Παλαιά – συλλεκτική (ίσως) έκδοση βιβλίου

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Τυγχάνει να είστε τόσο τυχεροί ώστε να έχετε στην βιβλιοθήκη σας, κάποια παλαιά ή σπάνια έκδοση βιβλίου;

Προσωπικά όχι, αν και θα το ήθελα. Έχω αρκετά βιβλία όμως, που μπορείς να τα χαρακτηρίσεις ως ένα βαθμό παλιά, πχ στο πολυτονικό, και με ημερομηνία έκδοσης αρκετά χρόνια πριν.

Μικρή δεν ήμουν σε θέση να εκτιμήσω τόσο την αξία τους, και τύχαινε να παίρνω το ίδιο βιβλίο σε νεώτερη όμως έκδοση, περιφρονώντας τις περισσότερες φορές το παλιό και πιστεύοντας πως το νέο είναι σίγουρα καλύτερο (ήταν αυτό το πολυτονικό που με χάλαγε, και η καθαρεύουσα σε κάποια βιβλία). Μερικές φορές ήταν, άλλες όχι!

Κάποια στιγμή όμως ψάχνοντας στην αποθήκη του σπιτιού μου, βρήκα τυχαία, κομμάτια από εκείνα τα βιβλία (της παλιάς έκδοσης) και κατάλαβα τι λάθος είχα κάνει που δεν τα πρόσεξα όσο άξιζαν. Βέβαια ήμουν και μικρή όταν μου τα πρωτοεφεραν. Tα περισσοτερα δωρα απο εναν συγγενη που αγαπουσε το διαβασμα, και τα συγκεκριμενα βιβλια ηταν των παιδιων του, που ειχαν μεγαλωσει πια και δεν τα ηθελαν (είπαμε.. παλιά η έκδοση). Προφανώς θα έλπιζε να τα εκτιμήσω εγω (άργησα..)

Θυμάμαι συγκεκριμένα πως είχα βρει το : "Χωρίς Οικογένεια" του Έκτορα Μαλό, που μου το διάβαζε ο πατέρας μου (γιατί πρέπει να ήμουν μεταξύ νηπιαγωγείου και δημοτικού. Ε.. δεν μπορούσα να διαβάσω μυθιστόρημα). Ήταν όμως απίστευτα εικονογραφημένο. Η μισή σελίδα χωρισμενη καθετα (σε όλο το βιβλίο..) με την ιστορία, και η άλλη μισή με τρεις τουλάχιστον πανέμορφες εικόνες (σαν γκραβούρες έμοιαζαν) και στο πολυτονικό πάντα με την αντίστοιχη καλλιγραφία των γραμμάτων, σε μια πιο απλοϊκή μετάφραση ειδικά μάλλον για παιδιά.

Είναι μάλλον αδύνατο να το ξαναβρώ τώρα πια! Θα ανήκει σε συλλεκτική έκδοση πια.

Το είχα εντελώς ξεχάσει, και αρκετά χρόνια αργότερα το αγόρασα σε μια αρκετά καλή μετάφραση, χωρίς εικόνες όμως. Και αν και ήταν εξαιρετικό το καινούργιο βιβλίο, δεν μπόρεσα ωστόσο να κρύψω την πίκρα μου, που βρήκα κατεστραμμένο το παλιό, ενώ θα έπρεπε να το είχα φυλάξει στην βιβλιοθήκη μου. Και μόνο για τις εικόνες του άξιζε πολλά. :ένοχος:

Δυστυχώς δεν έχουν μείνει και πολλά από τα παιδικά μου χρόνια (ελάχιστα θα έλεγα) :κλαψ:
 
Last edited:

Οκτάνα

Ανάστροφη Ταξιδεύτρια
Αγαπητή Λορένα, έθιξες ένα από τα αγαπημένα μου θέματα :κόλλα5:. Τα παλιά και σπάνια βιβλία. Λατρεύω τις παλιές εκδόσεις με το παράξενο δέσιμο, τα βελούδα, τα υφάσματα και τις όμορφες εικόνες. Πραγματικά μοιάζει σαν το κάθε ένα από αυτά να φτιάχτηκε με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα. Αν και δεν έχω καταφέρει να φτιάξω μια συλλογή μεγάλου μεγέθους, έχω ωστόσο επιτύχει να μαζέψω κάποια βιβλία αρκετά παλιά, πανέμορφα και σπάνια, υποθέτω. Αναφέρω μόνο μερικά από αυτά (μιας και καμαρώνω) τα οποία αγόρασα από την Αγγλία και την Ολλανδία. Είναι από δεύτερο χέρι –φυσικά- και το κριτήριο αγοράς δεν ήταν τόσο το περιεχόμενο, όσο η ιδιαιτερότητα και η παλαιότητα της έκδοσης:
Het Nieuwe Testament- 1868
The Royal Readers No VI- 1895
Collected Poems by Austin Dobson- 1897
Eliza by Barry Pain- 1902
The Garden Party by Kathreen Mansfield- 1922
Saint Joan by Bernard Shaw- 1924
Alice’s Adventures in Wonderland by Lewis Carroll- 1942
The Ambassadors by Henry James- 1948

