Κλασικό είναι ένα βιβλίο που ο καθένας θα ήθελε να είχε διαβάσει και κανένας δεν θέλει να διαβάσει.

Μου αρέσει αυτή η συζήτηση!
Επιτρέψετέ μου τον πληθυντικό, καθώς σας προσδίδει κύρος και μου αρέσει...
Να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι άνθρωπος της εκκλησίας, αντιθέτως θεωρούμαι απο αρκετούς αντισυμβατικός. Δε θα ήθελα να μιλήσω για τον εαυτό μου και να με συγχωρείτε που αφιέρωσα αυτές τις γραμμές. Το έκανα για να μη σχηματίσω την εικόνα ενός θεοσεβούμενου θεολόγου ή κύρηκα της εκκλησίας. Απλά θα ήθελα να τονίσω πως δε γνωρίζουμε τα χριστιανικά κείμενα παρα μόνο αποσπασματικά. Για το λόγο αυτό δε μπορούμε να τα χαρακτηρίζουμε παραμύθια ή ότι άλλο εμείς πιστεύουμε. Σαφώς οι απόψεις μας είναι πάντα σεβαστές και χρήσιμες σε μια συζήτηση. Μα οι χαρακτηρισμοί διαφέρουν. Δε το νομίζετε κι εσείς;
Εμμένω στην αρχική μου άποψη ότι είμαστε αδαείς... Αν διαβάζαμε το σύνολο της Αγίας Γραφής, τότε και μόνο τότε θα μπορούσαμε κατά τη γνώμη μου να μιλάμε με χαρακτηρισμούς για το έργο. Μα και πάλι με κάποιον που επίσης το γνωρίζει...
 
Στα περί Αγίας Γραφής θα ήθελα να προσθέσω και τη δική μου άποψη. Καταρχάς, δεν την έχω διαβάσει και ούτε προτίθεμαι να το κάνω, γιατί κάτι τέτοιο είναι εντελώς έξω από τα ενδιαφέροντά μου. Φυσικά, δεν μπορώ να ξέρω πώς θα σκέφτομαι σε 20-30 χρόνια από σήμερα, αλλά δύσκολο το βλέπω να αλλάξω τόσο πολύ.

Πάντως, το αν έχει διαβάσει κανείς την Αγία Γραφή δεν έχει να κάνει με το αν είναι πιστός ή όχι και επίσης, κατά τη γνώμη μου, το ότι η Αγία Γραφή είναι "ιστοριούλες" ή "παραμυθάκια" δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν επιχείρημα μειωτικό της αξίας της. Δεν έχω ιδέα για την αξία της Αγίας Γραφής, άραγε ποια αξία; Θεολογική; Συμβολική; Αλληγορική; Ιστορική; Αλλά το ότι αφηγείται ιστορίες γιατί θα πρέπει να είναι αρνητικός παράγοντας; Και η Ιλιάδα και η Οδύσσεια παραμυθάκια είναι στην ουσία αλλά δεν νομίζω ότι κατηγόρησε ποτέ κανείς τα δύο έπη γι΄αυτό.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Αν διαβάζαμε το σύνολο της Αγίας Γραφής, τότε και μόνο τότε θα μπορούσαμε κατά τη γνώμη μου να μιλάμε με χαρακτηρισμούς για το έργο. Μα και πάλι με κάποιον που επίσης το γνωρίζει...
Επειδή, από ό,τι φαίνεται, δεν έγινε ξεκάθαρο πιο πάνω: ναι, προσωπικά μιλάω για το σύνολο τής Αγίας Γραφής. Όταν έλεγα για αποσπάσματα εννοούσα τους περισσότερους από εμάς και όχι εμένα. Θεωρώ πως έχω καλή εικόνα για το έργο συνολικά και μπορώ να το χαρακτηρίζω.
:)
 
Συγγνώμη, σταματώ εδώ... Δεν θέλω να σας φέρνω σε δύκλολη θέση ούτε να δηλώνεται κάτι το οποίο εγώ δε μπορώ να συλλάβω. Χαίρομαι, τέλος, που είχα μια τέτοια συζήτηση με κάποιον που έχει αναγνώσει όλη την Παλαιά και Καινή Διαθήκη και σας θαυμάζω, διότι ειδικά η Παλαιά Διαθήκη είναι αρκετά μεγάλη, διαθέτει αρκετά άγνωστα σε εμάς ονόματα και παραθέτει αρκετές ιστορίες...
 
