Ορφικά και προ-ομηρικά κείμενα

Ότι βρήκα και παραθέτω είναι από το βιβλίο του Σωτήρη Σοφιά «Ορφέας και Αργοναυτική εκστρατεία» πολλές φορές με δικά μου λόγια λόγο συντομίας.
Στην περίπτωση που κάποιος πεί ότι ο συγραφέας είναι έτσι και έτσι, να απαντήσω ότι εμένα δεν με ενδιαφέρει ποιός αποδεικνύει κάτι, αλλά αν αποδεικνύεται κάτι.

Μέσα από τον κατάλογο αυτών που πήραν μέρος στα Αργοναυτικά γίνεται λόγος για τον Αγκαίο από την Πλευρώνα με γνώσεις αστρονομίας όπου έβρισκε το στίγμα της Αργούς.
Κάποιος όμως που μπορεί να υπολογίσει τις κινήσεις των πλατητών σημαίνει ότι χρησιμοποιεί ειδικά όργανα. Χωρίς αυτά τα εργαλεία ήταν αδύνατον να γίνει οποιοσδήποτε υπολογισμός.
Και πράγματι βρήκα σε αναζήτηση ότι έχει βρεθεί μηχανισμός παλαιότερος των Αντικυθύρων, χρονολογούμενος τον 19ο αιώνα π.Χ.
(πολύ ενδιαφέρων κείμενο)
http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/2017/06/2000.html
Είναι ο μινωϊκός μηχανισμός υπολογισμού ωρών, γεωγραφικού πλάτους και εκλείψεων σελήνης, που βρέθηκε στο Παλαίκαστρο Σητείας στην Κρήτη.
Πόσα έπρεπε να γνώριζαν για να φθάσουν σε ενα τέτοιο επίπεδο γνώσης;
Σίγουρα έπρεπε να έχουν γραφή αφού οι πολύπλοκοι αστρονομικοί υπολογισμοί δεν περνάνε προφορικά αλλά με σημειώσεις.

Το ότι τα Ορφικά είναι αληθινό κείμενο του Ορφέα το δείχνει η προσπάθεια που έκανε ο κ. Σοφιάς να ερευνήσει αν όντως οι περιγραφές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Στο βιβλίο του αναλύει ότι οι αναφορές που περιγράφονται στο κείμενο υπάρχουν στην πραγματικότητα και φυσικά με την σειρά που παρατίθενται λεπτομερώς...!
Υπάρχει και σχετικό βίντεο όπου δίνει μια περιληπτική εξήγηση:
https://www.youtube.com/watch?v=pQQd7wcyBqE

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι όλες οι διαπιστώσεις που προκύπτουν είναι από το τα αυθεντικά κείμενα και όχι από άλλες εκδοχές που υπάρχουν από άλλους μεταγενέστερους συγγραφείς όπως οι:
Απολλόδωρος, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Διόδωρος Σικελιώτης, Βαλέριος, Φλάκος, Υγίνος κ.α.
Ουκ ολίγοι σφετερίστηκαν τα κείμενα του Ορφέα, όλοι αυτοί έχουν βάλει στοιχεία τα οποία είναι φανταστικά.

Στο θέμα της χρονολογίας των αργοναυτικών.
Ο Ορφέας φέρεται να είναι αυτός που ή καθιέρωσε τον αστρολογικό χάρτη ορίζοντας τα ζώδια ή αυτός που επέβαλε μια νέα αρχή σε αυτά.
Απόδειξη ότι υπάρχουν πολλοί αστερισμοί και ζώδια που φέρουν ονόματα σχετικά με την Αργοναυτική εκστρατεία.

Παραθέτω αυτούσιο το κείμενο από την σελίδα 44 του βιβλίου:
«..........Έχοντας υπ' όψη μου την αρχή ότι αυτός που καθιέρωσε τα ζώδια όρισε τους ζωδιακούς αστερισμούς στην πραγματική τους θέση στον ουρανό, ενώ σήμερα λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών υπάρχει ανακολουθία μεταξύ ζωδιακών αστερισμών και ζωδίων, ξεκίνησα να βρώ στον υπολογιστή την εαρινή ισημερία, αλλά όχι οποιαδήποτε. Την ισημερία εκείνη κατά την οποία το εαρινό σημείο γ έμπαινε στον αστερισμό του Κριού, Τότε και μόνο τότε τα ζώδια όπως τα γνωρίζουμε σήμερα ταυτίζονταν με τους αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου............» (συγχρονη απόκληση 45 μοίρες προς ανατολάς)

