Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Ξεκίνησα το Τρέμω στο Άγγιγμά σου ΙΙ που μου δάνεισε η Μεταλλαγμένη (κι έχει και Λιγκότι μέσα!).
 
Έρχεται μια μέρα η αδελφή μου στο σπίτι μου, βλέπει την Κυρία Νταλογουέι και μου λέει: "Α, καλέ! Αυτό το διάβαζα και το χω αφήσει μισό"! Και μου τη βούτηξε κι έφυγε! Έτσι κι εγώ διάβασα τη "Μαρία Αντουαννέτα", του Τσβάιχ (έχω αρχίσει να πιστεύω πως ο, τι και να γράφει αυτός ο άνθρωπος, πάντα θα ενθουσιάζομαι). Κι επειδή τον τελείωσα και η Κυρία Νταλογουέι ακόμα να επιστρέψει στο σπίτι της, έπιασα ένα βιβλίo με δύο διηγήματα του Ροΐδη. Αν είναι σαν την Πάπισσα, προβλέπεται να τα ερωτευτώ.
 
Τελειωσα τον Συνταγματαρχη Λιαπκιν. Πραγματικος καλλιτεχνης του λόγου ο Καραγάτσης. Καταπληκτικες περιγραφες , αριστοτεχνική γραφη.
 
Τελείωσα τον κόσμο της Σοφίας του Jostein Gaarder μετά από πολύ καιρό που το είχα στον πάγο και ξεκίνησα να διαβάζω το Αγριόκυκνοι: Τρείς κόρες της Κίνας
της Jung Chang που ήθελα να το διαβάσω εδώ και χρόνια.
 

Φιλιπ

Δαγεροτύπης
Αφου τέλειωσα τον "Ανθρωπο που γελά" του Ουγκό ,συνεχίζω με το "Η ζωή που ονειρεύτηκε ο Ερνέστο Γκ." του Guenassia..
 
Τελείωσα τον κόσμο της Σοφίας του Jostein Gaarder μετά από πολύ καιρό που το είχα στον πάγο και ξεκίνησα να διαβάζω το Αγριόκυκνοι: Τρείς κόρες της Κίνας
της Jung Chang που ήθελα να το διαβάσω εδώ και χρόνια.
Eίχα διαβάσει αποσπάσματα απο το συγκεκριμένο και ήταν πολύ ενδιαφέρον, τα ήθη τους είναι τοσο μακριά απο τα δικά μας. Ανφέρομαι στους αγριόκυκνους
 
Ας πω κι εγώ το κοντό μου.Το "Οι αγριοκυκνοι" πιανει 3 γενιες, από τη φεουδαρχία στον κομμουνισμό, διατρέχει σχεδόν έναν αιώνα ιστορίας μιας ολόκληρης χωρας, μέσα απο τις μαρτυρίες αυτής της οικογένειας και -για μενα, τουλάχιστον- το εξαιρετικά ενδιαφέρον σε αυτό το βιβλίο έιναι η Πολιτιστική επανασταση του Μάο, το καθεστώς και η θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτό. Με ειχε αφησει παγωτό, όταν το είχα διαβάσει (πάνε κάμποσα χρόνια), ένα επίσης πολύ ψυχραιμο βιβλιο και εξαιρετικά ενδιαφέρον.
 
Να προσθέσω κι εγώ το μακρύ μου; Χάρη σε σας πιάνω βιβλία στα χέρια μου, τα οποία δεν υπήρχε περίπτωση να πιάσω. Αναφέρομαι (και) στους Αγριόκυκνους.
Για δες πράματα...
 
Ειναι απροτρεπτικός ο τιτλος (για μενα ήταν), όμως πραγματικά ειναι απο εκεινα τα βιβλία που μου έχει εντυπωθεί και νομίζω οτι έμαθα 5 πράγματα τα οποία αγνοουσα.
 

Φιλιπ

Δαγεροτύπης
τους "Αγριόκυκνους" τους 'εχω πανω από ενα χρόνο στην βιβλιοθήκη μου και ακόμα δεν το εχω πιάσει. μες το 2017 φαντάζομαι να το καταφέρω..
 