Η Παλαιά Διαθήκη περιλαμβάνει σεξ, βία, θαύματα, φαντάσματα, αιμομιξία, γενικά όλα τα πιασάρικα, τύπου τούρκικου σήριαλ και υψηλής τηλεθέασης θέματα. Αν και είμαι φανατική λάτρις των ghost/ horror stories, από αυτό δεν θα πάρω. Από όλα τα παραδοσιακά- λατρευτικά- θρησκευτικά κείμενα που μας παρέδωσε η λαική παράδοση των εθνών, το μόνο που με γοήτευσε είναι το Κάμα- Σούτρα.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Παρεμπιπτόντως και για όποιον τον ενδιαφέρει, στον ιστό μπορεί κάποιος να βρει διάφορες περιλήψεις (άλλες πιο συνοπτικές, άλλες πιο αναλυτικές) που μπορούν να δώσουν μια επαρκή εικόνα τής ουσίας τού συνολικού έργου παρακάμπτοντας την... λογοτεχνία. :)))) Για μελέτη σε συγκεκριμένα θέματα συζήτησης μπορεί να ανατρέξει κάποιος στην πηγή αλλά και πάλι πώς; Ακόμα και η μετάφραση των εβδομήκοντα έχει σφάλματα. Βέβαια, προσωπικά ποτέ δεν στάθηκα στις δογματικές λεπτομέρειες καθώς για εμένα οι αντιφάσεις και η παραμυθία είναι εξόφθαλμες και απαντούν σε όλο το έργο.

Θα σταματήσω όμως κι εγώ εδώ γιατί πραγματικά δεν θέλω να μπω σε συζήτηση που θα χαλάσει, όπως πάντα, την διάθεσή μας και την καρδιά μας. Η Αγία Γραφή είναι παντού διαθέσιμη για να την διαβάσει όποιος θέλει και στον αντίποδα, για μένα πολύ πιο ενδιαφέρον, υπάρχουν βιβλία που πραγματεύονται την ιστορική πραγματικότητα της Καινής αλλά και της Παλαιάς Διαθήκης (για την πρώτη κλασικό έργο είναι "Η Ζωή τού Ιησού" τού Ρενάν).

Από εκεί και πέρα, επιμένω στην άποψή μου, η Καινή κι η Παλαιά Διαθήκη είναι έργα πολύ γνωστά για τα οποία ο περισσότερος κόσμος έχει μια κάποια εικόνα, έστω και αποσπασματική. Βιβλία υπερτιμημένα, κατά την γνώμη μου, όμως οδηγοί μιας κάποιας αλήθειας για πολλούς άλλους.
 
Να πούμε επίσης ότι η Καινή Διαθήκη τυπώνεται και μοιράζεται δωρεάν σε όλους τους μαθητές των σχολείων μας. Αν αυτό γίνεται και σε άλλες χώρες, πράγμα που δεν το γνωρίζω, δεν είναι να απορεί κανείς με αυτό που ακούμε συνέχεια ότι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το φτάνει κανένα άλλο στις ανατυπώσεις. Μπορεί τελικά η Κ.Δ. να κερδίζει στα αντίτυπα, αλλά σίγουρα δεν κερδίζει στους αναγνώστες. Προσωπικά, δεν έχω συναντήσει ούτε έναν που να την έχει διαβάσει...
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Πάντως όλοι ξέρουν τις ιστορίες που διηγείται, αν μη τί άλλο από τις ταινίες που προβάλλονται κατά το Πάσχα.. Αλλά και από το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο.
 
Για πιο ανάλαφρη εξιστόρηση, χωρίς να χάνει σε αξία, προτείνω τα "Βιβλικά Χαμόγελα", ιστορίες από την παλαιά διαθήκη, του αγαπημένου μου Τσιφόρου.
 
