοπαρέες. Πέρα από την όμορφη εικόνα, είναι κι ένας τρόπος αλληλοπροστασίας, γιατί κανείς και καμία δεν πρέπει να στερείται πράγματα που αξίζει να ζήσει.
 
Βέβαια, περισσότερο με εξοργίζει η αντίληψη μιας μερίδας του κόσμου σ' αυτού του είδους τα ζητήματα και η λογική του "τα' θελε και τα' παθε έτσι που ήταν ντυμένη κτλ". Λες και αν βρεθεί ο ανώμαλος στον δρόμο σου και φοράς κελεμπία, αυτό θα σε σώσει ή λες και δεν έχει υποχρέωση ο άλλος να σε σεβαστεί ακόμα και γυμνή να περπατάς στον δρόμο.
Το πόσο εξοργίζομαι όταν το ακούω αυτό, δεν μπορώ να το περιγράψω!! :οργή: Ή το άλλο, αν δουν κάποια κοπέλα με «προκλητικό» (αυτό είναι σχετικό) ντύσιμο και πουν τη φράση, ''μετά φταιεί ο βιαστής;'' Ναι, βρε ανώμαλε ανθρωπάκο, ο βιαστής φταίει!!! Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να απλώσει χέρι πάνω σου κι ας εισαι και με το μπικίνι στη μέση της πλατείας! :αντιπαράθεση::κατάρα!:
 
Αυτός δεν της επιτέθηκε επειδή ήταν προκλητικά ντυμένη ή τον προκάλεσε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Της επιτέθηκε γιατί ήταν κοντούλα και μικρόσωμη, κι αυτός φαντάστηκε ότι δεν θα είχε τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει. (
Ακριβώς αυτό δεν μπορούν να καταλάβουν κάποιοι. Οτι ο βιασμός είναι, κυρίως, άσκηση εξουσίας πάνω στον αδύναμο και μετά προσπάθεια ικανοποίησης ερωτικής επιθυμίας. Πάντως, δυστυχώς, υπάρχουν και πολλές γυναίκες που έχουν ακριβώς τις ίδιες αντιλήψεις. Παλιότερα, γινόμουν έξαλλη όταν τις άκουγα. Αργότερα, συνειδητοποίησα ότι μάλλον το να πιστεύουν ότι φταίει το προκλητικό ντύσιμο ή το να πηγαίνεις με αγνωστο/ους σε απόμερα μέρη, τις κάνει να νιώθουν καλύτερα. Σου λέει "εγώ προσέχω, δεν τα κανω αυτα, οποτε δεν κινδυνεύω". Είναι τρομαχτικό να συνειδητοποιείς ότι πέραν κάποιων προληπτικών μέτρων που μπορείς να πάρεις, στην ουσία δεν σου εξασφαλιζει κανένας και τίποτα ότι δεν θα είσαι η επόμενη. Πλέον, δεν με εκνευρίζουν (νομίζω δηλαδή) απλά λυπάμαι για το πόσο βαθιά νυχτωμένες είναι.
 
Top