Νήμα για εφήμερα μηνύματα (που όμως θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας)
- Thread starter Φαροφύλακας
- Start date
Τελικά θα μας μείνει ως inside joke. Δεν γλιτώνω ούτε εδώ δηλαδή.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Το μονο βεβαιο ειναι οτι δεν θα πεινάσεις ποτε (όχι οτι θα τρως τα όργανά σου) αλλά κάλλιστα μπορείς να το ριξεις στην παραπαιδεία και να κανεις ιδιαιτερα σε αυτά τα μουσικά όργανα.Φυσαρμόνικα, μπάσο, μπαγλαμά και λίγο φλογέρα!
Κάνουν αυτά;;
+ 
true story: οταν πήρα αποφαση να ξεκινησω μαθηματα σε καποιο όργανο (κι όχι με καποιον φοροφυγά ιδιαιτερά μουσικο αλλά σε ωδείο), τα κριτήριά μου ήταν παρα πολύ σοβαρα (ούτε καν) και το διλημμα που ετέθη ήταν: Διαλεξτε τι θελετε να μπει εδώ μέσα: Ακορντεόν ή κοντραμπάσο;
Last edited:
Έλλη Μ
Συντονιστής
Νομιζω οτι εχεις ταραχτει με το νομοσχεδιο για την παιδεία
Καλή δεν θα γινω ποτέ, καλυτερη θα γινω.
κι αν δεν το βραζουμε, θα το ψηνουμε, σε καλο μου πρωινιάτικα...
YΓ. Δεν εχω καμία σχεση με ισολογισμους, ποτέ δεν είχα και θα επρεπε να κοκκινίζεις που το σκέφτηκες..(Ντόινγκ!)
ΟΚ, άρα να φτιάξουμε μια playlist και να ξεκινήσουμε πρόβες;;
Τα της μαγειρικής τα αφήνω πάνω σου!!
Καλά το αλλάζω λίγο!
Μουσικοχημική οικονομία!!
Τα της μαγειρικής τα αφήνω πάνω σου!!
Καλά το αλλάζω λίγο!
Μουσικοχημική οικονομία!!
Έλλη Μ
Συντονιστής
A πα πα!! Να κάνω κανενα λάθος (που θα κάνω) και να μου κουνας δαχτυλο (που θα κουνάς) ή να ειρωνευεσαι ευγενικα (που θα) και να κανεις "τσκ τσκ τσκ...
";; Μετα εγώ θα κάνω 
και ρίζα 25. 
Εγω χρειάζομαι ειδικο χειρισμό και υπομονή, τσκ τσκ τσκ μου κανω κι απο μόνη μου.
να σου πω οτι τα χερια μου ειναι τρυπια και δεν θα σταυρωνεις δεκάρα.
";; Μετα εγώ θα κάνω και ρίζα 25. Εγω χρειάζομαι ειδικο χειρισμό και υπομονή, τσκ τσκ τσκ μου κανω κι απο μόνη μου.
και αποταμιευση...οικονομία!!
να σου πω οτι τα χερια μου ειναι τρυπια και δεν θα σταυρωνεις δεκάρα.
Στείλε το manual να είμαστε σίγουροι!!
🧊🧊Είπα να συνδυάσω μουσική και backgound σπουδών αλλά δε μου βγήκε..
Έλλη Μ
Συντονιστής
Ηταν δροσερό, όντως.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Εγω, παντως, (<--- πανελιστρια σε μεσημεριαναδικο) πιστεύω οτι για ολα, εκπαιδευτικό, προσφυγικό, δημοσιονομικό κλπ φταιει ο θεσμος της ελληνικης οικογένειας
)Εντάξει δεν είναι και μικρές οι αλλαγές αυτές, νομίζω δηλαδή.
Είναι η πρώτη ουσιαστική αλλαγή που γίνεται στην Παιδεία εδώ και πολλές δεκαετίες. Επίσης, η νομιμοποίηση του γάμου ομόφυλων ζευγαριών είναι κάτι που αλλάζει σελίδα στο συντηρητικό προφίλ της χώρας μας.
Κι εγώ, αυτά τα δύο τα βρίσκω πιο σημαντικά από το σημαντικότατο, κατά τ' άλλα, δυστύχημα των Τεμπών.
