Λαϊκές προλήψεις και δοξασίες

Αριάδνη

Όμορφο Νιάτο
Για μας βογγυ οχι διοτι η γοητεια μας κανει θαυματα:)) απο μονη της
Α φανουροπιτα εχετε κανει να δειτε ποιον θα παρετε λενε πως βγαινει!
 
Last edited:

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Αριάδνη...και Βάγγυ...απλά σιχαίνομαι κάθε έμπορο ή εμπόρισσα, δεν χτυπάει για κανέναν η καμπάνα...εννοώ όσους κάνουν τις αδυναμίες των ανθρώπων αντικείμενο οικονομικής εκμετάλευσης...εσείς δεν έχετε τίποτα να χάσετε αν ΔΕΝ ασχοληθείτε μαζί τους...αν πάλι ασχοληθείτε από περιέργεια, απλά το χρόνο σας και τα χρήματά σας θα χάσετε...

Αριάδνη το τι υπάρχει ή δεν υπάρχει είναι υπόθεση της κοσμοθεωρίας του καθενός μας...αν κάποιος είναι απλά υλιστής σαφώς θα απορρίψει κάθε θεωρία όπως του Ουσπένσκι...για παράδειγμα περί ύπαρξης της υπέρτατης συνείδησης...σαφώς θα είναι άθεος κάποιος ή αγνωστικιστής ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο...βουδιστής βρε αδελφέ...(Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας, λέει κάπου ο Ρασούλης...):))))
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Διατσεντα, συμφωνώ σε όλα! :ναι: :μπράβο:
Μ' αρέσει βρε συ που με κάθε λέξη, κολλάς κι ένα τραγούδι! :χαχα: Ωραίο! ;)
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Βάγγυ, έχω μια σκωπτική διάθεση, δεν το κρύβω...:))))

Αυτό με τη φανουρόπιτα δεν το έχω ακούσει, ο Αγ. Φανούριος είναι ο άγιος της αδελφής της μαμάς...φανουρόπιτα δεν έκανε ποτέ...πάει και στέκεται στην εικόνα του και λέει τα δικά της κι εκείνος της τα κάνει...άμα συμβαίνει κάτι πάντα λέει, πάω να το πω του Αγίου...αλλά εγώ που αγαπώ τα κέηκ...δεν λέω όχι σε μια καλή φανουρόπιτα ποτέ...πάντα στη χάρη του βρισκόμουν στην Άνδρο και το σπίτι ήταν κάτω από μια εκκλησιά, οπότε μας τράταραν όλοι του χωριού και είχαμε μια συλλογή καθόλου ευκαταφρόνητη για το πρωινό μας...

Παρεμπιπτόντως και για να πούμε και κάτι ουσίας...την Δευτέρα είναι του Σταυρού και μην ξεχάσουν όσοι κάνουν ψωμί με προζύμι να πιάσουν το προζύμι της χρονιάς...με τον αγιασμένο βασιλικό...

Ένα ένα μου’ρχονται...όσοι φτιάξανε βασιλικό όλο το καλοκαίρι και είναι ωραίος φουντωτός να τον πάνε απ΄την παραμονή στην εκκλησία...

Κάτι ακόμα περί Ντάμας Πίκας, που είναι η ντάμα μπαστούνι...ο Θεός να σας φυλάει...σκληρή γυναίκα...δύσκολο να πιαστεί φίλη μια τέτοια γυναίκα...άπιστη...όλο θυμό και κακία...χμμμμ

πάμε λοιπόν να δούμε γιατί πίκα...μια εκδοχή ίσως...χωρίς να δω Μπαμπινιώτη...δεν είναι το καλύτερό μου...

peak αγγλικά ξεσηκώνω, peak up...λέμε τώρα εμείς, μη με πικάρεις ή σου’χω μια πίκα! δηλαδή μη με θυμώνεις ή σου’χω ένα θυμό!

απαπά!
 
Last edited by a moderator:

Αριάδνη

Όμορφο Νιάτο
Καλα απο χαρτια δεν ξερω σχεδον τιποτα οποτε τι να σου πω! η φανουροπιτα ειναι καλη να φτιαξεις του χρονου να τραταρεις εσυ μια φορα. Να δοκιμασουν απο τα χερακια σου δωσε και σε καμια ανυπαντρη κοπελα να δουμε τι θα δει:) Καλα δεν λεγεται νταμα κουπα;
 
Last edited:

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Νικόλα μου, πολύ καλό...σε κάθε περίσταση συγκλίνουν οι γραφές για την κυρία...κακότροπη, πικρόχολη! :))))

Αριάδνη η ντάμα κούπα είναι μια καλωσυνάτη γυναίκα, που αγαπά τον σύντροφό της και τους ανθρώπους γύρω της...σε γενικές γραμμές χρυσό κορίτσι η ντάμα κούπα...να το πάρετε! :))))
 