Βρέθηκε λοιπόν η ημερομηνία 6 Απριλίου 1865 π.Χ.
(πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα της Άνοιξης και πρώτη ημέρα του χρόνου για τους αρχαίους στο πρώτο ζώδιο)
Μπορεί να γίνει μια σχετική διαστραύρωση με την αναφορά στην γέννηση του Ηρακλή ο οποίος ήταν και αυτός μέσα στην Αργώ.
Στους στίχους 120-122 των Αργοναυτικών ο Ορφέας αναφέρει ότι:
«ο Ηρακλής, γεννήθηκε όταν στην πορεία του ο καυτός ήλιος έχανε την τριπλή αίγλη του και από παντού απλωνόταν η μακριά νύχτα».
Μια ολική έκλειψη ηλίου όπου ήταν ορατή στην Ελλάδα και που είχε καλύψει όλο τον γνωστό κόσμο.
Έγινε το έτος 1902 π.Χ. στις 12/3 με επίκεντρο την Μέμφιδα όπου ο Ορφέας είχε επισκευτεί πολλές φορές.
30 - 35 χρόνια αργότερα ο Ηρακλής έμπαινε στην Αργώ.
(σελ 49-52)

Οι αστερισμοί και τα ζώδια που έχουν αναφορά στα Αργοναυτικά:
1) Το ζώδιο του Κριού που παραπέμπει στο Χρυσόμαλο Δέρας και μάλιστα είναι η αρχή των ζωδίων και ορίστηκε πρώτο γιατί αποτέλεσε το σημείο αναφοράς τους (ο λόγος που έγινε η εκστρατεία).

2) Ο αστερισμός Λύρα που παραπέμπει έμεσα στον Ορφέα γιατί αυτός ήταν και είναι συσχετισμένος με αυτό το όργανο.

3) Οι αστερισμοί της Τροπίδας (Carina), της Πρύμνης και του Ιστίου αποτέλεσαν μέχρι το 1763 έναν ενιαίο πανάρχαιο αστερισμό την Αργώ (Argo Navis).
Ο Γάλλος αστρονόμος Nicolas Luis de Lacaille χαρτογράφησε το νότιο ημισφαίριο και ήταν αυτός που χώρισε τον αστερισμό σε τρία κομμάτια.
Ο αστερισμός Αργώ ήταν ορατός από την περιοχή της Αιγύπτου κατά τους μήνες Οκτώβριο έως και Μάρτιο, μάλιστα ήταν εύκολος στον εντοπισμό γιατί εφαπτόταν στον ορίζοντα.
Μέχρι που χωρίστηκε σε τρία κομμάτια ο αστερισμός της Αργούς ήταν αυτός ο μεγαλύτερος σε μέγεθος του ουρανού και όχι η Ύδρα.(σελ 56 - 57)

4) Ο αστερισμός της Τροπίδας εμπεριέχει τον αστέρα Κάνωπο (Canopus) όπου είναι το δεύτερο λαμπερότερο αστερι όλου του ουρανού μετά τον Σείριο.
Η λέξη κάνωπος στα αρχαία σημαίνει πηδαλιούχος. (σελ 56)

5) Ο αστερισμός του Δράκοντος ήταν μάλλον αφιερωμένος στον δράκοντα που φύλαγε το Χρυσόμαλο δέρας.
Ο αστερισμός αυτός την εποχή του 19ου αιώνα π.Χ. ήταν ο σπουδαιότερος αστερισμός του Βόρειου ημισφαιρίου.

6) Το ζώδιο των Διδύμων αποδόθηκε στους Διόσκουρους αδελφούς, Κάστορα και Πολυδεύκη όπου και αυτοί είχαν πάρει μέρος στην εκστρατεία.

7) Το ζώδιο του τοξότη είναι αφιερωμένο στον Κένταυρο Χείρωνα στην σπηλιά του οποίου ήταν η πρώτη στάση του ταξιδιού τους και που τους φιλοξένησε προετοιμάζοντάς τους για την εκστατεία.

