Λέξεις και φράσεις που αναδείχτηκαν ξαφνικά

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Διαβάζω τώρα για την Σέχτα των Επαναστατών και σκέφτομαι πως υπάρχουν λέξεις που μπαίνουν μια μέρα ξαφνικά στην ζωή μας κι εκεί που μέχρι χθες τις είχαμε ακούσει μοναχά περιστασιακά, σποραδικά ή καθόλου ξαφνικά γίνονται πρώτο θέμα συζήτησης και βρίσκονται σε κάθε στόμα.

Έτσι αυτό το καλοκαίρι έχουμε την λέξη σέχτα την οποία για κάποιον ανεξήγητο λόγο τα ΜΜΕ συχνά την κρατούν άκλιτη(!) και βλέπεις να γράφουν για την προκύρηξη τής σέχτα, αντί για το σωστό τής σέχτας.

Δεν θυμάμαι ποια χρονιά ήταν που ξάφνου μας συνάρπασαν οι επιθέσεις με βάκιλο τού άνθρακα.

Ήταν το καλοκαίρι τού 2002 που η γιάφκα μπήκε στην ζωή μας με την εξάρθρωση τής 17 Νοέμβρη και πιο δημοφιλή αυτήν στην οδό Δαμάρεως.

Τον Δεκέμβριο τού 2004 είχαμε το καταστροφικό τσουνάμι που μέχρι τότε δεν το ξέραμε και έκτοτε μας απέμεινε στον λόγο και έτσι ακούς τα ΜΜΕ σήμερα να μιλάνε για τσουνάμι απολύσεων.

Λέξεις και φράσεις που δεν τις γνωρίζαμε, που ήρθαν μια μέρα στην ζωή μας μέσω τής επικαιρότητας, άλλες ξεφτίσαν κι άλλες μάς μείναν. :)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Ηταν λιγο μετα τον γαμο της Μενεγακη θυμαμαι, οταν μαθαμε για πρωτη φορά το ιβουάρ χρωμα.

Φυσικά.. και κανεις δεν ηξερε τι χρώμα ηταν, και ολοι ειχαν την απορια απο που ξεφυτρωσε. Μεχρι που το μυστηριο ελαβε τελος.. οταν αποκαλυφθηκε πως ηταν το χρωμα που ειχαν τα τριανταφυλλα στον γαμο της ("σπαστο" λευκο..).

Και αν καποιος αναρωτηθηκε εστω και φευγαλεα.. γιατι δεν χρησιμοποιηθηκε η λεξη "εκρου" που θα το καταλαβαιναν και ολοι.. νομιζω πως η απαντηση ειναι προφανης : Το.. ιβουάρ.. εχει μια πολυτελεια στην προφορά του, δεν ειναι τοσο λαικο.. σαν το εκρού.
(νομιζω πως απο τοτε αρχισε και η πτωση της λεξης : εκρου..)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Το ιβουαρ (ivoire) δεν ειναι αλλο απο το αγγλικο ivory, το ελεφαντοδοντο. :)

Οι δημοσιογραφοι εχουν πλακα οταν φαινεται σα να θελουν να πιαστουν απο μια πιασαρικη εκφραση. Την εχουν για καραμελα και την κοπανανε συνεχεια σα σωβρακολαστιχο μεχρι να ψοφησει :) (πω τι ειπα παλι!!) Καποια παλι ειναι τοσο υπερβολικα που αρχιζουν να ενοχλουν απο την καταχρηση και την επαναληψη

Θυμαμαι σε μια φαση το βατό (για τα θεματα των εξετασεων) που ακουγοταν κατα Μ.Ο. 20 φορες σε καθε δελτιο ειδησεων τα καλοκαιρια του 95-96. Επισης η εκφραση σκληρό ροκ επι εποχης Σημίτη. Η πύρινη λαίλαπα κάθε καλοκαίρι και τα "παρατσουκλια" για πολιτικες παραταξεις (Αλλαγη, οι Αυτοδυναμοι, οι Εκσυγχρονιστες κλπ). Και προσφατα τα γκόλντεν μπόιζ.

