Παραμύθια.. και τα διδάγματά τους!

Βάγγυ

Κοινωνός
κι ένα τρίτο είναι "αν πηγαίνοντας σπίτι δεις την αδελφή σου να παίζει με το κεφάλι του φρεσκοσφαγμένου σου πατέρα, καλύτερα να στρίψεις και να γίνεις μπουχός". :))))
Ίζιιιιι.... :μουάχαχα::μουάχαχα::μουάχαχα: είμαι κυριολεκτικά σαν το ανθρωπάκι που γελάει!!! :μουάχαχα:
 

Μεταλλαγμένη

Κοινωνός
Δεν ξέρω για την στριγγλίτσα, Νικόλα, αλλά σε κάποιο σημείο αναφέρει ότι το μωρό έγινε "λάμνια", εννοώντας προφανώς "λάμια" που θεωρούνταν ζωόμορφος δαίμονας που τρώει ανθρώπους και ζώα. Εχω δει και σχετικό θρίλερ. Δείτε το, έχει πλάκα!

Πάντως, αυτό το παραμύθι πολύ θα ήθελα να το δω σε θρίλερ αφού μόνο γι' αυτό κάνει. Εντάξει, είμαι άρρωστη το ξέρω :μαναι:
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Εχω την εντυπωση οτι η λάμια δεν ηταν ζωομορφη αλλα θεωρουταν κατι σαν κακια νεράιδα/μάγισσα. :χμ:
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Μεταλλαγμένη, εσύ καλό μου είσαι άρρωστη που λες ότι θες να το δεις σε θρίλερ, ή αυτοί/ές που το έλεγαν στα μικρά παιδιά, ως παραμύθι για να κοιμηθούν; :ρ Για αναρωτήσου...
Στο drag me to hell, στο σημείο που πετάχτηκε το συρραπτικό από το μάτι της γιαγιάς, μόνο εγώ είμαι το ανώμαλο που λιγώθηκα στα γέλια; :χαχαχα::χαχαχα:
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Καλά ο 3ος αδερφός τους καθάρισε όλους για να πάρει μόνος την κληρονομιά και μετά κατηγόρησε το κοριτσάκι. :ρ
 

Μεταλλαγμένη

Κοινωνός
@Κόρτο :χαχαχα:

Εχω την εντυπωση οτι η λάμια δεν ηταν ζωομορφη αλλα θεωρουταν κατι σαν κακια νεράιδα/μάγισσα. :χμ:
Απ' όσο ξέρω υπάρχουν διάφορες παραλλαγές ανάλογα την παράδοση.

Στο drag me to hell, στο σημείο που πετάχτηκε το συρραπτικό από το μάτι της γιαγιάς, μόνο εγώ είμαι το ανώμαλο που λιγώθηκα στα γέλια; :χαχαχα::χαχαχα:
Καλά Βάγγυ, δεν διανοείσαι τι γέλιο έριξα με αυτή την ταινία. Αυτή καλέ ήταν κωμωδία όχι θρίλερ!!!
 

Βάγγυ

Κοινωνός
@Μεταλλαγμενη, το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ καθώς την έβλεπα!! :χαχαχα: Είναι μερικά θρίλερ που λες, δε γίνεται να έβαλαν τέτοια σκηνή, το κανουν επίτηδες για να σκασεις στα γέλια! :ρ
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Καλά εννοείται ότι το Drag me to Hell είναι κωμωδία τρόμου. Μου άρεσε πολύ :)))) Πάντως τις είχε τις τρομακτικές στιγμές της, δεν ήταν μόνο γέλιο.
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Ε εντάξει, δεν ηταν κωμωδια-κωμωδια αλλά κωμωδοεφερνε! Ναι @Ιζι ηταν λίγο απο όλα :ρ
 

Ασάρα

Κοινωνός
Αρκετά φρικτή. Δεν ξέρω κατά πόσο ο Γκάιμαν ανέσυρε εδώ πράγματι μια παλιά εκδοχή ή σκαρφίστηκε μια δικιά του.
Λατρεμένος Νηλ:αγαπώ:

