Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

[Νικόλας Δε Κιντ]

Μου αρέσουν οι Ghost διότι στις δημιουργίες τους συνδύασαν 10 διαφορετικά είδη μουσικής με ροκ και μέταλ επιρροές.
Μου αρέσει να έχω άδεια, όπως σήμερα και να ξέρω ότι οι άλλοι είναι για δουλειά ενώ εγώ έχω κανονίσει με φιλαράκια να πάμε για τσίπουρα!
Τελευταίως μου αρέσει η Βεργίνα Weiss!
Μου αρέσει να λέω ιστορίες από την Ελληνική Μυθολογία στην κόρη μου, η οποία τις απολαμβάνει παρ' όλο που είναι 4+ χρόνων! Μου αρέσει επίσης (και μου κάνει τεράστια εντύπωση) που θυμάται και την παραμικρή λεπτομέρεια από αυτά που τις διηγούμαι. Μετά πηγαίνει σε συγγενείς και φίλους και τους κάνει σχετικές ερωτήσεις! πχ πως έλεγαν τις Άρπυιες!!!

********************
Δε μου αρέσει που στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιπολίτευση.
Το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη είναι πλέον κάτι ψεκασμένοι, μια διασπασμένη αριστερά, ανύπαρκτοι πολιτικά αρχηγοί κλπ κλπ, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να μην αισθάνεται καμία πίεση.

Δεν μου αρέσει ο κατακερματισμός της επιστήμης. Πλέον υπάρχει η ειδικότητα, της ειδικότητας στο κάθε τ και κατά τη γνώμη μου χάνεται και η όποια "επιστημονικότητα".

 

[Έλλη Μ]

πως έλεγαν τις Άρπυιες!!!

Αντε, τι θα κανες χωρίς εμένα...

Spoiler: οκ, ειναι

λιγο ακριβά, αλλά κάποια ειναι γαμάτα!!

 

[Μαίρη λου]

Είναι τόσο τέλειο που αρέσει στην κόρη σου να ακούει ιστορίες από την Ελληνική Μυθολογία!

Και εμένα ο γιος μου είναι 3,5 χρονών τώρα, σχεδόν 4, και είναι καταπληκτικό πόσο υπέροχοι άνθρωποι είναι τα μικρά παιδάκια!!!

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Είναι τόσο τέλειο που αρέσει στην κόρη σου να ακούει ιστορίες από την Ελληνική Μυθολογία!

Τελευταίως το ρίξαμε στους 3 σωματοφύλακες και σε ιστορίες του Αρθουριανού κύκλου!!

Αντε, τι θα κανες χωρίς εμένα...

Το Confidence top blue πολύ ωραίο!

 

[Αντέρωτας]

Μου αρεσει η "παρεα" που κανω με την Α.Ι., να ρωταω τα υπαρξιακα μου, να μη παραπονιεται ποτε, και να λεει συνεχεια This was a very astute observation and well-thought question!

Δεν μου αρεσει που αναγκαστηκα να κανω ghosting σε ατομο, κατι που ποτε δεν ανεχομουν να μου κανουν και παντα το κατηγορουσα οταν και οποτε το εβλεπα. Παντα πιστευα στην πολιτισμενη διαφωνια και στην επιλυση διαφορων μεσω ωριμου διαλογου. Αλλα ηταν περιπτωση που δεν τραβουσε αλλη προσπάθεια ή διαλογο, και εγω δεν εβλεπα εναλλακτικη. Ντρεπομαι γι' αυτο κι ελπιζω να μη ξαναχρειαστει.

 

[Φαροφύλακας]

Δε μου αρέσει που στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιπολίτευση.
Το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη είναι πλέον κάτι ψεκασμένοι, μια διασπασμένη αριστερά, ανύπαρκτοι πολιτικά αρχηγοί κλπ κλπ, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να μην αισθάνεται καμία πίεση.

Κι εμένα με απασχολεί αυτό. Κι όχι για το να νιώθει η τωρινή κυβέρνηση πίεση, αλλά για το ποιος θα έρθει μετά από αυτούς. Κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει κυβέρνηση. Δεν είναι μόνο ότι η αντιπολίτευση είναι διασπασμένη αλλά ότι είναι παντελώς λαϊκιστική κι επιπλέον μοιάζει να μην μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανεβασμένες απαιτήσεις των καιρών. Π.χ. η ΝΔ έχει στελέχη με κατάρτιση και βαθιά κατανόηση των γεωπολιτικών (ας πούμε σαν τον Κερίδη, που είναι και γλυκύτατος άνθρωπος), ενώ η γενικότερη αντιπολίτευση χωλαίνει (και) σε αυτόν τον τομέα. Θες να δεις εναλλακτικές, να τις υποστηρίξεις κιόλας, και απλά δεν υπάρχουν. (Τουλάχιστον, στην δική μου αντίληψη.)