8) Ο αστερισμός του Ηρακλέους αφιερωμένος στον Ηρακλή.


Πρέπει να αναφερθεί ότι οι αρχαίοι Έλληνες ανέφεραν ότι αυτά τα ονόματα, αρχαίοι προς αυτούς τα ονόμασαν...


Σύγκριση Ορφέα με Όμηρο:
Από την αφήγηση φαίνεται ότι αυτός που έγραψε τα Ορφικά ήταν αυτόπτης μάρτυρας και αν κανείς αφαιρέσει τις υπερβολές του μύθου, της ποιητικής αδείας, καταλαβαίνει την ρεαλιστική περιγραφή.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι στα Λιθικά ο Ορφέας ο ίδιος αναφέρει συνάντηση με τον γιό του Πριάμου, Θειοδάμαντα μετά το τέλος του Τρωικού πολέμου.
Ο Θειοδάμαντα έδειξε στον Ορφέα τους διάφορους λίθους που είχε και του τους χάρισε, εξηγώντας τις ειδικές ιδιότητες που είχαν.
Από την άλλη ο Όμηρος αναφέρεται σε φανταστικούς απροσδιόριστους τόπους κυρίως στην Οδύσσεια και φυσικά ούτε λόγος για αυτόπτη μάρτυρα.

Παραδείγμα 1
Στους στίχους 1125-1132 ο Ορφέας περιγράφει:
......μόνοι αυτοί στερούνται το λαμπερό φώς του πυρίδρομου ήλιου,
διότι το Ριπαίο όρος και ο Κάλπιος αυχένας εμποδίζει την ανατολή,
καθώς επίσης η πελώρια Φλέγρη γέρνει από ψηλά, επισκιάζοντας το μεσημεριάτικο αέρα,
Μα και οι Άλπεις με τη μακριά κορυφογραμμή, κρύβουν του δειλινού το φώς.......
Ο Ορφέας αναφέρει τον τόπο των Κιμμέριων στις σημερινές Άλπεις καθώς και την αιτία που δεν τους βλέπει ο ήλιος.

Ο Όμηρος γράφει στη ραψωδία λ' (στίχοι 14-19):
Εκεί που των Κιμμερίων είναι ο λαός κι η χώρα,
που καταχνιά και σύννεφα για πάντα τους σκεπάζουν,
και του ήλιου του χρυσόλαμπρου δεν τους θωρούν οι αχτίδες,
μήτε προς τ' αστερόσπαρτα σαν ανεβαίνει ουράνια,
μήτε απ' τα ύψη τ' ουρανού στη γης σαν κατεβαίνει,
μόνο τους άμοιρους φριχτή πλακώνει πάντα νύχτα.
Που είναι η αιτία της απουσίας του ήλιου και πού είναι η αναφορά σε συγκεκριμένο τόπο;
(σελ 208)


Παραδείγμα 2
Ορφέας 1254-1264
φθάσαμε στα βαθιά νερά της Σαρδούς (Σαρδηνία)
και στους κόλπους των Λατίνων,
Στις Αυσονίας νήσους και στις Τυρρηνικές ακτές.
Έπειτα, φθάνοντας στον πολυθόρυβο Λιλύβαιο πορθμό,
σταματήσαμε στο τριγωνικό νησί του Εγκέλαδου (Σικελία),
που η φλόγα της Αιτνας αναχαιτίζει την οργή του.
Εκεί πάνω απ' την πλώρη έβραζαν ολέθρια νερά
που αναδύονταν, ενώ από τους μύχους του βυθού
ρούφαγε τα νερά η Χάρυβδης κι αναπηδούσε απ' το κύμα
που κόχλαζε και έφτανε μέχρι την κορυφή του καταρτιού.
Το ρεύμα κρατούσε εκεί το πλοίο κι ούτε το άφηνε
να πλεύσει εμπρός, ούτε να πάει πίσω, κι έτσι αυτό
περιστεφόμενο πλανιόταν σε εκείνο το ολέθριο χάος.
Περιγραφή στα δυνατά ρεύματα των πορθμών.