Το slang.gr εχει προλαβει ολα αυτα: http://www.slang.gr/search/cat/tv_diasimotites

ΥΓ. δεν προσεξα αν κλινουν τη Σέχτα ή οχι. Μου θύμησες όμως τη φάση με τα Ίμια. Πότε Ίμια τα έβλεπα, πότε Ύμια. Καμιά φορά έλεγαν "Κρίση των Ιμίων" αλλά και "Κρίση των Ίμια". Τι να πει κανείς.
 
Last edited:

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Το ιβουαρ (ivoire) δεν ειναι αλλο απο το αγγλικο ivory, το ελεφαντοδοντο
Το πώς θα περιγράψουν το ίδιο χρώμα, διαφορετικά άτομα, έχει να κάνει με τα σημεία αναφοράς του καθενός, απόδειξη και οι πολλαπλές εκφράσεις που συναντάμε. Το ivoire π.χ. (που είναι όντως το χρώμα του ελεφαντόδοντου), πόσο διαφέρει από το ζαχαρί, το κρεμ (ποιάς όμως κρέμας ;), το σπαγγί ή όπως το διάβασα πρόσφατα, "το χρώμα της γαρδένιας". Θα μπορούσα άραγε να μιλήσω για χρώμα "βαζελινί" αν ήθελα να αποδώσω και μια στιλπνότητα; Κι εκείνο "του πάγου" πόσο διαφέρει από το "γαλακτερό"; Μήπως η έκφραση "υπόλευκο" τα λέει όλα; Και πώς συμφωνούμε οτι το χρώμα "της άμμου" είναι παντού το ίδιο;
Ωστόσο περισσότερο με γοητεύουν οι τόσες δυνατότητες, παρά με μπερδεύουν. Είναι υπέροχη αυτή η γλώσσα μας...
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Το ivoire π.χ. (που είναι όντως το χρώμα του ελεφαντόδοντου), πόσο διαφέρει από το ζαχαρί, το κρεμ (ποιάς όμως κρέμας ;), το σπαγγί ή όπως το διάβασα πρόσφατα, "το χρώμα της γαρδένιας". Θα μπορούσα άραγε να μιλήσω για χρώμα "βαζελινί" αν ήθελα να αποδώσω και μια στιλπνότητα; Κι εκείνο "του πάγου" πόσο διαφέρει από το "γαλακτερό"; Μήπως η έκφραση "υπόλευκο" τα λέει όλα; Και πώς συμφωνούμε οτι το χρώμα "της άμμου" είναι παντού το ίδιο;

Παντως οι δημοσιογραφοι τοτε το ειχαν μεταφρασει ως : χρωμα της σαμπανιας..
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Θυμηθηκα τη Φιοριτούρα απο μια διαφήμιση του ΟΠΑΠ οπου χρησιμοποιηθηκε σα βρισια!!

Ηταν τοτε μια αγνωστη λεξη, που δεν ακουγοταν καλα στη διαφημιση, και (φανταζομαι) πολλοι αναρωτιοταν τί σημαίνει. Υποθετω επισης οτι ισως καποιοι να τη χρησιμοποιησαν χωρις να ξερουν τι ειναι

Απο οτι ακουσα, οι διαφημιστες την επελεξαν επιτηδες, ωστε να ιντριγκαρει τον κοσμο και να βρει τι ειναι, με απωτερο σκοπο να καθιερωθει ως αθλητικη εκφραση.

(για την ιστορια, φιοριτουρα ειναι η διακοσμηση με λουλουδια, και με τα παραπανω συμφραζομενα, αναφερεται στον αχρηστο διαιτητη)

Με εκνευρισε πολυ αυτη η επιτηδευση οταν την ακουσα, και χαιρομαι που τελικα δεν επιασε! >:(
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
"Η κρίση των Ίμια";! πράγματι έχει γραφτεί και αυτό; Η κρίση τής ακλισίας θα έλεγα! :ρ

Όσο για το ιβουάρ, το χρώμα του ελεφαντόδοντου, η προφορά του δείχνει πως μας ήρθε από τα Γαλλικά.

Πράγματι, η έκφραση θα χορέψουν σκληρό ροκ πήρε εκείνο τον καιρό την θέση τής πιο παραδοσιακής φράσης θα χορέψουν στο ταψί.

