Ποια βιβλία της Διδώς Σωτηρίου έχετε διαβάσει;

Ημέρα Μνήμης για τον Ποντιακό Ελληνισμό η σημερινή και θέλησα να διαβάσω επιτέλους κάτι ελληνικό, που να αφορά τις χαμένες πατρίδες. Διάλεξα λοιπόν το Οι Νεκροί Περιμένουν της αγαπημένης Διδώς Σωτηρίου, και επειδή μόλις διαπίστωσα ότι δεν της έχετε αφιερώσει ούτε ένα νήμα, είπα να κάνω την αρχή.

Το βιβλίο είναι συγκλονιστικό, μου θυμίζει Λωξάντρα και Μάγισσες της Σμύρνης, μόνο που η συγγραφέας δεν στέκεται μόνο στο μικροϊστορικό περιβάλλον της ελληνικής οικογένειας από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, με τις γιορτές, τα φαγητά και τα γλυκά, τους προβληματισμούς, τις επιχειρήσεις, τους έρωτές τους κτλ., αλλά εμβαθύνει και σε θέματα ιστορικής σημασίας, που αφορούσαν την ευρύτερη περιοχή. Ακριβώς όπως και στα Ματωμένα Χώματα, που διάβασα πριν από χρόνια.

Η γλώσσα της είναι ό,τι τελειότερο για μένα και η γραφή της για άλλη μία φορά δροσερή και ρέουσα. Έκανα προσπάθεια να συγκρατήσω τον εαυτό μου πριν λίγο, όταν πέρασα την 50ή σελίδα (το βιβλίο αυτό είναι μόνο 250 σελίδες), για να το απολαύσω όπως του αξίζει και τις επόμενες μέρες. Είναι τόσο σπάνια αυτού του είδους τα διαμάντια στη λογοτεχνία μας, που γνωρίζω πολύ καλά πλέον πότε συναντώ ένα!

Σειρά θα πάρουν σύντομα και η Εντολή και Τα Παιδιά του Σπάρτακου.

Εσείς ποια βιβλία της Διδώς Σωτηρίου έχετε διαβάσει και ποιες είναι οι εντυπώσεις σας;
 
Την μεταμεσονύχτια καλησπέρα μου (ή μήπως καλημέρα;) Νουρμπανού και τον σεβασμό μου για το νήμα που άνοιξες.

Έχοντας διαβάσει μόνο τα "ματωμένα χώματα" και αυτά πρόσφατα, μπορώ να επιβεβαιώσω στο μέγιστο τα γραφόμενά σου!

Νομίζω πως το νήμα αυτό του πρέπει ένα μακρύ ταξίδι...
 
Καλησπέρα, Άγγελε! :) Μεγάλο κεφάλαιο η Διδώ Σωτηρίου για τα ελληνικά γράμματα και είμαι σίγουρη ότι τα περισσότερα ενεργά μέλη της Λέσχης θα έχουν πολλά να πούνε.
 
Κι εγώ όπως κι ο Άγγελος, μόνο Τα ματωμένα χώματα έχω διαβάσει (μέσα στο 2014) μου άρεσε πολύ, ιδιαίτερα το γεγονός ότι στην αφήγησή της υπάρχει μια σχετική αποστασιοποίηση, καθώς δεν περιγράφει μια σύγκρουση ανάμεσα σε καλούς και κακούς αλλά ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους που συμφέροντα τους ανατρέπουν την ζωή και τους καταστρέφουν. Προσωπικά το κατατάσσω στα 10 καλύτερα ελληνικά βιβλία που έχω διαβάσει.
 
Κι εγώ όπως κι ο Άγγελος, μόνο Τα ματωμένα χώματα έχω διαβάσει (μέσα στο 2014) μου άρεσε πολύ, ιδιαίτερα το γεγονός ότι στην αφήγησή της υπάρχει μια σχετική αποστασιοποίηση, καθώς δεν περιγράφει μια σύγκρουση ανάμεσα σε καλούς και κακούς αλλά ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους που συμφέροντα τους ανατρέπουν την ζωή και τους καταστρέφουν. Προσωπικά το κατατάσσω στα 10 καλύτερα ελληνικά βιβλία που έχω διαβάσει.
Αυτό ακριβώς!
 
Πολυ ωραιο νημα.
Εχω διαβασει

Οι Νεκροι Περιμενουν(Αρκετα καλο κ ανεδειξε κ τα δεινα της προσφυγιας&την αφιλοξενη σταση της κυριως Ελλαδας κατα την αφιξη τους!

Ματωμενα Χωματα-συγκλονιστικο,με εντονα σοσιαλιστικες αποχρωσεις!(φορεας τους κυριως ο Νικητας Δροσσκης,πολυαγαπημενος σοσιαλιστης στρατιωτης)
Τιμηθηκε με Βραβειο Ελληνοτουρκικης Φιλιας" Ιπεκτσι"για το φιλειρηνικο του μηνυμα...

Η Εντολη-Η ιστορια της Δικης του Μπελογιαννη με πολλα αποσπασματα απο αυτοβιογραφικα κειμενα της Ελλης Παππα-συντροφου του Μπελογιαννη&αδελφης της Διδους,τα οποια κλεβουν την παρασταση μεσα στο βιβλιο!(Πρωτοδημοσιευση χειρογραφων "Γραμματα στο Γιο μου")Η Διδω μεγαλωσε το γιο της τον οποιο γεννησε στη φυλακη,λιγους μηνες πριν την εκτελεση του Μπελογιαννη,καθως η Ελλη σερνοταν στις φυλακες για χρονια,στερουμενη τα παιδικα χρονια του μονακρινου της...