Όμηρος ραψωδία μ' (στίχοι 101-107)
Μια αγριοσυκιά κει πέρα βρίσκεται μεγάλη, φυλλωμένη,
κι η Χάρυβδη η θεϊκιά στη ρίζα της αναρουφάει το κύμα.
Τρεις το ξερνάει κάθε μερόνυχτο φορές και τρεις βρουχιώντας
το αναρουφάει᾿ να μη σου τύχαινε να 'σαι, ως ρουφάει, κοντά της,
τι απ᾿ το χαμό δε θα σε γλίτωνε μηδέ κι ο Κοσμοσείστης!
Γι᾿ αυτό στης Σκύλλας κοντοζύγωσε το βράχο το καράβι
και πέρνα γρήγορα᾿ καλύτερα πολύ από τ᾿ άρμενό σου
Η Χάρυβδη σαν ένα αλλόκοτο τέρας ζούσε ανάμεσα στα απόκρημνα βράχια της θάλασσας και κατασπάραζε όποιον την πλησίαζε, απουσία τόπου και μυθοπλασία.
(σελ 204)


Παράδειγμα 3
Ορφέας 382
Πίνδου τ' αιπεινά καρήνα

Όμηρος ραψωδία β' στίχος 869
Μύκάλης τ' αιπεινά καρήνα
(σελ 200)


Ποιός αντέγραψε ποιόν και ποιός είναι αρχαιότερος ποιού;
Φαίνεται ότι ο Όμηρος είναι μεταγενέστερος του Ορφέα και έτσι προκύπτει ότι υπήρχε γραφή πριν τον Όμηρο και πριν το 800 π.Χ. αλλιώς πως σώθηκαν τα κείμενα που αντέγραψαν τόσοι;

(Μπορεί το παρόν μήνυμα ίσως να γίνει το πρώτο σε θέμα συζήτησης στον Ορφέα)
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Λιγο τραβηγμενα απο τα μαλλια μου φαινονται αυτα :) Οσον αφορα τη μινωικη τεχνολογια, ναι, οι μινωιτες ειχαν γραφη, τη Γραμμικη Α καθως και μια μορφη ιερογλυφικων που ομως μαλλον χρησιμοποιουταν για απλες ονομασιες. Η απιστευτη αρχιτεκτνικη της Κνωσσου σιγουρα θα εγινε με καποια μορφη γραφης.

Πλουσιες αστρονομικες και ναυσιπλοϊκες γνωσεις ειχαν και οι πολυνησιοι παροτι η παραδοση τους ηταν 100% προφορικη.

Τωρα, η φιλολογια δεχεται οτι πριν τον Ομηρο υπηρχε πλουσια προφορικη παραδοση. Το οτι τα ορφικα κειμενα ειναι γραμενα σε α' προσωπο δεν αποδεικνυει οτι ειναι αυθεντικα κειμενα και μαλιστα οτι τα "εγραψε" ο Ορφεας. Και ενα μερος της Οδυσσειας ειναι σε α' προσωπο, καθως και η Αληθινη Ιστορια του Λουκιανου.

Για τα ονοματα των αστερισμων και των ζωδιων, ενδιαφεροντες οι συνειρμοι, αλλα αλλο προταση που κανει ο συγγραφεας και αλλο "αποδειξη". Για την προελευση των ονοματων τους μπορεις να δεις πχ. στη Wikipedia (πχ. ο Κανωπος ηταν καπετανιος του Μενελαου).

Το οτι τα ορφικα κειμενα εχουν καποιες λεπτομερειες παραπανω σε κατι, και παλι ειναι παραξενη λογικη για να "αποδειξει" αν ειναι παλιοτερα, ενω υπαρχουν αλλοι πιο αξιοπιστοι τροπου (πχ. φιλολογικες πηγες ή γλωσσολογικη αναλυση). Και ο Ομηρος εχει λεπτομερεις περιγραφες οπλων και του πολεμου, αυτο σημαινει οτι ηταν αυτοπτης μαρτυρας στον Τρωικο Πολεμο;
 