Χρυς, δεν τόξερα ότι σήμερα η Καινή Διαθήκη μοιράζεται δωρεάν στους μαθητές των ελληνικών σχολείων. Μου κάνει φοβερή εντύπωση γιατί εμένα μου στοίχισε πέρα από ένα 11 στα Θρησκευτικά ( και ήμουνα πολύ καλή μαθήτρια με 19 στην προηγούμενη βαθμολογία ) αλλά και τον κατατρεγμό μου από τον τότε Θεολόγο στο Γυμνάσιο, που πήγαινα, κι αυτό γιατί αρνήθηκα να δώσω 25 δρχ για ν΄αγοράσω τη μετάφραση του Τρεμπέλα ( ακόμη τη θυμάμαι ). Αυτό βέβαια σε κείνη την ηλικία δεν το έκανα για ιδεολογικούς λόγους αλλά γιατί το 1961 25 δρχ ήταν μεγάλο ποσό και οικογενειακά δεν το διαθέταμε. Μας υποχρέωνε ο ...... ( να μην τον χαρακτηρίσω ) με ονομαστικό κατάλογο, που τον ενημέρωνε από το βιβλιοπωλείο που πουλούσε την Κ.Δ., να αγοράσουμε το βιβλίο εκβιάζοντας μας. Περιτό να σας πω ότι τελικά δεν το αγόρασα και από πείσμα τον προκάλεσα μέσα στη τάξη να μου επισημάνει τις διαφορές ανάμεσα στη μετάφραση του Τρεμπέλα και σε μια άλλη, που βρήκα κάπου, και να μου πει γιατί είναι άκυρη.
Πω, πω !!! Πόσο θύμωσα τώρα που το ξαναθυμήθηκα. Τότε δεν τολμούσε να μιλήσει κανένας γιατί όποιος αντιτασσόταν ήταν μη " εθνικόφρων " ή " εαμο-βούλγαρος ", που λέγανε και στη Β. Ελλάδα.
 
Αληθεια Χρυσηιδα τις μοιραζουν δωρεαν στα σχολεια; Γιατι ουτε σε μενα, ουτε επτα χρονια αργοτερα στον αδερφο μου το εκαναν αυτο, ουτε και σε κανεναν που ξερω... :/

Παντως Φαροφυλακα εγω θα επιμεινω, αν καποιος ενδιαφερεται να μαθει σε τι πιστευει ή απορριπτει, σε καμια περιπτωση δεν πρεπει να μεινει στις αποσπασματικες ιστοριες της τηλεορασης και των ελαχιστων ευαγγελιων που διαβαζονται στα αρχαια στην εκκλησια! Ναι, μπορει να ξερουμε καποια θεαματικα γεγονοτα και θαυματα, αλλα υπαρχει ολοκληρη διδασκαλια, ολοκληρη φιλοσοφια ζωης μεσα σε αυτο το βιβλιο, που πραγματικα, δεν μπορω να πιστεψω, ή να φανταστω πως καποιος μπορει να της βρει λαθος... Προσωπικη μου αποψη παντα.

Και να πω και κατι αλλο να ξεφυγω τελειως; Θα το πω!
Αν υποθεσουμε οτι δεν υπαρχει Θεος, και ολα αυτα ειναι παραμυθια, τοτε εγω που πιστευω τι εχω να χασω; Θα ζησω μια ηρεμη ζωη, με ανθρωπους γυρω μου που με αγαπανε, θα κανω μια ομορφη οικογενεια, θα μεγαλωσω καλα παιδια και καποια στιγμη θα γερασω και θα πεθανω, κατα πασα πιθανοτητα απο καρκινο.
Αν ομως υποθεσουμε οτι μια στο εκατομμυριο, στο δισεκατομμυριο, υπαρχει Θεος, τοτε ολοι οσοι τον απορριπτουν τι θα κανουν;
 
Λόλαντ, πολύ ενδιαφέρουσα η εξιστόρησή σου. Μας πήγε σε μια άλλη εποχή και αυτό είναι πάντα πολύ ενδιαφέρον.

Πάντως, η Κ.Δ. μοιράζεται δωρεάν στο Δημοτικό (το γνωρίζω από τα παιδιά μου που έχουν φέρει και τα δύο)
 
Αν υποθεσουμε οτι δεν υπαρχει Θεος, και ολα αυτα ειναι παραμυθια, τοτε εγω που πιστευω τι εχω να χασω; Θα ζησω μια ηρεμη ζωη, με ανθρωπους γυρω μου που με αγαπανε, θα κανω μια ομορφη οικογενεια, θα μεγαλωσω καλα παιδια και καποια στιγμη θα γερασω και θα πεθανω, κατα πασα πιθανοτητα απο καρκινο.
Αν ομως υποθεσουμε οτι μια στο εκατομμυριο, στο δισεκατομμυριο, υπαρχει Θεος, τοτε ολοι οσοι τον απορριπτουν τι θα κανουν;
Κι αυτοί που τον απορρίπτουν θα ζήσουν τη ζωή, που τους αναλογεί, θα κάνουν ή όχι την οικογένεια που τους αναλογεί, θα μεγαλώσουν τα παιδιά που θα τους προκύψουν, θα προσπαθήσουν να τα διαμορφώσουν όσο περνάει από το χέρι τους, θα γεράσουν αν προλάβουν, και θα πεθάνουν κατά πάσα πιθανότητα από καρκίνο ή καρδιοπάθεια.
 
