Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

Είδατε που λέτε ότι όλο ανεπάγγελτοι κυβερνούν αυτοί τη χώρα;
Ποιος το λέει αυτό; Λαθος εχεις ακούσει, ολο άεργοι κυβερνουν αυτή τη χωρα. Αυτό ειναι το συνθημα.
Αυτό και οτι το σεξ κι απεργια θελουν διάρκεια. :)))):)))):)))):))))
Παντελώς ασχετο, αν και όχι τόσο, αν σκεφτεις οτι η απεργία χτυπά την κυβερνηση ενώ το σεξ την υπογεννητικότητα, η οποία ειναι παντιέρα/σύνθημα της κάθε κυβερνησης. :)))):))))
 
Παντελώς ασχετο, αν και όχι τόσο, αν σκεφτεις οτι η απεργία χτυπά την κυβερνηση ενώ το σεξ την υπογεννητικότητα, η οποία ειναι παντιέρα/σύνθημα της κάθε κυβερνησης. :)))):))))
Χτυπώντας την υπογεννητικότητα δε χτυπάς και τη κυβέρνηση φέρνοντας στον κόσμο μελλοντικούς ψηφοφόρους;
 
Μου αρέσει ο Σταύρος Θεοδωράκης στους πρωταγωνιστές. Όταν ασχολήθηκε με την πολιτική μου χάλασε πολύ την εικόνα που είχα για αυτόν.
Εν τέλη είναι πολύ δύσκολο από τον χώρο της δημοσιογραφίας να ενταχθούν στην πολιτική ενώ από τον χώρο του αθλητισμού έχουμε δει να συμβαίνει.
 
Μιας και ανέφερες τον Θεοδωράκη, θυμηθηκα εκεινα τα χρόνια της δεκαετιας του 90, με τις πολλές "δημοσιογραφικές" εκπόμπές, τα άπειρα καθόλου talk και λίγο shows, που ήταν όλα μα όλα τερμα βαρετά, παντελής έλλειψη ουσίας και καθενα αναπαρήγαγε τον εαυτό του ή κάποιο ανταγωνιστικό, η επανάληψη της κενότητας. Ολα καρμπόν, μόνο οι πρωταγωνιστές άλλαζαν η πηγαινοέρχονταν ανάμεσα σε στούντιο, απαντώντας στις ίδιες ερωτήσεις και διαφωνώντας, εκ περιτροπής, με τους πανελίστες. Οπως στα βιβλία της Ομηρόλη.
Καλα, για τον Θεοδωράκη, don't get me started. :ρ

Μονο μια εκπομπή θυμάμαι με νοσταλγία και πολλη συμπάθεια, τον Εξάντα του Αυγερόπουλου του οποιου οι εκπομπές ξεχώριζαν τόσο για τη δημοσιογραφική ερευνα (εβλεπες, ρε παιδί μου, οτι ο άνθρωπος ειναι σοβαρός) όσο και για τη φωτογραφία και τη μουσική της.

Και χθες, σε μια απο τις σπανιες φορές που έκατσα να χαζεψω τηλεόραση, έπεσα σε μια εκπομπή που, αρχικά, υπέθεσα οτι ηταν αφιέρωμα στους Απαράδεκτους. Τελικά, ηταν αφιέρωμα στον Μπονάτσο. Κάτι τύποι, σαν τον Μπονάτσο, μου αρεσουν πολύ. Ειναι πολυ γοητευτικές προσωπικότητες. Σαν αυτόν, τον Τζούμα, την Κάραλη (στα πρωτα χρόνια της). Δεν θα αναλύσω ΄τωρα την προσωπικότητα του Μπονάτσου, ομως αυτό που μου έκανε εκπληξη ήταν η περιγραφη της στιγμής του θανάτου του, από την οικογένειά του!! Εμεινα παγωτή, κυριολεκτικα, δηλαδή μεταφορικα. Αναλογίζομαι τι εχουν διαβασει αυτοι οι άνθρωποι απο τότε που πέθανε, ομως εξακολουθει και μου μοιαζει ακατανοητη και αχρειαστη η τόση πληροφορία, στιγμή τη στιγμή, του θανάτου του. Προσπαθεια αποκατάστασης ποιου πράγματος; Και γιατι να έχει σημασία; Και για ποιον;

Γιατι πρέπει να βγαινει η ζωή ή ο θάνατός μας στη διατίμηση; Τι να πω, εχω ξυπνησει και νωρις...
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Δεν ξερω αν αναφερθηκε στη συγκεκριμενη εκπομπη, αλλα με ειχε κουφανει οταν η κορη του ειχε πει οτι διαισθανθηκε το θανατο του και αρχισε να το λεει και να κλαιει χωρις λογο. Λιγο μετα αρχισαν οι επιπλοκες :πανικός:
 
Top