Last edited:
Λιγο τραβηγμενα απο τα μαλλια μου φαινονται αυτα Οσον αφορα τη μινωικη τεχνολογια, ναι, οι μινωιτες ειχαν γραφη, τη Γραμμικη Α καθως και μια μορφη ιερογλυφικων που ομως μαλλον χρησιμοποιουταν για απλες ονομασιες. Η απιστευτη αρχιτεκτνικη της Κνωσσου σιγουρα θα εγινε με καποια μορφη γραφης.
To ότι δεν έχουμε ευρήματα γραφής, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε γραφή.
Κανείς δεν μπορεί να αποφανθεί για κάτι που δεν γνωρίζει.
Δεν ξέρω αν μοιάζουν τραβηγμένα όλα αυτά, αλλά στο βιβλίο ο συγγραφέας έχει πάρει στίχο, στίχο κάθε επισήμανση και όλα συμπίπτουν:
Πρώτα σε πραγματικές τοποθεσίες. (που βρίσκονται και σήμερα)
Δεύτερον σε μια συγκεκριμένη διαδρομή.
Υπάρχουν αναφορές που δεν γίνεται να μείνουν στην μνήμη κανενός με τη σειρά αλλά και με λεπτομέριες, χωρίς σημειώσεις.

Δεν μπορώ να κάνω αντιγραφή όλου του βιβλίου γιατί αυτό είναι παράνομο νομίζω, απλά θα δώσω ένα παράδειγμα από την σελ. 73.
Στο στίχο 496 αναφέρεται η Αρτακία Κρήνη, από την οποία πήρε το όνομα η αρχαία πόλη Αρτάκη και σήμερα έχει το τούρκικο όνομα Eρντέκ, δηλαδή παραφθορά του Αρτάκη.
Αναφέρεται στον βασιλιά Κύζικο που υποδέχεται τους Αργοναύτες και μετα στους στίχους 515-520 η αναφορά επίθεσης από άγριους πολεμιστές που ζούσαν σε όρη του βορρά.
Βλέπουμε εδώ ότι γίνεται αναφορά στον βασιλιά που θα πεθάνει και θα δώσει το όνομά του στη χερσόνησο αυτή, αλλά και αναφορά για επίθεση από βορρά, όπου αν δει κάποιος η μόνη περίπτωση να έρθει κάποιος από Βορρά είναι αυτή η χερσόνησος γιατί οπουδήποτε αλλού, όλος ο Βορράς είναι η θάλασσα του Μαρμαρά.

Πλουσιες αστρονομικες και ναυσιπλοϊκες γνωσεις ειχαν και οι πολυνησιοι παροτι η παραδοση τους ηταν 100% προφορικη.
Δεν το ήξερα αυτό, όμως όπως είπα όλες αυτές οι λεπτομέρειες με ποταμούς, βουνά, αμμουδιές κτλ είναι αδύνατον να μην καταγραφούν γιατί ξεχνιέται η σειρά πρώτα απ' όλα.
Από εκεί και πέρα αν ισχυριστεί κάποιος ότι κάποιοι πήγαν και έκαναν ένα ταξίδι και το παρουσίασαν σαν της Αργούς, είναι και αυτό τραβηγμένο γιατί πολύ απλά θα μπορούσαν να περιγράψουν φανταστικούς τόπους χωρίς να κουραστούν να ταξιδέψουν όπως έκανε ο Όμηρος μιας και ο σκοπός τους θα ήταν η ποίηση και όχι ο σκοπός του ταξιδιού.

Τωρα, η φιλολογια δεχεται οτι πριν τον Ομηρο υπηρχε πλουσια προφορικη παραδοση. Το οτι τα ορφικα κειμενα ειναι γραμενα σε α' προσωπο δεν αποδεικνυει οτι ειναι αυθεντικα κειμενα και μαλιστα οτι τα "εγραψε" ο Ορφεας. Και ενα μερος της Οδυσσειας ειναι σε α' προσωπο, καθως και η Αληθινη Ιστορια του Λουκιανου.
Δεν αποδεικνύεται τίποτα επειδή είναι σε πρώτο πρόσωπο, αλλά επειδή όλες οι τοποθεσίες με την σειρά που αναφέρονται έχουν αληθινή βάση, έχουν γεωλογικό συνειρμό.
Την αρχαία εποχή δεν θα χαλούσε την ποίηση να περιγραφούν άγνωστες τοποθεσίες και όσοι άκουγαν δεν θα μπορούσαν να το διαπιστώσουν το ψεύτικο ή αληθινό ταξίδι.
Από την άλλη ο Όμηρος δεν αναφέρει συγκεκριμένους τόπους γιατί δεν ήξερε ποιοί είναι αυτοί.
Το ότι βάζει α' πρόσωπο αυτό είναι ποιητική αδεία και οι λεπτομερείς περιγραφές των οπλων κτλ. είναι για πράγματα της εποχής του.
Όπως γίνεται και στους αρχαίους αμφορείς όπου έχουμε λεπτομερή αναπαράσταση ομηρικών περιγραφών, αλλά με οπλισμούς σύγχρονους του αγγειοπλάστη.