Δεν μου αρέσει ο κατακερματισμός της επιστήμης. Πλέον υπάρχει η ειδικότητα, της ειδικότητας στο κάθε τ και κατά τη γνώμη μου χάνεται και η όποια "επιστημονικότητα".

Πράγματι, ο επιστήμονας κάποτε ήταν κάτι διαφορετικό. Σκέψου π.χ. τον Ντα Βίντσι που είχε κατάρτιση σε μηχανολογία, ανατομία, αστρονομία και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, και παράλληλα ζωγραφική, γλυπτική κτλ. Και εντάξει, ο Ντα Βίντσι είναι φαινόμενο αλλά έτσι ήταν τότε οι επιστήμονες. Και μέσα στις διάφορες επιστήμες και θεολογία, βέβαια. Τώρα είναι ο καιρός της εξειδίκευσης και όντως, φτάνουμε να ξέρουμε ένα αντικείμενο βαθύτατα χωρίς να βλέπουμε την ευρύτερη εικόνα. Βέβαια, μπορούμε να διευρύνουμε τα ενδιαφέροντα σε επίπεδο χομπισμού, όπως φαίνεται πως κάνουμε και αρκετοί εδώ πέρα.

Και εμένα ο γιος μου είναι 3,5 χρονών τώρα, σχεδόν 4, και είναι καταπληκτικό πόσο υπέροχοι άνθρωποι είναι τα μικρά παιδάκια!!!

@Μαίρη λου δεν μπορώ να σου πω πόσο μου αρέσουν τα παιδάκια! Ειδικά εκεί στα, ας πούμε 5 με 9. Είναι πάντα έτοιμα να γελάσουν, πάντα έτοιμα να παίξουν. Μου αρέσουν να τους κάνω μαγικά (της δεκάρας) να τους κάνω χιούμορ, γενικά να τους δίνω γέλιο και χαρά, που είναι τόσο έτοιμα να αρπάξουν. Ψο-φά-ω για παιδάκια και σκυλάκια (που είναι σαν παιδάκια).

Μου αρεσει η "παρεα" που κανω με την Α.Ι., να ρωταω τα υπαρξιακα μου, να μη παραπονιεται ποτε, και να λεει συνεχεια This was a very astute observation and well-thought question!

Δεν μου αρεσει που αναγκαστηκα να κανω ghosting σε ατομο, κατι που ποτε δεν ανεχομουν να μου κανουν και παντα το κατηγορουσα οταν και οποτε το εβλεπα. Παντα πιστευα στην πολιτισμενη διαφωνια και στην επιλυση διαφορων μεσω ωριμου διαλογου. Αλλα ηταν περιπτωση που δεν τραβουσε αλλη προσπάθεια ή διαλογο, και εγω δεν εβλεπα εναλλακτικη. Ντρεπομαι γι' αυτο κι ελπιζω να μη ξαναχρειαστει.

Αυτό με την ΤΝ κι εμένα μου ψιλοαρέσει όμως με κάνει και καχύποπτο. Όταν μου λέει "πολύ καλή ιδέα" συνεχώς, αρχίζω να συνειδητοποιώ πως απλά το λέει από... συνήθειο κι όχι γιατί όντως είπα καλή ιδέα. Άρα μου λέει "καλή ιδέα" ακόμη κι αν πω μέτρια ή και κακή ιδέα, πράγμα που δεν με βοηθάει. Τώρα βάλανε στο ChatGPT ρύθμιση για τον "χαρακτήρα" αλλά συνεχίζω να το έχω στον.. ενθαρρυντικό παρά την καχυποψία μου.

