Παραμύθια ή Μικρές Ιστορίες;

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Ανάμεσα στους διάφορους ετήσιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα, υπάρχουν και αυτοί που διοργανώνονται από δύο αναγνωρισμένους φορείς που προωθούν τη φιλαναγνωσία και το ποιοτικό παιδικό ανάγνωσμα. Παιδικό και εφηβικό, για την ακρίβεια.
Τον Κύκλο Παιδικού Βιβλίου και τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Εκτός του ότι διοργανώνουν συνέδρια, ημερίδες, ομιλίες και παρουσιάσεις, καθώς και συναντήσεις συγγραφέων με τα παιδιά, σε τάξεις, βιβλιοθήκες κ.λ.π. , έχουν θεσμοθετήσει και διαγωνισμούς Παραμυθιού και Μικρής Ιστορίας.
Το αναφέρω για να διευκρινίσω ότι διαχωρίζονται τα δύο είδη. Για το μεν παραμύθι, η Ντόλυ έδωσε στοιχεία, σε άλλο νημάτιο, που γενικά είναι σωστά. Κάποια μικρά σχόλια, θα τα γράψω εκεί. Κατά νου, έχουμε ότι:
Το παραμύθι είναι λαϊκή αφήγηση (προφορική κυρίως και αποτεινόμενη σε ενήλικες, αρχικά). Γι αυτό και συχνά συναντάμε σ΄ αυτό, αδικαιολόγητη για τα παιδιά, σκληράδα και καταστάσεις που δεν χαϊδεύουν πάντα την παιδικά ψυχή. Η Μικρή Ιστορία τώρα, είναι νεώτερο είδος, με καλούς εκπροσώπους και πιο …μαλακή ύφανση. Μικρή και σε έκταση, αφ΄ ενός δεν αφήνει το πιτσιρίκι να κουραστεί, αφ΄ ετέρου διαβάζεται σαν να πίνεις σφηνάκι: απνευστί.
Οι ήρωές της είναι ζώα, πράγματα ή πρόσωπα συγκεκριμένα, με καθημερινές ή μαγικές ιδιότητες αλλά προσιτοί. Δεν έχουμε τόσο μεγαλοπρέπεια (όπως ίσως στο παραμύθι), όσο τρυφεράδα. Είμαστε πιο κοντά στα συναισθήματά και στη σκέψη τους. Τους αφουγκραζόμαστε, μοιραζόμαστε, καθρεφτιζόμαστε.
Συχνά μπαίνουν στα βιβλιοπωλεία γονείς που ζητούν βιβλία με «παραμυθάκια», υποβιβάζοντας άθελά τους την αξία και του Λαϊκού Παραμυθιού και της σύγχρονης Μικρής Ιστορίας που καταλήγει στα χέρια τους. Απλά, δεν γνωρίζουν ότι πέρα από τα γνωστά κλασσικά παραμύθια που επανεκδίδονται από όλους σχεδόν τους οίκους, τα κείμενα που κυκλοφορούν, είναι ιστορίες.
Υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος κατάλογος ποιοτικών βιβλίων, ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όμως ό,τι συναντάμε, δεν είναι πάντα το καλύτερο. Χρειάζεται υπεύθυνο ψάξιμο εκ μέρους των μεγάλων που θέλουν να διαλέξουν για παιδιά και κυρίως, να θυμούνται ότι δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες αναγνωστικές ανάγκες επειδή τυχαίνει να έχουν την ίδια ηλικία.
 

Ντόλυ

Όμορφο Νιάτο
Αγαπητή μου Παραμυθού,
Για μένα δεν υπάρχει κανένα δίλλημα, ότι είναι καλύτερο για το παιδί θα προτιμήσω... Όταν παίρνουμε κάτι για ένα παιδί, είναι λάθος να το πάρουμε βάσει του πως το έχει βαπτίσει ο εκδότης του πχ.μικρή ιστορία ή παραμύθι ή μύθος ή παράδοση. Το περιεχόμενο είναι που μετράει, και τι θέλεις εσύ να δώσεις στο παιδί σου εκείνη τη στιγμή.
Τις εκδηλώσεις που αναφέρεις έχει τύχει να παρακολουθήσω κάποιες από αυτές και είναι πραγματικά επιμορφωτικό για τον καθένα γονιό, ο τρόπος αφήγησης και παρουσίασης ιστορίων από τους ίδιους τους συγγραφείς...
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Εμένα μου αρέσουν τα παραμύθια.

Γιατί άμα ακους παραμύθια, το μυαλό σου πάει και σε εικόνες, και σε παιδικές ιστοριούλες.

Όταν ακούς για ιστοριές, σου βγαίνουν πολύ μεγαλίστικα και ας είναι και για μικρά παιδιά.

Παραμύθι παραμύθι. Ακόμη και ο συγραφέας (πιστευω), αλλιώς θα σκεφτεί να γράψει, αυτό που θελει να γράψει, όταν έχει στο μυαλό του το "παραμύθι" και άλλο θα γράψει, όταν σκεφτει: "ιστορία"
 
Top