Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Τελειωσα τον Σωσια του Ντοστογιεφσκι και με αφησε με αναμεικτα συναισθηματα. Υπηρχαν στιγμες που σε βουτουσε απο τον γιακα και σε εβαζε μεσα στις σελιδες του και ενοιωθες όλην την αγωνια και την απελπισία του ηρωα και στιγμες που με κουραζε αυτός ο παραληρηματικός λόγος του ήρωα. Σε γενικες γραμμες παντως ειναι ενα πολυ καλο βιβλίο κατωτερο παντως απο εγκλημα και παικτη του ιδίου που εχω διαβάσει.
 
Μόλις τελείωσα Τα Χρονικά του Άρη το οποίο μου άρεσε πάρα πολύ, ολα τα διηγάματα ήταν ιδιαίτερα,κάποια αστεία, κάποια λίγο τρομαχτικά, μου άρεσαν όλα στο σύνολο τους. Εάν αυτός είναι ο χαρακτηριστικός τρόπος γραφής του Μπραντμπερι, μάλλον θα διαβάσω κι άλλα έργα του, έχει μια ζωντάνια στη γραφή του, είναι ανάλαφρος αλλά όχι και άδειος από περιέχομενο.:) Θα τελείωνα πολύ νωρίτερα το βιβλίο αλλά λόγω εορτών το τράβηξα λίγο παραπάνω. :ρ
Και τώρα θα ξεκινήσω τη νέα χρονιά με τον Χάρι Πότερ και την Φιλοσοφική Λιθο. :)
 
Τελειωσα το "Ασος στο μανίκι" του Γιαννη Πλιαγκου και ηταν μια ευχαριστη εκπληξη. Απροσδοκητα ηταν πολυ καλυτερο απο οσο περιμενα με ενδιαφερον πειστική πλοκή και καποιες εντυπωσιακες ανατροπες στο φιναλε. Ο συγγραφεας ειτε εκανε ερευνα ειτε απο προσωπικη του εμπειρια, δειχνει πως ειναι γνωστης της ψυχοσυνθεσης του τζογαδορου-εξαρτημενου και αυτο ανηκει στα πολυ θετικά του βιβλίου. Στα αρνητικα το επιτηδευμενο εξεζητημενο λεξιλογιο και υπερβολικες παρομοιωσεις στις ερωτικες σκηνες και γενικα οταν μιλαει για τον ερωτα του. Θα συνεχισω με τις "21 ιστοριες και το κορακι" του Ποε.
 
Πάω κόυτσα κούτσα τον Λάβκραφτ οπότε στο μεταξύ διάβασα τον νυχτερινό δελτίο του Μάρκαρη το οποίο ήταν αρκετά καλό αλλα ακόμη καλύτερος ήταν ο πρωταγωνιστής του ο Χαρίτος. Και τώρα διαβάζω τον Διάβολο στο κορμί του Ραντιγκέ και προβλέπεται δυνατό... πολυ.
 
Τελείωσα...ηρωικά τα δύο βιβλία του Νίτσε που διάβαζα εδώ και περίπου δέκα μέρες (Πέραν του Καλού και του Κακού/ Ο Αντίχριστος), αφού κατάφερα ν'αντέξω όσα ανυπόφορα βρήκα σ'αυτές τις σελίδες!!! :νατώρα:

Σειρά έχει κάτι στους αντίποδες κατά μία έννοια : "Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι" του θρυλικού Όσκαρ Ουάιλντ...
 
αφού κατάφερα ν'αντέξω όσα ανυπόφορα βρήκα σ'αυτές τις σελίδες
Κάτσε να καταλάβω...

Βρήκες τον Νίτσε ανυπόφορο;; :μαναι:

Κάτι κακό είχες πει για τον Καμί...