Υπάρχουν και κάποια ακόμα στη συλλογή μου που νομίζω ότι είναι ακόμα πιο παλιά όμως δεν γράφουν ημερομηνία και έτσι δεν μπορώ να πω με σιγουριά πότε εκδόθηκαν. Έχω επίσης ένα πολύ όμορφο (και ογκώδες) βιβλίο του 1938 με έργα του El Greco.
Αυτά. Δεν ξέρω πώς είναι να έχεις παιδιά και να τα παινεύεις, αλλά κάπως έτσι νιώθω ;)
 

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Τα παλιά μας βιβλία

Ένα βιβλίο, μπορεί να χαρακτηριστεί "συλλεκτικό" για διαφορετικούς λόγους, από τον καθέναν από εμάς. Πέρα από τα γενικά κριτήρια (σπανιότητα, χρονολογία έκδοσης, σημαντικός παλιός εκδοτικός οίκος ή πρόλογος από επιφανή λογοτέχνη κ.λ.π.), υπάρχουν και τα προσωπικά κριτήρια που καθιστούν ένα βιβλίο που θα πέσει στα χέρια μας, άξιο προσοχής ή περίθαλψης.
Συλλεκτικά κομμάτια στη δική μου βιβλιοθήκη, είναι κι αυτά που έχουν ιδιόχειρη αφιέρωση. Είτε από τον ίδιο το συγγραφέα είτε από πολύ αγαπημένα πρόσωπα. Κι ακόμα, όσα βιβλία με συντρόφεψαν στα παιδικό μου μαξιλάρι και στις εφηβικές απομονώσεις μου. Βιβλία που λάτρεψα για την εικονογράφησή τους ή που αποστήθησα για κάποιες σελίδες τους. Αν "συλλεκτικά" είναι τα μοναδικά, τέτοια είναι η δική μου συλλογή. Συλλογή από μνήμες, ανατριχίλες, βουρκώματα και φαντασιώσεις. Συλλογή από στιγμές, από ώρες, από ξενύχτια και μονολόγους. Και νομίζω πως η αξία τους -για μένα- υπολογίζεται με την τρυφεράδα που τα πιάνω στα χέρια μου κάθε φορά.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Έχω δυνατά συλλεκτικά κομμάτια στην βιβλιοθήκη μου μα δεν θα τα αναφέρω εδώ μην και υπάρχει κανένας σοβαρός συλλέκτης και χάσει τον ύπνο του :θρρρ:

Θα σταθώ απλά σε μια πολύ συμπαθητική έκδοση τού Καζαντζάκη.

Σήμερα ο Καζαντζάκης κυκλοφορεί σε αυτές τις καλοεπιμελημένες σκληρόδετες εκδόσεις που πραγματικά αξίζει να τις έχεις.

Θυμάμαι όμως τον Ζορμπά όπως τον έχει η μάννα μου. Μαλακό εξώφυλλο κι εκεί ζωγραφισμένος με απλές μαύρες γραμμές ένας άνθρωπος που κρατά μια πορφυρή σφαίρα, τον κόσμο, έτσι το καταλάβαινα τουλάχιστον εγώ. Μοιάζει να στέκει σε μια ακτή, δίπλα στην θάλασσα και τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το κόκκινο και το γαλάζιο τής νερομπογιάς. Το βιβλίο αυτό ήταν το ευαγγέλιο τής μάννας μου τον καιρό που διάβαζε κι από αυτό μου μετέδιδε εικόνες και λόγια όπως για παράδειγμα άλλοι μαθαίνουν από τις παραβολές τής Καινής Διαθήκης. Και λες και για να γίνει ακόμη πιο μαγικό το βιβλίο αυτό του λείπανε οι τελευταίες σελίδες.



Όπως και να ‘χει, από μεγάλη σύμπτωση βρήκα αυτό το βιβλίο σε ένα ελληνικό μαγαζάκι στην Ουτρέχτη (το Μελτέμι) που το λειτουργούσε τότε μια φίλη και φυσικά το πήρα. Και σαν να μην ήταν τάχα αρκετή η ευτυχία μου, βρήκα στην ίδια έκδοση και τον Καπετάν Μιχάλη! Καί τα δύο Εκδόσεις EDITEX 1969 Geneve.



