Νήμα για εφήμερα μηνύματα (που όμως θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας)

Ροκμαντικ

Ροκμαντικ

Βραδινές σκέψεις
Μετά από χρόνια, που προσπάθησα κιόλας να το αναπτύξω (στο βαθμό που μπορώ φυσικά), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το μουλτιτασκινγκ δεν είναι καλό πράγμα. Ενδείκνυται ίσως για δραστηριότητες ήσσονος σημασίας.
Κάθε τι που κάνουμε στη ζωή μας, από το να φτιάξεις έναν καφέ, απαιτεί την προσοχή και τη συμμετοχή της ολότητας του εαυτού. Ένας Θεσσαλονικιός συγγραφέας, ο Πεντζίκης, έλεγε πως αμαρτία είναι η απουσία από το παρόν.
Το μουλτιτασκινγκ λοιπόν δεν είναι παρά η διάσπαση, ο διασκορπισμός.
Το να είμαι λοιπόν παρούσα στο κάθε λεπτό της ζωής μου (τώρα διαβάζω, είμαι εκεί, μέσα στο βιβλίο μου / τώρα μαγειρεύω, είμαι εκεί / τώρα μιλάω με φίλο/η είμαι παρούσα σε όλη αυτή την αλληλεπίδραση μεταξύ μας) σημαίνει πως ζω τη ζωή μου. Δε φεύγει περνώντας από δίπλα μου η κάθε μέρα.
 
Ι

Ιαβερης

Το μουλτιτάσκινγκ είναι ένας μύθος, τέλος. Πολλοί άνθρωποι ξεγελούν τον εαυτό τους ότι μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα όμως αυτό δεν ισχύει. Ο εγκέφαλος μας ο ίδιος δεν το επιτρέπει, δεν είναι φτιαγμένος να είναι συγκεντρωμενος σε 3-4 δραστηριότητες ταυτοχρόνως. Το λένε οι επιστήμονες, το έχουμε διαπιστώσει κι εμείς οι ίδιοι στην καθημερινότητα μας.
 
Ειφφελ

Ειφφελ

Μια χαρά μπορούμε να κάνουμε multi-tasking.. Μην ακούω τέτοια.. Απλά πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε μερικά δεδομένα. Πχ ο ελληνικός καφές είναι έτοιμος όταν χυθεί (αντίθετα με την κοινή άποψη που διαφοροποιείται) οπότε μπορείς να διαβάζεις και να φτιάχνεις ελληνικό καφέ. Το φαγητό είναι έτοιμο όταν γεμίσει το σπίτι καπνούς, την ταινία την είδες επειδή είχες ανοιχτή την τηλεόραση (κι άς κοιμοσουν) και πάει λέγοντας
 
Ειφφελ

Ειφφελ

Τσίου

Τσίου

@Ειφφελ με επνιξες! :μουάχαχα: (τυχερέ @Χρυσόστομος, οι υπόλοιποι θα πάμε κουβά)

@Μοκαντάσα αλ Σάφερ :μουάχαχα: μου θύμισες μια φίλη. Άνοιξε το βερίκοκο, κρατησε το κουκούτσι, και πέταξε το βερίκοκο. Κι έμεινε πάνω από τη σακούλα σκουπιδιών, με το κουκούτσι στο χέρι, σε φάση: τι έκανα μόλις τώρα;
Αφιερωμενο, λοιπόν, σε όλους εμάς :))))
 
Αντέρωτας

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ο/Η Τσίου έγραψε:
. Άνοιξε το βερίκοκο, κρατησε το κουκούτσι, και πέταξε το βερίκοκο. Κι έμεινε πάνω από τη σακούλα σκουπιδιών, με το κουκούτσι στο χέρι, σε φάση: τι έκανα μόλις τώρα;
Click to expand...
Εγω ημουν αυτη, πριν την αλλαγη φυλου
 
Αντέρωτας

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Σιγουρα καποιο κοινο θα εχουμε με καποιον που μεχρι τις 4 οκτωβριου ηταν υπαλληλος του facebook (αν ζει ακομα)

Με κατι τετοια χαιρομαι που δεν ειμαι υπευθυνος ασφαλειας πυρηνικου εργοστασιου η κατι τετοιο
 
ΚρίτωνΓ

ΚρίτωνΓ

Ο/Η Αντέρωτας έγραψε:
Με κατι τετοια χαιρομαι που δεν ειμαι υπευθυνος ασφαλειας πυρηνικου εργοστασιου η κατι τετοιο
Click to expand...
Γιατί ο Homer Simpson είναι καλύτερος από σένα; Τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση πια ρε @Αντέρωτας ;
849

Προσωπικά αυτό που μπορώ να κάνω με τεράστια επιτυχία οποιαδήποτε στιγμή και αν απαιτηθεί και για όσο χρειαστεί, είναι το absolute no-tasking. Πιστέψτε που σας λέω, έχω ταλέντο.
 