Το ημιτελες Τα Παιδια του Σπαρτακου-σοσιαλιστικων αποχρωσεων με θεμα τν Εμφυλιο!

Οι Επισκεπτες-εφηβικο με εντονο προβληματισμο για τη θεση της γυναικας κ του Παιδιου στην κοινωνια-με οχημα την τραγωδια της πρωτης Ελληνιδας πεζογραφου τησΕλισαβετ Μαρτινεγκου,καθως κ τ φανταστικου ηρωα Αλεξανδρου!

Αυτη ειναι η ονυτατη κ συναμα τρυφερη κ πολιτικα αφυπνισμενη πενα της Διδους Σωτηριου!
 
Last edited:
Έχω διαβάσει μόνο το Κατεδαφιζόμεθα που αναφέρεται στα χρόνια του εμφυλίου. Μού άρεσε πολύ.
Θεωρώ πως είναι παραπάνω από αναγκαίο να διαβάσω και τα Ματωμένα Χώματα, τα οποία με περιμένουν στο ράφι.
 
Ωραία, σας βρίσκω διαβασμένους! :)) Είναι πράγματι αποστασιοποιημένη η Διδώ Σωτηρίου, όπως και η Μαρία Ιορδανίδου στη Λωξάντρα κ.ά. Γιατί έζησε η ίδια τα γεγονότα και τις καταστάσεις που περιγράφονται και γνώριζε πως οι λαοί δεν είχαν να χωρίσουν τίποτε. Μέχρι που άρχισαν να ξεσηκώνουν οι από πάνω τους ήσυχους και ταπεινούς ως τότε Τούρκους, να τους φανατίζουν και να τους εκφοβίζουν ότι οι Έλληνες δήθεν θα κάψουν τα τζαμιά τους, θα αρπάξουν τη γη τους και τα σπίτια τους κτλ. και κυρίως, να τους οπλίζουν. Τα λέει ξεκάθαρα και σ' αυτό το βιβλίο, που διαβάζω τώρα. Μου αρέσει πολύ το πώς περνάει έντεχνα όλες αυτές τις ιστορικές πληροφορίες στο κέιμενό της, βάζοντάς τες στους διαλόγους, ως απόψεις των διαφόρων ηρώων. ;)

Την Εντολή θέλω πολύ να την διαβάσω, γιατί θεωρείται εξίσου κορυφαίο έργο της. Πράγματι, ο ανιψιός της συγγραφέως λέγεται επίσης Νίκος Ν. Μπελογιάννης και είναι γιος του γνωστού Νίκου Μπελογιάννη και της αδερφής της, της Έλλης. Πρόσφατα διάβασα και κάτι άλλο σε ένα άρθρο, που το βρήκα ιδιαίτερα συγκινητικό: τα 13 χρόνια που πέρασε η Έλλη στη φυλακή, συνήθιζε να γράφει μόνη της παραμύθια στο γιο της, να κάνει τις εικονογραφήσεις, μέχρι και τη βιβλιοδεσία στο χέρι, και να του τα δίνει όταν την επισκεπτόταν. Και όλα αυτά τα παραμύθια σώζονται ακόμη σε κάποια αρχεία.

Φαίη, κι εγώ πιστεύω ότι τουλάχιστον τα Ματωμένα Χώματα πρέπει να διαβαστούν από όλους τους Έλληνες!
 
Μόνο ένα έχω διαβάσει, το Ματωμένα χώματα ωστόσο πάνω από τρεις φορές (δεν γνωρίζω αν μετράει αυτό). Είναι κορυφαία και το βιβλίο αυτό στα αγαπημένα :)
 
Το τελείωσα! :) Τι να πω; Έντονες εικόνες και συγκινήσεις. Για άλλη μία φορά κρατώ την αγάπη των ανθρώπων αυτών για τη ζωή. Κανείς δεν παράτησε την οικογένειά του για καλύτερη τύχη στο εξωτερικό, κανείς δεν αυτοκτόνησε. Μπήκαν στη βιοπάλη και σταδιακά όχι μόνο αφομοιώθηκαν από το ντόπιο ελληνικό στοιχείο, αλλά οι προσφυγικοί συνοικισμοί μετατράπηκαν σε κέντρα διανόησης και πολιτισμού! Συμπάθησα πολύ τη Νιόβη, τη μικρότερη αδερφή της Αλίκης (η Αλίκη είναι η κεντρική ηρωίδα), που λογικά η Διδώ Σωτηρίου την έπλασε στα πρότυπα της αδερφής της, της Έλλης. Αν το διαβάσετε και παράλληλα γνωρίζετε και πέντε πράγματα για την Έλλη Παππά, θα καταλάβετε γιατί το λέω.
 
Διάβασα μόνο τα Ματωμένα Χώματα που το τοποθετώ στα αριστουργήματα της βιβλιοθήκης μου. Ένα βιβλίο εξαιρετικό που το διάβασα με συγκίνηση αφού ο παππούς και η γιαγιά μου ήρθαν από εκείνα τα μέρη. Η φρίκη του πολέμου, η ανθρωπιά, η λαχτάρα για ζωή δοσμένα με μια αφήγηση δυνατή που δημιουργεί εικόνες που αν και καμιά φορά πολύ σκληρές μένουν αξέχαστες.
 
Top