Και εξίσου λατρεμένος Γκίλμπερτ, ο οποίος βασίστηκε στον Τσέστερτον. Στο ίντερνετ κυκλοφορεί παραφρασμένη μια δήλωση του, ότι τα παραμύθια έχουν σημασία όχι επειδή μας λένε ότι οι δράκοι υπάρχουν αλλά επειδή μας λένε ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν. Στην πραγματικότητα ο Τσέστερτον είχε σύντομα αναλύσει τα παραμύθια εξηγώντας ότι τα παιδιά ξέρουν ήδη για τους δράξους και δεν χρειάζονται τα παραμύθια για να τους φανταστούν. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι τα παραμύθια δείχνουν στα παιδιά ότι υπάρχει ο Άγιος Γεώργιος που θα σφάξει τον δράκο, άρα ο απεριόριστος τρόμος έχει όρια.

Όσο για την εκδοχή του Γκέιμαν, σύμφωνα με το Sandman Companion, διάβασε την συγκεκριμένη εκδοχή στο The Great Cat Massacre and Other Episodes in French Cultural History του Robert Darnton. Τον εντυπωσίασε το ψυχοσεξουαλικό επίπεδο της ιστορίας.
 
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι τα παραμύθια δείχνουν στα παιδιά ότι υπάρχει ο Άγιος Γεώργιος που θα σφάξει τον δράκο, άρα ο απεριόριστος τρόμος έχει όρια.

παιδιά, εγώ μαζί σας. συμφωνώ όσο δεν πάει.
Το πιστεύω και το εννοώ, ότι και ο δράκος πεθαίνει, και οι ήρωες μετά πάνε για ρετσίνες.

Δεν υπάρχει ικανοποιητικότερη ικανοποίηση από την εκπληρωτική εκπλήρωση αυτού το οριστικού
"Και έζησαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα"
το οποίο δεν είναι απόφανση αλλα ευχή, και ως ευχή,
θα αφορά και τους 'αυτούς' όσο και εμάς.


Ας αναρωτηθούμε λίγο.
Το επιμύθιο ανήκει επίσης στο παραμύθι και, λόγω αυτού, θα έχει και τον ίδιο σκοπό.
Ας μην το διασχίσουμε για λίγο.

Ας μείνουμε στο σημείο που ο δράκος πεθαίνει. Γιατί δεν μαθαίνουμε τίποτε για τον Αη-Γιώργη;
Γιατί το παραμύθι σταματά απότομα;

Ο Δράκος πεθαίνει; Αυτό το λένε στις αγιογραφίες, κάτω από τα ζαλιστερά θυμιατά.
Μα και ο Άη-Γιώργης εξαφανίζεται επίσης από το παραμύθι.

Δε γυρίζει σπίτι του να τρίβει τις πανοπλίες για να φύγουν τα αίματα, δεν του τσαλαπατάνε τα λουλούδια στον κήπο οι περίεργοι τουρίστες που θέλουν να βγάλουν σέλφι μαζί του, δεν παντρεύεται (ευτυχώς), δεν κάνει παιδιά, δε γερνάει, δεν πεθαίνει ποτισμένος υπνωτικά από τους νοσοκόμους στο γηροκομείο ξεχασμένος από όλους.
Γιατί;


...Γιατί δεν επιζεί ο ίδιος.
Πήγε λοιπόν και τα έβαλε με το δράκο. Και εξαφανίστηκε.


Τουλάχιστον ψόφησε και ο δράκος.
...Ή όχι;

Για το αν ο δράκος πέθανε, έχουμε μόνο μία μαρτυρία, και αυτήν την κρατούν επαγγελματίες ψεύτες σε εικονοστάσι.


Τέσπα. Το παραμύθι έχει λόγο που είναι όπως είναι, και όσο το ανατέμνουμε, θα ανακαλύπτουμε την απλότητα μιας αλήθειας.
καληνύχτες
 
Last edited:
Top