Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Συνεχίζω την ανάγνωση του Πόλη στις φλόγες ,και θα την συνεχίσω για καιρό καθότι δεν διαθέτω παρά ελάχιστο χρόνο .Όμως το επόμενο θα είναι σίγουρα ένα re-reading του Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκαντέρ ,του Χόρχε Σεμπρούν .
 
Όμως το επόμενο θα είναι σίγουρα ένα re-reading του Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκαντέρ ,του Χόρχε Σεμπρούν .
Αν σε ενδιαφέρει Τζονκαν υπαρχει και το "Ο ανθρωπος που αγαπουσε τα σκυλιά" του Λεοναρντο Παδούρα το οποίο και αυτο καταπιάνεται με τον Ραμόν Μερκαντέρ και την δολοφονία του Τρότσκι και στο συνιστω ανεπιφυλακτα καθότι πρόκειται για πολύ αξιόλογο βιβλίο.
 
Μετά τον "Αλχημιστή" του Κοέλιο, που μου έφτιαξε την ψυχολογία, περνάμε σ'ένα όχι πολύ γνωστό αντιπολεμικό έργο "Το Φεγγάρι Έπεσε" του Στάινμπεκ!!!
 
Έχω καιρό να γράψω και θα ήθελα να πω λίγα πράγματα για τα βιβλία που διάβασα των τελευταίο καιρό.

Χίλιες διακόσιες ογδόντα μαύρες ψυχές του Jim Thompson: εκτός από μερικές καλές ατάκες χαμένος χρόνος.

Η Σιωπή του τάφου του Arnaldur Indridason: Ωραία ιστορία με ένα πραγματικά δυστυχισμένο επιθεωρητή και χωρίς τους χολιγουντιανισμούς του Nesbo.

Ο βασιλιάς των αρουραίων του James Clavell: Εξαιρετικό μυθιστόρημα γύρω από τη ζωή των αιχμαλώτων στα γιαπωνέζικα στρατόπεδα συγκέντρωσης και πολύ καλή περιγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς κάτω από ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες ζωής. Βασικά μέχρι να διαβάσω αυτό το βιβλίο δεν είχα συνειδητοποιήσει την ύπαρξη άλλων στρατοπέδων συγκέντρωσης εκτός από αυτά των Ναζί και αυτών του Στάλιν στην Ευρώπη.

Αναβίωση του Κινγκ: δε μου άρεσε, το διάβασα μόνο και μόνο για να δω τι θα γίνει στο τέλος, μπορούσε άνετα να ήταν το μισό.

Ιός του Scott Sigler: Από αυτά τα βιβλία που δεν μπορείς να τα αφήσεις από τα χέρια σου και μετά αναρωτιέσαι τι χαζομάρες κάθισα και διάβασα.

Τώρα διαβάζω την Σφαίρα του Michael Crichton και το Αίμα στο φεγγάρι του James Ellroy.
 
Αν σε ενδιαφέρει Τζονκαν υπαρχει και το "Ο ανθρωπος που αγαπουσε τα σκυλιά" του Λεοναρντο Παδούρα το οποίο και αυτο καταπιάνεται με τον Ραμόν Μερκαντέρ και την δολοφονία του Τρότσκι και στο συνιστω ανεπιφυλακτα καθότι πρόκειται για πολύ αξιόλογο βιβλίο.
Σ'ευχαριστώ για την ενημέρωση ,αλλά το έχω διαβάσει .Ο Παδούρα για να το γράψει βασίστηκε πάνω στο βιβλίο του Σεμπρούν .Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκαντέρ είναι πολύ πιο καλό κατά την γνώμη μου .
 
Ιός του Scott Sigler: Από αυτά τα βιβλία που δεν μπορείς να τα αφήσεις από τα χέρια σου και μετά αναρωτιέσαι τι χαζομάρες κάθισα και διάβασα.
Με ανακουφίζει να διαπιστώνω ότι δεν ήμουν η μόνη με αυτή την αντίδραση! Βιβλίο για προσάναμμα στο τζάκι...
 
Καλημέρα ,αυτή την στιγμή είμαι στο τρίτο βιβλίο από την σειρά το Ξιφος της Αλήθειας ,το Αίμα του Ποιμνίου.
Ωραίος κόσμος και μοναδικά μυνήματα για το τι μπορεί να κάνει στους ανθρώπους η πραγματική αγάπη.
 
Με ανακουφίζει να διαπιστώνω ότι δεν ήμουν η μόνη με αυτή την αντίδραση! Βιβλίο για προσάναμμα στο τζάκι...

Αυτό το βιβλίο είχε και ιδεολογικές ατασθαλίες, αν κατάλαβα καλά ο τύπος έβρισκε θετικά αποτελέσματα στο να δέρνεις το παιδί σου, τ.π. εγώ βρίσκω κάποια χρησιμότητα σε αυτά τα βιβλία, είναι κάτι σαν τα πατατάκια στη διατροφή μας.
 
Τζονκαν, τι παιζει μ' αυτο το βιβλιο;Πολλη διαφημιση πεφτει γι' αυτο κι αναρωτιεμαι ειναι καλο ή προκειται για την επομενη αμερικανια;
Δεν είναι κακό ,είμαι στην μέση και δεν κάνει κοιλιά ,αλλά αριστούργημα δεν είναι .Το διαβάζω γιατί είμαι λάτρης της Νεοϋορκέζικης punk σκηνής ,New York Dolls ,Dead Boys ,Ramones αλλά και συγκροτημάτων όπως Velvet Underground ,Television etc .Αυτός είναι και ο λόγος που το πήρα .Θεωρώ ότι του έγινε πολλή μεγάλη διαφήμιση ,όχι χωρίς λόγο ,αλλά υπήρξαν και υπερβολές όπως ότι είναι το νέο μεγάλο Αμερικάνικο μυθιστόρημα ,ίσως και να είναι ,ο χρόνος θα το δείξει .
 
Εξαιρετικα και τα δυο αλλα προσωπικα λατρεψα περισσοτερο το Ανατολικα της Εδεμ, αλλωστε γι'αυτο το εχω διαβασει 3 φορες. :ναι: Ηταν και το αγαπημενο του ιδιου του Σταϊνμπεκ. ;)
 
Τέλειωσα το "Λέων ο Αφρικανός" του Μααλούφ.Τελικά ήταν πολύ καλό.Τώρα πάω στην επόμενη πεντάδα(προτιμώ να διαβάζω κατά τετράδες ή πεντάδες τα βιβλία) :Ο Δερβίσης και ο θάντος του Μ.Σελίμοβιτς,Πολιτική ανυπακοή του Θόρω,Σουφισμός του Α.Τζ.Άρμπερι,Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης του π.Αλεξ. Σεμενώφ-Τιαν-Σάνσκυ και κλείνω την πεντάδα με την Κλίμακα.
 
Διάβασα το "έθιμα ταφής" της Κεντ και άκουσα το "χιονάνθρωπο" του Νέσμπο.
Τώρα διαβάζω "το κορίτσι που εξαφανίστηκε" από Τζίλιαν Φλιν και ακούω τη Λεοπάρδαλη του Νέσμπο.
 
Απνευστι διαβασα και τελειωσα την σκακιστικη νουβελα και δηλωνω μαγεμενη. Θα ψαξω κι αλλα βιβλιαρακια του Zweig. Συνεχιζω με την Λουλα και απο αυριο ξεκιναει η συναναγνωση του ''Ενοικου''.
 
Top