Κράτα ένα ψέμα για το τέλος

Κρυφοκοιτάς τις τελευταίες σελίδες ενός βιβλίου;


  • Total voters
    96
Δεν κοιτάω ποτέ το τέλος ούτε την αρχή. Στα βιβλιοπωλεία ξεφυλλίζω και ρίχνω ματιές στη μέση του βιβλίου. Κι αυτό για να πιάσω κλίμα, λόγο, πρόσωπα...
 
Πολύ ωραίο νημάτιο, όντως!
Πάντα, πριν ξεκινήσω να διαβάζω ένα βιβλίο, διαβάζω την τελευταία πρόταση! Eίναι ας πούμε μια "παραξενιά" μου! Δεν προδίδεται το τέλος σε καμία περίπτωση από την τελευταία πρόταση, άσε που μέχρι να φτάσεις εκεί το έχεις ξεχάσει. Απλώς αυτή η συνήθεια μου δημιουργεί ένα "μυστήριο" και με ιντριγκάρει να διαβάσω το βιβλίο: αν μου κάνει κλικ η τελευταία πρόταση, θέλω να δω πώς έφτασε η ιστορία εκεί. :)
 
ειτε διαβασω το τελος ειτε οχι, για μενα ειναι το ιδιο ως προς τον ενδιαφερον του βιβλιου.. γιατι οπως λενε "σημασια δεν εχει ο προορισμος, αλλα το ταξιδι"..(καταντησα μαλλον γραφικη τωρα!!:ρ)
 
Τα βιβλία δεν τα ξεκινώ ποτέ από το τέλος. Στα περιοδικά όμως και στις εφημερίδες ξεκινώ ΠΑΝΤΑ από την τελευταία σελίδα ... Η μόνη εξήγηση που δίνω έιναι ότι μάλλον μου αρέσει να στρίβω "αριστερά" .... :χαχα:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
η θεωρία μου είναι πως βολεύει στον δεξιόχειρα να αναθέσει στο δεξί την βαριά δουλειά να κρατάει το βάρος και στο αριστερό να ξεφυλλίζει (όμοια π.χ. με το όπλο που το κρατάμε με το δεξί και πατάμε με το αριστερό την σκανδάλη)..
 
Ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν κρυφοκοιτάζω το τέλος ενός βιβλίου ή μιας ταινίας. Για παράδειγμα: Αποφάσισα πολύ αργοπορημένα να δω την ταινία "Η έκτη αίσθηση", όταν πλέον την είχαν δει όλοι. Αν γνώριζα το τέλος, δεν θα βίωνα ποτέ το απίστευτο συναίσθημα που μου πρόσφερε και το οποίο δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ. Όσοι την είδατε, ξέρετε τι εννοώ. Όσοι δεν την είδαν, ας την δουν σύντομα πριν κάποιος τους το πει και χάσουν όλη τη μαγεία...
Γοργόνα εγώ είχα την ατυχία να δω την 6η αίσθηση αφού κάποιος καλός άνθρωπος είχε φροντίσει πρώτα να μου μαρτυρήσει το τέλος! Βέβαια έτσι πρόσεξα πράγματα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τους έδινα σημασία, λεπτομέρειες δηλαδή που έκαναν τη διαφορά. Όμως (όντως) έχασα τη μαγεία και δεν είχα καμία αγωνία για το τέλος. Γενικά είμαι της άποψης όλα με τη σειρά τους. Ποτέ δεν κρυφοκοιτάω το τέλος ενός βιβλίου (αν και βλέπω πάντα το οπισθόφυλλο με την περίληψη) και περίμενα ότι θα ήταν μια πολύ σπάνια συνήθεια. Απ' ό,τι βλέπω πάντως εδώ στο forum μάλλον όσοι το πάμε με τη σειρά είμαστε μειοψηφία!
 