Εμένα μου φαίνονται όλα σημαντικά, δεν μπαίνουν στο ζύγι, όλα μπορούν να μας απασχολούν και όλα μπορούν να συζητηθούν. Όταν το έγραψε αυτό η Έλλη στο νήμα με την ιδιωτική εκπαίδευση, πάτησα λάικ γιατί στο συγκεκριμένο νήμα αυτό το σχόλιο είχε άλλη βαρύτητα μέσα μου, ένα από τα πράγματα που σκέφτηκα ήταν ότι αυτά τα παιδιά που σκοτώθηκαν (κατά βάση φοιτητόκοσμος ήταν τα θύματα) δεν θα τους απασχολήσουν αυτά τα θέματα που και λόγω της ηλικίας τους θα τους ήταν σημαντικά.
Τα αεροπορικά δυστυχήματα ή των τρένων είναι εντυπωσιακά γιατί σκοτώνονται πολλοί άνθρωποι μαζί. Και παρότι και ένας νεκρός είναι αρκετός, προσωπικά, τα πράγματα τα βλέπω και μέσα από ένα άλλο πρίσμα.
Στο δυστύχημα των Τεμπών οι νεκροί ήταν γύρω στους 60. Πολλοί. Τα τελευταία 10 χρόνια πόσοι ήταν οι νεκροί σε δυστυχήματα τρένων; Αν δεν ήταν μόνο αυτοί, πολλοί πιθανόν να μην υπερβαίνουν στο σύνολο τους 100, ενδεχομένως από συγκρούσεις συρμών με αυτοκίνητα. Με επιφύλαξη, καθώς δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι πως δεν πρέπει να πέφτω πολύ έξω.
Στα τροχαία με αυτοκίνητο σκοτώνονται 700 με 1000 άνθρωποι κάθε χρόνο. Σταθερά! Συν πόσοι άλλοι βαριά τραυματίες και ανάπηροι. Το οποίο σημαίνει πως σε μια δεκαετία θα έχουν σκοτωθεί, ας πούμε, κατά προσέγγιση 10.000 άνθρωποι (σαν να έπεσε ατομική βόμβα σε μια σημαντική επαρχιακή πόλη) κι έχουν επηρεαστεί πάμπολλοι άλλοι. (Φαντάζομαι πως με αναζήτηση κάποιος μπορεί να εντοπίσει τα δεδομένα.)
Οπότε, ναι, όλα αξίζει να συζητούνται, κι αυτό κάνουμε γενικα κι εδώ και παντού, όμως στην δική μου κρίση, τα αυτοκινητιστικά θα έπρεπε να έχουν μια πολύ πιο κεντρική θέση στην συζήτηση από το δυστύχημα των Τεμπών. Πιστεύω πως το συγκεκριμένο δυστύχημα είναι ένα από τα κατεξοχήν θέματα πολιτικής εκμετάλλευσης (όπως ήταν και το Μάτι). Θέματα στα οποία δεν φταίει πραγματικά η ενίοτε κυβέρνηση (της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ), καθώς επρόκειτο για θέμα παλιότερο και βαθύτερο που μετακυλιόταν μέχρι να πέσει στον τυχερό, αλλά η εκάστοτε αντιπολίτευση θα το μοχλεύσει στο έπακρο.
Αλίμονο σε όποιον έχασε το παιδί του, οπουδήποτε.
Την συζήτηση για τα τροχαία, βέβαια, δεν την ακούς πραγματικά πουθενά, διότι οι συγκεκριμένες τραγικές απώλειες αντιμετωπίζονται από όλους μας ως κανονιστικές. Κι ούτε στα κόμματα βολεύει η συζήτηση καθώς δεν μπόρεσε να το αντιμετωπίσει και κανένας.
Στο δυστύχημα των Τεμπών οι νεκροί ήταν γύρω στους 60. Πολλοί. Τα τελευταία 10 χρόνια πόσοι ήταν οι νεκροί σε δυστυχήματα τρένων; Αν δεν ήταν μόνο αυτοί, πολλοί πιθανόν να μην υπερβαίνουν στο σύνολο τους 100, ενδεχομένως από συγκρούσεις συρμών με αυτοκίνητα. Με επιφύλαξη, καθώς δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι πως δεν πρέπει να πέφτω πολύ έξω.
