Διαβάζω
ένα άρθρο στο Capital του Τζήμερου, σχετικά με τα πλαφόν αλλά και την ενεργειακή κρίση που θα συμπαρασύρει τα πάντα, λόγω πολέμου στο Ιραν.
Εκεί που αναφέρεται στα πλαφόν έχει απόλυτο δίκιο. Η κυβέρνηση σταμάτησε την άνοδο του πετρελαίου με πλαφόν (ευτυχώς δλδ που παραδέχτηκαν επιτέλους πως και τα καύσιμα είναι είδος πρώτης ανάγκης και η υπέρμετρη φορολόγησή τους είναι άδικη πέρα για πέρα) το οποίο σαν μέτρο φαίνεται να ηρεμεί τον μέσο καταναλωτή προσωρινά αλλά μακροπρόθεσμα θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, ειδικά στις μικρές επιχειρήσεις.
Τα πλαφόν ευνοούν τους μαυραγορίτες και τα μονοπώλια. Και τα καρτέλ, που διαφεντεύουν τον τόπο και η κυβέρνηση τους χαδεύει τα αφτιά.
Μόλις τελειώσει ο πόλεμος θα φανούν οι συνέπειες και φυσικά το κόστος θα μετακυλήσει στους πολίτες. Τα μέτρα αυτά είναι λαϊκίστικα λοιπόν και όχι ουσιαστικά. Και μέσα σε όλα αυτά ξεχνάν και τον πληθωρισμό ο οποίος όταν ανέβει θα είναι πια αργά.
Κάπως έτσι γίνεται αντιπολίτευση, όχι με χυδαιολογίες, προσωπικές επιθέσεις και με συνθήματα περασμένων δεκαετιών.