Λίμερικ

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Τα λίμερικ (limerick) είναι ποιήματα σύντομα, σατιρικά ή απλώς κωμικά, "δίχως νόημα". Ξακουστά είναι εκείνα του Έντουαρντ Λιρ (Edward Lear), που το 1864 δημοσίευσε μια ποιητική συλλογή με λίμερικ, με τον τίτλο The book of nonsense. Τον Λιρ τον μιμήθηκαν μεγάλοι συγγραφείς, όπως ο Σουίνμπερν, ο Τένυσον, ο Κίπλινγκ, αλλά μάλλον δεν μπόρεσαν να τον φτάσουν.

Να ένα λίμερικ του Λιρ :

Υπήρχε ένας γέρος στο έλος
από τη φύση του ήταν ασήμαντος κι ανέμελος
καθισμένος σ' ένα πετραδάκι
τραγουδούσε δημοτικά σ' ένα βατραχάκι
αυτός ο διδακτικός γέρος στο έλος.


Στην Ελλάδα, πρώτος που αποπειράθηκε να γράψει λίμερικ είναι ο Γιώργος Σεφέρης. Μάλιστα, πήγε να αποδώσει τον όρο στα ελληνικά με τη λέξη "ληρολόγημα", συνδυάζοντας το όνομα του Λιρ με τη λέξη "λήρος", που σημαίνει τρελή κουβέντα, ασυνάρτητα λόγια. Το 1975 εξέδωσε μια συλλογή από λίμερικ, με τον τίτλο Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά.

Εδώ το πρώτο της συλλογής :

Ήταν μια κοπέλα από τη Σάμο
που έχωσε το δεξί της στην άμμο
και με τ' άλλο χέρι
εκρατούσε ένα αστέρι
ετούτη η κοπέλα απ' τη Σάμο.


Τα λίμερικ ομοιοκαταληκτούν συνήθως αα-ββ-α.

Ο πρώτος στίχος περιέχει την παρουσίαση του πρωταγωνιστή

Στον δεύτερο αποκαλύπτεται η ιδιότητά του.

Στον τρίτο και τέταρτο έχουμε την πραγματοποίηση κάποιας ενέργειας.

Ο πέμπτος στίχος είναι αφιερωμένος στην εμφάνιση ενός τελικού επιθέτου ή παραλόγου.

Τι λέτε; Γράφουμε λίμερικ;
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Υπήρχε ένα αγόρι με κοτσίδα
που έπασχε από πιτυρίδα
κι έψαχνε μάταια να γλιτώσει
και σαν παιδί να ξανανιώσει
το αγόρι με τη διάστικτη κοτσίδα.
 

Αριστοτέλης

Όμορφο Νιάτο
Το αγόρι με την πιτυρίδα
και στα μαλλιά την κατσαρίδα
δεν είν΄ αγόρι μα δεν το ξέρει
κι όλο στενάζει και υποφέρει
μήπως να είναι η Χρυσηίδα;

:)))):))))
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ο Τζώνης Ξέρει

Ο Τζώνης με το παπιγιόν
Βάφει τα χείλη με κραγιόν
Βάζει γιλέκο από μακό
Και πιάνεται σ’ ένα τανγκό
Ξέρει να παίζει πόκα​
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Αριστοτέλη, δε σου κρύβω ότι φτιάχνοντας αυτό το νημάτιο, εσένα φανταζόμουν να απαντάς πρώτος. Εύγε, παιδί μου!

Όσο για σένα, Φάρε, αυτή η συμμόρφωσή σου στους κανόνες, με σκοτώνει :μουάχαχα:
 

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Ξεστράτημα

Την Ιζαμπέλ την παλλακίδα
για τελευταία φορά την είδα.
Πώς να φορέσω πάλι ράσο
και μιά για πάντα να ξεχάσω
την ερωμένη πού 'χε τ' άγγιγμα του Μίδα;
 
Last edited:

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Παλλακίδα - είδα - Μίδα,

μας έσκισε ο Λάγνος με τις ρίμες του !!!! Αλλά από παράλογο, θέλει δουλειά.

Βρήκα ένα σπουργιτάκι ανάποδο
που ήταν μικρούλι μα τετράποδο.
Κι έβριζε σαν ταξιτζού
τη μοίρα του την παραμυθατζού
αυτό το σπουργιτάκι το ανδράποδο.
 

Αριστοτέλης

Όμορφο Νιάτο
Δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Ο Στελλάκης Περπινιάδης το 'χε πιάσει το νόημα

Τήν εδιώχνω με γινάτι
και την άλλη μέρα νάτη
μού 'ρχεται με ποντικάκια
και μου κάνει κορδελάκια
η Γαλή η μαυροχιονάτη
 

Αριστοτέλης

Όμορφο Νιάτο
Και δίπλα μου πετούσαν ολοένα
χελιδονόψαρα και δεκαέξι τρένα
με κόκκινα ζεμπίλια ν' ανεμίζουν
σαν τρόλλευ βαριά να χλιμιντρίζουν
στον κήπο που κολύμπαγε η Λορένα
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Απο ενα επεισοδιο της Μαυρης Οχιας,

Αντιπολεμική Ωδή του Μπόλντρικ
(μτφρ. Αντέρωτας)

Ακούστε με που τραγουδώ
Ο πόλεμος είναι μεγάλο κακό
και τραγουδώ και τραγουδώ
τραλαλιλαλό!
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Η Μπιμπιμπό ενός Δερβίση

Δερβίσης απ’ το Πακιστάν
Που ξέρει από μαν-του-μαν
Φτιάχνει άγαλμα από μπετό
Μία πελώρια μπιμπιμπό
Κι όλοι φωνάζανε "Αμάν"!
 