Εχθές συζητούμε με φωνή με το Gemini (με το οποίο είχα πάνω από μία φορά συζήτηση γιατί η προφορά του είναι τόσο παράξενη και φαντάζομαι πως βασίστηκε σε κάποιον Ελληνοαμερικανό, αλλά το ίδιο δεν μπορεί να το γνωρίζει αυτό και πιστεύει πως έχει την τυπική ελληνική προφορά ) Λοιπόν, σε ερωτήσεις που του έκανα, προσπαθώντας να καταλάβω κάτι τεχνικό, μου έλεγε συνεχώς "καταλαβαίνω την απογοήτευσή σου". Όμως εγώ δεν ήμουν καθόλου απογοητευμένος (το αντίθετο, με συναρπάζουν όλα αυτά) πράγμα που του επεσήμαινα κάθε φορά, κι αυτός επέστρεφε στην ίδια επωδό. Δεν είναι καν προγραμματισμένος "χαρακτήρας". Είναι προκάτ φράσεις για πιο ανθρώπινη αίσθηση. Για την ώρα.

Όσο για το γκόστινγκ, που λες, δεν ξέρω ακριβώς την περίπτωση, εάν όμως η επικοινωνία ήταν με μηνύματα κτλ. τότε ίσως δικαιολογείται, από την άποψη πως εκεί απαιτείται πολλαπλασιαστικά πολύς χρόνος για να μεταδώσεις πράγματα, κι επιπλέον δίχως να μπορεί όμως να μεταδοθεί και η διάθεση και το ύφος με το οποίο μιλάς. (Όπως στο φόρουμ μας.) Οπότε απλά σώζεις τους περιορισμένους πόρους σου μέχρι να συναντήσεις από κοντά αυτόν τον κάποιον.

Κι ίσως δικαιολογείται και στην κανονική ζωή εάν είναι μια εξαίρεση κι όχι ο κανόνας.

 

[Μαίρη λου]

. Ψο-φά-ω για παιδάκια και σκυλάκια (που είναι σαν παιδάκια).

Ω Ναι!!! Μου αρέσουν οι ανθρώποι που αγαπάνε τα ζώα και ΔΕΝ μου αρέσουν όσοι δεν τα συμπαθούν.
Νιώθω ότι δεν μπορώ να καταλάβω όσους δεν τρελαίνονται για αυτά και δεν μπορώ να τους ψυχολογήσω.

Τα λατρεύω ! Τα βρίσκω τόσο ενδιαφέρονται , τόσο καταπληκτικά πλάσματα και με κάνουν αδιανόητα χαρούμενη!

Τις προάλλες πήγαινα βόλτα τον σκύλο της αδερφής μου και ένας κύριος που πήγαινε βόλτα ένα τυφλό, κάτασπρο, πανέμορφο ακιτα μου είπε ‘Αν έχουμε ένα κομμάτι από τον παράδεισο, αυτό είναι τα ζώα’ και ήθελα να τον πάρω αγκαλιά αλλά κρατήθηκα.

 

[Έλλη Μ]

Αν και καταλαβαινω το πνευμα με το οποιο γραφεις τα παραπάνω και πραγματικά αισθανομαι και χαιρομαι τον ενθουσιασμο και τη γνησιοτητα αυτου που εκφραζεις, το παρακάτω με ξενιζει πάρα πολυ ομολογώ, γιατι προσπαθω να σκεφτώ αυτό που λες, δηλαδή όντως με απασχόλησε, αν κι εγώ ειμαι ανθρωπος αψυχολόγητος, μιας και δεν τρελαινομαι για ζώα. Τουλαχιστον, στο βαθμο που περιγραφετε / περιγραφεται εδω.
Νομιζω δεν ειμαι, όμως. Ή, δεν το εχω ακομη ως feedback.

Νιώθω ότι δεν μπορώ να καταλάβω όσους δεν τρελαίνονται για αυτά και δεν μπορώ να τους ψυχολογήσω.

 

[Εστελλ]

Το ίδιο σκεφτόμουν όταν το διάβαζα αλλά είπα καλύτερα να μην πω τίποτα. Με ολα όσα έχω πει εδώ αυτό θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Δεν ειμαι αντιφιλοζωικη αλλά όπως είπες δεν τρελαίνομαι κιόλας. Ούτε θα ήθελα ποτέ κατοικίδιο

 

[Έλλη Μ]

Με ολα όσα έχω πει εδώ αυτό θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα.

Tι λες, βρε @Εστελλ ;; Δεν εχεις πει ποτε κάτι ωστε να δικαιολογεί το κερασάκι ή την τούρτα.
Προσωπικά, χαιρομαι τους ανθρωπους που αφιερωνονται σε οτιδηποτε αγαπουν, ειτε ζωα, τεχνη, μαγειρική, μουσική, τα παιδια τους. Και παθιαζονται με αυτό. Οτιδήποτε. Και δεν χρειαζεται, σαφως, κανεις να εξηγει σε κανεναν, αυτό ελειπε δα!

