Ποιά λογοτεχνία ΔΕΝ προτιμάμε;

Δεν μου αρεσουν οι ασυναρτητες γραφες του Πίντσον, του Ρομπινς, του Βονεγκατ και δεν συμμαζεύεται.
Τους βρισκω αφανταστα κουραστικους και κυρίως μακριά απο τον τροπο σκεψης μου
 
Αποφεύγω βιβλία συνωμοσιολογίας. Ανά 5ετία γκουγκλάρω για να ενημερωθώ για τη τρέχουσα συνωμοσιολογική χαζομάρα - η αγαπημένη μου είναι αυτή με τα περιστέρια- για να δω πόσο έχουν χειροτερέψει τα πράγματα😇. Παρόλα, αυτά βλέπω μια στασιμότητα πάνω στο θέμα. Όλο τα ίδια και τα ίδια :)))).
Επί του θέματος τώρα, αποφεύγω βιβλία αυτοβελτίωσης, μυστικισμού, παραφυσικών γεγονότων (πχ ότι η μυθολογία Κθούλου είναι υπαρκτή, βιβλία με θαύματα ή το βίο αγίων, βιβλία φυλετικής υπεροχής, καθώς και ότι άλλο ψευδοεπιστημονικό (Λιακόπουλος, Ντενικεν και δε συμμαζεύεται).
Από τα λογοτεχνικά είδη αποφεύγω τα σύγχρονα ρομάντζα με τους καυτούς έρωτες και το holy grail (η παρθένα ηρωίδα), ειδικά τύπου 50 αποχρώσεις του γκρι. Λέω σύγχρονα, γιατί έχω διαβάσει κάποια κλασικά (πχ της Ώστιν) και μου άρεσαν. Τέλος, για την ώρα δεν έχω καταφέρει να διαβάσω κανένα βιβλίο της νεανικής δυστοπικής λογοτεχνίας τύπου Αγώνες Πείνας.
 
Τα αστυνομικά τα αποφεύγω συνήθως γιατί με στρεσάρουν, εδώ δεν μπορώ τις σχετικές ειδήσεις με εγκλήματα.

Μου αρέσουν αρκετά τα φαντασίας είτε μεσαίωνα είτε βικτωριανής εποχής. Από τρόμου μόνο αν αφορά στοιχειωμένα σπίτια και φαντάσματα 👻 ή καμιά πανώλη όπως στην Γαλλία. Μελλοντικά ίσως τσεκάρω και ιστορικά όπως με Vikings.
 
@Προφέσορας τώρα που είπες πανώλη... αν θέλεις μπορείς να τσεκάρεις τη διλογία Ο τέταρτος καβαλάρης του Μανώλη Παλαβούζη των εκδόσεων Πηγή, και αναφέρεται σε έναν ιό που ξεσπά στην Ελλάδα και γίνεται πανδημία (χαχαχχααχαχα). Έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο. Σχετικά καλό είναι. Ήταν το πρώτο εγχείρημα του συγγραφέα, οπότε να περιμένεις παρατυπίες και σχετικά ολισθήσματα, αλλά θεωρώ ότι είναι υποσχόμενος.
 
Top