Για τα ονοματα των αστερισμων και των ζωδιων, ενδιαφεροντες οι συνειρμοι, αλλα αλλο προταση που κανει ο συγγραφεας και αλλο "αποδειξη". Για την προελευση των ονοματων τους μπορεις να δεις πχ. στη Wikipedia (πχ. ο Κανωπος ηταν καπετανιος του Μενελαου).
Δεν έχω δεί την Wikipedia τι λέει, θα το κάνω όμως.
Αυτό που μπορώ να πω τώρα είναι ότι π.χ. ο αστερισμός Αργώ δεν έχει να πει κάτι σε κανέναν λαό του νοτίου ημισφαιρίου παρά στους Έλληνες.
Το ότι φαίνόταν ακριβώς στον ορίζοντα της Μέμφιδας, την πολυσυναστραφόμενη του Ορφέα αυτό έχει εναν δυνατό συμβολισμό, έτσι;
Το όνομα Κανωπος δεν είναι όνομα πουθενά στους Αργοναύτες αλλά ιδιότητα.
Την είχε ο τιμονιέρης (πηδαλιούχος) της Αργούς, ο Τίφυς.
Η λέξη Κάνωπος βγαίνει απο την λέξη κανών =κάνη =καλάμι ή χάρακας ή ευθεία ράβδος.
Δηλαδή βγαίνει από την πράξη που έκανε αυτός που συμβουλεύοταν τον κανόνα για να πάρει απόφαση να γυρίσει πλεύση το πλοίο.
Τώρα αν αυτή η λεξη πήγαινε και σε ονόματα σαν τα σημερινά επώνυμα, Παππάς ή Ράπτης π.χ. αυτό είναι κάτι άλλο.
Στα Αργοναυτικά δεν υπάρχει τέτοιο όνομα, όμως το δώσανε σαν όνομα σε αστερισμό.


Το οτι τα ορφικα κειμενα εχουν καποιες λεπτομερειες παραπανω σε κατι, και παλι ειναι παραξενη λογικη για να "αποδειξει" αν ειναι παλιοτερα, ενω υπαρχουν αλλοι πιο αξιοπιστοι τροπου (πχ. φιλολογικες πηγες ή γλωσσολογικη αναλυση). Και ο Ομηρος εχει λεπτομερεις περιγραφες οπλων και του πολεμου, αυτο σημαινει οτι ηταν αυτοπτης μαρτυρας στον Τρωικο Πολεμο;
Μην νομίζεις ότι έχουν ασχοληθεί τόσο προσεκτικά στα Ορφικά.
Υπάρχουν πράγματα αδιανόητα για λογικό νου.
Γράφει ο Σοφιάς σε σχόλια στο ίντερνετ:
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Πασσάς είχε σε μεγάλη εκτίμηση το βιβλίο της Ενριέτας Μέρζ...!
Γράφει λοιπόν αυτή ότι το ταξίδι έγινε στη Νότιο Αμερική και στον Αμαζόνιο.
Δεν είναι να απορεί κανείς αλλά να φρίττει με την ασχετοσύνη όσων θέλουν να λεγονται και καθηγητές!!!
ο Ορφέας αναφέρει τον Οίνωπα Πόντο, την Μαύρη θάλασσα και αυτή έγραψε βιβλίο για «The Wine dark sea»,δηλαδή μετέφρασε κατά λέξη τον Οίνωπα Πόντ=κρασάτη θάλασσα (!!!!!) ενώ Οίνωψ Πόντος ήταν η ποιητική ονομασία του σημερινού Ευξείνου. Μόνο που Οίνωψ στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει=ΜΑΥΡΟΣ. Δηλαδή τον Οίνωπα Πόντο=Μαύρη Θάλασσα η κυρία τον ονόμασε Κρασάτο Πόντο. ΕΛΕΟΣ!

