Μπόμπιρες μολογάν και λένε...

Οπερα

Όμορφο Νιάτο
δυο εικονες απ`οταν ο γιος μου ηταν γυρω στα δυομιση και κατι

τον ρωτησα
-ποσων χρονών εισαι;
-δυο
-οχι,πανω απο δυο
κι αυτος
-πανω απο δυο
-μπραβο, παρε μια καραμελιτσα

λιγο αργοτερα,ξανα
-ποσων χρονών εισαι;
-δυο
-οχι,πανω απο δυο
-πανω απο δυο
-μπραβο, παρε μια καραμελιτσα

Και μπαινουμε σε ενα ζαχαροπλαστειο
Και,χωρις ερωτηση, γυριζει ,ολο προσδοκια,και μού λεει
-πανω απο δυο!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Περπατωντας βρηκαμε ενα νομισμα...
Μαζεψαμε το “φλουρακι” και χαρηκε πολυ...βλεποντας οτι χαρηκε,εβγαλα με τροπο ενα δικο μου μικρο νομισμα απο την τσεπη και ,χωρις να το αντιληφθει, το κυλησα μπροστα μας......αααα,να και αλλο φλουρακι!
Επανελαβα το κολπο κανα δυο φορες...καθε φορα εκπληξη και χαρα.
Στο τελος βαρεθηκα και σταματησα να ριχνω νομισματα(ενα ειχε ηδη πεσει σε μια σχαρα υπονομου)

Οποτε γυριζει και μού λεει (το τερας)
-μπαμπα,ριξε και αλλο φλουρακι,να το βρουμε!
 

Οπερα

Όμορφο Νιάτο
ο μικρος εχει βαλει τα ποδια του πανω στο τραπεζι
ο μπαμπας,αγριοκοιτωντας:- ο,τι ειναι απανω στο τραπεζι εγω το ΤΡΩΩ!
ο μικρος,κατεβαζει τα ποδια και ακουμπαει στο τραπεζι το αυτοκινητακι που κρατουσε
-φατο!
 

Σόφκι

Κοινωνός
Η μαμα μου προσεχε δυο παιδακια μιας φιλικης οικογενειας. Μια μερα ηταν στο δικο μας σπιτι και ο μικρος ο οποιος ειναι ζιζανιο πεινουσε...η μαμα μου ειχε τυχει να φτιαξει ριζογαλο..Επειδη εγω και ο αδερφος μου δεν τρωγαμε ποτε ηταν η πρωτη φορα που ειχε φτιαξει...και το δινει στο μικρο και τον ρωταει αν ηταν καλο και απανταει αυτος "εε καλα θεια για πρωταρα καλη εισαι μπορεις και να βελτιωθεις...."
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Ας πω και εγω μια ιστορια..

Η κολλητη μου, μου ζητησε ενα βραδυ να προσεχω τα παιδια της, ένα αγορι και ενα κοριτσι, ηλικιας πεντε και τεσσερα αντιστοιχα.

Καποια στιγμη που τρεχαμε μεσα στο διαμερισμα, καναμε πολυ θορυβο, οποτε λεω στα παιδια : να κανουμε πιο ησυχα γιατι θα μας φωναξει αυτος που μενει αποκατω
Και αταραχος μου απαντα ο μικρος : δεν ακουει αυτος τωρα. Πεθανε την Τριτη :εεε;: δεν θα πει τιποτα (αυτο ελειπε δηλ :μπρ:).
Και συμπληρωνει η μικρη : πεθανε, δεν ακουει τωρα..
 

Οπερα

Όμορφο Νιάτο
ελλειψει πραγματικων,δυο ερζατς-Μπομπισμοί

ο μικρος Μπομπος ταξιδευει για πρωτη φορα σε τρενο με τον συνομιληκο Τοτο και τη μαμα του Τοτου...περναει ενας που πουλουσε κατι περιεργα γλυφιτζουρια και η μαμα του Τοτου τούς αγοραζει απο ενα...ο Μπομπος λαιμαργος το χωνει αμεσως στο στομα ακριβως την ωρα που το τρενο εμπαινε σε ενα τουνελ...με το που βγαινει το τρενο απ το τουνελ,γυριζει ο Μπομπος στον Τοτο που ετοιμαζοταν να βαλει στο στομα το δικο του και τού λεει
-εγω στην θεση σου δεν θα το ετρωγα
-γιατί;κανει ο Τοτος
-γιατί μία δαγκωνιτσα μονο εφαγα και επι ενα λεπτο ημουνα τυφλος

