Νίκος Καζατζάκης : "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"

Θα ήθελα να εκφράσω κάποιες απόψεις, επικαλούμαι την επιείκειά σας (είναι η πρώτη μου ανάρτηση).
Διαβάζω το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» αυτόν τον καιρό και η αλήθεια είναι δεν μπορώ να καταλάβω προς τι όλος αυτός ο ντόρος. Ομολογώ πως προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου ο χριστιανισμός, το περίεργο είναι πως ένας από τους λόγους γι' αυτό είναι το «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (το έχω διαβάσει όλο). Η αλήθεια αδυνατώ να καταλάβω πως γίνεται αυτός ο άνθρωπος στον Ζορμπά να περιγελά την χριστιανοσύνη, ενώ τόσο σε αυτό το βιβλίο, όσο και στο «Ο φτωχούλης του Θεού» να την εξυμνεί;; :/

Είχε κανείς σας κάποιο παρόμοιο συναίσθημα;


(Παρακάτω υπάρχει αναφορά στην πλοκή τόσο αυτού του βιβλίου, όσο και του Πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέυ)
Π.χ.: στο τέλος του Πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέυ, ο Ντόριαν πάει να προσποιηθεί τον καλό, πράγματι αφήνοντας μια χωριατοπούλα ήσυχη, τότε ο Χάρυ του λέει ότι το έκανε από προσωπικό συμφέρον για να αισθανθεί ο ίδιος καλά, το ίδιο δεν είναι και με τον Μανωλιό και τη Λενιό;;

Υ.Γ.: Έχω μια σχέση αγάπης - μίσους με αυτό το βιβλίο νομίζω :χμ:
 
Last edited:
Θα ήθελα να εκφράσω κάποιες απόψεις, επικαλούμαι την επιείκειά σας (είναι η πρώτη μου ανάρτηση).
Διαβάζω το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» αυτόν τον καιρό και η αλήθεια είναι δεν μπορώ να καταλάβω προς τι όλος αυτός ο ντόρος. Ομολογώ πως προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου ο χριστιανισμός, το περίεργο είναι πως ένας από τους λόγους γι' αυτό είναι το «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (το έχω διαβάσει όλο). Η αλήθεια αδυνατώ να καταλάβω πως γίνεται αυτός ο άνθρωπος στον Ζορμπά να περιγελά την χριστιανοσύνη, ενώ τόσο σε αυτό το βιβλίο, όσο και στο «Ο φτωχούλης του Θεού» να την εξυμνεί;; :/

Είχε κανείς σας κάποιο παρόμοιο συναίσθημα;
Όταν το ολοκληρώσεις, θα καταλάβεις πώς αντιλαμβάνεται ο Καζαντζάκης τον Χριστιανισμό και την προσωπικότητα του Χριστού και τα διαχωρίζει αυτά από τον Χριστιανισμό της Εκκλησίας που λειτουργεί προς συμφέρον των ισχυρών. Δεν θέλω να πω παραπάνω για να μην σου μαρτυρήσω τι γίνεται στο βιβλίο.

Όσο αφορά τον Καζαντζάκη, η αίσθηση που μου δημιουργείται όταν τον διαβάζω είναι πως υπερεκτιμούσε την σπουδαιότητα και την αξία όσων έγραφε, αλλά αυτό είναι προσωπική άποψη που φαντάζομαι δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Γενικά, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα ως συγγραφέας.
 
Όσο αφορά τον Καζαντζάκη, η αίσθηση που μου δημιουργείται όταν τον διαβάζω είναι πως υπερεκτιμούσε την σπουδαιότητα και την αξία όσων έγραφε, αλλά αυτό είναι προσωπική άποψη που φαντάζομαι δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Γενικά, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα ως συγγραφέας.
Η καταξίωση του Καζαντζάκη δεν ήρθε μέσω της δικής του άποψης για το έργο του, αλλά μέσω της άποψης χιλιάδων αναγνωστών ανά τον κόσμο...:)

Η αλήθεια αδυνατώ να καταλάβω πως γίνεται αυτός ο άνθρωπος στον Ζορμπά να περιγελά την χριστιανοσύνη, ενώ τόσο σε αυτό το βιβλίο, όσο και στο «Ο φτωχούλης του Θεού» να την εξυμνεί;; :/

Ο Καζαντζάκης σε κανένα έργο του δεν περιγελά την Διδασκαλία του Ιησού. Το αντίθετο μάλιστα, την έβρισκε ρηξικέλευθη αν δεν κάνω λάθος!
Στο σύνολο του έργου του ο Καζαντζάκης θεωρώ πως εναντιώνεται στα δόγματα της θρησκείας και στον τρόπο με τον οποίο τα εκμεταλλεύεται το Ιερατείο...:)

Επίσης η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τον κατηγόρησε για βλασφημία στον Ζορμπά αλλά στα βιβλία του "Καπετά-Μιχάλης" και "Ο τελευταίος πειρασμός"!
 
Ναι, αλλά όντως μπορεί να θεωρηθεί υπερεκτιμημένος, ή έστω ότι υπάρχει λάθος εικόνα γύρω από το πρόσωπό του. Δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να θεωρείται οπαδός του Νίτσε και να είναι επίσης χριστιανός. Επιπλέον δεν ξέρω κατά πόσον όντως είναι ρηξικέλευθος, αφού το θέμα «κακή εκκλησία - καλή διδασκαλία» (ή γενικότερα «καλές αρχές - κακή εφαρμογή») είναι ένα αρκετά πολυσυζητημένο θέμα και μάλιστα όχι μόνο της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης.

