Μελοποιημένη ποίηση

Σαώρη

Θεραπεύτρια Μαγικών Πλασμάτων
Καλησπέρα!
Είδα τις δημοσιεύσεις και νομίζω, χωρίς να είμαι 100% σίγουρη, ότι ξέφυγαν 2 άσημα, αλλά αξιόλογα μελοποιημένα ποιήματα από τις παραθέσεις σας. :ντροπή:

Απληστία
Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος
Μουσική: Κωνσταντίνος Μπουντούνης

Όλο και πιο πολλά γυρεύω,
όλο και πιο πολλά ζητώ,
με τίποτα πια δε χορταίνω,
μα πού θα πάει, Θεέ μου, αυτό.

Η θάλασσα είναι δικιά μου
κα έχω λυσσάξει για νερό,
με τίποτα δεν ξεδιψάω,
μα πού θα πάει, Θεέ μου, αυτό.

Ο έρωτας πια δε μου φτάνει
κι η απληστία είναι χτικιό,
το λάδι στη φωτιά δε σβήνει,
μα πού θα πάει , Θεέ μου, αυτό.
https://www.youtube.com/watch?v=NSDHT_dTyz4
____________________________
Ἑκάτης πάθη
Ποίηση : Ναπολέων Λαπαθιώτης
Μελοποίηση : Xαρίλαος Τρουβάς

...Ἀπόψε πρόβαλε γυμνή, σὰ τέρας, ἡ Σελήνη
κι ἄβυσσος πόθου τὴ δονεῖ:
τὴν εἶδαν ὅλοι ἀπὸ νωρίς, τὶς πόρπες της νὰ λύνει,
σὰ νὰ διψοῦσεν ἡδονή...

Τί νά ῾δε ξάφνου ῾δῶ στὴ γῆ καὶ τόσο τὸ λυμπίστη
πού ῾χουν μὲ πάθος κρεμαστεῖ,
σὰ νά ῾θελαν νὰ λυτρωθοῦν, ἀπ᾿ τὴ παλιὰ τὴν πίστη
κι οἱ δυό της οἱ νεκροὶ μαστοί;

Παρθένα, στείρα καὶ βουβή, ὅμοια μὲ σαλαμάντρα,
στὰ βάθια βράδυα τ᾿ ἀττικά.
πῶς ἔτσι, ἀπόψε, φρένιασε νὰ σμίξει τρελὰ μ᾿ ἄντρα
καὶ φλογερὰ κι ἐκστατικά;

...Τί κι ἂν ἡ νύχτα γέρν᾿ ἀργά, μέσ᾿ τὰ πυκνὰ ἐρέβη
κι ἀλλόκοτα μεθοῦν οἱ ἀνθοί;
Στὴ δύση, ῾κείνη μοναχή, ποὺ κείτεται καὶ ρεύει,
ζητεῖ τοῦ κάκου νὰ εὐφρανθεῖ...
https://www.youtube.com/watch?v=UpZD9SS8h8Y
 
Σαπφώ. Νυκτωδία

Ποίηση: Σαπφώ, Μουσική: Μιχάλης Τερζής, Ερμηνεία:Νένα Βενετσάνου
[video=youtube;sXY4Kzhddx8]https://www.youtube.com/watch?v=sXY4Kzhddx8[/video]
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
[video=youtube_share;d7Mj1ZTH8x0]http://youtu.be/d7Mj1ZTH8x0[/video]

Το Τροπάριο της Κασσιανής. Απόδοση στην καθομιλούμενη από τον Φώτη Κόντογλου.

Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες,
σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά
πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη:
Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι,
η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.

Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων,
εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας.
Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου,
εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.

Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου,
και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου
αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ’ άκουσε να περπατάνε,
από το φόβο της κρύφτηκε.

Των αμαρτιών μου τα πλήθη
και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση,
ψυχοσώστη Σωτήρα μου;
Μην καταφρονέσης τη δούλη σου,
εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος.
 
Η Σαντάκο Σασάκι ήταν δύο χρονών όταν έπεσε η ατομική βόμβα στη Χιροσίμα και 9 χρόνια αργότερα προσβήθηκε από λευχαιμία.
Σύμφωνα με την ιαπωνική παράδοση, αν κάποιος κάνει μια ευχή και μετά φτιάξει 1.000 tsuru (ένα σχέδιο Οριγκάμι που στα ιαπωνικά σημαίνει γερανός), η ευχή του θα γίνει πραγματικότητα. Η μικρή ξεκίνησε να φτιάχνει γερανούς αλλά δεν τα κατάφερε, πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 1955. Έφτιαξε 644 γερανούς πριν η υγεία της επιδεινωθεί. Μετά το θάνατό της τα παιδιά της Χιροσίμα μάζεψαν χρήματα και το 1958 στήθηκε το άγαλμα της Σαντάκο που κρατάει στα χέρια της ένα γερανό, στη μνήμη των μικρών φίλων τους που χάθηκαν στέλνοντας ένα μήνυμα στον κόσμο για την πολυπόθητη ειρήνη.

Αυτό το άγαλμα είδε, λοιπόν, ο Ρασούλ Γκαμζάτοφ κι έγραψε το ποίημα Zhuravli (Γερανοί) για τους αμέτρητους νεκρούς στρατιώτες της Ρωσίας στους δυο απανωτούς παγκόσμιους πολέμους. Μελοποιήθηκε από τον Yan Frenkel το 1969.

[video=youtube;i-YY1yIIWQM]https://www.youtube.com/watch?v=i-YY1yIIWQM[/video]

Το 1977 σε μετάφραση του Ρίτσου το ποίημα του Γκαμζάτοφ, μελωδία του Frenkel. τραγουδήθηκε από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά

[video=youtube;G5za-T_7ano]https://www.youtube.com/watch?v=G5za-T_7ano[/video]
 
Top