Ροκμαντικ

Ροκμαντικ

Ωραια! Βλέπω όλοι έχουμε μια ιστορία αυτοεξευτελισμου να διηγηθούμε. :P Μεταξύ ομοιοπαθων λοιπόν μοιράζομαι κι εγώ:
Έχω κάνει κύκλους σε roundabout γιατί από αφηρημαδα έχασα τη σωστή έξοδο
Έχω πάει βόλτα τη σακούλα με την ανακύκλωση.
Αυτά τα best of.
Σίγουρα έχω κι άλλα, δε μου έρχονται τώρα.
Όταν συμβαίνει λέω: μα είναι να δυνατόν να είμαι τόσο χαζή; Κι απαντάω: είναι! :))))
 
Τσίου

Τσίου

(εμένα δεν με συμφέρει, γιατί όταν οι άλλοι με περνούν για χαζή –ή χαζοτερη– 1. Γλιτώνω πολλες ανεπιθύμητες ευθυνες 2. Σπάω πλάκα με όσους νομίζουν ότι με ταΐζουν ψέματα 🤭)
Πάντως @Ροκμαντικ το μουλτιτασκινγκ συνδέεται με την "παραγωγικότητα", λέξη/κονσεπτ που μισώ από τα βάθη της ψυχής μου (το έχω ξαναπεί κάπου).
Ο/Η ΚρίτωνΓ έγραψε:
Προσωπικά αυτό που μπορώ να κάνω με τεράστια επιτυχία οποιαδήποτε στιγμή και αν απαιτηθεί και για όσο χρειαστεί, είναι το absolute no-tasking.
Click to expand...
Αυτο :κόλλα5:
 
ΚρίτωνΓ

ΚρίτωνΓ

Ο/Η Ροκμαντικ έγραψε:
Ωραια! Βλέπω όλοι έχουμε μια ιστορία αυτοεξευτελισμου να διηγηθούμε. :P Μεταξύ ομοιοπαθων λοιπόν μοιράζομαι κι εγώ:
Click to expand...
1. Έχω κάνει τσεκάουτ και πάει στο αεροδρόμιο νυχτιάτικα (επαρχιακό ερημιάς - Αεροδρόμιο Grimsby ΒΑ Αγγλία) μια μέρα πριν από την πτήση μου. Όπου δεν υπήρχε καμία πτήση και το αεροδρόμιο ήταν κατάκλειστο και εγώ απορούσα - σημειωτέον αφού με άφησε το ταξί και δεν υπήρχε τρόπος να γυρίσω 25 χλμ πίσω στο χουριό).
2. Έχω συστήσει με λάθος όνομα κοπέλα (με την οποία τα είχα!) σε άλλη - που τη γνώριζε επιπλέον (!!!) και με κοίταζαν και οι δύο με κάτι μάτια διάπλατα ανάμεικτης απορίας και δυσπιστίας για την πνευματική μου υγεία - φυσικά μετά δεν τα είχα!
3. Έχω ξεχάσει να πάω να πάρω την κόρη μου (μικρή) από το σκολειό (ευκολάκι) και με παίρναν τηλέφωνο.
4. Έχω περιμένει το τελευταίο λεωφορείο από την αντίθετη πλευρά ενός έρημου δρόμου - όπου πέρασε με φουλ τα γκάζια από την απέναντι στάση. Μετά περπάταγα 10 χιλιόμετρα Φεβρουράριο νύχτα με -2C.
Στανταράκια χάσιμο αυτοκινήτου σε πάρκινγκ, χάσιμο γυαλιών πάνω στο κεφάλι και άλλα τέτοια κοινότυπα.
Σε καλό λέβελ δεν είμαι; (σίγουρα μου διαφεύγουν άλλα χοντρά).
 
Ειφφελ

Ειφφελ


@ΚρίτωνΓ αφιερωμένο. Αν αφορούσε μελλοντικές γκάφες η συζήτηση, θα το αφιέρωνα και σε μένα.

Έχω πάει Έβερεστ τα οποία ήταν δίπλα από σουβλατζιδικο (@Χρυσόστομος δίπλα στον κόμβο στο Γιοφυρο) και έχω παραγγείλει γύρο.