Last edited by a moderator:

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Χρυς έχεις δίκιο, το #6 το έγραψα με εντελώς σοβαρό περιεχόμενο, και μάλιστα με νύξεις αισθησιασμού. Έτσι μου βγήκε :)

Νομίζω ότι εδώ το σώζω :))))

Ο Λάγνος, θαλασσόλυκος με θάρρος,
έτρεχε μεσοπέλαγα σα γλάρος
τον κόσμο να ξεχάσει, και τη γκόμενα,
κι άλλα πολλά, πέρ' απ' τα συφραζόμενα,
μα έλα που του την έκανε μπαμπέσικα ο Φάρος!


(Στο πνεύμα του Αριστοτέλη που μας θέλει πρωταγωνιστές στα ποιήματα)
Ο τελευταίος στίχος είναι διττός, και μ' ενδιαφέρει η προσωπική ερμηνεία σας :χμ:
 
Last edited:

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Αριστοτέλη και Γαλή, σας έχω εμπιστοσύνη
μετά το φαγοπότι μας στου μερακλή Μαρτίνη.
Με το καλό σαν ξαναρθώ στην ξακουστήν Αθήνα
να πιούμε μια και δυο και τρεις μποτίλιες με ρετσίνα,
κι από φαγιά κι εδέσματα ολόκληρο κοφίνι.
 

Γαλή

Όμορφο Νιάτο
Έχω λυθεί στα γέλια με όλα! (κάπως έτσι: :μουάχαχα: )
Το τελευταίο σου όμως, Λάγνε, αποτελεί ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης:

Λάγνε, όταν θα ξαναρθείς απ'τα δικά μας μέρη
θα έχει διασκέδαση μ'αλάτι και πιπέρι
θα έχει ουρανοκατέβατο από κρασί λικέρ
στρωμένα θα τα έχουμε με μπεσαμέλ εκλέρ
πανύψηλη θα μας βρεθεί για τη σκιά μια φτέρη!
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
μα έλα που του την έκανε μαμπέσικα ο Φάρος!

(Στο πνεύμα του Αριστοτέλη που μας θέλει πρωταγωνιστές στα ποιήματα)
Ο τελευταίος στίχος είναι διττός, και μ' ενδιαφέρει η προσωπική ερμηνεία σας :χμ:
Ο Φάρος δεν σε άφησε να ξεχάσεις την γκόμενα
Γιατί φώτισε τα άγνωστα συφραζόμενα; :ρ


Για να δούμε τί έγινε και με τον Ζαν:

Το Άλμα τού Ζαν

Όλοι τον ξέρανε σαν Ζαν
Κι ήταν ξαδέρφι τού Ταρζάν
Παίρνει το χρίσμα κασκαντέρ
Και κάνει άλμα με τρακτέρ
Παρέμεινε όμως για όλους Ζαν
 

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Φάρε, το τελευταίο σου ήταν τέλειο! Άκρως συμπυκνωμένο και ταυτόχρονα πιστό στους κανόνες του περιεχομένου!!! :μπράβο:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
χαχα.. ναι. Βασικά, κι όπως θα προσέξατε, σε όλα παίζω με ομοιοκαταληξίες ξενικών λέξεων.. απολαυστικότατο! :χαχα:
 

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Καλή ιδέα οι ξενικές καταλήξεις. :))) Θα συνεισφέρω με το εξής (που είναι της σχολής «η ρίμα να βγαίνει, και το νόημα γράφ' το» :ρ):

Μέσα σ' ένα τεράστιο πέτρινο ζιγκουράτ
που βρίσκεται στην κορυφή του όρους Αραράτ
έχουν στριμώξει στη γωνιά τον δύστυχο Γιακούμπ
που στην τιβί τους έβγαλε κι επίσης στο ΓιουΤιούμπ.
«Εντάξει βρε παιδιά, ζητώ συγνώμη, μή βαράτ'!»

 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Χαχα.. άψογο το "μη βαράτ'" σου, Λάγνε!

Το ζιγκουράτ σου με έβαλε σε ιδέες. Θα δοκιμάσω ένα λιμερίκι με λήμματα από τα διάφορα λεξικοπαίγνιά μας:

Ο Χουβαρντάς Καλλιτέχνης

Έριο και φέλπα απ’ τα πρώτα στη Ελλάδα
Φορούσε κι είχε για τσαρδί του μια πελάδα
Λεβίθες έτρωγε και ύδνα ο χουβαρντάς
Και στον οκρίβαντα δοκίμαζε γκουάς
Όμως του βγήκε πάλι οπόσουμ η αγελάδα
:χαχα:
 

Γλωσσολάγνος

Όμορφο Νιάτο
Φάρε: ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ! :μουάχαχα:

Αφιερωμένο στη Γαλή:

Εδίδασκ’ η Γαλή σ’ ένα ΙΕΚ
και νόμιζε η νέα μας, ντεμέκ,*
πως Έλληνες θά ’χε στην τάξη μέσα,
είχ’ όμως Αλβανούς γεμάτους μπέσα
που θέλαν όλοι τους να γίνουν μιεκ.**


* ντεμέκ = δήθεν, τάχα
** μιεκ (mjek) = «γιατρός» στα Αλβανικά
 
Last edited:
Top