Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

Δεν μου αρεσουν οι παρα-πληθωρικοί άνθρωποι, αυτοι που κάνουν "φασαρία", αυτοί που μιλάνε μιλάνε μιλάνε, χωρις κατ' ανάγκη να κανουν πράγματι φασαρία, των οποίων το μουρμουρητό τριβελίζει και ζαλίζει το μυαλό σου, συχνά επαναλαμβάνοντας τον εαυτό τους, με μιαν επίφαση μετριοφροσύνης η οποια καλύπτει εναν απίστευτο εγωκεντρισμό. Μου προκαλούν συγχυση, κατα τον ίδιο τρόπο που με αποσυντονίζουν και με αγχώνουν οι πολύ φορτωμένοι χώροι. Θυμαμαι στη Θεσσ/νικη, να μου αρεσει να πηγαινω στο Εθνίκ, αλλά μετά απο κάποια ώρα με επιανε νευρικότητα, στριφογυριζα στην καρεκλα, κουναγα νευρικά τα γόνατα -εκ περιτροπής ή ταυτόχρονα-κι ήθελα να φυγω γρηγορα. Ξαφνου, συνειδητοποιησα οτι αυτό που μου προκαλούσε οοολη αυτη την αναστάτωση ήταν ο διακοσμος στην υπερβολή που είχε.

Δεν εχω καταληξει αν μου αρεσουν οι εκπλήξεις. Σιγουρα δεν μου αρεσουν οι δυσαρεστες εκπλήξεις και πιθανόλογώ εκεινες των οποιων την εκβαση δεν μπορώ ευκολα να ελεγξω, πράγμα κάπως περιεργο μιας και δεν θα ελεγα οτι ειμαι control freak. Αυτό που πραγματικα, όμως, που δεν μου αρεσει ειναι η σταδιακή προετοιμασία οτι κάποιος ετοιμάζει μιαν, αλλά δεν λεει παραπάνω κουβέντες. Του ανοίγεις ή δεν του ανοιγεις το κεφαλι;

Μου αρέσει να κάνω rearrange στο σπίτι ό,τι μπορώ να κάνω rearrange, από τις βιβλιοθηκες μέχρι τα επιπλα, αν και εφοσον εξακολουθούν να ειναι λειτουργικά. Μου αρεσει να νιωθω τον χωρο μου πραγματικό κι όχι αποστειρωμένο, δηλαδή να φαινεται οτι μεσα κατοικουν άνθρωποι που θα κατσουν στο τραπεζι να διαβασουν ή να παίξουν ή να κάνουν άλλες σάχλες κι ας μεινουν πάνω βιβλία, παιγνιδια κλπ κλπ, ο καναπές να φωναζει οτι πάνω καθονται και ξαπλώνουν άνθρωποι κλπ κλπ. Δεν μπορώ, δηλαδη, τον ψυχαναγκασμό της απολυτης τάξης, νομιζω θα συμφωνησω απολυτα με τον ποιητη, "όπου ακούς τάξη, ανθρωπινο αίμα μυρίζει". Και τώρα που είπα μυριζει, μου αρεσει το σπίτι να μυριζει κάτι σε κανελογαρυφαλοκονιακ τα Χριστουγεννα.
 
Κοπανα εκει ντουλαπια. Αιντες. Θα κοπανησω κι εγω, να φυγουν οι κατσαριδες.
(Και σε 5 χρονια, λεει, κανουμε ζωαρα περιοδευοντας με τους stomp).
Φεύγουν οι κατσαρίδες με το θόρυβο; Γι αυτό δεν έχω σπίτι μου. Τις διώχνουν οι κόρες μου .Μονίμως κοπανάνε πράγματα. Να τα ενθαρύνω τα κορίτσια (αν και έχουν γκρεμίσει κάτι σοβάδες και κάτι σοβατεπιά).

@Έλλη Μ ναι σε όλα εκτός από το rearrange!
 
Η 105, όλη, είναι αριστούργημα!
(@ΚρίτωνΓ ετσι έλεγε ο Κωνσταντάρας σε μια ταινία, όταν ο γιος του είχε φέρει την μοτοσικλέτα στο σαλόνι.
@Αντίβαρο φαντάστηκα τα παιδιά στο δεύτερο βιδεο να ξηγιουνται έτσι σε ξύλινο πάτωμα 😂)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Μου αρεσει οταν βγαινουν εκπροσωποι των αρνητων/θεματοφυλακων/ιεροδηλωσιτών κλπ στα παραθυρα, και να διασκεδαζω βλεποντας τους δημοσιογραφους που προσπαθουν να επικοινωνησεουν μεσα στα παραληρηματα τους. :D
 
Αν είσαι σε δικαστικό μπλέξιμο μου δυσφημείς την εκπομπή / την ομάδα / την εταιρία. Οπότε τράβα σπίτι σου και ΑΝ αποδειχτείς αθώος τα ξαναλέμε. Αυτή είναι η λογική @Αντέρωτας . (σωστή; - δεν ξέρω. Συμφέρουσα -σίγουρα διότι μειώνεις τα ρίσκα να στοχοποιηθείς μαζί με τον μπλεγμένο)
 
@Αντέρωτας έτσι γίνεται συνήθως. Το τεκμήριο αθωότητας αφορά το δικαστήριο. Σε τομείς όπως του θεάματος(αλλά και στον αθλητισμό βλ. υπόθεση Σεμέδο) επισήμως σε βάζουν στον πάγο κι αν αθωωθείς επιστρέφεις θριαμβευτής.

