Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Εχει ωραια φωνη αλλα σαν δημιουργος (αν εχει γραψει κιολας κανενα τραγουδι δεν ξερω) δε μου λεει τιποτα.
 
Σε συναυλίες είναι (ή ήταν) φοβερός, αλλά το στιλ του είναι "πάμε παρεΐτσα στην ακροθαλασσιά, να παίξει ο τύπος με το λαγούτο γνωστά τραγούδια να γουστάρουμε.

Τον είχα δει σε κάποια φάση σε συναυλία (νομίζω το 2012) και έπαιζε από τις 9 το βράδυ ως τις 4 το πρωί και μετά από 4 ενκορ όταν του ζητούσαν να παίξει κι άλλο λέει "βρε παιδιά δεν ξέρω άλλα τραγούδια" και φαινόταν ότι το διασκέδαζε κι ο ίδιος και δεν έβγαινε από επαγγελματική υποχρέωση μόνο. Όμως δημιουργός δεν είναι, είναι εκτελεστής (και αρκετοί γνωστοί μου ας πούμε τον θεωρούν τρίτης εθνικής Ξυλούρη).

Βέβαια κι αυτόν φαίνεται ότι πρέπει να τον πετύχεις σε καλή μέρα. Έχω χρόνια να τον δω σε συναυλία αλλά σχόλια που έχω ακούσει από περσινές συναυλίες του (από μη χαρουλίτσες) δεν είναι και ό,τι καλύτερο, έχει βαρύνει πολύ το στυλ του και φαίνεται να έχει κουραστεί και το κοινό του (κάθε καλοκαίρι παίζει στις μισές πολιτιστικές εκδηλώσεις της Κρήτης και αν παίζει πάντα τα ίδια τραγούδια, πόσες φορές να ακούσει ο ακροατής (καλιεργημένος ή όχι) την ουρά του αλόγου πριν ευχηθεί να το πάρει η κρέτα φαρμ το κωλοάλογο) αλλά και ο ίδιος πόσες φορές να παίξει το βοσκαρουδάκι αμούστακο πριν ευχηθεί να πέσει με το 4x4 σε γκρεμό;
 
την ουρά του αλόγου πριν ευχηθεί να το πάρει η κρέτα φαρμ το κωλοάλογο) αλλά και ο ίδιος πόσες φορές να παίξει το βοσκαρουδάκι αμούστακο πριν ευχηθεί να πέσει με το 4x4 σε γκρεμό;
είσαι χαζό :)))):)))):))))
(ή τα ΙΚΕΑ)

Κι εμενα δε με τρελαινει, παρόλο που μου βγαζει γνησια καλοσύνη κι ευγένεια. (κντπ αλερτ!!) Για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, ο Χαρουλης παίζει και τραγουδάει πάνω απο δεκα-δεκαπεντε (?) χρόνια, πολυ πριν τον ανακαλύψουν οι τηλεθεατές του νησιου.
Σ εμένα αρέσει πολυ αυτό. Απο ανέκαθε μου άρεσε. :))))
Γουλιέλμου Κανειρήνη Θάκερι.
ξαναείσαι χαζό :)))):))))
 
Last edited:
Κόρτο έγραψες. Πάντως σε συναυλία του που πήγα μας τίμησε και έπαιξε πολλά τραγούδια και πολλές ώρες.
 
Σασεν περιμενω εντυπωσεις! Εμενα μου αρεσε παρα πολυ!
Κι εμένα μου άρεσε πολύ! Ανατρεπτικό τέλος, εύκολη γραφή, σχεδόν αποτυπώνει την καθομιλουμένη, χλιαρό σε συναισθήματα (χρειάζεται κι αυτό καμιά φορά), ξετρελάθηκα με τον χαρακτήρα του Αντρέα, κάτι μεταξύ απατεωνιάς και χιούμορ
 
Τελειωσα το "Ο ήχος των πραγμάτων οταν πέφτουν" και θα ξεκινησω την "Σκακιστικη νουβελα". Εχω ακουσει τα καλυτερα. Για να δουμε...
 
Αριστουργημα Χρυσοστομε απλα !! Προσφατα το διαβασα και θα ξεσηκωσω ολα τα βιβλια του Zweig μου φαινεται. :ναι:
 
Τελείωσα τον Μουγκό Ουζμπέκο και τις άλλες ιστορίες παρανομίας, του Λουίς Σεπούλβεδα (όχι Σεπουλβέδα, τελικά) που με άφησε ικανοποιημένη για πρώτη επαφή με τον συγγραφέα. 9 ιστοριούλες, άλλοτε αστείες άλλοτε μελαγχολικές με φόντο την επαναστατική Λατινική Αμερική της δεκαετίας του 60' και '70.