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

πρωτη μερα στην κατασκηνωση...ο υπευθυνος βοηθαει τα παιδακια να ταχτοποιησουν τα πραματα τους...με εκπληξη βλεπει οτι ο Μπομπος μεσα στα μπογαλακια του εχει και μια ομπρελα
-καλα,τί θα την κανεις την ομπελα στην κατασκηνωση,καλοκαιρι καιρο;
και ο Μπομπος
-εσυ μεγαλωσες χωρις μανα;
 

Οπερα

Όμορφο Νιάτο
τα μικρα διαόλια

μαθημα Χημειας

-Μπομπο,πες μας μερικα στοιχεια
Μπομπος :-το οξυγονο,το υδρογονο,το αζωτο,το γαμησι...
δασκαλα: -τί εκανε λεει;
Μπομπος: -ναι,κυρια...χθες ακουσα τη μαμα μου να λεει σε μια φιλεναδα της
οτι οσον αφορα το γαμησι,ο πατερας μου ειναι στο στοιχειο του

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

-Μπαμπάκα, τι σημαίνει FORMATTING DRIVE C;
 

Ρεγινόρα

Όμορφο Νιάτο
Εχθές, σε μια βόλτα σε κοντινή πόλη, πάω με τον μικρό μου στην παιδική χαρά. Δίπλα μας παίζουν δύο αδερφάκια, το ένα συνομίληκο περίπου με τον γιο μου, γύρω στα 2, και το κοριτσάκι μεγαλύτερο, περί τα 5...
Το μικρό αγοράκι λοιπόν, βλέποντας την αδερφή του, ήθελε σώνει και καλά να κάνει τσουλήθρα. Αλλά όχι στην μικρή, την νηπιακή, αυτή την ψηλή με τα απότομα σκαλοπάτια. Ο μπαμπάς του λοιπόν που τα συνόδευε, αρνούνταν κατηγορηματικά να τον ανεβάσει, εξηγώντας του ότι μπορεί να χτυπήσει, να πέσει, κτλ..
Ε, ο μπόμπιρας είχε σκάσει στο κλάμα... Έκλαιγε ασταμάτητα για μισή ώρα..
Η αδερφούλα του λοιπόν, αφού ήρθαν και έγιναν τα νεύρα της πελτές από το ουρλιαχτό του μικρού (πρέπει να του είχε μαζεμένα πολλά!), γυρνάει απηυδησμένη και λέει στον πατέρα της: "Ε, πιπίλωσέ τον επιτέλους να τελειώνουμε"!!!!

Το τί γέλιο έπεσε, δεν περιγράφεται... :)))) :χαχα: :))))
 

Ρεγινόρα

Όμορφο Νιάτο
Γιος καλής μου φίλης, ετών 10, έρχεται σήμερα σπίτι μου. Γνωρίζοντας το επάγγελμά μου, μου λέει γεμάτος υπερηφάνεια:

"Σήμερα διάβασα ένα βιβλίο στο σχολείο, σαν και αυτά που διαβάζεις και συ! Τα γράμματα είχαν από πάνω φαντάσματα!" *

*Όπου φαντάσματα= πνεύματα! :ρ
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Η τετράχρονη ανεψιά μου έπαιζε με τη φίλη της και έβλεπαν εικόνες από παραμύθια. Ξαφνικά ακούμε ουρλιαχτά και τρέχουμε όλοι μη τολμώντας να σκεφτούμε τι θα αντικρίσουμε και μας λέει η Ηλιάνα χαμογελαστή " διαβάσαμε κάτι πολύ τρομακτικό" :))
 

Φτωχόπαιδο

Κοινωνός
Υπάρχει ένα βιβλίο με τίτλο: "Ο θεός μας έπλασε τζάμπα" του Μαρτσέλο Ντ'Όρτα, ο οποίος ήταν δάσκαλος και κατέγραψε απίστευτες ατάκες των παιδιών!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Η κόρη της φίλης μου (5 1/2) είπε μερικά καλά τελευταία:

"Εμείς οι άνθρωποι είμαστε οι κούκλες των εξωγήινων" :μπρ: (τι μου θυμίζει...)

Μαθαίνοντας την αλφάβητο:

"Προτιμώ τα γράμματα που χορεύουν."
"Δηλαδή;"
"Τα γράμματα που δεν κάθονται πάνω στη γραμμή, αλλά χορεύουν ελεύθερα στη σελίδα."

Παίζοντας τη δικαστίνα:

Μπαμπάς: Κυρία πρόεδρε έχω ένα πρόβλημα. Κάποιος μού τράκαρε το αμάξι και τώρα δεν μου πληρώνει τη ζημιά.
Μικρή: Να αγκαλιαστείτε και να πάτε μαζί στον χορό.