Μιντόρι

Όμορφο Νιάτο
Οταν περπατάς στον δρόμο και σε κοιτάζουν ή σε κουβεντιάζουν , λέμε : "Ξύσε τον πωπό σου!" κι αυτό για να μην
Σε ματιάσουν. Τώρα το πόσο κομψό είναι να τον ξύσεις μες τον δρόμο, αυτό είναι άλλο θέμα!!:χαχα:
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Μιντορι, το άλλο με το βάλε το βρακί ανάποδα για να μη σε μιαταξουν το ξέρεις; Σε εμάς λένε κι αυτό! :χαχα:
 

Μιντόρι

Όμορφο Νιάτο
@Μιντορι, το άλλο με το βάλε το βρακί ανάποδα για να μη σε μιαταξουν το ξέρεις; Σε εμάς λένε κι αυτό! :χαχα:
Εννοείται Βάγγυ μου πως το ξέρω!Και φυσικά κι αυτό με τις διαφορετικές κάλτσες για να μη μας ματιάζουν!!:))))
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Λοιπόν αύριο είναι των Ταξιαρχών κι εκτός του ότι γιορτάζει η πιο καλή παιδική μου φίλη, ανακάλεσα της γιαγιάς ένα απίστευτο συνήθειο...Είχαμε μονοκατοικία στο σπίτι που μεγάλωσα με αυλή εμπρός και πίσω...πάντα αφήναμε σαγιοναρούλες ή άλλα παπουτσάκια πρόχειρα, γιατί καθημερινά σφουγγαρίζαμε με το λάστιχο και τις δυό αυλές...έλεγε λοιπόν σαν σήμερα η γιαγιά: μαζέψτε τα παπούτσια σας, γιατί αν τα βρει ο Μιχάλης στην αυλή θα σας προγράψει για τον άλλο κόσμο...
Η δοξασία λοιπόν ήταν πως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ αρμόδιος για την μεταφορά των ψυχών στον ουρανό προς κρίσην, θα προέγραφε το όνομα όποιου άφηνε τα παπουτσάκια του έξω απ’ το σπίτι απ’ τις 12.00 ως τα ξημερώματα της νύχτας απ’ την 7η προς την 8η Νοεμβρίου...

Μην ξεχάστε τα παπούτσια σας έξω απόψε φίλοι! :))))
 

Εύη Ευούλα

Όμορφο Νιάτο
Α θυμήθηκα και ένα άλλο βουντου που κάνει η μάνα μου...

Όταν ψάχνει ένα αντικείμενο στο σπίτι της και δεν το βρίσκει, τότε καρφωνει μια καρφίτσα στο κούφωμα της πορτάς!!!
Μετά πάντα λέει ότι βρίσκει το χαμένο αντικείμενο!!!:χαχαχα:
Εμένα μια ξαδέρφη της γιαγιάς μου, η οποία είναι σαν γιαγιά μου κι εκείνη, κάνει κάτι παρόμοιο αν χαθεί κάτι, καρφώνει ένα κομμάτι ύφασμα με μια καρφίτσα πάνω σε οποιοδήποτε ύφασμα, το οποίο αργότερα κρεμάει στο ψυγείο, και την ώρα που καρφώνει την καρφίτσα λέει "Σκατογένη σε καρφώνω". Δεν θυμάμαι ακριβώς τι λέει και αν κάποιος γνωρίζει ας με διορθώσει. Ο "Σκατογένης" νομίζω μου είχε πει ότι είναι ένας δαίμονας, ή ο Διάολος.
 
Το βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου «Η ιστορία της Αθήνας» αναφέρεται στην εποχή της τουρκοκρατίας, από την αρχή της μέχρι και τις αρχές του εικοστού αιώνα και περιέχει εκτός των άλλων πολλά λαογραφικά στοιχεία. Σε κάποια κεφάλαια ασχολείται με τα έθιμα της εποχής, τις καθημερινές συνήθειες, αλλά και τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες, που, όπως λέει, εκείνη την εποχή είχαν ξεπεράσει κάθε όριο.

