Με πέντε γράμματα

Για μια φορά ακόμα ήμουν σίγουρη (διάβολε μερικά πράγματα είναι τραγικά προβλέψιμα!!!)!

Οποία άραγε αναγκαιότης υφίσταται στο να μας επισείουν πλειστάκις κι όλας, ότι νικάνε “αλλού”.

Με γειά και με χαρά τους. Προς Θεού! Χαρά μας όταν νικάνε οι άνθρωποι, εκεί όπου νιώθουν πλήρεις κι ευτυχείς...Εμάς αυτό μας αρκεί και μας περισσεύει!

Μπράβο! Μπράβο! Εύγε στους νικητές όλου του κόσμου...Από καρδιάς!


ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! Έλα καλή μου!

@Διατσέντα, καλησπέρα.
Θα σου αποκαλύψω το ένοχο μυστικό τού Παρωνύμιου, και βρε κοπελάρα, όχι πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη, χαλάνε τα μάτια.
χιούμορ (το) [xumor] Ο (άκλ.) : ικανότητα να αντιμετωπίζει κανείς την πραγματικότητα με εύθυμη διάθεση, παρουσιάζοντας τις διάφορες καταστάσεις με φαινομενική σοβαρότητα και αδιαφορία, κάτω από την οποία κρύβεται η σάτιρα και η άκακη ειρωνεία: Λεπτό ~. Aγγλικό ~. Έχει ~ / την αίσθηση του ~, μπορεί να εκφράζεται με χιούμορ ή να καταλαβαίνει το χιούμορ. Kάνω ~, λέω κτ. με χιουμοριστική διάθεση. (έκφρ.) μαύρο ~, που το χαρακτηρίζει η χρήση μακάβριων αστείων. [λόγ. < αγγλ. humour]
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Καλησπέρα Στράτη! Γιατί υποτιμάς το δικό μου χιούμορ έναντι του Παρωνύμιου; Προσπάθησα να παίξω στο ίδιο μοτίβο με το δικό του. Μάλλον δεν ήταν ξεκάθαρο για να μου δίνεις τέτοιο ορισμό σε πλοκή...Τα μάτια μου μια χαρά είναι...μείνε ήσυχος.
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Κάποιος παρεξηγήθηκε από κάτι; Δεν το καταλαβαίνω. Κάπου με υποτιμάς στην αίσθησή μου για το χιούμορ του Παρωνύμιου. Φυσικά και το ξέρω, πως κάνει χιούμορ. Εγώ οφείλω να το συνεχίσω για να είμαι καλή παίκτρια. Αν έπαιξα λάθος εκείνος κάτι θα μου απαντούσε. Μάλλον καλά έπαιξα.
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
123482. Η άθροιση δική σας πάτερ...
(πείτε του φίλου σας να μη χώνετε στα καλαμπούρια μας... και κυρίως να κρατάει τις νουθεσίες για τις οθόνες, για εκεί που τις χρειάζονται χμμμμμ! δεν μπορώ τους παραξηγιάρηδες! :)))))
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Παιδιά τι έγινε? ? Η πεταλούδα πέταξε? ?
Μέσα έπεσες, όπως θα δεις παρακάτω, πετάω αυτές τις μέρες γύρω - γύρω. :))


Ευχαριστώ για την νίκη και ειλικρινά με συγχωρείται πολύ για την καθυστέρηση [από αυτές τις 10 περίπου μέρες της αναμονής, οι μισές οφείλονται σε μένα, οι υπόλοιπες - ευτυχώς - είναι της αγαπητής Διατσέντας που δεν ανακοίνωσε αμέσως τον νικητή :))))]. Έχω μετακομίσει προσωρινά (λόγω μεγάλων εργασιών στο σπίτι μου) σε σπίτι που δεν έχει ίντερνετ και βρήκα ευκαιρία να κάνω μια μικρή αποτοξίνωση. Κάνα δυο φορές συνδέθηκα στα γρήγορα (καταραμένη εξάρτηση του ίντερνετ :ρ) και από τις σελίδες που μου έβγαιναν με τα νήματα με τις νέες αναρτήσεις [παιδιά, μην γράφετε τόσο πολύ :χαχα:] κοίταξα μόνο στο νήμα της χθεσινής κοπής πίτας και στην συνανάγνωση που δεν έχω γράψει από τότε, αλλά συνεχίζω να διαβάζω το βιβλίο. Δεν μου πέρασε από το μυαλό να κοιτάξω κι εδώ, μιας και παίζω σπάνια στο παιχνίδι και που να φανταστώ ότι νίκησα. Οπότε αγάπη να έχουμε και ευχαριστώ για την κατανόηση.

Λόγω του γεγονότος λοιπόν τα επόμενα γράμματα είναι: Α Γ Α Π Η και η ανάδειξη του νικητή/τριας θα γίνει στις 25 ή 26/01 το αργότερο.
 
Last edited:
Αν γυρίσω αργά, πέταξε ήρεμα.

Σημ. Καλημέρα Πεταλούδα (παρεμπίπτοντος, η ηλεκτρονική διεύθυνση www.plato-academy.gr δεν ανοίγει). Αν μου επιτρέπεις να πω πως είναι υπέροχο θέμα και ίσως να ήταν καλύτερα να μπει σε δικό του νήμα ή σε σχετικό με το θέμα.

 
Άγγελε, γυρνούσα άσκοπα προσφέροντας ηδονή.

Αμετανόητη γύφτισα· αγνή πόρνη, ηλιογέννητη,

Ανδρών, γυναικών —αθώων παιδιών— ηγέτιδα,

Άσπιλη, γυμνή, απλώνοντας παγίδες ηθικής,

Ακούγοντας γόους αμαρτωλών περασμένης ηλικίας,

Αφουγκραζόμενη γονυπετών αφηγήσεις πρόστυχων ηθοποιών.

Άπλυτη, γδαρμένη, ασυμβίβαστη, περικύκλωνα ήμερους,

Αγγίζοντας γάμπες, ακουμπώντας πρόσωπα ηδυπαθή.

Ασθμαίνοντας, γήτευα ανύποπτες παιδούλες ηβηφρενείς,

Αγόρια γερά, ανδρειωμένα, πέφτανε ηλεκτρόπληκτα...

Αρκετά· γράψε αθάνατη ποίηση, Ηλιοκαμμένε...
 
Σημ. Xoxo xo @Παρωνύμιος, έχω ένα καλύτερο για να σε νικήσω, με τρέλα χοχο χο. Άκου:

Άκακο γαλβανιζέ ανορθογραφόπτερο: «παρεμπιπτόντως» ήτο... (ο Τίτο...)
 
Άραγε, γιατί αγαπάμε πάντα ηλίθιους; (Να πω την αλήθεια είναι κλεμμένο από κάτι παλιά στιχάκια :ρ )
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
αγάπης γράμματα άραγε πίκρες ησυχάζουν;
ασφόδελοι γητεύουν αράδες πονεμένων ημερών...
αλωνίζεις γριά άπονη πάντα ηδονική...
άόρατες γαστέρες ασφαλίζουν πεινασμένες ηδονές
απρόσεκτη, γλυτώνεις άραγε πιο ήσυχη;
αμόρε, γραντζούνα αποφασιστικά, πριν ηρεμήσω
ασάλευτος γητευτής αναδεύει πάθη ηδυπαθή
αξιαγάπητη, γλύτωσε από πνιγμό ηλίθιο
ασυγκράτητος γέλως από πικρή μέρα
 
Top