Δεν μιλάμε για αόριστες λεπτομέρειες λοιπόν που οδηγούν στον Αμαζόνιο, αλλά για σειρά διαδοχικών περιγραφών σε όλο το κείμενο.
Ο συγραφέας αναφέρει (σελ 15) ότι χρησιμοποίησε μόνο το αρχαίο κείμενο από τις εκδόσεις Πύρινος Κόσμος.
Στη μετάφραση βρήκε ότι υπάρχουν λάθη.
Στους στίχους 120-122
«ον τέκεν Αλκμήνη Ζηνί Κρονίωνι μιγείσα,
ήμος ότε τρισσήν μεν ελείπετο ρείριος αίγλην
Ηέλιος, δολιχή δ' επεμαίετο πάντοθεν όρφνη»

Η απόδοση λέει ότι ο Ηρακλής γεννήθηκε όταν στην πορεία του ο Ήλιος έχανε την τριπλή του αίγλη από τον Σείριο.
Η λέξη σείριος στα αρχαία σημαίνει καυτός και αναφέρεται στον καυτό Ήλιο και όχι στον αστερισμό του Σείριου.
Εξάλλου ποιός ηλίθιος πιστεύει ότι ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο μπορεί να περάσει άλλος (αστέρας) Ήλιος και να απλωθεί σκότος παντού κιόλας;
Στους στίχους 489-490
«ου και Αβαρνιάδος Περκώτης τ' εύσταχυν αίαν
αργυρέαις Αίσηποςεπικλύζει προχοήσιν»

Έχουν αποδοθεί:
Ο Περκώτης και ο Αίσηπος με τα ασημένια νερά ποτίζουν την σιτοφόρο γη της Αβαρνιάδας
Η σωστή μετάφραση είναι:
Η πόλη Περκώτη που βρίσκεται στην περιοχή της Αβαρνιάδος, την σιτοφόρο γη ποτίζει ο Αίσηπος με τις ασημένιες εκβολές του.
Δηλαδή έχει αλλοιωθεί το νόημα ενός ποταμού και μιας πόλης όπου παρουσιάζονται σαν δύο ποτάμια.

Ο Σοφιάς όμως παρατήρησε ότι όλες οι μεταφράσεις που κυκλοφορούν στα ελληνικά είναι αντιγραφή όσων έγραψε ο Ι. Πασσάς με τα όποια λάθη του, τα οποία μεταφέρονται χωρίς τον παραμικρό έλεγχο.

Παραδείγματα:
Στο στίχο 1124
«και τους ρ' αθρόους παραμείβομεν αιγιαλόνδ'»
Η λέξη αιγιαλόνδ δεν υπάρχει στα αρχαία ελληνικά παρά με το (ε) στο τέλος.
Για να παραληφθεί το (ε) πρέπει η επόμενη λέξη να αρχίζει με φωνήεν, όμως η επόμενη λέξη είναι η λέξη, ποσσίν που αρχίζει με σύμφωνο και φυσικά πρόκειται για τυπογραφικό λάθος που έχει περάσει παντού έτσι...
Στο στίχο 1256
«αυτάρ επεί Λιλύβαιον ηχέτα πορθμόν»
Λείπει το ρήμα και φυσικά δεν υπάρχει πρόταση χωρίς ρήμα ή μετοχή...
Τα Αργοναυτικά έχουν ΠΑΝΤΟΥ εξάμετρο, οπότε αν μπεί το ρήμα, εκέλσαμεν (φτάσαμε) τότε μόνο γίνεται εξάμετρο και έχει ρήμα η πρόταση.
(σελ 12 Ορφέως Αργοναυτικά)

Τα Ορφικά τα έχουμε από μεταγραφές που έκανε ο Ονομάκριτος, επικεφαλής των λόγιων του Πεισίστρατου τον 6ο αιώνα π.Χ.
Προφανώς υπήρχαν κενά και συμπλήρωνε όπου έλειπαν.
Έχουν γίνει αλλιώσεις λοιπόν.

Παρερμηνείες:
Στους στίχους 396-398
«και οι κεκλιμένος μεν επ' ουδαίοιο χαμεύνης
κείτο μέγας Κένταυρος, απηρήρειστο δε πέτρη
ιππείησιν οπλήσιν, τανυσσάμενος θοά κώλα.»