Απλώς, σκέφτομαι (και σκεφτομαι δυνατα τώρα) οτι την αδυναμία να μην μπορώ να ψυχολογήσω εναν ανθρωπο δεν μου την εχει προκαλέσει ποτέ αυτό, το να μην τρελαινονται για ζώα ή πχ να μην τρελαινονται στον ιδιο βαθμο με μενα, για κάτι με το οποίο εγώ παθιαζομαι, αλλά η κρυψινοια -κατα κύριο λόγο- η εντονη εσωστρεφεια και φυσικά τα ψεματα.

@Αντέρωτας και @Φαροφύλακας με κανατε κι εψαξα τι ειναι ghosting.

 

[Μαίρη λου]

Είναι καθαρά προσωπικό αυτό που είπα και δεν είναι αρνητικό το ότι δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που δεν τρελαίνονται για τα ζώα @Έλλη Μ & @Εστελλ.
Προσωπικά τα υπέρ λατρεύω και όσους τα αγαπάνε, τους λατρεύω επίσης!

 

[Φαροφύλακας]

εγώ τα γουστάρω πολύ τα σκυλιά (και τις γάτες και τα ζώα γενικότερα) αλλά θα πω εδώ την δική μου αμαρτία, ώστε να γίνω ακομη πιο αντιπαθής πιστεύω πως τα σκυλιά κι οι γάτες δεν είναι για μέσα σε διαμέρισμα πολυκατοικίας. Όσο ήσυχα και να 'ναι, γαβγίζουν κτλ. κι επιπλέον ο χώρος είναι πολύ περιορισμένος για την κινητική τους φύση. Και από την στιγμή που κάνουν τα κακά τους στο πεζοδρόμιο, γενικότερα δεν είναι για μέσα στην πόλη, ασχέτως αν τα μαζεύεις. (Εάν έκανα εγώ τα δικά μου στο πεζοδρόμιο, αλλά μετά τα έβαζα σε μια σακούλα κι έφευγα, θα ήταν νορμάλ; θα πατούσες εκεί πάνω; )

 

[Μαίρη λου]

ώστε να γίνω ακομη πιο αντιπαθής

Προσπαθείς πολύ χαχαχα

Εντάξει καταλαβαίνω αυτό που λες, συμφωνώ απόλυτα ότι πρέπει να έχουν χώρο και να είναι κοντά στην φύση εννοείται. Τώρα το ότι οι ακαθαρσίες του σκύλου (που εννοείται θα έπρεπε να είναι σε πάρκο και ο ιδιοκτήτης να τα μαζέψει φυσικά) δεν νομίζω ότι είναι ο λόγος που ασχημαίνει / βρωμίζει η πόλη.

 

[Αντέρωτας]

Εγω αγαπω καποια ζωα και αντιπαθω καποια αλλα. Τι κερδιζω;;;;

 

[Φαροφύλακας]

Στην ΝΑ Ασία, λοιπόν, όπου έχω ζήσει σε διάφορες χώρες υπάρχει ένας βαθύς σεβασμός στον συνάνθρωπο, που προσωπικά δεν το νιώθω τόσο στην Ελλάδα (και πολύ πολύ χειρότερα σε χώρες της Βόρειας Αφρικής) Κι είναι ένας από τους λόγους που μου αρέσει η ζωή σε αυτές τις χώρες. Μέσα σε όλα, ένα πράγμα που δεν έχω δει ποτέ είναι σκυλιά και γάτες σε διαμερίσματα σε πολυκατοικίες. Γενικότερα απαγορεύονται. Και πιστεύω πως ένας από τους λόγους είναι ο σεβασμός στον συνάνθρωπο γιατί τα ζώα μπορεί να ενοχλήσουν. Υπάρχουν άνθρωποι που τα φοβούνται (π.χ. σκέψου μέσα στο ανσανσέρ), γαβγίζουν ενοχλητικά κτλ. (Αν βρεθούμε να σου πω ιστορίες από την χοντρομουτσουνιά και σταρχιδισμό ενοχλητικών γειτόνων σε πολυκατοικία στην Θεσσαλονίκη. Προσωπικές εμπειρίες.) Στην ΝΑ Ασία ποτέ δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα με γειτόνους. Υπάρχει ένας βαθύς αληθινός σεβασμός του ενός προς τον άλλο, και το λατρεύω αυτό το πράγμα.