Εφόσον έχει δοθεί τέτοια δύναμη στα κοινωνικά μέσα έτσι παίζεται το παιχνίδι πια. Είπαμε, η ωραιότερη εποχή!
 
Μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν άποψη και γνώμη, ακόμα και όταν δεν συμφωνεί με τη δική μου.
Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν εκφράζουν ποτέ την άποψη και τα συναισθήματα τους όταν είναι αντίθετα με των άλλων, μόνο και μόνο για να γίνουν αρεστοί.
Μου αρέσει η ευγένεια.
Δεν μου αρέσει να ακούω ότι αυτό δεν είναι δουλειά για γυναίκα ή ότι δεν μου ταιριάζει κάτι γιατί είμαι γυναίκα.
Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι μονοδιάστατοι. Που ακούν μόνο ένα είδος μουσικής, που παρακολουθούν μόνο ένα είδος ταινίας κ.λ.π.
Μου αρέσει να ξυπνάω νωρίς το πρωί, να κάθομαι δίπλα από την φωτιά να πίνω τον καφέ μου και να διαβάζω. Με έναν τρόπο ξεκινάει πολύ όμορφα η μέρα μου.
 
Μου αρέσει η ευγένεια.

Μου αρέσει να ξυπνάω νωρίς το πρωί, να κάθομαι δίπλα από την φωτιά να πίνω τον καφέ μου και να διαβάζω. Με έναν τρόπο ξεκινάει πολύ όμορφα η μέρα μου.

Μπορώ να ζήσω μια μέρα τη ζωή σου, έτσι, για λίγο; Αν κάτι απειροελαχιστο-χαζο-σαχλο-ψιλοπεριττό μου έχει λείψει με τις αναταραχές που φέρνει η ροή της ζωής, είναι το τζάκι τον χειμώνα. Αυτό λέω να ζητήσω φέτος από τον Άι-Βασίλη.
 
Μου αρεσει οταν βγαινουν εκπροσωποι των αρνητων/θεματοφυλακων/
Ξαναζουμε παλιες εποχες. Τοτε που εδιναν βημα σ' αυτους που ειναι φυλακη (με ολα τα κομφορ). 🤔.
Οσο για το αλλο θεμα δεν διαφωνω, ομως καποιες περιπτωσεις ειναι μετρημενα κουκια. Αν ξερω οτι ο @Αντέρωτας με εχει βιντεοσκοπησει να πινω χυμο απο το μπουκαλι, κι αυτο το βιδεο διαρρευσει. Ε, μαλλον ο Αντερωτας το εκανε απλοαδ.
Επισης, το revenge porn, τι φαση; Δε νομιζω οτι θα μπορουσα να καταλαβω το κονσεπτ, ακομη κι αν σπουδαζα ψυχολογια. Παιζει να ειναι στο μειον 3 του ψυχικου βορβορου.

Ενω γενικα δεν σιχαινομαι, δεν μου αρεσει να πινεις χωρις ποτηρι απο τα μπουκαλια του ψυγειου και μετα στον επισκεπτη σου να προσφερεις κατι απο αυτα τα μπουκαλια. Θυμαμαι οσες φορες επαθα κολουμπρα οταν τους εβλεπα να βεντουζαρουν στα μπουκαλια σα να ηταν μπιμπερο, και συνειδητοποιουσα οτι ευχομουν "στην υγεια σας" με γενετικο υλικο 2-3 ατομων στο ποτηρι μου.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ενω γενικα δεν σιχαινομαι, δεν μου αρεσει να πινεις χωρις ποτηρι απο τα μπουκαλια του ψυγειου και μετα στον επισκεπτη σου να προσφερεις κατι απο αυτα τα μπουκαλια. Θυμαμαι οσες φορες επαθα κολουμπρα οταν τους εβλεπα να βεντουζαρουν στα μπουκαλια σα να ηταν μπιμπερο, και συνειδητοποιουσα οτι ευχομουν "στην υγεια σας" με γενετικο υλικο 2-3 ατομων στο ποτηρι μου.
Μαζί σου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, παρότι ζω μόνος, να σερβίρω πάντα τον εαυτό μου σε ποτήρι, ακριβώς για να μην είναι "μπιμπερό" τα μπουκάλια στο ψυγείο, για όταν κάποτε έρθει επισκέπτης. Σαν αρχή.
 
Top