Γοργόνα εγώ είχα την ατυχία να δω την 6η αίσθηση αφού κάποιος καλός άνθρωπος είχε φροντίσει πρώτα να μου μαρτυρήσει το τέλος! Βέβαια έτσι πρόσεξα πράγματα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τους έδινα σημασία, λεπτομέρειες δηλαδή που έκαναν τη διαφορά. Όμως (όντως) έχασα τη μαγεία και δεν είχα καμία αγωνία για το τέλος. Γενικά είμαι της άποψης όλα με τη σειρά τους. Ποτέ δεν κρυφοκοιτάω το τέλος ενός βιβλίου (αν και βλέπω πάντα το οπισθόφυλλο με την περίληψη) και περίμενα ότι θα ήταν μια πολύ σπάνια συνήθεια. Απ' ό,τι βλέπω πάντως εδώ στο forum μάλλον όσοι το πάμε με τη σειρά είμαστε μειοψηφία!
Όντως, δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσοι πολλοί εκείνοι που ρίχνουν μια ματιά στο πως τελειώνει ένα βιβλίο. Είναι βέβαια και θέμα προσωπικής επιλογής. Κάποιοι όπως είπαν, δεν θέλουν να έχουν την αγωνία για το τέλος, ενώ εγώ την αποζητώ :)
Κρίμα που σου μαρτύρησαν το τέλος της ταινίας, δεν πειράζει όμως αφού σε βοήθησε να παρατηρήσεις λεπτομέρειες που αλλιώς θα σου είχαν ξεφύγει.
Την περίληψη ενός βιβλίου την διαβάζω κι εγώ, και συνήθως δεν προδίδει το τέλος... Αν τύχει και το προδίδει (πολύ σπάνια), τότε προφανώς αξίζει περισσότερο το "ταξίδι" του βιβλίου παρά το φινάλε του, κι έτσι το δέχομαι.
 
η θεωρία μου είναι πως βολεύει στον δεξιόχειρα να αναθέσει στο δεξί την βαριά δουλειά να κρατάει το βάρος και στο αριστερό να ξεφυλλίζει (όμοια π.χ. με το όπλο που το κρατάμε με το δεξί και πατάμε με το αριστερό την σκανδάλη)..
Ρε αρχηγέ, βολές δεν έκανες στο στρατό; :ρ
Με το αριστερό σηκώνεις το βάρος και με το δεξί πατάς τη σκανδάλη...
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
μπαρδόν, δεν το είπα καλά αλλά αυτό εννοούσα. Όπως με το όπλο, έτσι και με το βιβλίο, κρατάς το βάρος με το αριστερό και κάνεις την εργασία που απαιτεί δεξιότητα με το δεξί. Όταν ξεφυλλίζεις με το δεξί ένα βιβλίο που το κρατάς με το αριστερό βολεύει να το ξεφυλλίζεις προς τα δεξιά κρατώντας το ανάποδα.
:ναι:

( ευχαριστώ για την διόρθωση, Κουικάρα )
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Τα βιβλία δεν τα ξεκινώ ποτέ από το τέλος. Στα περιοδικά όμως και στις εφημερίδες ξεκινώ ΠΑΝΤΑ από την τελευταία σελίδα ... Η μόνη εξήγηση που δίνω έιναι ότι μάλλον μου αρέσει να στρίβω "αριστερά" .... :χαχα:
η θεωρία μου είναι πως βολεύει στον δεξιόχειρα να αναθέσει στο δεξί την βαριά δουλειά να κρατάει το βάρος και στο αριστερό να ξεφυλλίζει (όμοια π.χ. με το όπλο που το κρατάμε με το δεξί και πατάμε με το αριστερό την σκανδάλη)..
Πάντα πίστευα ότι τις εφημερίδες (κυρίως) και τα περιοδικά τα ξεκινάμε από το τέλος γιατί εκεί βρίσκονται τα πιο ελαφρά και διασκεδαστικά θέματα, δηλαδή τα αθλητικά, πολιτιστικά κ.λπ. στις εφημερίδες, τα ζώδια, σχέσεις κ.λπ στα περιοδικά τηλεόρασης. Άρα ξεκινάμε από τα "εύκολα" και μετά περνάμε στα "δύσκολα". :ρ
 
Έχει συμβεί αρκετές φορές να κοιτάξω τις τελευταίες λέξεις ή την τελευταία σελίδα ενός βιβλίου. Δεν το κάνω συστηματικά και συνήθως δεν επηρεάζει την ευχαρίστηση που νοιώθω διαβάζοντάς το αλλά συνήθως το αποφεύγω, ειδικά σε βιβλία που ο σκοπός τους είναι να φτάσεις στο τέλος (αστυνομικά, θρίλερ κτλ)
 
Top