Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

Τι ακριβώς θέλουν να πουν;
''Εδώ είμαι! Εδώ! Εδώ! Προσέξτε τον πλούτο της γλώσσας μου, τη μόρφωση, την αξιοσύνη μου, πόσο διαφορετικός κι ανώτερος είμαι''!

Αλλά τελικά όλοι τρώμε κρουασάν σοκολάτα κι αν αφαιρεθούμε σκαλίζουμε τη μύτη μας κι αυτό συνάδει τόσο με πουκάμισο Gant όσο και με το Πάπυρος Λαρούς.
 
Δε μαρέσει που μας ζαλίζουν τον έρωτα με τον έρωτα τους στον δρόμο σε σημείο να σταματάνε ξαφνικά το περπάτημα για να φιληθούν, να πιάνονται χέρι χέρι και να κάνουν τα πάντα αγκαλιά, να περπατάνε απελπιστικά αργά, ναμην έχουν συναισθηση τι γίνεται γύρω τους. Μαρέσει όμως οταν οι ερωτευμένοι κοιτάζονται μέσα στα μάτια και δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να εκφράσουν την τρυφερότητα τους. Έτσι ναι σας χαιρόμαστε και δε μας ενοχλείτε κιόλας.
 
Εμένα μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί ζευγαριών στα αεροδρόμια και στα κτελ, όχι όμως όταν κοντεύει ο ένας να φάει τον άλλον.
 
Εμένα δε μ'αρεσει που πολύς κόσμος ανεβάζει στο Facebook τι κάνει ανά πάσα στιγμή. Πήγε η άλλη για καφέ, να σου ή φωτογραφία με τα φλιτζάνια,βγήκε για φαγητό, πρέπει να δούμε και τα σουβλάκια στο προφίλ, είναι στο γυμναστήριο ο άλλος, επιβάλλεται μια φωτό στον καθρέφτη! Οκ, θέλεις να μοιραστείς κάποια σημαντικά για σένα γεγονότα με τον κόσμο, το δέχομαι, αλλά όχι κι έτσι. Μου φαίνεται πολύ χαζό και δεν μπορώ να το κατανόησω. Κι αντε τα πιτσιρίκια τα δικαιολογω ως ένα σημείο, τα μυαλά τους είναι συνήθως πάνω από το κεφάλι και θέλουν να κάνουν τις χαζομάρες τους,όπως κάναμε κι εμείς στη δική τους ηλικία. Μα να βλέπω μεγάλους ανθρώπους να το κάνουν αυτό μου φαίνεται γελοίο.
 
Ιαβέρη, (καλημέρα!) να προσθέσουμε ότι, επιπλέον, όλοι αυτοί διασκεδάζουν πάντα και πολύ στις εξόδους/δραστηριότητές τους.
Διασκεδάζουν τόσο ώστε, αντί να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν, επιλέγουν να πιάσουν το κινητό, να στήσουν σκηνικό (με το ποτό, φαγητό, αλτηράκι γυμναστηρίου κτλ), να φωτογραφήσουν, ίσως να προσθέσουν κάποιο φίλτρο, να αναρτήσουν τη φωτό στο facebook, να πληκτρολογήσουν και ένα «περνάμε τέλεια!», να απαντήσουν και στα σχόλια; Ρητορική η ερώτηση... Ουφ! Κουράστηκα και βαρέθηκα μόνο που τα έγραψα.
 
Θέλουν να δείξουν ότι περνάνε καλά σε όλους τους e-φίλους τους. Είναι πολύ λυπηρό. Παρόλ' αυτά να είμαι ειλικρινής το έχω κάνει, όταν ήθελα να δείξω σε πρώην δεν ξέρω τι ακριβώς, πάντως είχα αισθανθεί κιόλας αυτή την ανόητη ανάταση ότι κάνω κάτι γαμάτο.
 
Καπως το λεει αυτό* ο Ταγιαντέ στο βιβλιο του (Ανιέλκα) αλλα δεν μπορω να το θυμηθω τωρα δα...

*τι πιστευει το υποκειμενο και τι πραγματικα υπαρχει κλπ
 
Last edited:
Αυτό μοιάζει κάπως και με τους διαχωρισμούς του Σοπενάουερ δηλαδή η αξία που έχει κάποιος για τον εαυτό του, η αξία που πραγματικά του αποδίδουν οι άλλοι κι η αξία που πιστεύει πως του αποδίδουν οι άλλοι.
 
Δε μ'αρέσει που η αγένεια για κάποιο λόγο έχει φτάσει να θεωρείται τολμηρή και προχωρημένη επιλογή. Ναι φίλε, πες την την "ειλικρινή" γνώμη σου, αλλά δεν με ξέρεις κι από χτες. Κι αυτό το "είμαι απλώς ελικρινής", που στην πραγματικότητα σημαίνει "το είχα ανάγκη να βγω από πάνω, και θα βγω από πάνω από σένα, που είσαι ασφαλής επιλογή γιατί αυτή είναι η δουλειά σου και θα το βουλώσεις", μου γυρίζει το μυαλό ανάποδα.