Επίσης τα μεγάλα σκάνδαλα τής κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή συνόδεψε η φράση το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο που όμως... ποτέ δεν έφτασε. :ανέκφραστος:
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
"Η κρίση των Ίμια";! πράγματι έχει γραφτεί και αυτό; Η κρίση τής ακλισίας θα έλεγα! :ρ
Τωρα που το σκεφτομαι, η περιπτωση ισως ηταν "των (νησιων) Ιμια".

Το οτι δεν τα βλεπω πια ως "Υμια" σημαινει οτι ηταν ορθογραφικο λαθος που δεν επικρατησε.

Το αλλο που δεν καταλαβα ποτε ειναι το αν προκειται για ενα νησι, η πολλα!!!

το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο που όμως... ποτέ δεν έφτασε. :ανέκφραστος:
Αχ αυτα τα γαλάζια παιδιά!! Τους εφαγε η σεμνότητα και ταπεινότητα :))))
 
Last edited:

Ντόλυ

Όμορφο Νιάτο
Νομίζω παρόμοιο ήταν και η φράση¨"ξύλινη γλώσσα" για τους πολιτικούς, καθώς και οι "τσαμπαμάγκες" κάποια εποχή..
Το ίδιο και οι " Βατοπεδινοί"... μόλις πρόσφατα...:))
 

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Ένα άλλο που έχω παρατηρήσει και δεν μπορώ να καταλάβω από πού ξεπήδησε είναι το "απίστευτος" και το επίρρημά του. Δε μιλώ τόσο για τους δημοσιογράφους, αν και το έχω παρατηρήσει και εκεί, αλλά για την καθημερινή γλώσσα σε παρέες.

Ξαφνικά, έγιναν όλα απίστευτα! Είχε μια απίστευτη κίνηση στο δρόμο, η κρέπα ήταν απίστευτα νόστιμη, το μαγαζί έχει απίστευτες τιμές. Λες και το μόνο επίθετο που μας απέμεινε είναι αυτό.

Και, τελικά, η λεξούλα από την τόση χρήση έχει καταντήσει να χάσει το νόημά της εντελώς.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Η περίπτωση του απίστευτος/η/ο ανήκει περισσότερο στην νέα αργκό. Η λέξη λέγεται συχνά στο τέλος μιας πρότασης, απομονωμένη, ώστε να δείξει τον ενθουσιασμό τού ομιλητή ή για να δώσει έμφαση στα λεγόμενα. Παραδείγματος Χάρη:
— Το πήρα 5 € με τις εκπτώσεις! Απίστευτο;!

ή και σε περιπτώσεις όπως:
— ...και μετά το φαγητό ήπιε ένα λίτρο κοκακόλα κι έφαγε πέντε κανταΐφια! Απίστευτος;!
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Αλλη μια λεξη που αναδειχθηκε τα προσφατα χρόνια ειναι : οι διοξινες

Φανταζομαι πως ολοι λιγο πολυ γνωριζουν τι σημαινει
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Άλλη μια τέτοια λέξη είναι η φραπελιά που κατέκλυσε ξάφνου την Ελλάδα μέσα σε μια βδομάδα κι εξίσου ξαφνικά ξεχάστηκε! :)))
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Απο το mental που σημαινει "νοητος"

ο μενταλιστ ειναι επαγγελματιας ταχυδαχτυλουργος που κανει κολπα και τεχνασματα σκεψης

Εχω την εντυπωση οτι καποιοι χρησιμοποιουν τη λεξη και για την πραγματικη τηλεπαθεια
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
φαντάζομαι πως πνευματιστής είναι μια καλή απόδοση όμως κρατάμε τον ξένο όρο για μια ξένη σαχλαμάρα :ρ
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
πνευματιστής (spiritualist) νομίζω είναι αυτός που κάνει επίκληση πνευμάτων
 

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Και το γκουρού έχει καταλήξει να χρησιμοποιείται διαφορετικά από την αρχική του έννοια.

Λέμε γκουρού της τέχνης κλπ. Μάλλον κάτι σαν ειδικός. Και είναι και της μόδας.
 
Last edited:
Top