Στο καπάκι, ξεκίνησα την 'Μυστική ζωή των μεγάλων μουσουργών', της Ελίζαμπεθ Λάντεϊ, που είναι πολύ αστείο άρα ό,τι πρέπει για μένα αυτή την περίοδο. Αγνωστες και σπαρταριστές στιγμές από την ζωή των μεγαλύτερων μουσικοσυνθετών, από Βιβάλντι μέχρι Φίλιπ Γκλας. Διαπίστωσα ότι υπάρχει αντίστοιχο βιβλίο για τους μεγαλύτερους ζωγράφους και σκηνοθέτες και μόλις βρήκα τι δώρο θα ζητήσω σε επόμενες γιορτές και γενέθλια :σάλια:
 
Χρυσόστομε πως σου φάνηκε ο "Ήχος των πραγμάτων..."; Όσοι ενδιαφέρεστε για το θέμα σκάκι & λογοτεχνία, έχει κάτι την προσεχή Τετάρτη στην ταράτσα του Μεταιχμίου, νομίζω. Θα δώσω αργοτερα πληροφορίες. Τώρα γράφω από το κινητό.

Κάπως σχετικό με τη «Σκακιστική νουβέλα»: Όσοι θέλουν να δούν κάποιους από τους ισχυρότερους σκακιστές σήμερα εν δράσει live σε παρτίδες γρήγορου χρόνου (blitz) εδώ. Μεταξύ αυτών και ο σημερινός παγκόσμιος πρωταθλητής, ο 25χρονος Νορβηγός, Μάγκνους Κάρλσεν.

Για την εκδήλωση στο Μεταίχμιο εδώ Ο τίτλος: «Στον πυρετό της σκιακέρας κάτω απ’ τ’ αστέρια»: Μια βραδιά αφιερωμένη στο σκάκι και στη λογοτεχνία με αφορμή το μυθιστόρημα Η άμυνα του Λούζιν του Vladimir Nabokov
 
Last edited by a moderator:
Απλά αριστούργημα...:)
Τελειωσα την "Εφευρεση του Μορελ"...
Μικρης εκτασης αναγνωσμα, υψηλης αποδοσης λογοτεχνια, ιδανικο αποτελεσμα απο τον Κασαρες...:μπράβο:


Συνεχιζω οτι... αφησα στην μεση, "Ενα παιδι μετραει τ'αστρα" του Λουντεμη.
 
Ξεκίνησα τους Άθλιους ενόψει της συνανάγνωσης γιατί διαβάζω που διαβάζω αργά, τώρα που έπιασα και δουλειά θα τρέχω και δε θα φτάνω! :ρ Οπότε, δίνω ένα μικρό προβάδισμα στον εαυτό μου. :ναι:
 
Νεθεριλ ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από το ''εθιμα ταφης''?
Μου άρεσε πολύ! Δεν είναι καθόλου μελοδραματικό, πολύ ωραία γραφή, ατμοσφαιρικό. Και πολύ ενδιαφέρουσα η περιγραφή της Ισλανδίας και του τρόπου ζωής εκείνης της εποχής.
 
Χρυσόστομε πως σου φάνηκε ο "Ήχος των πραγμάτων...";
Αγαπητέ Μπειζιλ ειναι ενα αρκετά καλο μυθιστόρημα με αριστη λογοτεχνική γραφή αλλα κατι του ελειπε για να θεωρηθει κορυφαιο, για να σου μεινει. Η ιστορια εκτυλισσεται στην Κολομβία και καλύπτει ενα διαστημα 30-40 χρόνων. Μια Κολομβια στην οποία συνεβαιναν συνταρακτικά γεγονότα όπως δολοφονιες πολιτικών, η δραση των καρτελ και το εμποριο ναρκωτικών. Και ενω εγω περίμενα ένα πιο βαθυ πολιτικό σχόλιο, εναν πιο σκληρο καταγγελτικό λόγο ο συγγραφεας όλα αυτα τα αγγίζει επιδερμικά και ασχολειται περισσότερο με τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων του οι οποίες και καθοριζονται απο όλα αυτα τα γεγονότα. Παρολα αυτα ειναι ενα ελκυστικό βιβλίο που κυλαέι γρηγορα και νομίζω ομως το ίδιο γρηγορα θα το ξεχάσω.
 
Τελείωσα το "λεκές από κόκκινο κρασί" της Μαρίνας Πετροπούλου το οποίο βρήκα βαρετό καθώς το θέμα του είναι πολυφορεμένο και δεν είχε καθόλου συναίσθημα. Γι'αυτό περιμένω πως θα το διασκεδάσω με το "Ου μοιχεύσεις" χωρίς ομως να με έχει προετοιμάσει κανείς για το περιεχόμενό του οπότε... θα δείξει
 
Τελειωσα το Οι Πυλες, του Τζον Κοννολι. Αρκετα διασκεδαστικο βιβλιο, γραμμενο με πολυ χιουμορ. Η ιστορια δεν ειναι κατι το φοβερο απο μονη της, αλλα η αναλαφρη γραφη του Κοννολι δεν σε κανει να βαριεσαι και η αναγνωση κυλαει πολυ γρηγορα.

Αλλγη θεματολογιας για τη συνεχεια, με το Τζανκι, του Ουιλλιαμ Μπαροουζ.
 
Top