Οπότε κανόνισε τι θα πεις για τον Όσκαρ Γουάιλντ διότι βλέπω να χαλάμε τις καρδιές μας στο τέλος!!:))))
 
(Το ε, ναι το δικό μου πήγαινε στο "Θρυλικός Όσκαρ Ουάιλντ") Είπες κακό για τον Καμύ; ΙΙιιιιχ, αυτό ήταν. Μπου, στο κοπή τη πίτα (αν είμαι ακόμη ζωντανή) θα σε έχω πλάτη όπως τον Χρυσόστομο, αλλά αυτή τη φορά θα το κάνω επίτηδες :αγκαλιά:
 
Θα κάνω...αποτοξίνωση με το θείο Όσκαρ!!! :μουάχαχα:

Τσίου θα σε βάλω να κάτσεις απέναντι μου, να με κοιτάς συνέχεια στα μάτια!!! :ψουψου:
 
Last edited:
Καλή χρονιά σε όλους !

Είπα να ξεκινήσω να (κατα)γράφω και εγώ στο νήμα.

Τελείωσα το εξαιρετικό Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Bulgakov και συνεχίζω με τον Ξένο του Καμύ.
 
Πάει η Φιλοσοφική Λίθος και πάμε στη Κάμαρα με τα Μυστικά. :)
Αχχχ τι ωραία εποχή μού θύμησες! Τα δύο πρώτα βιβλία δεν με ξετρέλαναν αλλά τα υπόλοιπα τα λάτρεψα!! Καλή ανάγνωση και καλό ταξίδι σε αυτόν τον υπέροχο μαγικό κόσμο!

Εγώ διαβάζω το "Πώς η λογοτεχνία σού αλλάζει τη ζωή" του Στεφανάκη. Για την ακρίβεια το ξανάπιασα αμέσως με το που το τελείωσα! Θεωρώ πως είναι ένας πολύ ωραίος οδηγός για την - κλασική κυρίως - λογοτεχνία και πάνω από όλα μού άνοιξε την όρεξη να διαβάσω ανάλογα αναγνώσματα :ναι:
 
Ιαβέρη, γι' αυτό δεν ήθελα να σε πάω κόντρα. Ήξερα τους ρυθμούς ανάγνωσης σου! :ρ Εγω είμαι κάπου στη μέση της καμάρας αλλά η φιλοσοφική λίθος μεχρι στιγμής μου άρεσε, λιγοοο παραπάνω. :))
 
επειδή δεν έχω διαβάσει σχεδόν καθόλου ελληνες συγγραφείς, προσπαθώ τον τελευταίο καιρό να διαβάζω και κανένα πότε τώρα διαβάζω τον χαρταετό της αθηνάς κακούρη.
 
Διαβαζω τις "21 ιστορίες" του Ποε και δεν μου αρέσει καθόλου. :( Ειχα διαβασει πριν πολλά πολλά χρονια καποιες ιστοριες του Ποε και ειχα ενθουσιαστει και τωρα δεν τσουλάει καθόλου. Δεν μου προκαλει καμμία συγκίνηση μαλλον θα το παρατήσω.
 
Ξεκίνησα το Η τέχνη και ο Θάνατος του Αρτώ που δανείστηκα σήμερα. Το βιβλίο περιλαμβάνει μικρές αυτοτελείς ιστορίες και μέχρι στιγμής μου καψαλίζει τον εγκέφαλο κύτταρο το κύτταρο. Δηλαδή για να συνέλθω μετά και να μη νιώθω ότι έχω IQ αμοιβάδας, πρέπει να κάνω δέκα τσιγάρα μαζί με τρεμάμενο χέρι. :γρμβ: Κανένα αποτέλεσμα.

Δεύτερο ανοιχτό μέτωπο, Πρώτος Έρωτας του Μπέκετ. Εντάξει, δεν είναι Αρτώ..
 
Διαβαζω τις "21 ιστορίες" του Ποε και δεν μου αρέσει καθόλου. :( Ειχα διαβασει πριν πολλά πολλά χρονια καποιες ιστοριες του Ποε και ειχα ενθουσιαστει και τωρα δεν τσουλάει καθόλου. Δεν μου προκαλει καμμία συγκίνηση μαλλον θα το παρατήσω.
Να πώ την αμαρτία μου πριν καιρό που είχα δανειστεί τον τόμο με τις ιστορίες συγκεντρωμένες, διάβασα κάποιες αλλα γενικά δεν τραβούσε.
 
Top