Ο Καζαντζάκης σε κανένα έργο του δεν περιγελά την Διδασκαλία του Ιησού
Δεν ξέρω στον Ζορμπά, ο Ζορμπάς δεν κοροϊδεύει αρκετά του ιερείς και τους μοναχούς, δεν τους λέει «μουλάρια» ;; :χμ:
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Ναι, αλλά όντως μπορεί να θεωρηθεί υπερεκτιμημένος, ή έστω ότι υπάρχει λάθος εικόνα γύρω από το πρόσωπό του. Δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να θεωρείται οπαδός του Νίτσε και να είναι επίσης χριστιανός.
Καταρχήν, είναι εσφαλμένο να ονομάζουμε τον Καζαντζάκη "οπαδό" του Νίτσε ή της ΑΕΚ. Από εκεί και πέρα το ότι κάποιος μπορεί να επηρεαστεί καί τον Νίτσε και από τον Ιησού είναι το μόνο εύλογο. Οι άνθρωποι επηρεαζόμαστε και από ανόμοια πράγματα κι έτσι βγαίνουν νέα κράματα. Πολύ πιο παράδοξο κράμα είναι ο νεοελληνισμός ο οποίος θαυμάζει το αρχαίο πνεύμα αλλά θρησκευτικά ακολούθησε τον χριστιανισμό, ο οποίος είναι φύσει αντίθετος με αρχαιοελληνικό πνεύμα.

Ο Καζαντζάκης σε κανένα έργο του δεν περιγελά την Διδασκαλία του Ιησού
Δεν ξέρω στον Ζορμπά, ο Ζορμπάς δεν κοροϊδεύει αρκετά του ιερείς και τους μοναχούς, δεν τους λέει «μουλάρια» ;; :χμ:
Οι ιερείς και μοναχοί τί έχουν να κάνουν με την διδασκαλία του Ιησού, όμως; Το να κοροϊδεύεις τα κακώς κείμενα των παπάδων (οι οποίοι, πράγματι, είναι πολύ εύκολος στόχος με την τόση κακή πρακτική του πνεύματος της θρησκείας που υποτίθεται πως πρεσβεύουν) δεν στηλιτεύει την διδασκαλία του Ιησού. Σε αντίθεση, της δίνει αξία, αφού η κριτική στα κακώς κείμενα είναι ως προς αυτήν.

Το να βγάζεις μια φωτογραφία σαν αυτήν, στην φόρα:

δεν βάλει κατά της διδασκαλίας του Ιησού, αλλά κατά αυτών που κοροϊδεύουν τον κοσμάκη, βγάζοντας πύρινους λόγους για το ταπεινό γαϊδουράκι που διάλεξε ο Ιησούς να μπει στην πόλη, κι έπειτα μπαίνουν στα καθόλου ταπεινή κουρσάρα για να πάνε από εδώ εκεί.
 
Επιπλέον δεν ξέρω κατά πόσον όντως είναι ρηξικέλευθος,
Αγαπητέ Ρέμους, αν διάβαζες το σχόλιο μου προσεκτικά, θα έβλεπες ότι έγραψα πως ο Καζαντζάκης θεωρούσε την διδασκαλία του Ιησού ρηξικέλευθη και όχι πως η φιλοσοφία του ίδιου είναι ρηξικέλευθη.
Πράγμα που φυσικά δεν μειώνει σε κάτι τον συγγραφέα μιας και όλες οι ιδέες / θέματα έχουν άπειρες οπτικές γωνίες από τις οποίες μπορεί να τις κοιτάξει ο κάθε δημιουργός! :)

Στα υπόλοιπα συμφωνώ με τον Φάρο!
 
Εντάξει, ευχαριστώ για τις απόψεις σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να συμφωνήσω :/ η αγαμία π.χ. είναι ή δεν είναι κομμάτι της πίστης, γιατί ο Ζορμπάς ξεκάθαρα κοροϊδεύει την αγαμία.

Επίσης Νικόλα Δε Κιντ, σόρρυ έγινε παρεξήγησε σε εκείνο το σημείο, δεν αναφερόμουν στο σχόλιό σου, αλλά στην εντύπωση γενικά που υπάρχει πως οι ιδέες του ήταν πρωτοπόρες (απλά έτυχε, μάλλον λάθος, να χρησιμοποιήσω την ίδια λέξη που χρησιμοποίησες για κάτι τελείως διαφορετικό) :).

Υ.Γ.: Πράγματι, συμφωνώ Φαροφύλακα, πως η λέξη «οπαδός» δεν είναι κατάλληλη, αλλά δεν μου ερχόταν άλλη πιο σωστή εκείνη την στιγμή. Επίσης πράγματι είναι ενδιαφέρουσα η σκέψη σου για την δημιουργία που μπορεί να επέλθει από τον συνδυασμό διαφορετικών ιδεών!
 
Last edited:
Κοίτα η αγαμία ως στοιχείο της πίστης, ας πούμε έχει έρθει σε πρώτο βαθμό από τον Απόστολο Παύλο που λέει ότι αν και δεν έχει πάρει σαφή εντολή επί του θέματος από τον Χρηστό, ο ίδιος θα προτιμούσε τους Χριστιανούς άγαμους. Αν όμως δεν μπορούν να ηρεμήσουν τα τσουτσούνια τους ας παντρευτούν να δουν την γλύκα. Σε δεύτερη φάση από κάποιες ενθουσιαστικές γνωστικιστικές αιρέσεις του δεύτερου και τρίτου αιώνα μΧ που θεωρούσαν το σώμα φυλακή της ψυχής και ότι ευχαριστεί το σώμα κατακριτέο.
 
Top