Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Στιλλ ιλλ]

Σήμερα είναι η μέρα που ευγνωμονόυμε τον αγαπημένο συνλεσχίτη, μου φαίνεται. Χάρη στην αγάπη του Φίλιπ για τον Ντίκενς, επιχείρησα και δεύτερη φορά να διαβάσω αυτόν τον συγγραφέα και δεν εξελίχθηκε καθόλου άσχημα όπως φοβόμουν και όπως έγινε την πρώτη φορά. Το αντίθετο μάλιστα.... πραγματικά την λάτρεψα την ιστορία των δύο πόλεων. Αύριο θα το έχω τελειώσει, πιθανολογώ. Οπότε σ'ευχαριστώ για την ευγενική επιμονή σου. ))

 

[Φιλιπ]

πρεπει να ανοιξω ενα νημα οπου θα προτείνω συγγραφεις μου φαινεται ))
με κανετε και κοκκινίζω

 

[Στιλλ ιλλ]

Πάει η ιστορία των δύο πόλεων, φοβερή και τρομερή πραγματικά. Θα συνεχίσω με το Όρυξ και Κρέηκ της αγαπημένης Άτγουντ.
Φίλιπ

 

[Τσίου]

Ο Φιλιπ έγραψε με κάνετε και κοκκινίζω, κι εγώ διάβασα: με κάνετε και κοσκινίζω. Ήμουν σε φάση

Διάβασα το Iron Man, του Τεντ Χιουζ και έχω να πω πως δικαίως είναι γνωστός (σε εμένα τουλάχιστον) ως ο άντρας της Πλαθ, και όχι ως συγγραφεύς. Τώρα διαβάζω το Η θεραπεία, του Ντέιβιντ Λοτζ και χαίρομαι γιατί το απολαμβάνω

 

[Βασίλισσα]

Τελείωσα τις Oνειροπολήσεις του μοναχικού οδοιπόρου του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ. Ένα μικρό βιβλιαράκι που αγόρασα απο το παζάρι Κοτζιά. Δεν είχα ξαναδιαβάσει Ρουσσώ. Είχα διαβάσει κάποια σκόρπια αποσπάσματα και είχα πεί οτι κάποια στιγμή θα έρθει η σειρά του.

Με ταξίδεψε στα Παρίσι, περπατήσαμε μαζί. Κάναμε διάλογο και τελικά νομίζω οτι πήρα μια πολύ μικρή γεύση απο Ρουσσώ. Δώσαμε ραντευού και θα τα ξαναπούμε ξανά σύντομα.

Συνεχίζω με την Μικρή Ιστορία της Φιλοσοφίας του Nigel Warburton.

 

[Ιπποπόταμος]

Το δικαίωμα στην τεμπελιά του Λαφάργκ.

Βέβαια, για να τιμήσω και το βιβλίο βλέπω να μου παίρνει καμιά βδομάδα να το τελειώσω...

 

[Αμάντα]

Διαβάζω τους Γήινους του Matt Haig.

"Γνωρίζω πως ορισμένοι από σας που διαβάζετε αυτό το κείμενο είστε πεπεισμένοι ότι οι γήινοι αποτελούν μύθο, όμως βρίσκομαι εδώ για να δηλώσω πως όντως υφίστανται. Για όσους το αγνοούν, οι γήινοι είναι υπαρκτές δίποδες μορφές ζωής μέσης ευφυΐας, που διάγουν έναν σε μεγάλο βαθμό παραπλανημένο βίο, σε έναν μικρό, κατακλυσμένο από νερό πλανήτη, σε μια ιδιαίτερα μοναχική γωνιά του σύμπαντος."

Δε διαβάζω σχεδόν ποτέ επιστημονική φαντασία, -ήταν δώρο από τον πατέρα-, αλλά, τελικά, το συγκεκριμένο το διαβάζω πάρα πολύ ευχάριστα. Ηθικό δίδαγμα: δεν απορρίπτω τόσο εύκολα κάποιο βιβλίο επειδή θεωρητικά ανήκει σε είδος που δεν μου αρέσει.

 

[Γιούκ]

Ένδιαφέρων, Αμάντα!

 

[Αμάντα]

Γιούκ πράγματι, είναι μία ενδιαφέρουσα ιδέα και ο συγγραφέας την αποδίδει πάρα πολύ καλά.
Επίσης έχει έξυπνο χιούμορ και εύστοχες, δηκτικές παρατηρήσεις για τη σύγχρονη κοινωνία, πολύ απολαυστικές.

 

[Ιαβερης]

Τελείωσα το δεύτερο μέρος των Ομιχλογέννητων και πάω ολοταχώς στο τρίτο της σειράς, ο Ήρωας των Αιώνων.