Μπορεί να μην πιστεύω στο κάρμα, αλλά αν υπάρχει θεός, κάποιος θα γλιστρήσει σε μπανανόφλουδα και θα σπάσει τα μούτρα του την επόμενη φορά που θα αρχίσει να δικαιολογείται με τη μαγική φράση "Εγώ θέλω να είμαι απλώς ειλικρινής!" Και μετά ας την τοποθετήσει όπου θέλει την ειλικρίνεια του. :θρρ:

Ουφ, τα'πα και ξέσκασα. Όχι που θα πάω για ύπνο εκνευρισμένη με τέτοιες αηδίες. :)))
 
Προσυπογράφω τις τελευταίες αναρτήσεις!

Μου αρέσουν οι πάστες "ποντικάκι"! Ω! :)))
 
Μου αρέσει η προΠαρασκευή και η αναμονή της Παρασκευής για να ξεκουραστούμε (ξεκούραση...λέμε τώρα)
 
Η πάστα ποντικάκι ξαναχτυπά!!:προσκυνώ:

Μου αρέσει να "ξεφλουδίζω" τις συσκευασίες από χάπια και τσίχλες και να γεμίζω τον κόσμο με μικρά κομματάκια αλουμινόχαρτο.
Μου αρέσει να κάνω κλήρωση περίπου για τα πάντα, με πρώτα και καλύτερα τα βιβλία που θα διαβάσω.

Δε μου αρέσουν οι τσίχλες που λιώνουν στο στόμα με το πρώτο δίλεπτο μασήματος.:κατάρα!:
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Μ' αρέσει να έχω απασχολημένα τα χέρια μου. Έχω ένα κόλλημα με το σελοτέιπ π.χ. Όπου το δω κόβω ένα κομμάτι ασυναίσθητα και παίζω. Στην εταιρεία όπου δούλευα παλιότερα, το αφεντικό μού γκρίνιαζε ασταμάτητα γι' αυτό το θέμα. Το ίδιο κάνω και με φύλλα δέντρων και φυτών στο δρόμο, χαρτάκια και χαρτοπετσέτες, σερπαντίντες κ.ά. Γενικά μ' αρέσει να έχω απασχολημένα τα χέρια μου, αλλιώς δαγκώνω τα νύχια μου. Νομίζω είναι απ' τους βασικούς λόγους που είχα τέτοιο πάθος με το κάπνισμα παλιά.

Επίσης μ' αρέσει να φτιάχνω συσκευασίες δώρου. Στη δουλειά μου τώρα, αυτό είναι μακράν το αγαπημένο μου κομμάτι. Δεν μου αρέσει να λαμβάνω ατύλιχτα δώρα. Μου φαίνονται πρόχειρα και... μισά. :μαναι:
 
Last edited:
Δεν μ' αρέσει η επιτηδευμένη οικειότητα των υπαλλήλων στα Στάρμπακς.

Χτες ειδικά μου ήρθε να βρίσω έναν από αυτούς. Είχα πάει για να δουλέψω στο λαπτοπ μέχρι να περάσει η ώρα για να πάω σε ένα σεμινάριο που παρακολουθώ εκεί κοντά. Προφανώς, εκεί που περίμενα να πάρω τον καφέ, πρέπει να έκανα εναν ελαφρύ μορφασμό δυσφορίας γιατί το λαπτοπ μου βάραινε τον ώμο. Και ακούω ξαφνικά (κι εγώ και όλο το μαγαζί) τον υπάλληλο να μου ξεφωνίζει 'Καλέ, τι πάθατε?' Αφού έμεινα παγωτό, του λέω 'Παρακαλώ?' Μου λέει 'Είδα οτι ξεφυσάτε'.

Μην παρεξηγηθώ, δεν με ενοχλεί ένας υπάλληλος να ξεπερνάει λίγο τα όρια της 'αναγκαστικής' τυπικότητας προς τον πελάτη εξάλλου έχει τύχει να πιάσω κουβέντα με υπαλλήλους. Αυτό το πράγμα όμως με τα Στάρμπακς εκτός του ότι πολλες φορες φαίνεται ψεύτικο καταντάει και αγενές.
 
Last edited:
Δε μου αρέσει όταν οι άλλοι μου λένε ότι σκέφτονται κάτι, για να ρωτήσω και μετά δε μου το λένε. Αλλά τουλάχιστον μου αρέσει που καταλαβαίνω ότι κι η πρώην μου είχε το ίδιο παράπονο από 'μενα και αντιλαμβάνομαι πόσο ενοχλητικό και προσβλητικό είναι.
 
Top