Έχω πάει Vodafone να πληρώσω wind και προσπαθούσαν να βρουν μια ώρα τον αριθμό μου στο σύστημα τους (τα μπάλωσα λέγοντας ότι είχα σκοπό να τους επισκεπτώ για να αλλάξω πάροχο, αναγκάζοντας την υπάλληλο να μου εξηγεί και άλλη μισή ώρα τα προγράμματα τους)

Έχω πάει σε σούπερ μάρκετ ΣΥΝΚΑ και όταν με ρώτησαν αν έχω κάρτα τους είπα φυσικά, Βασιλόπουλος δεν είστε (και μου απάντησε, σοβαρά τώρα;;)

Έχω σώσει τελευταία στιγμή τη ζωή μου μην ολοκληρώνοντας το όνομα της πρώην μου προσπαθώντας να μιλήσω με τη νυν. Ξεκίναγαν με το ίδιο γράμμα.. Εγώ φταίω;; 🤣🤣

Έχω μπερδέψει αδελφό φίλης μου με αδερφό άλλης και τον ρωτούσα άκυρα πράγματα για την αδερφή του.

Έχω μπερδέψει φακέλους φίλου μου και αντί να δώσω κάτι έγγραφα στην πρώην γυναίκα του που χρειαζόταν, της έδωσα τα εισιτήρια διακοπών με την νυν του και τα χαρτιά του διαζυγίου του που είδε και έπαθε να τα πάρει.

Σταματάω εδώ..
 
Τσίου

Τσίου

Δεν υπάρχει μέρα που η ελλειψη συγκέντρωσης, να μη μου έχει δυσκολέψει τη ζωή. Π.χ συνήθως, για να παω στο σπιτι αυτης με το βερικοκο, συναντιεμαι τρια στενα πιο κατω με αλλη φιλη, και παμε μαζι. Ε, ποσες φορες εχω βαλει το εξωλεμβιο, κι εχω κανει τη διαδρομη μονη μου, για να θυμηθω αργοπορημενα οτι κατι δεν εχει παει καλα. Ή ποσες φορες ξεκιναω να παω καπου συγκεκριμενα και παιρνω ασχετο δρομο, διοτι ημουν χαμενη στις σκεψεις μου.
Απο τα αγαπημενα μου ειναι που εφυγα για τριημερη σχολικη εκδρομη στη Θεσσαλονικη, χωρις να παρω το πορτοφολι με τα λεφτα, αναγκαζοντας τον παππου μου, με την αναμαλλιασμενη γιαγια μου στην πιο ξεφτιλισμενη καταδιωξη πουλμαν. Το ιδιο πορτοφολι, οταν φευγαμε απο Θεσσαλονικη, νομιζα οτι το ειχα χασει. Αγχωνομαι, το λεω στη φιλη μου, που τοτε εκτελουσε χρεη κηδεμονα, κανουμε ενα πουλμαν ανω κατω, και φτανει η ωρα που μου λεει: Αυτο που κρατας στα χερια σου τι ειναι; Κοιταω το χερι μου, και βλεπω οτι κρατουσα το πορτοφολι που ψαχναμε. Α! Χιχι. Με στολισε κανονικα (και καλα εκανε).
Το πιο φαμπιουλους ηταν οταν ο Chiu (όχι ο Roy) μπερδεψε τους δρομους στην Αμερικη, κι αντι να παμε στο σπιτι της θειας μου, στο ιδιο προαστιο της Βοστωνης που πηγαιναμε 30 μερες σερι, μπηκαμε σε interstate για Νεα Υορκη.
Scary fact #1 ειχαμε φυγει χωρις διπλωμα, και δεν ειχαμε πανω μας ταυτοτητες, διαβατηρια, λεφτα, κινητα.
Scary fact#2 στο πισω καθισμα ηταν τα ανηλικα ξαδερφια μου.
Μεχρι να βρουμε τον σωστο δρομο, με την καθοδηγηση της 14χρονης πισω, στο κεφαλι μου γινοταν παρτυ (θα μας φτασει η μπιτζινα; παλι καλα που το δερμα μας ειναι λευκο, αν μας σταματησουν το χειροτερο που μπορει να συμβει ειναι το deport, τι θα κανουμε με τα παιδια, ποιος ακουει τα μπαρμπαδια, πριν το deport παιζει φυλακη; κτλ κτλ.) Βγηκα απο το αυτοκινητο με ποδια απο ζελε.
 
You must log in or register to reply here.
Top