 

[Τσίου]

Τελειωσα το Η θεραπεία του Ντέιβιντ Λοτζ, που ήταν βιβλίο-αγελάδα, σε αφήνει να το αρμέξεις και στο τέλος κλωτσάει την καρδάρα. Τώρα διαβάζω το Ξύλευση του Τόμας Μπέρνχαρντ.

 

[Χρυσόστομος]

Διαβασα μια μετρια συλλογη διηγηματων της Λενας Κιτσοπουλου (τελειωσα με την συγκεκριμενη κυρία, δυο συλλογες της διαβασα σε εναν μηνα , μετριοτατες και οι δύο) και θα συνεχισω με "Το τουνελ" του Σαμπατο.

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Φακό να πάρεις

Πολύ ωραίο το Τούνελ αλλά και το Περί ηρώων και τάφων...

 

[Χρυσόστομος]

Ουτε το "Περι ηρωων.." εχω διαβασει. Απο το αυτι του βιβλιου ειδα οτι θα το επανακυκλοφορησει και αυτο το Μεταιχμιο. Αν μου αρεσει το τουνελ θα διαβασω και το αλλο.

 

[Γιάννης Αγιάννης]

Και εγω στο τουνελ ειμαι!

 

[Τσίου]

Αν δείτε φως, η Αγγέλω η Θεά θα είναι, σε λίγο αρχίζει (αχ παγώσαμε πάλι-καλή ανάγνωση!)

 

[Στιλλ ιλλ]

Αφού διάβασα την μενεξεδένια πολιτεία του Τερζάκη που μου άρεσε πολύ και την πρώτη αγάπη του Κονδυλάκη που μου άρεσε λιγότερο, τώρα θα συνεχίσω με το Όρυξ και Κρέικ. Είμαι στις 100 σελίδες και έχει κάνει θαύματα πάλι η Άτγουντ. Δεν μπορώ να το αφήσω απο τα χέρια μου.

 

[Έλλη Μ]

Ουτε το "Περι ηρωων.." εχω διαβασει. Απο το αυτι του βιβλιου ειδα οτι θα το επανακυκλοφορησει και αυτο το Μεταιχμιο. Αν μου αρεσει το τουνελ θα διαβασω και το αλλο.

Ειχε επανακυκλοφορήσει προσφατα απο την Ασταρτη, αν δεν κάνω λαθος; Εξαντληθηκε παλι; Το οποιο ειναι φοβερο. Το βιβλιο, οχι οτι εξαντληθηκε.

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Μετά το Κήπος, στάχτες του Ντανίλο Κις, που δεν μου άρεσε συνέχισα με το Ο πύργος του Ακροπόταμου του Κωσταντίνου Χατζόπουλου που δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Ακολούθως διάβασα το Ο άρχοντας του Μπάλαντρε Του Ρόμπερτ Λουίς Στίβενσον που μου άρεσε πολύ και την περιπέτεια του Αρσέν Λουπέν η Κόμισσα Καλιόστρο του Μορίς Λεμπλάν που και αυτό το βρήκα ικανοποιητικό.

Τώρα διαβάζω το 4η Ιουλίου των Πάτερσον και Παέτρο

 

[Έλλη Μ]

Τελείωσα το This is going to hurt του Adam Kay. Πρόκειται για έναν Βρετανό μαιευτήρα γυναικολόγο ο οποίος, αφού παράτησε την ιατρική, συγκέντρωσε τα ημερολόγια που κρατούσε όσο έκανε ειδικότητα και όσο ήταν επιμελητής και εξέδωσε αυτό το βιβλίο, αλλάζοντας τα ονόματα και τις ημερομηνίες, τόσο να μην εκθέσει τους ασθενείς του αλλά και τον εαυτό του. Κωμικοτραγικά περιστατικά, ανύπαρκτη προσωπική ζωή, γελοιοι μισθοί, εξαντλητικές ώρες και βάρδιες, σε κάνει να βλέπεις με συμπονετικό μάτι τους γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία. Από την άλλη, γέλασα πολύ και με τη βλακεία που κουβαλάει αρκετός κόσμος (μια κοπέλα επισκέπτεται το νοσοκομείο για να της χορηγήσουν το «χάπι της επόμενης ημέρας» και αναρωτιέται αν ένα είναι αρκετό μιας και το προηγούμενο βράδυ είχε κοιμηθεί με 3 άντρες), με κινκυ περιστατικά, και με τη βλακεία που κουβαλάει αρκετός κόσμος. Το επαναλαμβάνω και το τονίζω.

Χθες ξεκίνησα, με πολύ ενδιαφέρον το Sapiens του Γιουβάλ Χαράρι, ενός ισραηλινού καθηγητή Ιστορίας που επιχειρεί να συμπυκνώσει κάπως την ιστορία του ανθρώπου.