Ξαναπαίζοντας τη δικαστίνα:

Μαμά: Κυρία πρόεδρε, έχω ένα χωράφι και μια συκιά, και τα σύκα πέφτουν στη μεριά του γείτονα, ο οποίος λέει ότι είναι δικά του και μου τα παίρνει.
Μικρή: (κάνοντας ότι διαβάζει τους νόμους από ένα βιβλίο) Τα σύκα που πέφτουν στη μεριά σου θα τα τρως εσύ. Τα σύκα που πέφτουν στη μεριά του θα τα τρώει εκείνος.
Μαμά: Μα, κυρία πρόεδρε, εγώ ποτίζω τη συκιά κάθε μέρα.
Μικρή: Χμμμμ, τότε, θα σου δίνει κάθε μέρα έναν κουβά νερό. :χαχα:
 

Αλίκη

Κοινωνός
Οπ, έχω κι εγώ να γράψω το κατι τις μου εδώ!!! Έχω κάπου κάπου έναν μαθητή β' δημοτικού που τον διαβάζω για το σχολείο. Τις προάλλες είχαμε την εξής συζήτηση (την ώρα που κάναμε μαθηματικά, αλλά τέλος πάντων!!)

Ανδρέας: Ο εγκέφαλος είναι έτσι ροζ και σιχαμένος;
Εγώ: Ναι!
Ανδρέας: Και είναι σφινωμένος μέσα στο κεφάλι και δεν κουνιέται;
Εγώ: Ναι!
Ανδρέας: Ο δικός σου εγκέφαλος είναι πιο μεγάλος από τον δικό μου;
Εγω: Ναι!
Ανδρέας: Γιατί;
Εγώ: Γιατί έχω πιο μεγάλο κεφάλι.
Ανδρέας: Αλλά μπορούμε να βάλουμε τον δικό μου εγκέφαλο στο δικό σου κεφάλι.
Εγώ: Ναι, αλλά επειδή είναι πιο μικρός θα κατρακυλάει από εδώ κι από εκεί μέσα στο κεφάλι μου...
Ανδρέας: Σαν κουδουνίστρα δηλαδή.
Εγώ: Ναι!
 

Χήθκλιφ

Όμορφο Νιάτο
Δεν συμπαθώ τα παιδιά αλλά τρελαίνομαι για τέτοιου είδους σουρεαλιστικές συζητήσεις, πραγματική όαση ανάμεσα στις αποστεγνωμένες τυπικές συνομιλίες...
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Έχω καινούριο σκηνικό με τη μικρή της φίλης μου (5 1/2 ετών)
Πεθαίνει το χρυσόψαρό της, και η καημενούλα θρηνεί. Γίνεται ο εξής διάλογος με τη μαμά της:

Μαμά: Έλα να το θάψουμε στη γλάστρα.
Μικρή: Όχι, θα το δώσω στη γάτα να το φάει.
Μαμά: !!! Μα γιατί;;; (σκέφτεται: "τι μεγαλώνω θεέ μου;")
Μικρή: Άκου μαμά, η Ρηνούλα (το ψάρι) είναι για τη γάτα ένα δείπνο. Καλύτερα να το φάει η γάτα, που την αγαπάω, παρά τα σκουλήκια.
Μαμά: !!!!!!!!!!
Μικρή (συνεχίζει): Η γάτα θα φάει το ψάρι, και μετά τη γάτα θα τη φάει κανένα λιοντάρι, κι εμάς θα μας φάει κάτι μεγαλύτερο! Αυτή είναι η φύση!
 

Ακτίς

Όμορφο Νιάτο
Μας επισκέφθηκε η κουμπάρα μου με την εξάχρονη τότε βαφτιστικιά μου στη γιορτή του πατέρα μου. Λόγω της ημέρας το σπίτι είναι γεμάτο γλυκά, πίτες και ποτά και ζητάει να φάει απ'όλα. Τρώει σοκολατάκι, παστάκι, πιτάκια, πίτσα, τούρτα και τα συνοδεύει με πορτοκαλάδα. Κάποια στιγμή ζητάει και κορμό και της λέω:
"Κορμό δεν έχουμε". Μου απαντάει:"Έχετε, σας φέραμε εμείς". Αφού της βάζω και κορμό και απορώ με το πόσο αδύνατη είναι τη ρωτάω:
"Μα πού το βάζεις τόσο φαγητό; Σε μπόι;", και μου απαντάει:
"Όχι, σε πιάτο...κανονικά". Μας έστειλε η μικρή:χαχαχα:
 

Ακτίς

Όμορφο Νιάτο
Έχω διαβάσει το "Εγώ ελπίζω να τη βολέψω" του Μαρτσέλο ντ'Όρτα & έχουν πολύ γέλιο οι εκθέσεις.
Παραθέτω το αγαπημένο μου απόσπασμα με το πιο ανατρεπτικό φινάλε!!!:

Θέμα:Ποια από τις παραβολές του Ιησού προτιμάτε;
Σε μένα η παραβολή που μου άρεσε περισσότερο ήταν εκείνη του λάζαρου, ο λάζαρος ήτανε ένας φίλος του Χριστού, μερικές φορές είχανε βγει μαζί για ψώνια.
Μια μέρα όμως ο λάζαρος είχε μια άσχημη αρρώστια στο δέρμα, και επειδή σε κείνο το χωριό το πιο κοντινό νοσοκομείο βρισκότανε στη Ρώμη, στο μεταξύ πέθανε. Τότε όλη η οικογένεια κλαίγανε, ήτανε πολύ λυπημένοι. Λέγανε κοίτα τι μπελάς που μας βρήκε. Την άλλη μέρα τον βάλανε στον τάφο και τον κλείσανε με μια πέτρα που ούτε ο Χουλκ δε θα μπορούσε να τη βγάλει.
Μια μέρα η γυναίκα του συναντάει το μικρούλη Χριστό και του λέει ο παλιός σου φίλος λάζαρος είναι πεθαμένος, αν μπορείς να έρθεις θα μου έκανες χάρη. Τότε ο Χριστός πηγαίνει ήσυχος ήσυχος στο νεκροταφείο. Όπως τον βλέπουνε όλοι τον παίρνουνε από πίσω, και ο καθένας του έλεγε Χριστέ σε μένα πέθανε ο αδελφός, Χριστέ σε μένα πέθανε η μαμά, Χριστέ σε μένα πέθανε ο αδελφο-ξάδελφος, αλλά ο Χριστός μόνο ένα μπορούσε να γλιτώσει: οι πεθαμένοι ήτανε πάρα πολλοί!
Τότε φώναξε πάρα πολύ δυνατά και έλεγε λάζαρε έλα έξω, και ο λάζαρος ερχότανε. Αλλά φοβόσουνα που τον έβλεπες, ήτανε μια μούμια, προχωρούσε σαν ζόμπι όμως ήτανε ζωντανός, και παρόλο που είχε κάτι γάζες στο στόμα χαμογελούσε από ευτυχία. Ο Χριστός τον αγκάλιασε και του είπε: Λάζαρε, γι'αυτή τη φορά σε συγχωράω, αλλά την άλλη φορά μην ξαναπεθάνεις.
Τότε ο lούδας είδε αυτό και πήγε να το προδώσει.:μουάχαχα:
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Απ' τις αγαπημένες μου Ακτίς :χαχαχα:
Μου αρέσουν πολύ και οι μεταφράσεις αυτών των βιβλίων. Ο μεταφραστής δίνει τον καλύτερό του εαυτό μεταφέροντας στη γλώσσα μας τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη των παιδιών :)
 

Αστράρχης

Όμορφο Νιάτο
Ναι είναι πολύ ωραία η σειρά αυτή. Βέβαια θεωρώ ότι το πρώτο βιβλίο ήταν το καλύτερο αλλά γενικά τα ευχαριστήθηκα!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Έχω καινούρια σκηνικά με τη μικρή της φίλης μου, που πάει πλέον πρώτη δημοτικού :)

Μαμά: Πώς γράφεται η "βροχή";
Μικρή: Χμμμμ κάτσε να βγάλω την κάρτα.
Μαμά: Ποια κάρτα;
Μικρή: Στο μυαλό μου έχω πολλές κάρτες. Όταν μελετάμε βάζω την κάρτα του παιχνιδιού πίσω και βγάζω μπροστά την κάρτα του μαθήματος. Τώρα έχω βγάλει την κάρτα με την ορθογραφία και ψάχνω. Βροχή... βροχή... βροχή...


Κάποια άλλη στιγμή που μιλάνε για τους αριθμούς, λέει:
"Οι αριθμοί είναι τόσο πολλοί όσο τα αστέρια. Και οι αριθμοί που είναι μετά απ' αυτούς που μπορείς να μετρήσεις είναι όπως τα άλλα αστέρια που δεν βλέπεις."

Μελετώντας με τη μαμά:
Μικρή: Σήμερα είμαι χρυσόψαρο.
Μαμά: Γιατί;
Μικρή: Δεν έχω καλή μνήμη.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
"Οι αριθμοί είναι τόσο πολλοί όσο τα αστέρια. Και οι αριθμοί που είναι μετά απ' αυτούς που μπορείς να μετρήσεις είναι όπως τα άλλα αστέρια που δεν βλέπεις."
:προσκυνώ:

δίχως να κάνω πλάκα, αυτό είναι κάτι που θα μπορούσες να το βρεις σε κάποιο μεγάλο βιβλίο...
 
Top