Στα τροχαία με αυτοκίνητο σκοτώνονται 700 με 1000 άνθρωποι κάθε χρόνο. Σταθερά! Συν πόσοι άλλοι βαριά τραυματίες και ανάπηροι. Το οποίο σημαίνει πως σε μια δεκαετία θα έχουν σκοτωθεί, ας πούμε, κατά προσέγγιση 10.000 άνθρωποι (σαν να έπεσε ατομική βόμβα σε μια σημαντική επαρχιακή πόλη) κι έχουν επηρεαστεί πάμπολλοι άλλοι. (Φαντάζομαι πως με αναζήτηση κάποιος μπορεί να εντοπίσει τα δεδομένα.)
Οπότε, ναι, όλα αξίζει να συζητούνται, κι αυτό κάνουμε γενικα κι εδώ και παντού, όμως στην δική μου κρίση, τα αυτοκινητιστικά θα έπρεπε να έχουν μια πολύ πιο κεντρική θέση στην συζήτηση από το δυστύχημα των Τεμπών. Πιστεύω πως το συγκεκριμένο δυστύχημα είναι ένα από τα κατεξοχήν θέματα πολιτικής εκμετάλλευσης (όπως ήταν και το Μάτι). Θέματα στα οποία δεν φταίει πραγματικά η ενίοτε κυβέρνηση (της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ), καθώς επρόκειτο για θέμα παλιότερο και βαθύτερο που μετακυλιόταν μέχρι να πέσει στον τυχερό, αλλά η εκάστοτε αντιπολίτευση θα το μοχλεύσει στο έπακρο.
Αλίμονο σε όποιον έχασε το παιδί του, οπουδήποτε.
Την συζήτηση για τα τροχαία, βέβαια, δεν την ακούς πραγματικά πουθενά, διότι οι συγκεκριμένες τραγικές απώλειες αντιμετωπίζονται από όλους μας ως κανονιστικές. Κι ούτε στα κόμματα βολεύει η συζήτηση καθώς δεν μπόρεσε να το αντιμετωπίσει και κανένας.
(Παρότι έχω να ψέξω πολλά στα σόσιαλ μίντια και στην εποχή), μου αρέσουν ενίοτε κάποια βιντεάκια που, ερασιτεχνικά, και μέσα στο μικρό τους χρόνο και τις στενές τους διαστάσεις, καταφέρνουν να βγάζουν κάτι ολοκληρωμένο ή όμορφο.
I am a real person
Ενδιαφέρον έχει, για όποιον πει να το παρακολουθήσει, κι ότι συχνά μπορείς να ανατρέξεις προς τα πίσω και να βρεις την διαδρομή, ποιος δρόμος έβγαλε σε ένα τέτοιο βιντεάκι.
I am a real person
Ενδιαφέρον έχει, για όποιον πει να το παρακολουθήσει, κι ότι συχνά μπορείς να ανατρέξεις προς τα πίσω και να βρεις την διαδρομή, ποιος δρόμος έβγαλε σε ένα τέτοιο βιντεάκι.
Όπου υπάρχουν θύματα, υπάρχουν και ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν ανάλογα. Υπάρχουν βέβαια καταστάσεις πολλών χρόνων πίσω που έφτασαν μια κατάσταση άσχημη στο τώρα, αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε. Οι εκάστοτε πολιτικοί κάνουν το παιχνίδι τους, η δικαιοσύνη όμως είναι ανεξάρτητη (ή πρέπει να είναι). Για το Μάτι γίνεται δίκη αυτή την περίοδο στην οποία παραπέμπονται και πολιτικά πρόσωπα, αναμένουμε το ίδιο και για τα Τέμπη.
Τα τροχαία είναι μια μεγάλη πληγή της χώρας, τι να πρωτοσκεφτώ, την ανύπαρκτη οδική παιδεία μας, ή το σάπιο σύστημα που βγάζει τα διπλώματα;
Να δω πότε θα κοιτάξουμε πέρα από εμάς και τα συμφέροντά μας και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε ως μέλη μιας κοινωνίας..
Έλλη Μ
Συντονιστής
@Νικόλας Δε Κιντ, μου ειναι τόσο απεχθεις οι λέξεις όσο κι ό,τι πρεσβευουν (κατι εδώδιμο που μυριζει ασχημα) που ούτε τις χρησιμοποιώ, ουτε φυσικά εχω δοκιμάσει ή θα δοκίμαζα. Και μην προσπαθησεις να μου αλλάξεις γνώμη, εχω πάρει τις αποφασεις μου
Ευχαριστείς, παρακαλώ.