Αυτή η φράση έχει μεταφραστεί ότι ο Κένταυρος πατούσε σε αλογίσια πόδια και συνεπώς ήταν μισός άνθρωπος, μισός άλογο.
Κάτι που δεν ισχύει μιας και η σωστή ερμηνεία είναι ότι ο Χείρων ήταν ξαπλωμένος ακουμπόντας την πλάτη του, στα καπούλια του αλόγου του και τα πόδια του τα είχε τεντωμένα σε πέτρα.
Αλλά το ότι δεν ήταν μισός άνθρωπος, μισός άλογο φαίνεται στους στίχους 442-443
«αυτάρ ορών Κένταυρος εθάμβεε,
χείρ' επί χειρί πυκνόν επισσείων·
ούδας δ' ήρασσεν οπλήσιν.»

Δηλαδή θαμπωμένος από το θέαμα ο Κένταυρος χτυπούσε συχνά, πυκνά παλαμάκια και το άλογο του (βλέποντας το αφεντικό του) χτυπούσε και αυτό τις οπλές του.
Αυτό φανερώνει η άνω τελεία ότι την πράξη με τις οπλές αποδίδεται αλλού και δεν αναφέρεται γιατί είναι αυτονόητο ότι οι οπλές χτυπούνται από άλογο. (αλλιώς θα είχε κόμμα)
(οι Κένταυροι ήταν κάτι σαν καουμπόϊδες της αρχαιότητας που ανεβασμένοι σε άλογα κεντούσαν τους ταύρους, εξού και Κένταυροι)
Στο στίχο 440 αναφέρει
«οιωνοί τ' εκυκλούντο βοαύλια Κενταύροιο,»
Τα πουλιά πετούσαν κυκλικά πάνω από τα βόδια των Κενταύρων .
Δηλαδή τα βόδια άνοικαν σε αυτούς που τα κέντριζαν, στους Κένταυρους.
(σελ 159)


Άλλες ομοιότητες ανάμεσα σε Ορφέα και Όμηρο:
Ιλιάδα ραψωδία Λ' στίχος 832 υπάρχει η φράση:
δικαιότατος των Κενταύρων (μόνο αυτό τίποτα άλλο)
Όπως στα Αργοναυτικά στίχος 381
Μόνο που στα Αργοναυτικά εξηγεί ότι ο Κένταυρος Χείρωνας μεριμνά για την δικαιοσύνη και φανερώνει τα δίκαια έργα στους ντόπιους.
Υπάρχει πάλι μια σαφέστερη περιγραφή.

Στίχος 145 Αργοναυτικά υπάρχει η φράση Αισήποιο ροάων (τα νερά του Αισήπου ποταμού) όπου συναντάται ακριβώς η ίδια και στη ραψωδία Δ' στίχος 91 του Ομήρου.

Η φράση, φόρμιγγα λιγείαν (φόρμιγγα με γλυκό ήχο) υπάρχει στο στίχο 421 στα Αργοναυτικά και στο στίχο 133 παψωδία Ψ' της Οδύσσειας.

Ο επιθετικός προσδιοριμός, ευκτιμένην Ιωλκόν (καλοχτισμένη Ιωλκό) υπάρχει αυτούσια και στα Αργοναυτικά 1377 και στη ραψωδία Β' στίχος 713.

Οι Κυανέες Πέτρες στα Αργοναυτικά στίχοι 685-713 που ανοιγοκλείνουν ταυτίζονται με τις Πλαγκτές Πέτρες της Οδύσσειας όμως η περιγραφή του Ορφέα είναι λίγο μετά την χερσόνησο Κύζικο και με δραματική περιγραφή αναφέρεται στο Βόσπορο όπου κάνει σχήμα ζικ ζάκ και έχει πολύ δυνατά ρεύματα όπως έχουν όλα τα στενά στον κόσμο.
Μάλιστα ο Ορφέας αναφέρει ότι το βάθος του πυθμένα εκεί είναι μεγάλο, κάτι που ισχύει.
Ο Όμηρος αντίθετα δεν αναφέρει συγκεκριμένη περιοχή, οι δε μελετητές του, αποδίδουν τον τόπο κάπου στη Σικελία.
 
Last edited:
Top