Κι αυτοί που τον απορρίπτουν θα ζήσουν τη ζωή, που τους αναλογεί, θα κάνουν ή όχι την οικογένεια που τους αναλογεί, θα μεγαλώσουν τα παιδιά που θα τους προκύψουν, θα προσπαθήσουν να τα διαμορφώσουν όσο περνάει από το χέρι τους, θα γεράσουν αν προλάβουν, και θα πεθάνουν κατά πάσα πιθανότητα από καρκίνο ή καρδιοπάθεια.
Ναι, σιγουρα :) ομως αν υπαρχει Θεος, καποια στιγμη θα βρεθουνε ολοι μπροστα του, οπως κι αν εχουν ζησει τη ζωη τους... Απλως το λεω για να υπαρχει και αυτο το ενδεχομενο στο μυαλο μας, οτι υπαρχει πιθανοτητα να κανουμε λαθος, και αυτοι που πιστευουν, αλλα και αυτοι που δεν πιστευουν.
 
Θα πούμε "Ω, Θεέ μου, κι εσείς εδώ?" και μετά θα απολαύσουμε την έλλειψη βαρύτητος.
 
Αλικάκι, προτείνεις μήπως να ζούμε με ένα συνεχή φόβο μήπως κάνουμε ένα λάθος και κληθούμε να το πληρώσουμε ; Να ξέρεις ότι στη ζωή σου, όσο καλές προθέσεις και να έχεις, κι όσο και να σκέφτεσαι και να μετράς τα πράγματα όταν θα κάνεις τον απολογισμό σου θα βρεις ότι έχεις κάνει πιο πολλά λάθη από σωστά, κι όλα ή τα περισσότερα, όταν τάκανες, τα θεωρούσες σωστά. Ένα παραπάνω τι βαρύτητα έχει ;
 
Εννοειται πως θα εχω κανει λαθη, λαθη κανω καθε μερα, αλλα προσπαθω να αλλαξω καποια πραγματα στη ζωη μου για τα οποια εχω μετανιωσει στο παρελθον, οπως για παραδειγμα τον τροπο που φερθηκα σε καποια φιλη, ή καποια σχεση, και ειμαι σιγουρη πως θα κανω πολλα πολλα λαθη ακομα στο μελλον, πιθανως και μεγαλυτερα. Αυτο που εχω σαν βαση ειναι πως η φιλοσοφια του Χριστου, που λεει να αγαπαμε τους αλλους, για μενα ειναι το Α και το Ω. Οταν αγαπας δεν κανεις κακο στον αλλον, δεν εκμεταλευεσαι, δεν κοιτας το συμφερον σου και τα λεφτα, συγχωρεις, δεν μαλωνεις, σεβεσαι και σε σεβονται. Και για μενα αυτο ειναι το πιο σημαντικο. Να εισαι ανθρωπος πανω απ'ολα. Και δεν βλεπω καποιον αλλο τροπο να το πετυχω αυτο περα απο την αγαπη. Ναι, σιγουρα, θα βρεθουν ανθρωποι που μπορει να θελησουν να το εκμεταλευτουν αυτο. Σε αυτη την περιπτωση όμως δε θα μεινω να το δεχτω και να το παιξω αμοιρη θεουσα, σε καμια περιπτωση, θα προσπαθησω να τους αποφυγω χωρις να δημιουργησω προβλημα, ωστε να με σεβονται και να τους σεβομαι κι εγω απο αποσταση. Ισως φαινονται πολυ θεωρητικα ολα αυτα, αλλα πιστευω πως γινονται. Βεβαια, πιστευω και στη βοηθεια του Θεου σε ολο αυτο και στη γενικοτερη προσπαθεια μου καθημερινα να γινω καλυτερος ανθρωπος.
Δεν θα το πετυχω με τη μια σε καμια περιπτωση, και ακομα κι αν κατι καταφερω παλι θα κανω λαθος. Αλλα ετσι ειναι, πεφτουμε και σηκωνομαστε, και ξαναπροσπαθουμε και την επομενη φορα δεν θα πεσουμε τοσο πολυ. Καποια φορα μπορει να μην πεσουμε και καθολου.
Και σε καμια περιπτωση δεν προτεινω να ζουμε σε κανεναν συνεχη φοβο, ουτε κατα διάνοια. Γιατι πιστευω οτι ο Θεος ειναι αγαπη. Αυτο και μονο αυτο. Ολα τα υπολλοιπα ειναι ανθρωπινα.
 
Αλικάκι, την αγάπη την έχεις μέσα σου. Αν δεν την έχεις σε τίποτα που απαιτεί αγάπη δεν πρόκειται να πιστέψεις.
 
Top