Το χαρτί μέσα φθηνό, τα φύλλα μυρίζουν 1969 και θυμάμαι πως υπάρχουν σκόρπια μικρά τυπογραφικά λάθη μα είναι δύο πολύ αγαπημένα βιβλία της βιβλιοθήκης μου, που πάει να πει της καρδιάς μου.
 

Πιούζυ

Κοινωνός
Οι παλιες εκδοσεις και τα συλλεκτικα βιβλια ειναι ενα θεμα που με ενδιαφερει παρα πολυ! Παντα στα βιβλιοπωλεια ψαχνω μπας και ξετρυπωσω κανενα βιβλιο παλιας εκδοσης! :)))) Και πραγματι σ ενα βιβλιοπωλειο αναμεσα στα καινουρια βρηκα κ ενα του Ντοστογιεφσκι με σκληρο εξωφυλλο και λιγο χρυσαφι απ εξω που αγγιζοντας το, νομιζεις οτι ειναι υφασμα και μαλιστα βελουδο! Φυσικα το τσακωσα! Επειτα σχεδον παντα γυρναω στην τελευταια σελιδα για να δω ποια χρονια εκδοθηκε το βιβλιο που μ ενδιαφερει... Δεν αποτελει αυτο μοναδικο κριτηριο για να το αγορασω αλλα ειναι ενα στοιχειο που με ενδιαφερει! :ντροπή:
Η μεγαλυτερη χαρα που παιρνω ειναι στη δημοτικη βιβλιοθηκη οπου ολα τα βιβλια ειναι παλια και συνηθως ειναι τοσο μυστηριωδη αφου κρυβουν μια ιστορια του προκατοχου και ολων οσοι το δανειστηκαν πριν απο μενα.. Μεσα στις σελιδες τους μπορεις να βρεις απο σημειωσεις,ζωγραφιες μεχρι εισιτηρια λεωφορειου.. :γιούπι: Επισης ζηλευω ολους εσας τους Αθηναιους που εχετε το πλεονεκτημα να σουλατσαρετε στο Μοναστηρακι και να αποκτατε παμπαλαια βιβλια απο τους πλανοδιους! :( ( σε καλη τιμη αν ξερεις να κανεις παζαρι ;) )
 

Εσκιβέλ

Όμορφο Νιάτο
Η μεγαλυτερη χαρα που παιρνω ειναι στη δημοτικη βιβλιοθηκη οπου ολα τα βιβλια ειναι παλια και συνηθως ειναι τοσο μυστηριωδη αφου κρυβουν μια ιστορια του προκατοχου και ολων οσοι το δανειστηκαν πριν απο μενα.. Μεσα στις σελιδες τους μπορεις να βρεις απο σημειωσεις,ζωγραφιες μεχρι εισιτηρια λεωφορειου.. :γιούπι:
Και γώ λατρεύω τα στραπατσαρισμένα αλλά μυστηριώδη βιβλία της βιβλιοθήκης... Τρελένομαι να κοιτάζω αυτά που σημείωνε κανείς καθώς διάβαζε και να μαντεύω τι μπορεί να σκεφτόταν. Μερικά έχουν αφιερώσεις στο πρώτο φύλλο, άλλα έχουν ξεχασμένες φωτογραφίες σελιδοδείκτες... τη λίστα με τα ψώνια της εβδομάδας:))))
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Επειδη απο μικρος ημουν φανατικος συλλεκτης καθε αναμνησης (κατι απο το οποιο προσπαθω να απαλλαγω), προσπαθω να μη μου επιτρεψω να ασχοληθω ιδιαιτερα με τα βιβλια ως βιβλια. Δηλαδη αν εχω ενα κλασσικο βιβλιο (που δεν εχω βεβαια) σε καμια περιπτωση δε θα το ξαναγοραζα αν το εβρισκα σε καλυτερη εκδοση, ή πιο παλιο κλπ.

Αυτο που με ενδιαφερει ειναι το ιδιο το κειμενο του βιβλιου και σε αυτο με καλυπτουν τα e-books. Μια φορα οι φιλοι μου ελεγαν για τις διαφορες εκδοσεις που εχουν τον Αρχοντα, τη συσκευασια, τα εξωφυλλα κλπ κι εγω τους ελεγα "εγω τον εχω σε εκδοση Word" :)))))

Παρομοιως δε μου εχει ερθει ποτε να ασχοληθω για μεταχειρισμενα βιβλια αν και μπορω να καταλαβω τη μαγεια της υποθεσης. Απο την αλλη ποτε δεν ξερεις που ειχε τα χερια του ο προηγουμενος πριν πιασει το βιβλιο που βλεπεις στο Μοναστηρακι :)))))
 