Πολύ καλό βιβλίο η Μελαγχολία της αντίστασης ,δυστυχώς η ανύπαρκτη επιμέλεια και η Μέτρια προς Κακή μετάφραση με έκαναν να το παρατήσω .Αν κάποιος θέλει να το διαβάσει ας πάει στην Αγγλική μετάφραση ή στο Ουγγρικό πρωτότυπο ,αν ξέρει Ουγγρικά .Θα το ξαναπιάσω κάποια στιγμή ,δυστυχώς οι εκδόσεις ΠΟΛΙΣ αν και βγάζουν καλούς συγγραφείς ,οι εκπτώσεις που κάνουν στην επιμέλεια και στην διόρθωση των κειμένων τους γίνεται μπούμερανγκ στην προσπάθεια τους .Κρίμα γιατί είναι εκδόσεις που βγάζουν και καλά και όμορφα ,αισθητικώς, βιβλία .Άρχισα το ''Στο καφέ των Υπαρξιστών .Ελευθερία ,ύπαρξη και κοκτέιλ βερίκοκο '' της Sarah Bakewell .Ένα δοκίμιο για τον Υπαρξισμό και τους εκπρόσωπους αυτού .Μέχρι στιγμής μου έχει αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις .
 
Λοιπόν αυτόν το καιρό διάβασα τα εξής. Εντελώς τυχαία ανακάλυψα την χριστουγεννιάτικη ιστορία του Όγκι Ρεν και μάλιστα την άκουσα να μου την αφηγείται ο ίδιος ο Πώλ Ώστερ. Μακριά απο το χριστουγεννιάτικο πνεύμα, είναι μια όμορφη ιστορία για το πώς να αφηγείσαι μια ιστορία, κι ας μην έχει κανένα ''διδακτικό'' μήνυμα. Διάβασα το άγνωστο αριστούργημα του Μπαλζάκ που είναι ένα μικρό διαμαντάκι στο έργο του. Σύντομο, εμποτισμένο με αναζητήσεις περι ζωγραφικής τέχνης και ομορφιάς είναι οτι μας έχει συνηθίσει ο Γάλλος. Σε αντίθεση με την Μασιμίλα Ντόνι του ίδιου που στην πλειοψηφία της δεν έμοιαζε με έργο του. Ήταν υπερβολικά λυρικό, χωρίς καθόλου σχεδόν σκιαγράφηση χαρακτήρων, χωρίς την περίφημη ειρωνεία και τον κυνισμό. Ήταν ιδιαίτερα ποιητικό που κάπου με κούρασε, αν και είχε τις στιγμές του με θέμα την δύναμη και την φύση της μουσικής κατα κύριο λόγο(εύστοχοι οι στοχασμοί του ως επι το πλείστον). Τώρα διαβάζω το κόκκινο βάζο του Μαρή.
 
Last edited:
Τελείωσα το Σολάρις του Στανισλαβ Λεμ και δηλώνω ενθουσιασμένος! Πολύ καλό βιβλίο παρόλο που δεν είναι του είδους που με τρελαίνει, όμως μάλλον θα με κάνει να αναθεωρήσω την άποψη μου για την ΕΦ.
Τώρα θα συνεχίσω με μια συλλογή διηγημάτων του Ο . Χένρι, το Rolling Stones. Πρώτη επαφή με τον κύριο, ας δούμε τι έχει να πει. :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Έχει καλή ΕΦ (εγώ εκτιμώ π.χ. τον Άρθουρ Κλαρκ) όμως αναρωτιέμαι εάν έχει άλλη ΕΦ τύπου Σολάρις. Κανας Αντέρωτας άμα έχει τρακάρει κάτι να μας πει.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Αν θες να διαβάσεις κάτι από Κλαρκ διάβασε το "Childhood's End". (Στα Ελληνικά είχε μεταφραστεί ως "Οι Επικυρίαρχοι").
 
Ιαβερη και σε μενα αρεσε πάρα πολύ το Σολάρις. Τσέκαρε, αν θες, το Πικνικ διπλα στο δρόμο, αφοι Στρουγκάτσκι.
 
Top