Νίκος Καββαδίας : ο ποιητής των πόντων

Τα ταξίδια του Καββαδία στο google

Ένας χρήστης του Google ανέλυσε τα ποιήματα του Καββαδία και σημάδεψε στο χάρτη τις τοποθεσίες τις οποίες επισκέφθηκε στα ταξίδια του. Πατώντας σε κάθε τοποθεσία εμφανίζονται οι στίχοι που την αναφέρουν.

Πρωτότυπη κι ενδιαφέρουσα δουλειά! Ευχαριστούμε τον άγνωστο εραστή των στίχων του Καββαδία!
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Το ωραίο είναι πως όταν κάνεις κλικ στις καρφίτσες σου εμφανίζει το απόσπασμα κι από ποιο έργο είναι.

:πάνω:
 
Τι ωραίο νήμα, πως δεν το είχα δει τόσο καιρό!

Τι να πει κανείς για τον Καββαδία; Κάθε ποίημά του και ένα νοερό ταξίδι!

Όταν πήγαινα 1η λυκείου μια φιλόλογος ρώτησε στην τάξη ποιος είναι ο αγαπημένος μας ποιητής. Όταν απάντησα "ο Καββαδίας" εκείνη είπε "εντάξει, δεν είναι και πολύ σπουδαίος ποιητής". Δυστυχώς σ' εκείνη την ηλικία είχα την τάση να πιστεύω τους μεγαλύτερους. Καλός-κακός, όμως, δεν έπαψε να με συγκινεί.
Δεν της έδινες μια μούτζα της άσχετης; Αλλά εδώ θα μου πεις και τον Ρίτσο τον σνομπάρουν κάποιοι δίνοντάς του την ταμπέλα του στρατευμένου ποιητή.

MAL DU DEPART

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.
Από τους πιο ανατριχιαστικούς στίχους! Ενας ύμνος στα ανεκπλήρωτα όνειρα!
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
αμ τον καημένο τον Λειβαδίτη που κι αυτόν τον βγάζουν "στρατευμένο"; Κι άντε, ο Ρίτσος δικαιολογεί το επίθετο. Ο Λειβαδίτης καθόλου...
 
Απόσπασμα από γράμμα του Καββαδία προς τον αγαπημένο Μ. Καραγάτση!!!

«Κι ο έρωτας; Αυτός ο γαμημένος θεός δε θα χτυπήσει ποτέ την καμπίνα μου. Τούτη η Πολωνέζα που μού ράβει τώρα το σώβρακο βρίσκεται από μέρες κοντά μου, γιατί ζαλίζεται στη δευτέρα θέση κι η καμπίνα μου δεν κουνάει. Δεν ήθελα να μαγαρίσω την καμπίνα μου και μάλιστα πρώτο ταξίδι. Είμαι φορτηγίσιος και δεν το ΄χω σε γούρι. Οταν όμως είδα το πράγμα να γενικεύεται απ΄ τις πρώτες μέρες, τ΄ αποφάσισα κι εγώ. Στο κάτω-κάτω φοβήθηκα μήπως με περάσουνε για μπινέ. Αλήθεια! Ξέχασα κάτι: τότε στην “Αntzouletta” (σ.σ.: παλιό φορτηγό πλοίο) είχα να θυμάμαι και κάποιο κορίτσι. Μα τώρα πάνε χρόνια που τίποτα δε θυμάμαι».
 
Να πω και εγώ ότι είναι ένας από τους αγαπημένους μου ποιητές. Τα πεζά του "Βάρδια", "Λι" έχουν όλη τη δύναμη των ποιημάτων του, κατά τη γνώμη μου. Πολλοί δεν το βλέπουν έτσι. Βέβαια, χρησιμοποιώ "λεξικό Καββαδία" για να τον διαβάσω. Η γλώσσα του μου θυμίζει τον καταπληκτικό αυτό καλόγερο στο Όνομα του Ρόδου, που μιλούσε ανακατεμένες πολλές γλώσσες. Σαλβατόρε δεν τον έλεγαν;

Το αγαπημένο μου ποίημα του Καββαδία είναι το Θεσσαλονίκη 2. Ίσως γιατί πέρασα τα έξι καλλίτερα χρόνια της ζωής μου εκεί:


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2.

Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης
κι ακόντιζε μηνύματα με κόκκινη βαφή.
Γραφή από τρεις και μου `γινες μοτάρι και καρφί.
Μα έριχνε η Τούμπα, σε διπλό κρεβάτι, τα χαρτιά της.

Τη μάκινα για τον καπνό και το τσιγαροχάρτι
την έχασες, την ξέχασες, τη χάρισες αλλού.
Ήτανε τότε που έσπασε το μεσιανό κατάρτι.
Τα ψέματα του βουτηχτή, του ναύτη, του λωλού.

Και τι δεν έχω υποσχεθεί και τι δεν έχω τάξει,
μα τα σαράντα κύματα μου φταίνε και ξεχνώ
της Άγρας τα μακριά σαριά, του Σάντουν το μετάξι
και τα θυμάμαι μόλις δω αναθρώσκοντα καπνό.

Το δαχτυλίδι που `φερνα μου το `κλεψε η Οράγια.
Τον παπαγάλο μάδησε και έπαψε να μιλεί.
Ας εκατέβαινε έστω μια, στο βίρα, στα μουράγια,
κι ας κοίταζε την άγκυρα μονάχα, που καλεί.

Τίποτα στα χεράκια μου, μάνα μου, δε φτουράει
έρωτας, μαλαματικά, ξόμπλια και φυλαχτά.
Σιχαίνομαι το ναυτικό που εμάζεψε λεφτά.
Εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει.

Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι.
Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ από τη στεριά.
Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει,
Μπορεί να `ρθω απ’ τα πέλαγα με τη φυρονεριά
 
Last edited:
Top