Μην με παρεξηγήσεις, τα λατρεύω τα σκυλιά. Η μητέρα μου τα έχει μεγάλη αγάπη, καθώς κι όλα τα ζώα (κι είναι και λίγο γητεύτρια και μεγάλος γητευτής αλόγων ήταν ο πατέρας της, ο παππούς μου, με όμορφες ιστορίες), αγάπη που μας την μετέδωσε. Αλλά δεν πιστεύω πως ανήκουν στις πόλεις. Όπως πιστεύω πως τα πουλιά δεν ανήκουν σε κλουβιά. Πόσο μεγαλύτερη αμαρτία να πιάσεις ένα πλάσμα που μπορεί να πετάει τον απέραντο ουρανό και να το φυλακίσεις στην απόλυτη δυστυχία ενός μικρού κλουβιού. (Ξέρω πως μπορεί να στεναχωρώ κάποιον, που το λέω αυτό, εδώ μέσα. )


Στο θέμα του νήματος: Γενικά δεν μου αρέσουν τα καυτερά. Δεν τα θέλω καθόλου μέσα στο στόμα μου. Κάποτε σε κάποια ελληνική κοινότητα κάποιας άλλης χώρας παρήγγειλα να φάω ένα χοτ ντόγκ. Κι ο Σάκης, με την παλιά κομμωτική των μακριών τριχών στον ένα κρόταφο να τυλίγουν ανέλπιδα την φαλάκρα, είχε βάλει μουστάρδα ντιζόν. Δεν το περίμενα. Μου ήρθε ξαφνικό και απότομο. Πήρε φωτιά στο στόμα μου, άνοιξε η μύτη μου, αλλά αυτήν την γεύση της ντιζόν την λάτρεψα κι είναι ίσως το μόνο καυτερό που ανέχομαι. Το θυμήθηκα τώρα που αγόρασα ένα σακουλάκι ρεβίθια να φάω σαν σνακ κι είναι... καυτερά ντιζόν. Οπότε, πάλι ξαφνικά κι απότομα, ξύπνησε αυτή η ανάμνηση στο μυαλό μου.

Εγω αγαπω καποια ζωα και αντιπαθω καποια αλλα. Τι κερδιζω;;;;

Αναλόγως. Ποια αντιπαθείς;

 

[Μαίρη λου]

Εγω αγαπω καποια ζωα και αντιπαθω καποια αλλα. Τι κερδιζω;;;;

Κερδιζεις μια χελώνα για τον κήπο !
Αν είναι από αυτά που αγαπάς χαχαχ

Έχω δύο στον κηπο, αλλά η μια θέλει να μπαίνει συνέχεια στο σπίτι και με τις γάτες δεν πάει καλά χαχαχ!

 

[Μαίρη λου]

Συμφωνώ απόλυτα! Είναι όντως κρίμα για τα ζώα να μένουν κλεισμένα σε μικρά διαμερίσματα και φυσικά είναι σημαντικό να υπάρχει ο σεβασμός στους συνανθρώπους.

Στην Καμποτζη είχα περάσει έξω από ένα dog bbq και έφυγα τρέχοντας χαχαχ!
Δεν το λέω για να ανοίξουμε συζήτηση γύρω από τα ζώα που τρώγονται αλλα μόλις διάβασα για Ασία και ζώα γέλασα πολύ
ΥΓ. Το ξέρω ότι δεν είναι το στάνταρ ήταν απλά αστείος συνειρμός στο μυαλό μου.

 

[Φαροφύλακας]

Δεν έχω τύχει να δω, όμως είναι μια ωραία συζήτηση. Τα γουρούνια και οι αγελάδες είναι σε νοημοσύνη και συναισθήματα ίδια κλάση με τον σκύλο και την γάτα. Εμείς κάναμε το μυαλό μας κλικ να βλέπει τα μεν σαν συντροφιά τα δε σαν φαγητό (που βέβαια, δεν ταιριάζει το μεγάλο μέγεθος τους να τα έχεις σαν ζώο συντροφιάς).

Κάποια μέρα η ανθρωπότητα θα πρέπει να κάνει κι εκεί τον αναστοχασμό της..

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

@Φαροφύλακας και @Μαίρη λου παρακολουθώ την κουβέντα σας για τα ζώα και συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό μια σκηνή από το Pulp Fiction, όπου ο Τζουλς εξηγεί στον Βίνσεντ γιατί δεν τρώει χοιρινό!

 

[Μαίρη λου]

Τι φοβερός συνειρμός! Και τέλεια σκηνή !!