Θα αναφέρω μερικές, αν και είμαι μπορεί κάποιες από αυτές να έχουν ειπωθεί ξανά σε αυτό το νήμα.
-Όταν σηκωνόσουν από το κρεβάτι και πατούσες με το αριστερό πόδι, η ημέρα δεν θα σου πήγαινε καθόλου καλά.
-Αν κρατούσες το κεφάλι σου με τα δυο χέρια, τρομερές συμφορές σε περιμένανε (με λίγα λόγια, ήταν σαν να απαγορευότανε ο πονοκέφαλος, σχολιάζει ο Τσιφόρος :))) )
-Σήμερα ακόμα έχουμε τη συνήθεια να ξεβγάζουμε τον ξένο από την ίδια πόρτα που μπήκε (φαίνεται ότι η συνήθεια αυτή δημιουργήθηκε από την ανάγκη να μην ξέρουν οι ξένοι ότι υπάρχει και άλλη διέξοδος, που θα τη μεταχειριζόντουσαν οι άνθρωποι του σπιτιού σε περίπτωση καταδίωξης)
-Το αλάτι δεν δινόταν ποτέ δανεικό
-Νύχια ήταν αδύνατο να κόψεις σε ορισμένες μέρες της εβδομάδας και ποτέ τη νύχτα.
-Για να μη λείπει από το σπίτι το ψωμί , απαγορευόταν να αφήνουν τα ντουλάπια ανοιχτά.
-Από το Μεγάλο Σάββατο μέχρι τη Δευτέρα του Πάσχα κανένας δεν έπρεπε να κοιμηθεί. Επιτρεπότανε να γλεντήσει, να φάει, να χορέψει, να κάνει οτιδήποτε, αλλά όλα αυτά μέσα στην αϋπνία.

Αναφέρει πολλά ακόμα, για το πώς ερμηνεύανε τη «συμπεριφορά» της φωτιάς στο σπίτι, τα καμώματα της κότας, του σκύλου, της γάτας, έχοντας βεβαίως, αν οι οιωνοί ήταν κακοί, και το αντίστοιχο «ξόρκι».

Και ένα τελευταίο αγαπημένο μου, που δεν είναι πρόληψη ή δεισιδαιμονία, αλλά περισσότερο μια συνήθεια, ένα έθιμο με όμορφο συμβολισμό: Πολλά παιδιά που μένανε ορφανά τα υιοθετούσαν άλλες οικογένειες. Η θετή μητέρα που υιοθετούσε ένα μικρό παιδί φορούσε ένα μακρύ φόρεμα και έβαζε το μωρό από το επάνω μέρος του στήθους μέσα στο φόρεμά της και το έβγαζε κάτω από τη φούστα της. Αυτή ήταν μια συμβολική χειρονομία ότι δήθεν η ίδια γέννησε το παιδί. (Ο Τσιφόρος αναφέρει πως είναι εξακριβωμένο ότι τα μωρά που υιοθετούσαν είχαν την ίδια προστασία και αγάπη με τα δικά τους παιδιά)
 

Τσίου

Κοινωνός
Οταν περπατάς στον δρόμο και σε κοιτάζουν ή σε κουβεντιάζουν , λέμε : "Ξύσε τον πωπό σου!" κι αυτό για να μην
Σε ματιάσουν.
:μουάχαχα::μουάχαχα::μουάχαχα: ΔΑΚΡΥΣΑ ΑΠ'ΤΑ ΓΕΛΙΑ! Τελικά υπάρχει! Δεν είναι η μητέρα μου τρελή! (λέμε τώρα).
Πέτυχα πρόσφατα τσακωμό μητέρας με γειτόνισσα (τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα), μπαίνω σφήνα για να ηρεμήσω τα πνεύματα (τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα) και η γειτόνισσα έξω φρενών γυρνάει και μου λέει: "Με βλέπει στον διάδρομο και ξύνει τον κώλο της!"
Να θέλω να γελάσω στην μούρη της με τις καφρίλες της γυναίκας που με έφερε στον κόσμο και να μην μπορώ!

Μου έλεγαν κι εμένα τα γνωστά με τα νύχια, το λούσιμο την Μ. Παρασκευή, πως δεν πρέπει να μένει ψαλίδι ανοιχτό γιατί ανοίγουν στόματα, αλλά εννοείται έκανα το αντίθετο για σπάσιμο. Εκτός απ'το μαχαίρι. Το μαχαίρι πάντα δεν το δίνω χέρι με χέρι για λόγους ασφάλειας (WHAT?). Αυτό όμως που μου έχει μείνει (μπορείς να το πεις και ψυχικό τραύμα) είναι αυτό με το κεφάλι στα χέρια. Από μικρή είτε δεν θα καταλάβαινα τίποτα από όσα άκουγα, είτε θα βαριόμουν του θανατά οπότε η κλασική στάση μου 17 ώρες την ημέρα ήταν αυτή σαν του Αλέκου του Μπόλντγουιν.

Οπότε κάθε λίγο και λιγάκι μου τραγουδούσαν το γνωστό τραγουδάκι "Μη το κάνεις αυτό, είναι γρουσουζιά" μέχρι που το ψιλοσταμάτησα :γρμβ:

Επίσης το άλλο "κακό" συνήθειο που έχω είναι το σπάσιμο των δαχτύλων (χεριών και ποδιών). Τα κάνω κρακ, πως το λένε; Κάνω κρακ με τον λαιμό μου, κάνω κρακ με τα γόνατά μου κτλ γιατί με ανακουφίζει. Και εκεί ρε παιδί μου να μου το χαλάσουν! "Μη το κάνεις αυτό, είναι γρουσουζιά" :γκρμφ:
 
Last edited:
Top