Πιούζυ

Κοινωνός
Επειδη απο μικρος ημουν φανατικος συλλεκτης καθε αναμνησης (κατι απο το οποιο προσπαθω να απαλλαγω),

Παρομοιως δε μου εχει ερθει ποτε να ασχοληθω για μεταχειρισμενα βιβλια αν και μπορω να καταλαβω τη μαγεια της υποθεσης. Απο την αλλη ποτε δεν ξερεις που ειχε τα χερια του ο προηγουμενος πριν πιασει το βιβλιο που βλεπεις στο Μοναστηρακι :)))))
μα γιατι να θελεις να απαλλαγεις απο τη συλλογη αναμνησεων; επιδιδομαι κι εγω σ αυτο... :))))

οσον αφορα στο που ειχε τα χερια του αυτος που πουλαει τα βιβλια στο μοναστηρακι, επειδη κι εγω καμια φορα ξεχναω τη "μαγεια και το ρομαντισμο" και επανερχομαι στην πραγματικοτητα και στην υστερια μου μπορεις πολυ απλα μετα το διαβασμα του βιβλιου να πλυνεις καλα τα χερια σου και αν εισαι πιο υστερικος απο μενα, τοτε με ενα αντισηπτικο πανακι, περνα και την επιφανεια του βιβλιου για να σκοτωσεις καθε μικροβιο! χιχιχιχι!!!!:χαχα:

(αληθεια ελπιζω να μη με παρεξηγησεις! :ουχ:)
 

Χρυσηίδα

Όμορφο Νιάτο
Εγώ, πάλι, δε δένομαι με τα αντικείμενα. Ούτε και βρίσκω κάποια γοητεία στα βιβλία που έχουν περάσει από χίλια χέρια (αφού το θίξατε, μπορώ να το πω).

Πάντως, έχω ένα αρκετά παλιό βιβλίο, είναι Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου του Παλαμά, έτος έκδοσης 1956, το οποίο σούφρωσα από τον πατέρα μου.
 

Ο Τρίτος Φάουστ

Όμορφο Νιάτο
Έχω δυνατά συλλεκτικά κομμάτια στην βιβλιοθήκη μου μα δεν θα τα αναφέρω εδώ μην και υπάρχει κανένας σοβαρός συλλέκτης και χάσει τον ύπνο του :θρρρ:

Θα σταθώ απλά σε μια πολύ συμπαθητική έκδοση τού Καζαντζάκη.

Σήμερα ο Καζαντζάκης κυκλοφορεί σε αυτές τις καλοεπιμελημένες σκληρόδετες εκδόσεις που πραγματικά αξίζει να τις έχεις.

Θυμάμαι όμως τον Ζορμπά όπως τον έχει η μάννα μου. Μαλακό εξώφυλλο κι εκεί ζωγραφισμένος με απλές μαύρες γραμμές ένας άνθρωπος που κρατά μια πορφυρή σφαίρα, τον κόσμο, έτσι το καταλάβαινα τουλάχιστον εγώ. Μοιάζει να στέκει σε μια ακτή, δίπλα στην θάλασσα και τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το κόκκινο και το γαλάζιο τής νερομπογιάς. Το βιβλίο αυτό ήταν το ευαγγέλιο τής μάννας μου τον καιρό που διάβαζε κι από αυτό μου μετέδιδε εικόνες και λόγια όπως για παράδειγμα άλλοι μαθαίνουν από τις παραβολές τής Καινής Διαθήκης. Και λες και για να γίνει ακόμη πιο μαγικό το βιβλίο αυτό του λείπανε οι τελευταίες σελίδες.



Όπως και να ‘χει, από μεγάλη σύμπτωση βρήκα αυτό το βιβλίο σε ένα ελληνικό μαγαζάκι στην Ουτρέχτη (το Μελτέμι) που το λειτουργούσε τότε μια φίλη (γεια σου Κατερίνα ;) ) και φυσικά το πήρα. Και σαν να μην ήταν τάχα αρκετή η ευτυχία μου, βρήκα στην ίδια έκδοση και τον Καπετάν Μιχάλη! Καί τα δύο Εκδόσεις EDITEX 1969 Genève.



Το χαρτί μέσα φθηνό, τα φύλλα μυρίζουν 1969 και θυμάμαι πως υπάρχουν σκόρπια μικρά τυπογραφικά λάθη μα είναι δύο πολύ αγαπημένα βιβλία της βιβλιοθήκης μου, που πάει να πει της καρδιάς μου.

Απο αύριο θα αρχίσω να ληστεύω Φάρους....
 
Top